Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΓΓΟΝΗΣ ΜΟΥ

Σήμερα η εγγονή  μου γιορτάζει τα 20στά της γενέθλια.Εδώ και δύο χρόνια όλη η οικογένεια μετακόμισαν για την Αγγλία και η εγγονή μου σπουδάζει πληροφορική .Θυμάμαι πριν 20 χρόνια που πήγαμε στο μαιευτήριο περιμένοντας την,οι δυο γιαγιάδες ,όταν βγήκε από την κοιλίτσα της μανούλας της ,μας την έφερε μια μαία να την δούμε.ένα μωράκι τοσοδούλι με κάτι ματάκια που μας περιεργαζόντουσαν με απορία.<Τι είναι τούτα> θα σκέφτηκε ><Καλά δεν ΄ήμουν κολυμπώντας με την άνεσή μου στην προσωπική μου πισίνα.>.Εμένα μου κόπηκαν τα πόδια .έψαχνα το πορτοφόλι μου για να δώσω τα συχαρίκια στην μαία αλλά μούπεσε η τσάντα ,έψαχνα το πορτοφόλι μου και όταν το βρήκα ήμουν έτοιμη να της το δώσω ολόκληρο,αλλά σκέφτηκα τα διάφορα που είχα μέσα.Τελικά της έδωσα το πουρμπουάρ της και η μαία μας πήρε το παιδί και μας είπε ότι ετοίμαζαν την μαμά και έπρεπε να περιμένουμε.
Πήγαμε στο δωμάτιο και ο χρόνος δεν περνούσε .Τελικά μας έφεραν και το κοριτσάκι μου.Πραγματικά έμοιαζε για μικρό κοριτσάκι,και μια νοσοκόμα που μπήκε μέσα στο δωμάτιο την ρώτησε .Τι θέλεις εσύ εδώ μικρή ?Όταν έμαθε ότι είχε γεννήσει δεν πίστευε στα μάτια της.
Οι μέρες του μαιευτηρίου πέρασαν και γυρίσαμε στο σπίτι.όλα ήταν έτοιμα για να δεχτούν την πριγκιπέσα.Το μωράκι μας είχε βγει 15 ημέρες ενωρίτερα.Αυτές οι 15 ημέρες που έπρεπε να είναι στην κοιλιά συμπεριφέρθηκε σαν να ήταν.Κοιμόταν συνέχεια.Οι μέρες αυτές πέρασαν και όταν συμπλήρωσε τον κανονικό της χρόνο ξύπνησε και δεν ξανακοιμήθηκε. Τρόπος του λέγειν.Κοιμόταν ένα δεκάλεπτο ,και άρχιζε τις φωνές .Συνέχεια πίναγε.Έτρωγε κοιμόταν λίγο και πάλι τα ίδια.Μεγάλωνε σκανδαλωδώς .Στις 40 μέρες είχε πάρει 12 πόντους και 1,5 κιλό.
Όταν πήγε η μαμά της στην δουλειά την ανέλαβα εγώ.Κάθε πρωί πηγαίναμε βόλτα .Ούτε μια μέρα δεν το κράτησα μέσα το μωρό.Ακόμα και όταν χειμώνιασε ,του έβαζα το ναύλον στο καρότσι,για να μην της φυσάει και βολτίτσα.Όταν λίγο μεγάλωσε την πηγαίναμε στις παιδικές χαρές και όπου υπήρχαν παιδότοποι.Το κοριτσάκι μας μέχρι που πήγε στον παιδικό σταθμό στα 2,5 δεν είχε αρρωστήσει ούτε μια φορά.Η ανάπτυξή της ήταν για 2 χρόνια μεγαλύτερη.
όταν η μαμά της την πήγε στον παιδικό σταθμό.άρχισαν οι ιώσεις .Μια βδομάδα σχολείο δυο βδομάδες σπίτι. ύστερα στα 4,5 έφυγαν για την Κύπρο όπου έμειναν 7 χρόνια.Εκεί βέβαια βλεπόμαστε πιο συχνά.Κάθε τρεις μήνες πήγαινα.Και τα παιδιά ερχόντουσαν πιο συχνά.Τώρα με την
Αγγλία εμείς δεν μπορούμε να πάμε .Μακρυά και δύσκολα.Τα παιδιά έρχονται 2 φορές το χρόνο.Ας είναι καλά ,ο Θεός να τους έχει κάτω από την σκέπη Του και δεν πειράζει .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου