Εάν σκεφτούμε τι έκανε ο Κύριος για εμάς και αναλογιστούμε πως το ανταποδώσαμε, θα καταλάβουμε και τις περιπτώσεις που έχει συμβεί και σε εμάς το ίδιο. Κανένα παράπονο, καμιά κακία, καμιά πικρία, γιατί εμείς σαν άνθρωποι και σε ανθρώπινη βάση, το έχουμε γευτεί και το έχουμε κάνει.
Τι΄είναι όμως αυτό που μας κάνει να φερόμαστε με αυτόν τον τρόπο?
Πρώτα απ' όλα είναι ο εγωισμός που μας κάνει να θέλουμε έναν άνθρωπο αποκλειστικότητα, και να ασχολείται μόνο με εμάς. Να μας δίνει αυτά που έχουμε ανάγκη, και να το δίνει πάντα. Αυτό όμως δεν είναι εφικτό. Ο Κύριός μας δεν θεράπευε όλους τους ανθρώπους, αλλά μόνο αυτούς που ήταν το θέλημα του Πατέρα Θεού. Έτσι και εμείς πρέπει να καταλάβουμε, ότι δεν μπορούμε να παίρνουμε πάντα, γιατί αυτό ενισχύει τον εγωισμό μας. Πρέπει να μάθουμε και να δίνουμε. Και να δίνουμε αυτά που έχει ανάγκη ο πλησίον, και όχι ότι έχουμε εμείς στο μυαλό μας.
Μια άλλη αιτία που ο ευεργετηθείς δείχνει αχαριστία, μπορεί να είναι γιατί αισθάνεται αδύναμος, και
παίρνει αξία αν κάποιος που τον θεωρεί αξιόλογο ασχολείται μαζί του.;Όταν λοιπόν αιστανθεί αυτός ο άνθρωπος ότι κάποιος άλλος κίνησε το ενδιαφέρον του ευεργέτη,τότε ξεχνάει τα πάντα και καταφέρεται εναντίον αυτού που ήταν ,η δεν ήταν στην πραγματικότητα ευεργέτης.
παίρνει αξία αν κάποιος που τον θεωρεί αξιόλογο ασχολείται μαζί του.;Όταν λοιπόν αιστανθεί αυτός ο άνθρωπος ότι κάποιος άλλος κίνησε το ενδιαφέρον του ευεργέτη,τότε ξεχνάει τα πάντα και καταφέρεται εναντίον αυτού που ήταν ,η δεν ήταν στην πραγματικότητα ευεργέτης.
Με το να ταπεινώνουμε αυτόν που κατά την γνώμη μας, μας ευεργέτησε,άσχετο αν ο ίδιος ο ευεργετήσας να μην έχει ιδέα ότι έχει κάνει κάτι καλό, μπορεί να μην μας έχει προσφέρει τίποτα από αυτά που νομίζουμε, γιατί ξέρει ότι τίποτα από αυτά που παίρνουμε η δίνουμε δεν είναι δικά μας. Τα έχει δώσει ο Θεός για να τα διαχειριστούμε,όπόταν δεν υπάρχει υποχρέωση. Γιατί κάτω από υποχρέωση δεν υπάρχει σχέση. Και αυτό που χρειαζόμαστε είναι η σχέση. Στην σχέση ζητάμε ,αλλά αν ο άλλος δεν το θεωρεί σωστό ,δεν τον παρατάμε ούτε αλλάζει η επαφή και η αγάπη.
Αυτό άλλωστε είναι το θέλημα του Θεού.Και για να έχουμε σχέση μαζί Του χρειάζεται να Τον εμπιστευόμαστε.
Ο Θεός πήρε τα παιδιά Του από τον κόσμο ,αυτά που δέχτηκαν την θυσία του Ιησού και τους έστειλε στον κόσμο για να φέρουν καρπό.΄έτσι και εμείς πρέπει να εμπιστευτούμε αυτούς που αισθανόμαστε ότι είναι άξιοι εμπιστοσύνης και να μην πυροβολούμε όταν οι απόψεις μας δεν συμφωνούν.
Ας κάνει έλεος ο Κύριος να καταλάβουμε και να μην έχουν διαμάχη μεταξύ τους τα παιδιά Του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου