Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014

Ας εκτιμήσουμε τα δώρα του Θεού

Πέρασε και αυτή η πρωτοχρονιά και για να είμαι ειλικρηνής,ήταν μια από τις καλλίτερες της ζωής μου.Είμαστε πολύ οικογενειακά,μόλις 6 άτομα.Σε σχέση με παλιές πρωτοχρονιές και Χριστούγεννα που μαζευόμαστε από 20 άτομα και πάνω,μπορούσα να πω ότι είχαμε μοναξιά.
Αυτή την φορά αν δεν είμαι υπερβολική ,η ασεβής ,είχα την αίσθηση ότι ήταν ο Χριστός μαζί μας και η παρέα ήταν πλήρης.
Όταν πέρασε η ώρα ,ήρθε ο καινούριος χρόνος και ευχηθήκαμε ο ένας στον άλλον να έχουμε τα καλλίτερα στην νέα χρονιά ,άρχισαν σιγά σιγά να φeύγουν οι καλεσμένοι.
Κάποια στιγμή πήγαμε για ύπνο.
Ξύπνησα από ένα σκούντηγμα άγριο και   μια αγριοφωνάρα.
Άχρηστη !!ακόμα κοιμάσαι?Η ώρα είναι επτά ,σήκω γρήγορα να πας στην εκκλησία ,πριν πάνε οι άλλοι και πιάσουν τις θέσεις στα σκαλιά.
Δεν κατάλαβα τι γινόταν.Τι μου λένε? σε πια σκσλιά και ποιοί άλλοι να πιάσουν τις θέσεις?
Γύρισα τα μάτια μου και είδα έναν άντρα αξύριστο και βρώμικο ,με μια άγρια φάτσα.
Σε μένα τα λέει αυτά?Ωστόσο σηκώθηκα και έψαξα να βρώ τα ρούχα μου.Δίπλα μου στην καρέκλα βρήκα κάτι κουρελιασμένα φουστάνια και μια ζακέτα όλο τρύπες .
Τι είναι αυτά?Που είναι τα ρούχα μου?Μαμά φώναξα.Ποιά μαμά μωρή τεμπέλα.Δεν το ξέρεις ότι δεν έχεις μαμά?Πάλι όνειρα έβλεπες.?Θα πας στην εκκλησία να σου δώσουν κάνα φράγκο,και μετά στην πλατεία στην παιδική χαρά .Να μην γυρίσεις αν δεν έχεις μαζέψει τουλάχιστον 20 ευρώ.΄
Σηκώθηκα ζαλισμένη και πήγαινα στο μπάνιο να πλυθώ.όσο και αν έψαξα ,δηλ.δεν χρειάστηκε να ψάξω και πολύ ,όλο το σπίυι ήταν αυτό που έβλεπα,ένα δωμάτιο που σε μια γωνιά είχε ένα νεροχύτη ,και μια γκαζιέρα.Έρριξα νερό στο πρόσωπό μου ,και ρώτησα αυτόν τον άνθρωπο που θα κάνω την ανάγκη μου.Δεν ξέρεις ?μου απάντησε .Εκεί που πας κάθε μέρα.Εξω.Έβαλα τα κουρέλια που ήταν πάνω στην καρέκλα και βγήκα έξω.Μια λασπουριά και κάτι γαιδουράγκαθα ,και έπρεπε να διαλλέξω που να πάω.Τελικά βρήκα μια γωνιά και τακτοποίησα και αυτό το θέμα και έφυγα.
Πήγα στην εκκλησια ,σαν από ένστικτο.Ούτε την ήξερα αυτή την εκκλησία ,ούτε είχα πάει ποτέ.
Προσπάθησα να μπώ μέσα ,να ανάψω ένα κερί.αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν είχα λεφτά.
Βγήκα έξω και πήγα να κάτσω σε ένα σκαλάκι ,αλλά μια άλλη υποψήφια ζητιάνα ,μου έδωσε μια σπρωξιά ,και μου είπε ότι η θέση ήταν δική της.Όπου και αν πήγαινα με έδιωχναν με αποτέλεσμα να   βρώ μια θεσούλα σε ένα σημείο που κανείς δεν θα περνούσε από εκεί.
Έβλεπα ότι ήμουν καταδικασμένη να φύγω χωρίς λεφτά και δεν ήξερα πως θα το δικαιολογούσα σε αυτόν τον άνθρωπο που δεν ήξερα και ποιός ήταν.Όντως έτσι έγινε.Μιά παρόρμηση μου έλεγε να το σκάσω και να μην ξαναγυρίσω σ΄αυτό το σπίτι.Όμως έκανα μια τελευταία προσπάθεια να πάω στην παιδική χαρά.Ρωτώντας την βρήκα ,αλλά η παγωνιά εμπόδισε τα παιδάκια να πάνε.Έκατσα σε ένα παγκάκι,και σκεπτόμουν πως βρέθηκα σ[αυτό το σπίτι.Έσπαγα το κεφάλι μου να θυμηθώ κάτι ,χωρίς επιτυχία όμως.Που ήμουνα πριν?Που έζησα?Ήμουν σίγουρη ότι αυτό δεν ήταν το περιβάλλον μου.όμως δεν μπορούσα να ανακαλέσω τίποτα στην μνήμη μου.
Κάνοντας αυτές τις σκέψεις ένας φύλακας της παιδικής χαράς ήρθε και με έδιωξε κι αυτός με άσκημο τρόπο.Έφυγα και τριγύρναγα στους δρόμους χωρλις να ξέρω που να πάω.
Δεν γύριζα πίσω ,Δεν ήταν δυνατόν.
Πάνω σ'αυτές τις σκέψεις και με δάκρυα στα μάτια ,κάτι έλαμψε στοη ουρανό μέσα από τα σκοτάδια ,και άκουσα μια φωνή.Μην φοβάσαι,ήταν απλά ένα μάθημα.Κοίταξε να σου γίνει η αλλαγή και να καταλάβεις τι είχες και τι έχεις στην πραγματικότητα,και προσπάθησε να απαλλαγείς από τις παλιές σου πεποιθήσεις ,για να ζήσεις από δω και πέρα μια ζωή που να ταιριάζει με όλα τα δώρα που σου δόθηκαν.Άνοιξα τα μάτια μου που ήταν μέσα στα δάκρυα .ήμουν στο κρεββάτι μου ,ο ήλιος είχε βγεί και φώτιζε την γειτονιά μου.Την ωραία μου γειτονιά,και ήμουν στο ωραίο μου σπίτι ,που είχε και μπάνιο και κουζίνα.Σηκώθηκα και ευχαρίστησα τον Θεό και υποσχέθηκα να έχω πάντα χαρά και να πάψω να θλίβομαι για τις δυσκολίες μου.Τα είχα όλα .Έζησα με καλούς γονείς ,΄εζησα και ζω με καλό σύζυγο ,έχω καλά παιδιά και ποτέ δεν μου έλλειψε τίποτα.
Λάθος συναισθήματα ,λάθος εκτιμήσεις ,φόβος και θλίψη μου πήραν τα καλλίτερά μου χρόνια.Όμως αυτά έχουν αλλάξει .Ήρθε ο Κύριος αυτοπροσώπως και με ελευθέρωσε.
Ευχαριστώ και πάλι Κύριε .Δεν θα πάψω να το λέω.Δοξασμένο να είναι το όνομά Σου.

1 σχόλιο: