Μπορεί κανείς να ξαναγεννηθεί?Και βέβαια μπορεί.Άλλωστε ο Ιησούς το ανέλυσε στον Νικόδημο λεπτομερώς. Μια γυναίκα 74 ετών έλαβε αυτή την ευλογία. Όλα της τα χρόνια υπήρξε ένα πλάσμα φοβισμένο από τις διάφορες συνθήκες. Ήταν δύσκολες συνθήκες αλλά χωρίς αυτό που λέμε δυστυχία.Ο Κύριος των δυνάμεων της τα είχε δώσει όλα.Γονείς αδέλφια σπιτικό ,υλικά αγαθά ,σχολεία και σχετική μόρφωση λόγω της εποχής, που δεν ήταν απαραίτητο για τα κορίτσια να σπουδάζουν.
Ένα καλό γάμο με όλες τις απαραίτητες συνθήκες για να είναι κανείς ευτυχής,αλλά όλα αναποδογύρισαν μέσα σε 6 μήνες και ο φόβος που πιθανόν να προϋπήρχε ήρθε και έκατσε σε μόνιμη βάση στην καρδιά της.
Ότι και αν γινόταν καλό, δεν το εισέπραττε γιατί περίμενε το επόμενο κτύπημα ,το οποίο ασφαλώς ερχόταν.Δεν το είπε ποτέ γιατί δεν της επέτρεπε η ανατροφή της ούτε να κλαυτεί ούτε να χάσει αυτό που εισέπραττε από τους άλλους .Δηλ. ότι ήταν δυνατή και όλα τα έβγαζε πέρα.
Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν αυτό το φόβο.Δεν ξέρω πως τον ξεπέρασαν αν τον ξεπέρασαν.η εν λόγω γυναίκα έκανε τα πάντα.Από ψυχοθεραπεία από σεμινάρια φιλοσοφίας ,Θεολογίας .Μπήκε σε κύκλους χριστιανικούς ,που ανακούφιζαν την καρδιά της ,αλλά ο φόβος για την επόμενη ημέρα ήταν παρόν.
Τα χρόνια περνούσαν και τα προβλήματά της μεγάλωναν.Είχε ανάγκη από επικοινωνία και έπαιρνε αποδοκιμασία.Είχε ανάγκη από στήριξη και το καλλίτερο που έπαιρνε ήταν αδιαφορία.
Πάλεψε με διάφορα μέσα να βρει την άκρη ,αλλά δεν γινόταν τίποτα , ώσπου κατέληξε ότι εκείνη κάτι δεν έκανε καλό και πλήρωνε το τίμημα.΄έτσι ήρθε η ενοχή και φώλιασε μέσα της ,και δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ο Χριστός που είχε θυσιαστεί για τις αμαρτίες του κόσμου ,για να μας ελευθερώσει και να πάμε δικαιωμένοι στον θρόνο του Θεού ,δεν ήταν για εκείνη.Ο νους ήταν πρόθυμος να το δεχθεί ,και το διακήρυττε κιόλας ,αλλά η καρδιά ήταν παγωμένη και το μόνο συναίσθημά της ήταν ο φόβος.
Επακολούθησαν κι άλλα γεγονότα που της αναποδογύρισαν τελείως την ζωή ,ώσπου μια νύχτα θαυματουργικά μπήκε στην καρδιά της το αποτέλεσμα της θυσίας του Χριστού και ελευθερώθηκε από την ενοχή.Άρχισα η ανακαίνιση. Ήξερε ότι τα δύσκολα δεν τελειώνουν ποτέ ,αλλά ξαφνικά πίστεψε ότι όλα όσα μας συμβαίνουν είναι για την αναβάθμιση της ψυχής μας και όλα γίνονται για το καλό της.
Κατάλαβε ότι η χαρά είναι ανεξάρτητη από τους εξωτερικούς παράγοντες,και η αγάπη που εκείνη αμφισβητούσε ότι είχε, ήταν ακριβώς αυτή που είχε μέσα της.Να μπορείς να παρηγορείς και να συμπληρώνεις τις ελλείψεις του αδελφού,και να του λες δυο παρήγορα λόγια όταν πονάει ,έστω αν ξέρεις ότι από λάθος του πονάει.Αυτά μαζί με τις μελέτες που έκανε ,ήρθαν και έδεσαν και η γυναίκα ελευθερώθηκε και είναι έτοιμη να ζήσει μια καινούρια ζωή με την δύναμη του Ύψιστου Θεού ,και με την βοήθειά Του.
Κύριε σε ευχαριστώ και σε δοξάζω για τα έργα σου τα μεγαλειώδη.Η εν λόγω γυναίκα περιμένει πολλά ακόμα και είναι σίγουρη ότι ο Κύριος θα τα δώσει.
Ένα καλό γάμο με όλες τις απαραίτητες συνθήκες για να είναι κανείς ευτυχής,αλλά όλα αναποδογύρισαν μέσα σε 6 μήνες και ο φόβος που πιθανόν να προϋπήρχε ήρθε και έκατσε σε μόνιμη βάση στην καρδιά της.
Ότι και αν γινόταν καλό, δεν το εισέπραττε γιατί περίμενε το επόμενο κτύπημα ,το οποίο ασφαλώς ερχόταν.Δεν το είπε ποτέ γιατί δεν της επέτρεπε η ανατροφή της ούτε να κλαυτεί ούτε να χάσει αυτό που εισέπραττε από τους άλλους .Δηλ. ότι ήταν δυνατή και όλα τα έβγαζε πέρα.
Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν αυτό το φόβο.Δεν ξέρω πως τον ξεπέρασαν αν τον ξεπέρασαν.η εν λόγω γυναίκα έκανε τα πάντα.Από ψυχοθεραπεία από σεμινάρια φιλοσοφίας ,Θεολογίας .Μπήκε σε κύκλους χριστιανικούς ,που ανακούφιζαν την καρδιά της ,αλλά ο φόβος για την επόμενη ημέρα ήταν παρόν.
Τα χρόνια περνούσαν και τα προβλήματά της μεγάλωναν.Είχε ανάγκη από επικοινωνία και έπαιρνε αποδοκιμασία.Είχε ανάγκη από στήριξη και το καλλίτερο που έπαιρνε ήταν αδιαφορία.
Πάλεψε με διάφορα μέσα να βρει την άκρη ,αλλά δεν γινόταν τίποτα , ώσπου κατέληξε ότι εκείνη κάτι δεν έκανε καλό και πλήρωνε το τίμημα.΄έτσι ήρθε η ενοχή και φώλιασε μέσα της ,και δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ο Χριστός που είχε θυσιαστεί για τις αμαρτίες του κόσμου ,για να μας ελευθερώσει και να πάμε δικαιωμένοι στον θρόνο του Θεού ,δεν ήταν για εκείνη.Ο νους ήταν πρόθυμος να το δεχθεί ,και το διακήρυττε κιόλας ,αλλά η καρδιά ήταν παγωμένη και το μόνο συναίσθημά της ήταν ο φόβος.
Επακολούθησαν κι άλλα γεγονότα που της αναποδογύρισαν τελείως την ζωή ,ώσπου μια νύχτα θαυματουργικά μπήκε στην καρδιά της το αποτέλεσμα της θυσίας του Χριστού και ελευθερώθηκε από την ενοχή.Άρχισα η ανακαίνιση. Ήξερε ότι τα δύσκολα δεν τελειώνουν ποτέ ,αλλά ξαφνικά πίστεψε ότι όλα όσα μας συμβαίνουν είναι για την αναβάθμιση της ψυχής μας και όλα γίνονται για το καλό της.
Κατάλαβε ότι η χαρά είναι ανεξάρτητη από τους εξωτερικούς παράγοντες,και η αγάπη που εκείνη αμφισβητούσε ότι είχε, ήταν ακριβώς αυτή που είχε μέσα της.Να μπορείς να παρηγορείς και να συμπληρώνεις τις ελλείψεις του αδελφού,και να του λες δυο παρήγορα λόγια όταν πονάει ,έστω αν ξέρεις ότι από λάθος του πονάει.Αυτά μαζί με τις μελέτες που έκανε ,ήρθαν και έδεσαν και η γυναίκα ελευθερώθηκε και είναι έτοιμη να ζήσει μια καινούρια ζωή με την δύναμη του Ύψιστου Θεού ,και με την βοήθειά Του.
Κύριε σε ευχαριστώ και σε δοξάζω για τα έργα σου τα μεγαλειώδη.Η εν λόγω γυναίκα περιμένει πολλά ακόμα και είναι σίγουρη ότι ο Κύριος θα τα δώσει.
Όταν ο Κύριος διεκδικεί την καρδιά μας, δεν μας επιτρέπει να πιαστούμε από τις παροχές.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν καταλαβαίνω τι εννοεί το σχόλιο.Για ποιές παροχές ομιλεί?
ΑπάντησηΔιαγραφή