Χθες βραδυ με πηρες τηλεφωνο. Αυτο που φοβομουνα δεν ηταν τιποτα μπροστα σάυτο που ακουσα. Ανησυχουσα για σενα, προσευχομουνα για σενα, αλλα το καμπανακι κτυπησε αλλου. Το κοριτσι σου εφυγε και εγω δεν εμαθα τιποτα. Αυτη η λεπτοτητα σου, σπαει κοκκαλα. Εγω παντα ειχα την απορια πως παντα μπορουσες να γελας οταν σε προσβαλαν, και γενικα σε καθε κατασταση εδειχνες μια συμπεριφορα, που εγω κατα βαθος σε ηξερα, δεν μπορουσα να το δεχτω.
Φυσικα δεν μπορουσα να επεμβω. Ειμαστε τοσο μακρυα σε αποσταση και χατακτήρα, παρ ολον οτι υπηρχε η αγαπη και οι αναμνησεις και ο σεβασμος της μιας απεναντι στην αλλη και οταν βρισκομασταν ηταν σαν να μην εχουμε χωρίσει ποτε.
Ήσουν η πρωτη φιλη που γνωρισα στα τρια μου χρόνια. Η γνωριμια ξεκινησε ως εξεις. Η μητερα μου με ανεβασε στον κηπο του σπιτιού, να γνωρισω ενα κοριτσακι συνομιληκο. Το κοριτσακι ,εν προκειμενο η Μπεττυ, μολις με ειδε σηκωσε το φιαρακι της που επαιζε στον κηπο και μου κατεβασε μια στο κεφαλι. Η μαμα της της επιασε το χέρι και της ειπε. Μπεττουλα μου ,αυτή ειναι η Τεττουλα, και ειναι φιλη σου.
Η Μπεττουλα ηρθε με αγκαλιασε και απολογηθηκε. Δεν το ηξερα. Απο τοτε δεσαμε. Απο τοτε μεχρι τα 11 μας χρονια ειμαστε μαζι. Μετα μετακομισατε στην Αθηνα. Οι συναντησεις δεν ηταν πολυ συχνες αλλα ηταν ουσιαστικες. Παντρευτηκαμε σε κοντινά διαστηματα, οι συζυγοι εγιναν φιλοι καθως και τα παιδια μας. Η Μπεττυ βαφτισε τον γυιο μου, και για ενα μεγαλο χρονικο διαστημα ειμαστε πολυ κοντα.
Βγαιναμε εξω για διασκεδαση μαζι, βλεπομαστε συχνά και γενικα η φιλια ηταν ισχυρη. Και εξακολουθησε να ειναι οταν τα πραγματα δυσκολεψαν και τωρα αυτο το κτυπημα το περναει μονη της. Παλι εχει να σταθει για τους υπολοιπους. Εγγονια γαμπρο γυιο. Ε ρε Μπεττυ τοση δυναμη Ο Κυριος στην δινει. Αγαντα λοιπον,
Συνεχιζεται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου