Ειναι η τριτη φορα που προσπαθώ να γραψω κατι σ αυτο το κείμενο, αλλα ο Σατανας μου το εξαφανιζει οταν σταματησω για λιγο και πρέπει να ξαναρχίσω απο την αρχη. Ομως δεν θα του περασει, εγω θα μιλησω στον Θεο για να Του πω ότι δεν ειμαι πια το νηπιο που Τον φοβομουν εξ αιτιας της πλησης εγγεφαλου που μας εκαναν τότε οι γονείς και οι κατηχητες μας.
Σ εμενα αυτο ειχε δυσμενη επιπτωση επανω μου και ο φοβος μου με εκανε να κανω παντα οτι ηθελαν οι αλλοι χωρις να μπορω να ξεχωρισω πιο πρεπει και ποιο δεν πρεπει. Τωρα ξερω, μετα απο πολυ επίπονη και μακρά παιδεία ποιος ειναι ό Κυριος μου. Ειναι ο ελεημων, ο οικτηρμων, ο αγαθος, ο ιατρος των σωματων και των ψυχών, η ραβδος μου και βακτηρια μου.
Ειναι απειραστος κακων, και οτι κακο συμβαινει σε εμας δεν προερχεται από Εκείνον. Εκεινος μας εφτειαξε κατ εικόνα και ομοίωση του και μας εκανε συνεργατες Του. Μας εδωσε την ελευθερια της βουλησης. Και εμεις την χρησιμοποιησαμε ασφαλώς κατα την δικη μας βουληση την ολεθρια.
Ειναι τραγικο να λεμε ότι ετσι ηθελε ο Θεος, γιατι αυτο και μονο Τον ακυρωνει. Λειτουργουμε κατα τις ορεξεις μας και επειτα στην καλλιτερη περιπτωση να πουμε οτι ετσι ηθελε ο Θεος. Και στην χειρωτερη να Τον αμφισβητήσουμε και να πουμε οτι Θεος δεν υπαρχει.
Κυριε του ελεους συγχώρησε μας για αυτα που κανουμε και λεμε. Δεν ειναι οτι δεν ξερουμε. Μας εδωσε τις γραφες. Μας ειπε οτι σ συτον τον κόσμον θλιψιν εξετε. Εμεις νομιζαμε οτι δεν ειναι για μας. Ειναι για τους αλλους τους κακους. Ποτε μέσα μας δεν βαλαμε καν την υπόνοια οτι δεν διαφερουμε απο τους κακους.
Εσυ ομως στους αγαπωντες σε δινεις δυναμη και θεραπεια των ψυχων μας.
Κυριε αγιε και θεραπευτη, Σε υμνω σε ευλογω σε δοξολογω και Σου ζητω σπο τα βάθη της καρδιας μου να με συγχωρησεις. Στειλε μας το Πνευμα Σου το άγιο να μας νουθετησει να μας διδάξει να μας παρηγορησει και να μας οδηγησει στον δρόμο Σου αγιε πατερα, Θεέ και ποιητή του Σύμπαντος
ΑΜΗΝ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου