Παλι απο την αρχη.Ειναι η τριτη φορα που αρχιζω αυτο το κειμενο, διαφορετικο βεβαια καθε φορα, και με την πρωτη καθυστερηση μου χανετσι. Φυσικα ποτε δεν γραφω το ιδιο αλλά αυτο ειναι το λιγοτερο. Δεν ξερω πως να το ασφαλισω, με αποτελεσμα μολις γυρισω τα ματια μου η παω να πιώ μια γουλια καφε να εξαφανιζονται ολα.
Δυστυχως ετσι γινεται και στην ζωη μου . Οχι οτι παραπονιεμαι, δοξα τω Θεω τα εχω ολα. Αλλά ειμαι κολλημενη σε σημειο που κατα την γνωμη μου, κανω ενα βημα μπρος και δυο πισω. Προσπαθω μερες να ολοκληρωσω ενα κειμενο με αναμνησεις της παιδικης μου ζωης. Καθε φορα που ξαναρχιζω,γραφω αλλα.Και παλι καλα που δεν απογοητευομαι.
Η ζωη με εμαθε να προχωραω εστω και σαν τον καβουρα, και να μην το βαζω κατω. Παντως ολα αυτα,που ειναι ψηγματα της πραγματικης μου ζωης, ειναι ενα δειγμα του χαρακτηρα μου. Ολα , καλως κακωςχ τα ολοκληρωνω, χωρις μεγαλη ε πιτυχία βεβαια.
Η κυριως ιστορια εχει ως εξεις. Μεσαστην κατοχη το πρωτο σπιτι που θυμαμαι ειναι αυτο που εζησαπεριπου 20 χρονια ωσπου παντρευτηκα και πηγα στο δικο μου νοικοκυριο.Ομως σημερα η διηγηση μου ειναι η Μπεττυ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου