Ήμουν σίγουρη ότι είχα μπει στον δρόμο της ανάνηψης,και ο Θεός που πάντα είναι πλάι μου δεν θα με άφινε να ξαναπέσω σε κατάθλιψη.όμως ο Χριστιανός και η πορεία του είναι να πέφτει και να σηκώνεται.Είμαι σίγουρη ότι θα ξανασηκωθώ και γρήγορα μάλιστα.ήξερα ότι δεν ήμουν τελείως θεραπαευμένη αλλά τα δείγματα ήταν θεικά.Είχα χαρά ,έκανα όνειρα και έβλεπα τον εαυτό μου να κάνει πράγματα που πάντα επιθυμούσα.Δεν έβλεπα κανένα εμπόδιο στην ηλικία μου ,ήμουν σχεδόν έτοιμη να κάνω το βήμα που ποτέ δεν είχα το θάρρος να το κάνω.
όμως είχα και τις αμφιβολίες μου αν αυτό που ήθελα ήταν σύμφωνο με το θέλημα του Θεού,και τον ρωτούσα μήπως ζητούσα μια διάκριση εδώ στην γη,που έκρυβε εγωισμό και φιλοδοξία.
Εγώ έλεγα ότι δεν έχω τέτοια κίνητρα ,αλλά αν για τον Θεό είναι απομάκρυνση από τον στόχο μου ,που είναι να γνωρίσω τον Θεό και τις βουλές Του,του ζήτησα να μου το δείξει.Αλλά μήπως ο Θεός είναι πολύ πιο πάνω από αυτά και δεν είναι δυνατόν να εμποδίζει τα παιδιά Του να αναπτυχθούν και μόνο η δική μου η δειλία μου έφερε πίσω μέρος της κατάθλιψης για να με εμποδίσει για μια ακόμη φορά να κάνω όνειρα και να έχω ενδιαφέροντα που αφορούν για μια φορά σε μένα?Εαυτέ μου τι σου έχω κάνει?Δεν βλέπεις εσύ ότι ανθρώπινα με έχεις εγκλωβίσει σε ένα αδύνατο σώμα χωρίς πρωτοβουλία,χωρίς θέληση χωρίς αντίδραση.
όλα αυτά που έλεγα τόσο καιρό ήταν αέρας κοπανιστός?,και θέλω να διδάξω και ανθρώπους?Δεν είμαι ικανή ούτε τον εαυτό μου να φέρω βόλτα .Αυτά που λέω στους άλλους είναι το δέον και όχι το εφικτό.Οι άνθρωποι που μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά είναι προορισμένοι από τον Θεό.Μήπως εγώ πήγα με το ζόρι να μπω στην ομάδα αυτή.Εγώ φοβάμαι και την σκιά μου.Δεν μπορώ να διεκδικήσω ούτε μια ήσυχη γωνιά για τον εαυτό μου.Πάντα οι συνθήκες ,πάντα είχα τον άλλο με μεγάλες ανάγκες.Όταν αυτές οι ανάγκες πολαίνουν και γίνονται πιο δύσκολες τόσο πιο πολύ χάνω τον εαυτό μου,και σέρνομαι πίσω από τα άρματα της ανάγκης τους.Κύριε κάνε μου ξεκάθαρο αυτό που ζητάς από μένα.Πρέπει να γίνω σαν τον Παυλό που ήταν κατ'οίκον περιορισμό και δοξολογούσε τον Κύριο?Είναι δυνατόν να είμαι εγώ σαν τον Παύλο?Κύριε πες μου τι να κάνω?
Κύριε λυπάμαι πολύ που δεν είμαι ευτυχισμένη μόνο μαζί σου.Λυπάμαι γιατί πιατεύω απόλυτα ότι εάν είχα αυτή την αγάπη και τον έρωτα για σένα δεν θα είχα ανάγκη από τίποτα.
Ξέρω ότι αυτά που προοθώ τα πιστεύω ότι είναι αληθινά ,αλλά όσο και αληθινά και να είναι, δεν μπορώ να τα φτάσω έχω και άλλες ανάγκες.Τα εγκατέλειψα όλα και αφοσιώθηκα μόνο στον ασθενή μου.
Τα πράγματα φαινομενικά είναι ας πούμε καλά ,αλλά έχουν δημιουργηθεί προβλήματα ουσιαστικά λόγω απώλειας μεγάλου μέρους της μνήμης .Είμαι συνέχεια από πίσω του γιατί μπορεί και να κάνει ζημιά στον εαυτό του.Με όλη μου την καρδιά τον υπηρετώ αλλά το ότι δεν μπορούμε ούτε δυό λόγια να ανταλλάξουμε μεταξύ μας μου δημιουργεί θλίψη που όπως περνάει ο καιρός γίνεται κατάθλιψη.
