Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια οικογένεια με άλλα δύο αδέλφια ,αγόρια και μεγαλύτερα. Μέσα σε μια οικογενειακή ατμόσφαιρα με όλα τα στοιχεία ,της διαπαιδαγώγησης και την εκπαίδευση του στρατιώτη. Όλα πήγαιναν σύμφωνα με την γραμμή που είχε βάλλει ο πατέρας.
Η ώρα του φαγητού συγκεκριμμένη ,και στο τραπέζι το πιάτο έπρεπε να αδειάζει ,ότι και να είχε μέσα.Αν τολμούσε κάποιος να αφήσει κάτι στο πιάτο του ,κάτι που δεν του άρεσε ,π.χ.τα κρεμμύδια ,έπρεπε να τα φάει μετά σκέτα.Και αυτό ήταν το λιγότερο. Υπήρχαν νόμοι που δεν μπορούσε κανείς να τους καταπατήσει γιατί μετά υπήρχαν σοβαρές επιπτώσεις.Τα αγόρια το διακινδύνευαν ,και έιχαν τιμωρία. το κοριτσάκι δεν τολμούσα και έτσι γλύτωνε πολλά.
Όμως ο φόβος να μιλήσει όταν έβλεπε κάτι άδικο ,έδινε την εντύπωση στον πατέρα ,ότι τουλάχιστον το κορίτσι του δεν είχε κανένα πρόβλημα με τις συμπεριφορές του και ήταν πολύ τρυφερός μαζί της.Μεγάλωνε και ο νόμος έγινε βίωμα της. Υπάκουε στο οτιδήποτε,όχι ότι ήταν και κανένας τύρρανος,αλλά δεν ήθελε να δημιουργήσει πρόβλημα.
Η μητέρα είχε άλλο χαρακτήρα και προστάτευε τα παιδιά όσο την έπαιρνε. Το κορίτσι δεν δεχόταν την προστασία ερρήμην του πατέρα.Ευτυχώς έβρισκε διεξόδους .Υπήρχαν φίλοι στην γειτονειά και μπορούσε να βγαίνει με την ευλογία όλων ,αφού βρισκόταν σε οπτική επαφή με τους γονείς.Το κορίτσι δεν είχε παράπονο από τον πατέρα γιατί τον έβρισκε δίκαιο και σωστό σε αυτά που έκανε.
όταν μεγάλωσε και έφτασε στα χρόνια της εφηβείας είχε μια πολύ καλή ζωή γιατί ο πατέρας αφού εφιαξε ένα χαρακτήρα όπως τον ήθελε ήταν χαλί να τον πατήσει.
Εκείνος δεν είχε αλλάξει τίποτα από την συμπεριφορά του αλλά δεν υπήρχε λόγος να φερθεί αυστηρά ,αφού τα αγόρια εφυγαν και η κόρη του πατέρα ,τον ικανοποιούσε και δεν του δημιουργούσε πρόβλημα στην αυταρχική συμπεριφορά του.Είχε μάθει τι ήθελε και τι δεν ήθελε και το έκανε χωρίς να ζορίζεται ,γιατί αυτό γνώρισε και αυτό θεωρούσε ότι έππρεπε να κάνει ένα καλοαναθρεμένο κορίτσι.Αλλά και εκείνος εδινε παροχές απεριόριστες χωρίς καν να του ζητηθεί.Το κορίτσι έβλεπε αυτά και θεωρούσε ότι για να έχεις αγάπη και εκτίμηση ,το πρώτο που χρειαζόταν ,ήταν η υπακοή.
Παρ'όλα ταύτα πολλές φορές έκλαψε μόνη της γιατί οι φίλες της θα πήγαιναν κάπου και εκείνη δεν επιτρεπόταν να πάει.Πήγαινε μόνο αν την συνόδευαν τα αδέλφια της η η μητέρα.Όλα καλά μέχρι εκεί αλλά αισθανόταν και σαν την καρδερίνα μέσα στο κλουβί.Δεν έβλεπε την ώρα να ανοίξει φτερά και να πετάξει.
Έγινε και αυτό με το γάμο της που ήταν σε απόλυτη συμφωνία με την επιθυμία του πατέρα της.Το παληκάρι το γνώριζε ο πατέρας και το ενέκρινε με πολύ χαρά.
Νόμιζε το κορίτσι ότι έφευγε για την ελευθερία .ήταν τελείως άσχετη ως προς τους ανθρώπους ,δεν είχε βγει παρα έξω και παρ'όλον ότι διέθετε ένα καλό μυαλό ,τα συναισθήματά της ήταν πολύ έντονα και εβίωνε τραυματικά τις κακές συμπεριφορές.
Ο άντρας της ήταν ένα πολύ καλό παιδί ,και αν εκείνη ήταν λίγο πιο πονηρή η καπάτσα θα είχε περάσει πολύ καλά.Οχι ότι δεν πέρασε καλά μαζί του αλλά υπήρχε μεγάλη διάσταση απόψεων.Εκείνη είχε μια αξιοπρέπεια και δεν ζήτησε ποτέ τίποτα ,,,οπόταν και δεν πήρε.Εκείνος ένα κακομαθημένο παιδί , από την άποψη του παιδιού που το μόνο που ακούει είναι ο εαυτός του και δεν έκανε ποτέ τον κόπο να αφουγκραστεί κάτι και από τον διπλανό.Καταλάβαινε αυτό που του έλεγαν αν του έκανε ,,αλλιώς χαμένα λόγια.Έβλεπε ότι του ήταν απαραίτητο και τίποτε άλλο.
Εκείνη ήταν μαθημένη να της γίνονται οι προσφορές προτού καν ζητήσει ,που δεν θα ζητούσε ,και όπως συνέχισε να μην ζητάει..Μεγάλωσε τα παιδιά με δική της ευθύνη,και έκανε πολλά λάθη.
Προσπαθησε να επιβάλλει τις αρχές του πατρικού σπιτιού ,αλλά οι εποχές είχαν αλλάξει ..
Όσο τα παιδιά ήταν μικρά τα πράγματα κουτσοβολεύονταν.όταν όμως μεγάλωσαν και τα βιώματά τους από το σχολείο και τους φίλους τους αλλοτρίωσαν ,η μάνα έβρισκε μεγάλη δυσκολία να βάλλει μια τάξη,δεδομένου ότι ο πατέρας δεν έδινε καμιά σημασία και το μόνο που ήθελε από τα παιδιά ήταν να παίξει μαζί τουυς και να κογιονάρουν την μάνα με τις απαρχιωμένες της απόψεις.
Τα πράγματα δυσκόλευαν όσο περνούσε ο καιρός ,η μάνα αισθανόταν μειονεκτικά και ενοχοποιημένη και άρχισε να εμφανίζεται μια κατάθλιψη.Τα όνειρά της είχαν ακυρωθεί ,οι προσπάθειές της έπεφταν στο κενό και η ψυχή της ήταν άδεια.Προσπαθούσε να την γεμίσει με τον λόγο του Θεού αλλά δεν είχε τον κατάλληλο δάσκαλο να την ενισχύσει.
Πέρασε ο καιρός ,η ζωή συνεχιζόταν ,υπήρχε οικονομική ευχέρεια ,,αλλά για τις ανάγκες που ο πατέρας δεν καταλάβαινε έπρεπε να βάλλει πλάτη η μάνα ,και πάντα τα κατάφερνε.Όπου τπήρχε πρόβλημα τα παιδιά έτρεχαν στην μάνα που στην πραγματικότητα την εκτιμούσαν και την εμπιστετυόντουσαν ,αλλά σαν παιδιά που ήταν έπαιρναν από τον καθένα αυτό που τους συνέφερε.
Κάποια στιγμή που τα παιδιά δεν είχαν πολύ ανάγκη την μάνα εκείνη άρχισε να ψάχνει να γεμίσει το χρόνο της εποικοδομητικά,να βρεί ανθρώπους που να την μάθουν αυτά που δεν ήξερε και που της ήταν απαραίτητα για να ζήσει .Μπήκε σε κύκλους χριστιανικούς και αυτογνωσίας πέρασε καλά ,αλλά δεν ξέρω αν την ωφέλησε.Και εκει γινόταν αυτό που γινόταν και στο πατρικό της.Την αγάπησαν και την ξεχώρισαν λόγω του πειθαρχικού χαρακτήρα της και την επιθυμία της να μάθει περισσότερα.
Αυτή η παιδεία της ήταν κόκκινο πανί για την οικογένεια και ειδικά για την κόρη.
ώσπου κάποια στιγμή η αρχόμενη κατάθλιψη της έδωσε και κατάλαβε.Άλλοι το θεώρησαν ότι ήταν σκόπιμο άλλοι τρόμαξαν,άλλοι λυπήθηκαν.Εν πάσει περιπτώσει πήρε κάποια αγωγή και συνήλθε.Η ζωή συνεχιζόταν καθ'ολα ευλογημένη και η μάνα ζούσε σαν ρομπότ.Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο Θεός την προώριζε για αυτό το είδος της ζωής.Δεν μπορούσε καν να το διαννοηθεί.Περνούσαν τα χρόνια είχε βάλλει τον Χριστό στην ζωή της για τα καλά και προσευχόταν να ανταμώσει την βασιλεία του Θεού στην γη των ζώντων.Και ξανά και ξανά αλλά η πονεμένη ψυχή και το παράπονο μέσα της έπαιρνε και έδινε.Ήξερε ότι αυτό ήταν αμαρτία αλλά δεν μπορούσα να συνέλθει και να ευτυχίσει.Όχι ότι οι συνθήκες ήταν για να ευτυχίσει ένας άνθρωπος με ασθένειες σοβαρές ,όχι δικές της ,των αγαπημένων της .Ηξερε ότι οι συνθήκες δεν παίζουν κανένα ρόλο στον άνθρωπο του Θεού και η ειρήνη και η ασφάλεια είναι πράγματα δεδομένα από τον Θεό για τους πιστούς Του.Κάτι συνέβαινε με την δεδομένη γυναίκα και το συναίσθημα που κυριαρχούσε μέσα της ήταν ο φόβος και η ενοχή.
Τίποτα δεν συγχωρούσε στον εαυτό της και πήγαινε κόντρα στον λόγο του Θεού που με την θυσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας έχει καθαρίσει αφού εμείς το δεχτήκαμε και το πιστέψαμε.
. Μια δεύτερη κρίση κατάθλιψης την ξαναθυμήθηκε ,και ξαναέζησε δύσκολες ώρες.Τώρα όμως δεν μπορούσε να το επιτρέψει στον εαυτό της γιατί οι ανάγκες ήταν τέτοιες που έπρεπε να σταθεί όρθια.Δεν πήγαινε άλλο Διάβαζε προσευχόταν και ζητούσε από τον Θεό έλεος.όταν δεν έβλεπε αλλαγή σκεπτόταν .Εδώ ο Παύλος εζησε με σκώλωπα εν τη σαρκι,θα ζήσω κι εγώ.Προσπαθούσε σκληρά και έκανε ότι μπορούσε για τους ασθενέστερους και σε όσους πλησίαζαν την πόρτα της.
ώσπου μια μέρα η μάλλον ένα βράδυ έπιασε ένα βιβλίο ξεχασμένο και άρχιζε να το ξεφυλίζει.
Ξαφνικά δυό λόγια που διάβασε που δεν ήταν κάτι άγνωστο για εκείνη ήρθε και την άλλαξε θαυματουργικά.Δεν πίστευε τα συναισθήματά της.όλα άλλαξαν.Εκείνη ήταν υγιής πνευματικά ,οι ενοχές και οι φόβοι είχαν πάρει δρόμο,και η ζωή άρχισε να χαμογελάει .Ευχαρίστησε τον Θεό και υποσχέθηκε στον εαυτό της ότι όλη της την μέριμνα θα την αφήνει σε Εκείνον,ότι θα πάψει να πιστεύει ότι εκείνη ήταν η σωστή ,και κατάλαβε ότι αυτά τα πάθη της πρόέρχονταν από τον εχθρό που την εύρισκε ασθενή τη πίστη.
Η άλλη ημέρα ήταν μια καλή ημέρα .Ξύπνησε με χαρά και όχι με κατάθλιψη ,αλλά προσπαθούσε να είναι συνέχεια μέσα στο κλίμα της ευχαριστίας και της αγάπης του Θεού.
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που άρχισε η μεταμόρφωσή της ,αλλά συνεχίζεται .Εγινε πιο ταπεινή ,πιο υπομονετική ,πιο πολύ της υπηρεσίας και γενικά προσπαθει να ευχαριστήσει τον Κύριο όσο γίνεται περισσότερο.Πέρασε όλη της η ζωή μέσα σε μια ευλογημένη ζωή με δυστυχία και δεν θα ήθελε με τίποτα να καταληξει μια μουτρωμένη και γκρινιάρα γριά.Νομίζει ότι τώρα είναι πιο χρήσιμη γιατί ζητάει την σοφία από τον Θεό για να στηρίξει ανθρώπους που έχουν ανάγκη να στηριχτούν και υλικά και πνευματικά.Πραγματικά ήταν μια θαυματουργική μεταμόρφωση, και ο καθένας που θα το ήθελε και δεν απόκαμνε στην προσπάθεια θα μπορούσε να το γευτεί.Θαύματα συντελλούνται και στις μέρες μας ,ο Θεός είναι ο ίδιος και χτες και σήμερα και αύριο .Εμείς οι άνθρωποι αλλάξαμε και χάσαμε τον εαυτό μας. Αν θέλουμε μπορούμε να βρούμε την χαμένη μας φύση και να αποκτήσουμε την ζωή για την οποία μας έπλασε ο δημιουργός μας. ΑΜΗΝ.
Η ώρα του φαγητού συγκεκριμμένη ,και στο τραπέζι το πιάτο έπρεπε να αδειάζει ,ότι και να είχε μέσα.Αν τολμούσε κάποιος να αφήσει κάτι στο πιάτο του ,κάτι που δεν του άρεσε ,π.χ.τα κρεμμύδια ,έπρεπε να τα φάει μετά σκέτα.Και αυτό ήταν το λιγότερο. Υπήρχαν νόμοι που δεν μπορούσε κανείς να τους καταπατήσει γιατί μετά υπήρχαν σοβαρές επιπτώσεις.Τα αγόρια το διακινδύνευαν ,και έιχαν τιμωρία. το κοριτσάκι δεν τολμούσα και έτσι γλύτωνε πολλά.
Όμως ο φόβος να μιλήσει όταν έβλεπε κάτι άδικο ,έδινε την εντύπωση στον πατέρα ,ότι τουλάχιστον το κορίτσι του δεν είχε κανένα πρόβλημα με τις συμπεριφορές του και ήταν πολύ τρυφερός μαζί της.Μεγάλωνε και ο νόμος έγινε βίωμα της. Υπάκουε στο οτιδήποτε,όχι ότι ήταν και κανένας τύρρανος,αλλά δεν ήθελε να δημιουργήσει πρόβλημα.
Η μητέρα είχε άλλο χαρακτήρα και προστάτευε τα παιδιά όσο την έπαιρνε. Το κορίτσι δεν δεχόταν την προστασία ερρήμην του πατέρα.Ευτυχώς έβρισκε διεξόδους .Υπήρχαν φίλοι στην γειτονειά και μπορούσε να βγαίνει με την ευλογία όλων ,αφού βρισκόταν σε οπτική επαφή με τους γονείς.Το κορίτσι δεν είχε παράπονο από τον πατέρα γιατί τον έβρισκε δίκαιο και σωστό σε αυτά που έκανε.
όταν μεγάλωσε και έφτασε στα χρόνια της εφηβείας είχε μια πολύ καλή ζωή γιατί ο πατέρας αφού εφιαξε ένα χαρακτήρα όπως τον ήθελε ήταν χαλί να τον πατήσει.
Εκείνος δεν είχε αλλάξει τίποτα από την συμπεριφορά του αλλά δεν υπήρχε λόγος να φερθεί αυστηρά ,αφού τα αγόρια εφυγαν και η κόρη του πατέρα ,τον ικανοποιούσε και δεν του δημιουργούσε πρόβλημα στην αυταρχική συμπεριφορά του.Είχε μάθει τι ήθελε και τι δεν ήθελε και το έκανε χωρίς να ζορίζεται ,γιατί αυτό γνώρισε και αυτό θεωρούσε ότι έππρεπε να κάνει ένα καλοαναθρεμένο κορίτσι.Αλλά και εκείνος εδινε παροχές απεριόριστες χωρίς καν να του ζητηθεί.Το κορίτσι έβλεπε αυτά και θεωρούσε ότι για να έχεις αγάπη και εκτίμηση ,το πρώτο που χρειαζόταν ,ήταν η υπακοή.
Παρ'όλα ταύτα πολλές φορές έκλαψε μόνη της γιατί οι φίλες της θα πήγαιναν κάπου και εκείνη δεν επιτρεπόταν να πάει.Πήγαινε μόνο αν την συνόδευαν τα αδέλφια της η η μητέρα.Όλα καλά μέχρι εκεί αλλά αισθανόταν και σαν την καρδερίνα μέσα στο κλουβί.Δεν έβλεπε την ώρα να ανοίξει φτερά και να πετάξει.
Έγινε και αυτό με το γάμο της που ήταν σε απόλυτη συμφωνία με την επιθυμία του πατέρα της.Το παληκάρι το γνώριζε ο πατέρας και το ενέκρινε με πολύ χαρά.
Νόμιζε το κορίτσι ότι έφευγε για την ελευθερία .ήταν τελείως άσχετη ως προς τους ανθρώπους ,δεν είχε βγει παρα έξω και παρ'όλον ότι διέθετε ένα καλό μυαλό ,τα συναισθήματά της ήταν πολύ έντονα και εβίωνε τραυματικά τις κακές συμπεριφορές.
Ο άντρας της ήταν ένα πολύ καλό παιδί ,και αν εκείνη ήταν λίγο πιο πονηρή η καπάτσα θα είχε περάσει πολύ καλά.Οχι ότι δεν πέρασε καλά μαζί του αλλά υπήρχε μεγάλη διάσταση απόψεων.Εκείνη είχε μια αξιοπρέπεια και δεν ζήτησε ποτέ τίποτα ,,,οπόταν και δεν πήρε.Εκείνος ένα κακομαθημένο παιδί , από την άποψη του παιδιού που το μόνο που ακούει είναι ο εαυτός του και δεν έκανε ποτέ τον κόπο να αφουγκραστεί κάτι και από τον διπλανό.Καταλάβαινε αυτό που του έλεγαν αν του έκανε ,,αλλιώς χαμένα λόγια.Έβλεπε ότι του ήταν απαραίτητο και τίποτε άλλο.
Εκείνη ήταν μαθημένη να της γίνονται οι προσφορές προτού καν ζητήσει ,που δεν θα ζητούσε ,και όπως συνέχισε να μην ζητάει..Μεγάλωσε τα παιδιά με δική της ευθύνη,και έκανε πολλά λάθη.
Προσπαθησε να επιβάλλει τις αρχές του πατρικού σπιτιού ,αλλά οι εποχές είχαν αλλάξει ..
Όσο τα παιδιά ήταν μικρά τα πράγματα κουτσοβολεύονταν.όταν όμως μεγάλωσαν και τα βιώματά τους από το σχολείο και τους φίλους τους αλλοτρίωσαν ,η μάνα έβρισκε μεγάλη δυσκολία να βάλλει μια τάξη,δεδομένου ότι ο πατέρας δεν έδινε καμιά σημασία και το μόνο που ήθελε από τα παιδιά ήταν να παίξει μαζί τουυς και να κογιονάρουν την μάνα με τις απαρχιωμένες της απόψεις.
Τα πράγματα δυσκόλευαν όσο περνούσε ο καιρός ,η μάνα αισθανόταν μειονεκτικά και ενοχοποιημένη και άρχισε να εμφανίζεται μια κατάθλιψη.Τα όνειρά της είχαν ακυρωθεί ,οι προσπάθειές της έπεφταν στο κενό και η ψυχή της ήταν άδεια.Προσπαθούσε να την γεμίσει με τον λόγο του Θεού αλλά δεν είχε τον κατάλληλο δάσκαλο να την ενισχύσει.
Πέρασε ο καιρός ,η ζωή συνεχιζόταν ,υπήρχε οικονομική ευχέρεια ,,αλλά για τις ανάγκες που ο πατέρας δεν καταλάβαινε έπρεπε να βάλλει πλάτη η μάνα ,και πάντα τα κατάφερνε.Όπου τπήρχε πρόβλημα τα παιδιά έτρεχαν στην μάνα που στην πραγματικότητα την εκτιμούσαν και την εμπιστετυόντουσαν ,αλλά σαν παιδιά που ήταν έπαιρναν από τον καθένα αυτό που τους συνέφερε.
Κάποια στιγμή που τα παιδιά δεν είχαν πολύ ανάγκη την μάνα εκείνη άρχισε να ψάχνει να γεμίσει το χρόνο της εποικοδομητικά,να βρεί ανθρώπους που να την μάθουν αυτά που δεν ήξερε και που της ήταν απαραίτητα για να ζήσει .Μπήκε σε κύκλους χριστιανικούς και αυτογνωσίας πέρασε καλά ,αλλά δεν ξέρω αν την ωφέλησε.Και εκει γινόταν αυτό που γινόταν και στο πατρικό της.Την αγάπησαν και την ξεχώρισαν λόγω του πειθαρχικού χαρακτήρα της και την επιθυμία της να μάθει περισσότερα.
Αυτή η παιδεία της ήταν κόκκινο πανί για την οικογένεια και ειδικά για την κόρη.
ώσπου κάποια στιγμή η αρχόμενη κατάθλιψη της έδωσε και κατάλαβε.Άλλοι το θεώρησαν ότι ήταν σκόπιμο άλλοι τρόμαξαν,άλλοι λυπήθηκαν.Εν πάσει περιπτώσει πήρε κάποια αγωγή και συνήλθε.Η ζωή συνεχιζόταν καθ'ολα ευλογημένη και η μάνα ζούσε σαν ρομπότ.Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο Θεός την προώριζε για αυτό το είδος της ζωής.Δεν μπορούσε καν να το διαννοηθεί.Περνούσαν τα χρόνια είχε βάλλει τον Χριστό στην ζωή της για τα καλά και προσευχόταν να ανταμώσει την βασιλεία του Θεού στην γη των ζώντων.Και ξανά και ξανά αλλά η πονεμένη ψυχή και το παράπονο μέσα της έπαιρνε και έδινε.Ήξερε ότι αυτό ήταν αμαρτία αλλά δεν μπορούσα να συνέλθει και να ευτυχίσει.Όχι ότι οι συνθήκες ήταν για να ευτυχίσει ένας άνθρωπος με ασθένειες σοβαρές ,όχι δικές της ,των αγαπημένων της .Ηξερε ότι οι συνθήκες δεν παίζουν κανένα ρόλο στον άνθρωπο του Θεού και η ειρήνη και η ασφάλεια είναι πράγματα δεδομένα από τον Θεό για τους πιστούς Του.Κάτι συνέβαινε με την δεδομένη γυναίκα και το συναίσθημα που κυριαρχούσε μέσα της ήταν ο φόβος και η ενοχή.
Τίποτα δεν συγχωρούσε στον εαυτό της και πήγαινε κόντρα στον λόγο του Θεού που με την θυσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας έχει καθαρίσει αφού εμείς το δεχτήκαμε και το πιστέψαμε.
. Μια δεύτερη κρίση κατάθλιψης την ξαναθυμήθηκε ,και ξαναέζησε δύσκολες ώρες.Τώρα όμως δεν μπορούσε να το επιτρέψει στον εαυτό της γιατί οι ανάγκες ήταν τέτοιες που έπρεπε να σταθεί όρθια.Δεν πήγαινε άλλο Διάβαζε προσευχόταν και ζητούσε από τον Θεό έλεος.όταν δεν έβλεπε αλλαγή σκεπτόταν .Εδώ ο Παύλος εζησε με σκώλωπα εν τη σαρκι,θα ζήσω κι εγώ.Προσπαθούσε σκληρά και έκανε ότι μπορούσε για τους ασθενέστερους και σε όσους πλησίαζαν την πόρτα της.
ώσπου μια μέρα η μάλλον ένα βράδυ έπιασε ένα βιβλίο ξεχασμένο και άρχιζε να το ξεφυλίζει.
Ξαφνικά δυό λόγια που διάβασε που δεν ήταν κάτι άγνωστο για εκείνη ήρθε και την άλλαξε θαυματουργικά.Δεν πίστευε τα συναισθήματά της.όλα άλλαξαν.Εκείνη ήταν υγιής πνευματικά ,οι ενοχές και οι φόβοι είχαν πάρει δρόμο,και η ζωή άρχισε να χαμογελάει .Ευχαρίστησε τον Θεό και υποσχέθηκε στον εαυτό της ότι όλη της την μέριμνα θα την αφήνει σε Εκείνον,ότι θα πάψει να πιστεύει ότι εκείνη ήταν η σωστή ,και κατάλαβε ότι αυτά τα πάθη της πρόέρχονταν από τον εχθρό που την εύρισκε ασθενή τη πίστη.
Η άλλη ημέρα ήταν μια καλή ημέρα .Ξύπνησε με χαρά και όχι με κατάθλιψη ,αλλά προσπαθούσε να είναι συνέχεια μέσα στο κλίμα της ευχαριστίας και της αγάπης του Θεού.
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που άρχισε η μεταμόρφωσή της ,αλλά συνεχίζεται .Εγινε πιο ταπεινή ,πιο υπομονετική ,πιο πολύ της υπηρεσίας και γενικά προσπαθει να ευχαριστήσει τον Κύριο όσο γίνεται περισσότερο.Πέρασε όλη της η ζωή μέσα σε μια ευλογημένη ζωή με δυστυχία και δεν θα ήθελε με τίποτα να καταληξει μια μουτρωμένη και γκρινιάρα γριά.Νομίζει ότι τώρα είναι πιο χρήσιμη γιατί ζητάει την σοφία από τον Θεό για να στηρίξει ανθρώπους που έχουν ανάγκη να στηριχτούν και υλικά και πνευματικά.Πραγματικά ήταν μια θαυματουργική μεταμόρφωση, και ο καθένας που θα το ήθελε και δεν απόκαμνε στην προσπάθεια θα μπορούσε να το γευτεί.Θαύματα συντελλούνται και στις μέρες μας ,ο Θεός είναι ο ίδιος και χτες και σήμερα και αύριο .Εμείς οι άνθρωποι αλλάξαμε και χάσαμε τον εαυτό μας. Αν θέλουμε μπορούμε να βρούμε την χαμένη μας φύση και να αποκτήσουμε την ζωή για την οποία μας έπλασε ο δημιουργός μας. ΑΜΗΝ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου