ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ ΜΑΣ.

Και πάλι στην βάση μας.Μάζευε ,συγύρισε ,κλείσε το ψυγείο ,μάζεψε τα σκουπίδια,ανέβασε τις τέντες ,βάλε τα έπιπλα της βεράντας μέσα,φόρτωσε το αυτοκίνητο ,και πάρε το δρόμο του γυρισμού.
Ζέστη ,σε ανατολικό σπίτι ,που το λούζει ο ήλιος μέχρι αργά το μεσημέρι.Δεν πειράζει ο ήλιος είναι ζωή.Τουλάχιστον το απόγευμα έχουμε δροσιά.Που λέει ο λόγος.
Ρούχα για πλύσιμο,άπλωμα και αναμονή να στεγνώσουν για να τα σιδερώσω.έρχεται ο λεβέντης ,να φάει να πάρει τα ρούχα του και να πάει στο σπίτι του.
Όμως το σπίτι αυτό είναι η φωλιά μου.Εδώ μεγάλωσα τα παιδιά μου ,εδώ τους φώναξα τους χάιδεψα,διάβασα μαζί τους ,έπαιξα μαζί τους .Παιδιά καλά ,καλοί άνθρωποι στην κοινωνία ,κατά την γνώμη μου ,γιατί και η μαϊμού τα ίδια αισθάνεται για το μαιμουδάκι της.
Και τώρα έχω ένα μωρό και πιστέψτε με είναι πιο δύσκολο από τα αυθεντικά μωρά.Θέλει πιο πολύ περιποίηση και πιο πολλά χάδια.Χαλάλι του.
Δεν έχω παράπονο από την γειτονιά μου παρ' όλον ότι απέναντι μου πολυκατοικίες ,δίπλα μου πολυκατοικίες,δεξιά αριστερά πολυκατοικίες.Αλλά τι μ' αυτό ,η θάλασσα είναι ένα βήμα από το σπίτι μου.
Το Λουτράκι βέβαια έχει άλλη χάρη αλλά και εκεί αν καθόμουν συνέχεια δεν θα το άντεχα.Ευχαριστώ τον Θεό για τα δώρα Του και το μεγαλύτερο απ' όλα είναι όταν έχω την χαρά Του.Την βρίσκω κατά διαστήματα ,αλλά εγώ την θέλω συνέχεια.Δεν είναι υπερβολικό γιατί Εκείνος μας την έδωσε.
Εξάσκηση θέλει και προσευχή και όταν κατοικήσει στις καρδιές μας ,όλα θα είναι φωτεινά.
Ο λόγος που γυρίσαμε είναι ,οι γιατροί που πρέπει να δούμε ,και οι εξετάσεις που θα επακολουθήσουν.Τι μπελάς κι αυτός ?Και όχι μπελάς αλλά και αγωνία και άγχος.
Λυπάμαι γιαυτό γιατί η θεωρία της Χριστιανικής μου συνείδησης δεν μου το επιτρέπει.να δείχνω αμφιβολία για το έργο και την πρόνοια του Κυρίου μου.Δεν θα δικαιολογηθώ,γιατί δεν έχω κάτι να αντιτάξω σ' αυτό .Απλά λυπάμαι που ακόμα δεν τα έχω καταφέρει.Όμως ο Κύριος δεν θα με αφήσει για πολύ ακόμα να χάνω την χαρά μου και την ειρήνη μου.
όλα θα πάνε σύμφωνα με το θέλημά Του που είναι Το καλό το ευάρεστο και το τέλειο,και που είναι πάντα δίπλα σε όλα τα παιδιά Του, και μετά αν μας ανοίξει την πόρτα ,πίσω στο Λουτράκι.
Καλοκαίρι ακόμα θα έχουμε για αρκετά μεγάλο διάστημα.
Eν τω μεταξύ απολαμβάνω την γειτονιά μου ,που ζω εδώ όλη μου την ζωή.Μόνο που οι αλλαγές της είναι πολύ μεγάλες.Μέχρι το 1960 τα σπίτια ήταν διώροφα και τριώροφα..Μετά δειλά δειλά άρχισαν να γίνονται η μία πολυκατοικία μετά την άλλη.Στο μικρό λιμανάκι που κολυμπούσα έγινε με προσχώσεις και μπλόκια η Μαρίνα της Ζέας.Ο τόπος άλλαξε μορφή. από την μια έγινε κοσμοπολίτικη και από την άλλη έχασε την γραφικότητά της.Πάντως ο περίπατος από την Πειραϊκή που είναι η σχολή των δοκίμων μέχρι την πλατεία Αλεξάνδρας είναι ένας περίπατος ,καταπληκτικός.Οι κινηματογράφοι που ήταν στο Πασαλιμάνι μετατράπηκαν σε Σούπερ μάρκετ και φαστφουντάδικα.Μεταξύ Φρεαττύδοε και πασσαλιμανιού ήταν το βρετανικό Ινστιτούτο που πήγαινα χρόνια.Και κάπου εκεί κοντά ο Σπαθάρης ο καραγκιοζοπαίχτης που μαζευόμαστε η πιτσιρικαρία ,όταν είχαμε λίγο χαρτζηλικάκι.Πιο εκεί η γαλλική Ακαδημία ένα κτίριο φτιαγμένο από τον Τσίλερ
Πιο πέρα η πλατεία Αλεξάνδρας τα μπάνια του Παρασκευά με το νησάκι του Κουμουνδούρου απέναντι ,που βάζαμε στοίχημα ποιος θα φτάσει πρώτος κολυμπώντας Η σπηλιά του Παρασκευά που κάποτε φιλοξενούσε νυκτερινή ζωή με τους καλλιτέχνες της εποχής.
Ωραία ήταν και τότε ,αλλά και τώρα είναι όμορφα.Και πάλι ευχαριστώ τον Θεό για τις παροχές Του και είμαι ευγνώμων και στους γονείς μου που μέσα στην αυστηρότητα και την πειθαρχία μου έδωσαν τα πρώτα μαθήματα της ζωής Μετά με ανέλαβε ο Κύριος που πάντα ήταν μέσα μου, να μου δείξει
την αξία της ζωής και την χάρη Του που μας έφερε στον κόσμο και να έχουμε την ευκαιρία της αιωνιότητας..

.