Δεν την θέλω Κύριε γιατί έχω Εσένα στην ζωή μου και ντρέπομαι ακόμα που το λέω.όμως Εσύ τα πάντα γνωρίζεις και δεν είναι δυνατόν να σου κρυφτούμε από τίποτα.Τίποτα από αυτά που μας αφίνεις να δούμε.Γιατί αν μας έδειχνες τον εαυτό μας όπως είναι φυσικά θα παθαίναμε σοκ.
Εγώ δεν ξέρω ποιά είμαι.Δεν ξέρω τι θέλω ,δεν ξέρω τι μπορώ.Εσύ όμως ξέρεις και μπορώ να βασιστώ επάνω Σου για να το μάθω.Δεν θα έπρεπε σ'αυτή την ηλικία να ήξερα?Μήπως Εσύ μου δίνεις τα μηνύματα και εγώ δεν τα παίρνω.Κύριε βοήθεια σου ζητώ.Δεν θέλω να φύγω και να έχω παράπονο.Αυτά που πέρασα ήταν το θέλημά σου η ανθρώπινα λάθη ?Δικά μας λάθη που άφησες να συμβούν για να έρθουμε κοντά Σου?Μήπως εγώ είμαι η μοναδική ?Άλλοι υφίστανται πιο οδυνηρά .Το ξέρω.Είμαι σε μεγάλη αγωνία ,τι μπορεί να έχει συμεί και να πάνε τα πράγματα έτσι.Δεν θέλω να είμαι εγωίστρια γιατί μου έδωσες πολλές ευλογίες αλλά εκεί δεν έβαλες το χέρι Σου να τις αντιληφθώ και να ζήσω αυτά τα διαστήματα με χαρά?Η μήπως τα έζησα και δεν το θυμάμαι.Συγχώρεσέ με Κύριέ μου.Μείνε κοντά μου και βοήθησέ με να βγώ από αυτό το παραλήρημα του νου μου που μόνο ο εχθρός μπορεί να έχει επέμβει για να έχω πισωγυρίσματα.Κύριε Εσύ είσαι ο δυνατός .Εσύ μπορείς να τον κατατροπώσεις και εγώ συγχρόνως του λέω ότι τίποτα δεν μπορεί να κάνει για να με πάρει από κοντά Σου.Όπως και να είμαι Χριστό ομολογώ Κύριο και κάποια στιγμή όλα θα υποταχθούν κάτω από τα πόδια Του.
όμως είχα και τις αμφιβολίες μου αν αυτό που ήθελα ήταν σύμφωνο με το θέλημα του Θεού,και τον ρωτούσα μήπως ζητούσα μια διάκριση εδώ στην γη,που έκρυβε εγωισμό και φιλοδοξία.
Εγώ έλεγα ότι δεν έχω τέτοια κίνητρα ,αλλά αν για τον Θεό είναι απομάκρυνση από τον στόχο μου ,που είναι να γνωρίσω τον Θεό και τις βουλές Του,του ζήτησα να μου το δείξει.Αλλά μήπως ο Θεός είναι πολύ πιο πάνω από αυτά και δεν είναι δυνατόν να εμποδίζει τα παιδιά Του να αναπτυχθούν και μόνο η δική μου η δειλία μου έφερε πίσω μέρος της κατάθλιψης για να με εμποδίσει για μια ακόμη φορά να κάνω όνειρα και να έχω ενδιαφέροντα που αφορούν για μια φορά σε μένα?Εαυτέ μου τι σου έχω κάνει?Δεν βλέπεις εσύ ότι ανθρώπινα με έχεις εγκλωβίσει σε ένα αδύνατο σώμα χωρίς πρωτοβουλία,χωρίς θέληση χωρίς αντίδραση.
όλα αυτά που έλεγα τόσο καιρό ήταν αέρας κοπανιστός?,και θέλω να διδάξω και ανθρώπους?Δεν είμαι ικανή ούτε τον εαυτό μου να φέρω βόλτα .Αυτά που λέω στους άλλους είναι το δέον και όχι το εφικτό.Οι άνθρωποι που μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά είναι προορισμένοι από τον Θεό.Μήπως εγώ πήγα με το ζόρι να μπω στην ομάδα αυτή.Εγώ φοβάμαι και την σκιά μου.Δεν μπορώ να διεκδικήσω ούτε μια ήσυχη γωνιά για τον εαυτό μου.Πάντα οι συνθήκες ,πάντα είχα τον άλλο με μεγάλες ανάγκες.Όταν αυτές οι ανάγκες πολαίνουν και γίνονται πιο δύσκολες τόσο πιο πολύ χάνω τον εαυτό μου,και σέρνομαι πίσω από τα άρματα της ανάγκης τους.Κύριε κάνε μου ξεκάθαρο αυτό που ζητάς από μένα.Πρέπει να γίνω σαν τον Παυλό που ήταν κατ'οίκον περιορισμό και δοξολογούσε τον Κύριο?Είναι δυνατόν να είμαι εγώ σαν τον Παύλο?Κύριε πες μου τι να κάνω?
Κύριε λυπάμαι πολύ που δεν είμαι ευτυχισμένη μόνο μαζί σου.Λυπάμαι γιατί πιατεύω απόλυτα ότι εάν είχα αυτή την αγάπη και τον έρωτα για σένα δεν θα είχα ανάγκη από τίποτα.
Ξέρω ότι αυτά που προοθώ τα πιστεύω ότι είναι αληθινά ,αλλά όσο και αληθινά και να είναι, δεν μπορώ να τα φτάσω έχω και άλλες ανάγκες.Τα εγκατέλειψα όλα και αφοσιώθηκα μόνο στον ασθενή μου.
Τα πράγματα φαινομενικά είναι ας πούμε καλά ,αλλά έχουν δημιουργηθεί προβλήματα ουσιαστικά λόγω απώλειας μεγάλου μέρους της μνήμης .Είμαι συνέχεια από πίσω του γιατί μπορεί και να κάνει ζημιά στον εαυτό του.Με όλη μου την καρδιά τον υπηρετώ αλλά το ότι δεν μπορούμε ούτε δυό λόγια να ανταλλάξουμε μεταξύ μας μου δημιουργεί θλίψη που όπως περνάει ο καιρός γίνεται κατάθλιψη.
Δεν την θέλω Κύριε γιατί έχω Εσένα στην ζωή μου και ντρέπομαι ακόμα που το λέω.όμως Εσύ τα πάντα γνωρίζεις και δεν είναι δυνατόν να σου κρυφτούμε από τίποτα.Τίποτα από αυτά που μας αφίνεις να δούμε.Γιατί αν μας έδειχνες τον εαυτό μας όπως είναι φυσικά θα παθαίναμε σοκ.
Εγώ δεν ξέρω ποιά είμαι.Δεν ξέρω τι θέλω ,δεν ξέρω τι μπορώ.Εσύ όμως ξέρεις και μπορώ να βασιστώ επάνω Σου για να το μάθω.Δεν θα έπρεπε σ'αυτή την ηλικία να ήξερα?Μήπως Εσύ μου δίνεις τα μηνύματα και εγώ δεν τα παίρνω.Κύριε βοήθεια σου ζητώ.Δεν θέλω να φύγω και να έχω παράπονο.Αυτά που πέρασα ήταν το θέλημά σου η ανθρώπινα λάθη ?Δικά μας λάθη που άφησες να συμβούν για να έρθουμε κοντά Σου?Μήπως εγώ είμαι η μοναδική ?Άλλοι υφίστανται πιο οδυνηρά .Το ξέρω.Είμαι σε μεγάλη αγωνία ,τι μπορεί να έχει συμεί και να πάνε τα πράγματα έτσι.Δεν θέλω να είμαι εγωίστρια γιατί μου έδωσες πολλές ευλογίες αλλά εκεί δεν έβαλες το χέρι Σου να τις αντιληφθώ και να ζήσω αυτά τα διαστήματα με χαρά?Η μήπως τα έζησα και δεν το θυμάμαι.Συγχώρεσέ με Κύριέ μου.Μείνε κοντά μου και βοήθησέ με να βγώ από αυτό το παραλήρημα του νου μου που μόνο ο εχθρός μπορεί να έχει επέμβει για να έχω πισωγυρίσματα.Κύριε Εσύ είσαι ο δυνατός .Εσύ μπορείς να τον κατατροπώσεις και εγώ συγχρόνως του λέω ότι τίποτα δεν μπορεί να κάνει για να με πάρει από κοντά Σου.Όπως και να είμαι Χριστό ομολογώ Κύριο και κάποια στιγμή όλα θα υποταχθούν κάτω από τα πόδια Του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου