ΜΕΤΑ ΤΟ ΛΟΥΣΙΜΟ.

Είμαι άνθρωπος ευαίσθητος=εγωιστικός χαρακτήρας.Είμαι έτοιμη να κάνω ότι μου ζητηθεί=δειλή.

Είμαι ανθρωπος που μπορώ να στερηθώ και μετά να αιστανθώ θύμα=μαζοχιστής.Είμαι γλυκομίλητη και μπορεί να κερδίσω έναν άνθρωπο έστω και αν δεν έχω αυτή την ανάγκη=ψεύτρα. Και τώρα που έλουσα τον εαυτό μου με όλα αυτά τα καλά που πρόσαψα, μπορώ να πω ότι αν και κάνω προσπάθειες σύμφωνα με το πρότυπό μου, οχι τώρα, παιδιόθεν, έχω την εντύπωση ότι οι άνθρωποι, όχι όλοι, με αγαπούν.Δεν κατάλαβαν ποτέ, γιατί αυτό είναι πολύ βολικό για όλους και πιο βολικό για μένα  που δεν ανταπεξέρχομαι σε καυγάδες και σχόλια αρνητικά.

Πες τε μου λοιπόν, τι μπορώ να κάνω που να με προάγει και να με πάει μακρύτερα?

Είμαι κοντά στον Χριστό, θέλω να με αγαπάει και περισσότερο θέλω να τον αγαπάω εγώ. Ισως αυτά που σας λέω να μοιάζουν ότι προέρχονται από πειραγμένο μυαλό. Όμως κανείς ποτέ δεν εντόπισε κάτι τέτοιο. Ούτε εγώ. Αλλά ποτέ ο ίδιος ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει πολλά από αυτά που του συμβαίνουν.

Θα μου πείτε που είναι το ενδιαφέρον σε όλα αυτά? Νομίζω πουθενά. Απλά γράφω αυτά που κατά καιρούς μου έρχονται στο μυαλό, προσπαθώντας να βγάλω κάποιο συμπέρασμα

Ποα είμαι? τι είμαι? που πάω? από που έρχομαι?

Δεν κατάλαβα καλά τον λόγο του Θεού που θέλω να υπηρετήσω ή οι άλλοι δεν κατάλαβαν καλά?

Μήπως και τον λόγο του Θεού το χρησιμοποιούμε όπως μας συμφέρει? Ή μήπως εγώ θέλω να κάνω ακόμα πιο πολλά από σκέτο εγωισμό?

Αν κάποια φορά το αναρτήσω ήθελα να μου λύσετε αυτή την απορία σύμφωνα με τα πιστεύω σας. Ο Κύριος δεν εμπαίζεται. Αν οι λόγοι είναι υστερόβουλοι ως προς την δική μου πλευρά, παρακαλώ τον Κύριο να μου το δείξει.

Είναι πολύ βασανιστικό να τιμωρείς συνέχεια τον εαυτό σου, για πράγματα που μπορεί και να μην φταις. Αλλά και να φταις εφ'όσον έχεις Κύριο τον Χριστό δεν μπορεί να σ'αφήνει να βασανίζεσαι χωρίς λόγο. Όμως μπορεί να υπάρχει λόγος πολύ πιο σοβαρός από ότι υποψιάζομαι. Μπορεί να είναι τέτοιος ο εγωισμός μου, που στην προσπάθειά μου να κάνω το καλύτερο, φεύγω από τον δρόμο του Χριστού και ο εχθρός βρίσκει την ευκαιρία να με βασανίζει.

Αλλιώς δεν μπορεί παρά να υπάρχει κάτι το παθολογικό που δεν μ'αφήνει να αιστανθώ καλά. Πολλές φορές αισθάνομαι καλά, αλλά κάτω από ωρισμένες συνθήκες. Δεν είναι αυτός ο στόχος μου γιατί τα δύσκολα κρατάνε χρόνια και αν δεν βρω μια φόρμουλα να κάνω κάτι για το πρόβλημά μου, δεν ξέρω που θα καταλήξω.

Παληότερα αλλά και πρόσφατα κατά καιρούς είχα μια αισιοδοξία ότι ακόμα και τώρα μπορώ να δημιουργήσω και να κάνω κάτι που θα μου κρατήσει το ενδιαφέρον μου για την ζωή. Θεωρητικά ξέρω ότι ποτέ δεν είναι αργά αλλά αυτό δεν κρατάει πολύ. Λυπάμαι πολύ γιατί εγώ που διδάσκω την χαρά και την ελπίδα είμαι σ'αυτή την κατάσταση. Κύριε κράτα με και δείξε μου τι να κάνω.

Μόνο Εσύ μπορείς να μου πάρεις τα λάθος συναισθήματα και τις λαθεμένες πεποιθήσεις γιατί δεν το αντέχω. Ντρέπομαι που είμαι έτσι. Αισθάνομαι να έχω εγκαταλείψει τον εαυτό μου. Πότε τον λυπάμαι που του φέρομαι έτσι και την άλλη του λέω καλά να πάθεις.

Αυτό το κομμάτι δεν τελειώνει εδώ γιατί οι καταστάσεις εναλάσσονται και απο αυτές εξαρτώμαι. Δηλαδή ότι το χειρότερο μπορεί να συμβει στον άνθρωπο.

Όμως όχι Ο ΚΎΡΙΟΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ξέρει την προαίρεση των παιδιών Του και ποτέ δεν τα αφήνει να ταλαντεύωνται για πολύ. Ή τουλάχιστον τα αφήνει όσο χρειάζεται για να αποφασίσουν οικειοθελώς πιο είναι το αληθινό μέσα τους και θα το ακολουθήσουν βρίσκοντας το νόημα της ζωής που είναι να αγαπάς, να προσφέρεις, να γίνεσαι ειρηνοποιός, και να ελπίζεις ότι ο Θεός είναι πάντα κοντά σου και σε οδηγεί, εκεί που είναι το θέλημά Του:

ΤΟ ΑΓΑΘΟ ΤΟ ΕΥΑΡΕΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ.