Όπως αντιμετωπίζω τα πράγματα δεν βλέπω πως μπορώ να ξεπεράσω αυτή την εδραιωμένη φοβία που με διακατέχει και πως θα καταφέρω να βάλω σε ενέργεια κάποια δική μου επιθυμία ,και κάποιο ανεκπλήρωτο όνειρο.Πάντα η προσπάθειά μου ήταν να βλέπω ανθρώπους χαρούμενους ,που μιλάνε και συνεννοούνται για κάθε τι που αντιμετωπίζουν.Εγώ δεν το απόλαυσα ποτέ αυτό. Δεν θέλω να πω ότι βρέθηκα στο λάθος περιβάλλον.Κάθε άλλο ,μάλλον το λάθος ήμουν εγώ. Μου ήταν απαραίτητο να υποχωρώ πάντα ,προκειμένου να μην δημιουργηθεί δυσαρέσκεια .Δεν μπόρεσα ποτέ να το αντιμετωπίσω.Πάντα κάνω αυτό που θέλει ο άλλος και όχι μόνο κάνω αλλά πρέπει και να πω αυτό που θέλουν να ακούσουν.Το κακό είναι ότι πάντα τους δικαιολογώ ,για κάποιους λόγους που θεωρώ ότι έτσι πρέπει να κάνω γιατί βρίσκονται σε αδυναμία. Και παρ' όλα ταύτα αγωνίστηκα να είμαι πάντα ανεξάρτητη σε όλα αλλά οι ανάγκες της ψυχής δεν μπορούσε κανείς να μου τις ικανοποιήσει.Πήγα στον Θεό και βρήκα παρηγοριά αλλά και πάλι δεν ολοκληρώθηκα.
όταν ήμουν νέα τα ψιλοβόλευα ,αλλά από τα 40 και πέρα άρχισα να απογοητεύομαι και να βλέπω ότι η ζωή μου προχωρούσε προς το γήρας.Μάλιστα από 40 χρόνων αισθανόμουν πολύ μεγάλη ,αλλά έκανα προσπάθειες να βρω τι είναι αυτό που θα με γεμίσει.Πήγα παντού .Σεμινάρια και κόντρα σεμινάρια ,ανθρώπους συνοδοιπόρους δεν βρήκα.Ακόμα και στον θρησκευτικό τομέα οι άνθρωποι που συναναστράφηκα ήταν το ίδιο.Για να σε παραδέχονται η μάλλον για να έχεις γνώμη έπρεπε η γνώμη σου να μην παρεκκλίνει ούτε ένα ιώτα αλλιώς βρισκόσουν ξαφνικά απέναντι. .
Παντού πρέπει να ακούς και όχι να λες.Μήπως είναι λάθος μου να υποχωρώ ,μήπως είναι μεγάλος εγωισμός ,μήπως είναι περηφάνια ?
Δεν το ξέρω .Εκείνο που ξέρω είναι ότι οι προσπάθειές μου πάνε στο κενό.Ο Κύριος μας είπε ότι δεν πρέπει να βασιζόμαστε σε ανθρώπους.Το ξέρω αλλά μας είπε κιόλας να μαζευόμαστε όλοι οι ομοϊδεάτες και να μιλάμε και να μοιραζόμαστε αλλήλων τα βάρη.
Υπάρχει και κάτι άλλο που μου περνάει από το νου .Μήπως κάτι παθολογικό μου δημιουργεί αυτή την συμπεριφορά που εγώ δεν την απορρίπτω ,ίσως να αγωνίστηκα μια ζωή για αυτό , δηλ. να είμαι ειρηνική και υπομονετική και να παραχωρώ πάντα ότι είχα .Δίκιο το λέγαν δικαίωμα το λέγαν αλλά αφού αυτό νομίζω ότι είναι καλό γιατί δεν χαίρομαι?
Γιατί αν ο σκοπός μου ήταν μόνο να κάνω ανθρώπους χαρούμενους ,όχι ότι το κατάφερα,θα έπρεπε να είμαι ευχαριστημένη που προσπαθώ ,και δεν θα αναρωτιόμουν αν ζω η δεν ζω.
Έχω καιρό να το βρω η θα φύγω με την απορία.Τι ήρθα να κάνω εδώ στην γη?
όταν ήμουν νέα τα ψιλοβόλευα ,αλλά από τα 40 και πέρα άρχισα να απογοητεύομαι και να βλέπω ότι η ζωή μου προχωρούσε προς το γήρας.Μάλιστα από 40 χρόνων αισθανόμουν πολύ μεγάλη ,αλλά έκανα προσπάθειες να βρω τι είναι αυτό που θα με γεμίσει.Πήγα παντού .Σεμινάρια και κόντρα σεμινάρια ,ανθρώπους συνοδοιπόρους δεν βρήκα.Ακόμα και στον θρησκευτικό τομέα οι άνθρωποι που συναναστράφηκα ήταν το ίδιο.Για να σε παραδέχονται η μάλλον για να έχεις γνώμη έπρεπε η γνώμη σου να μην παρεκκλίνει ούτε ένα ιώτα αλλιώς βρισκόσουν ξαφνικά απέναντι. .
Παντού πρέπει να ακούς και όχι να λες.Μήπως είναι λάθος μου να υποχωρώ ,μήπως είναι μεγάλος εγωισμός ,μήπως είναι περηφάνια ?
Δεν το ξέρω .Εκείνο που ξέρω είναι ότι οι προσπάθειές μου πάνε στο κενό.Ο Κύριος μας είπε ότι δεν πρέπει να βασιζόμαστε σε ανθρώπους.Το ξέρω αλλά μας είπε κιόλας να μαζευόμαστε όλοι οι ομοϊδεάτες και να μιλάμε και να μοιραζόμαστε αλλήλων τα βάρη.
Υπάρχει και κάτι άλλο που μου περνάει από το νου .Μήπως κάτι παθολογικό μου δημιουργεί αυτή την συμπεριφορά που εγώ δεν την απορρίπτω ,ίσως να αγωνίστηκα μια ζωή για αυτό , δηλ. να είμαι ειρηνική και υπομονετική και να παραχωρώ πάντα ότι είχα .Δίκιο το λέγαν δικαίωμα το λέγαν αλλά αφού αυτό νομίζω ότι είναι καλό γιατί δεν χαίρομαι?
Γιατί αν ο σκοπός μου ήταν μόνο να κάνω ανθρώπους χαρούμενους ,όχι ότι το κατάφερα,θα έπρεπε να είμαι ευχαριστημένη που προσπαθώ ,και δεν θα αναρωτιόμουν αν ζω η δεν ζω.
Έχω καιρό να το βρω η θα φύγω με την απορία.Τι ήρθα να κάνω εδώ στην γη?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου