.jpg)
Θα μου πείτε υπάρχουν δουλειές ευχάριστες?Και βέβαια υπάρχουν.Μπορεί να κουράζουν το σώμα αλλά όταν δεις το αποτέλεσμα τότε λες χαλάλι γιατί είδα άμεσα αυτό για το οποίο κουράστηκα.Οι άλλες είναι υποχρεωτικές ψυχοφθόρες και τα αποτελέσματα είναι πάντα στο χέρι του Θεού.Εμείς κάνουμε αυτό που είναι στο χέρι μας ,αλλά όσο μεγαλώνουμε τόσο πειθόμαστε ότι τίποτα δεν κρατάμε στα χέρια μας εκτός από την πίστη μας.Πως αλλιώς θα τα βγάζαμε πέρα?
Όμως έχουμε και πράγματα που μπορούμε να μας κάνουν να ξεφύγουμε από την ρουτίνα της δυσκολίας χρησιμοποιώντας την φαντασία μας που μας περιπλανά σε κόσμους ειρήνης και αγάπης και που στο βάθος της ψυχής μας πιστεύουμε ότι κάποτε θα βρεθούμε εκεί.
Καθόμουν στην ακρογιαλιά και παρακολουθούσα το κυμματάκι να παφλάζει ήρεμα στη αμμουδιά.Είχα μαζέψει βοτσαλάκια από την παραλία και έκανα ψαράκια στην θάλασσα..Ένα ,δύο ,τρία τέσσερα πέντε .πλαφ!!χώθηκε στο νερό.Λίγα ήτανε .Ας ξαναπροσπαθήσω.Ένα δύο τρία ,τέσσερα πέντε έξι!!!!!!!!!!!!ΩΠ.ΔΕΝ ΒΟΎΛΙΑΞΕ.!!!!!!!!!Ένα θαλάσσιο κύτος το είχε πάνω στην πλάτη του.Φοβήθηκα .Τι είναι αυτό?????Ευτυχώς ήταν ένα δελφίνι.Προχώρησε προς εμένα και με μια φωνή που την καταλάβαινα μου είπε.
Ελα!!!!!!Που????το ρώτησα.Στην πλάτη μου.Θα σε πάω εκεί που ονειρεύεσαι.<<Και που ξέρεις εσύ τι ονειρεύομαι?>><<ΕΊΜΑΙ ΜΈΣΑ ΣΤΑ ΌΝΕΙΡΆ ΣΟΥ>>
Ελα βιάσου..Ήρθε λίγο πιο έξω ,σκαρφάλωσα στην πλάτη του και άρχισε η περιπέτεια.Μπαινοβγαίναμε στο κύμα ,κολυμπούσαμε στο βυθό ,έβλεπα τα θαυμάσια του Θεού.Κοχύλια με περίτεχνα σχέδια και χρωματισμούς,την βλάστηση που ούτε στο πιο περιποιημένο κήπο δεν έχει συναντήσει ψυχή ,και προ πάντων μια γαλήνη και μια ηρεμία που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι μόνο στον Παράδεισο θα μπορούσα να συναντήσει
Κάποιες φορές πηδούσε έξω από το νερό ,με πέταγε ψηλά και περίμενε να κατέβω πάλι στην πλάτη του.Το ταξίδι κράτησε πολύ και όλο καπερισσότερο γοητευόμουνα.
Κάποια στιγμή φτάσαμε σε μια ακτή.ήταν ένα νησί στο μέσον του πουθενά που καθώς το αντίκρυσα ,μου φάνηκε ότι εκεί ήταν ο τόπος μου .Η γη που είχα πάντοτε στο νου μου.
Πρασσινο και και νερά ανάμικτα ,έσμιγαν τους θορύβους τους ,το μουρμούρισμα του νερού μα το θρόισμα των δέντρων,και χαρούμενες φωνές και γέλια, μεγάλων και μικρών μπερδευόντουσαν στ'αυτιά μου και μου δημιουργούσαν την αίσθηση μιας συναυλίας εγχόρδων που μαέστρος ήταν ο ίδιος ο Θεός.
Όταν βγήκα έξω ,το δελφίνι μου είπε να μείνω όσο θέλω και θα γυρνούσε να με πάρει..
Κάποιες γυναίκες ροδομάγουλες με μακρυά μεταξένια μαλλιά και αστραφτερά φουστάνια ,με πήραν, αφού με καλωσόρισαν και προθυμοποιήθηκαν να με ξεναγήσουν..
Αυτά που έβλεπα ξεπερνούσαν την φαντασία μου.ένα χωριό με ξύλινα σπιτάκια σαν ζωγραφιές ,κήποι καταπράσινοι και μοσχοβολιστοί,και παιδιά σαν αγγελούδια που έπαιζαν και τραγουδούσαν ,προσπαθώντας το ένα να κάνει τόπο στο άλλο για να κερδίσει το παιχνίδι.
Η ξενάγηση συνεχίστηκε ακολουθώντας ένα μονοπάτι βρεθήκαμε σε ένα χώρο γεμάτο γρασσίδι ,τόσο τρυφερό που είχες την επιθυμία να ξαπλώσεις επάνω του και να πάρεις ένα υπνάκο .
Αυτά που είδα εκεί ήταν θαυμαστά .Ζώα όλων των ειδών μονιασμένα η έτρωγαν η κοιμόντουσαν.
Μια λέαινα είχε αγκαλιά ένα προβατάκι και μια αλεπουδίτσα κοιμόταν στο κοτέτσι με τις κότες.
Υπήρχαν όμως κι άλλα πιο θαυμαστα.
Μικρά παιδάκια που μόλις μπουσουλούσαν είχαν χωμένα τα χεράκια τος μέσα στα στόματα φιδιών,
και απολάμβαναν την συντροφιά τους.<<Ναι γίνονται >>μουρμούρησα .τα έχω διαβάσει στην γεαφή.
Αυτό είναι μια πρόγευση που μου έδωσε ο Θεός για να ενισχύσει την πίστη μου.Γίνανε κι άλλα πράγματα θαυμαστά Το μωρό μου ήρθε και με συνάντησε .Έπεσε στην αγκαλιά μου και σκούπισε τα δάκρυά μου.<<Δεν έφταιγες εσύ μανούλα>>Ήταν το πιο όμορφο απ'όλα.
Είδα και άλλα και όλα θαυμαστά .Δεν λέγονται ούτε μπορεί κανείς να τα εξηγήσει.
Πέρασα μια μέρα συγκίνησης ,μια ημέρα που ζητούσα πάντα να ζήσω.Τώρα ξέρω.
ΟΛΑ ΣΥΝΤΕΛΟΥΝ ΕΠ ΑΓΑΘΩ ΣΤΟΥς ΑΓΑΠΩΝΤΕΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ.
Το δελφίνι ήρθε στην ώρα του ,<<Πάμε μου είπε αρκετά>><<Ικανοποίησα την επιθυμία σου.
Από δω και πέρα ΜΗ ΦΟΒΟΥ ΜΟΝΟ ΠΙΣΤΕΥΕ.
.
Όταν βγήκα έξω ,το δελφίνι μου είπε να μείνω όσο θέλω και θα γυρνούσε να με πάρει..
Κάποιες γυναίκες ροδομάγουλες με μακρυά μεταξένια μαλλιά και αστραφτερά φουστάνια ,με πήραν, αφού με καλωσόρισαν και προθυμοποιήθηκαν να με ξεναγήσουν..
Αυτά που έβλεπα ξεπερνούσαν την φαντασία μου.ένα χωριό με ξύλινα σπιτάκια σαν ζωγραφιές ,κήποι καταπράσινοι και μοσχοβολιστοί,και παιδιά σαν αγγελούδια που έπαιζαν και τραγουδούσαν ,προσπαθώντας το ένα να κάνει τόπο στο άλλο για να κερδίσει το παιχνίδι.
Η ξενάγηση συνεχίστηκε ακολουθώντας ένα μονοπάτι βρεθήκαμε σε ένα χώρο γεμάτο γρασσίδι ,τόσο τρυφερό που είχες την επιθυμία να ξαπλώσεις επάνω του και να πάρεις ένα υπνάκο .
Αυτά που είδα εκεί ήταν θαυμαστά .Ζώα όλων των ειδών μονιασμένα η έτρωγαν η κοιμόντουσαν.
Μια λέαινα είχε αγκαλιά ένα προβατάκι και μια αλεπουδίτσα κοιμόταν στο κοτέτσι με τις κότες.
Υπήρχαν όμως κι άλλα πιο θαυμαστα.
Μικρά παιδάκια που μόλις μπουσουλούσαν είχαν χωμένα τα χεράκια τος μέσα στα στόματα φιδιών,
και απολάμβαναν την συντροφιά τους.<<Ναι γίνονται >>μουρμούρησα .τα έχω διαβάσει στην γεαφή.
Αυτό είναι μια πρόγευση που μου έδωσε ο Θεός για να ενισχύσει την πίστη μου.Γίνανε κι άλλα πράγματα θαυμαστά Το μωρό μου ήρθε και με συνάντησε .Έπεσε στην αγκαλιά μου και σκούπισε τα δάκρυά μου.<<Δεν έφταιγες εσύ μανούλα>>Ήταν το πιο όμορφο απ'όλα.
Είδα και άλλα και όλα θαυμαστά .Δεν λέγονται ούτε μπορεί κανείς να τα εξηγήσει.
Πέρασα μια μέρα συγκίνησης ,μια ημέρα που ζητούσα πάντα να ζήσω.Τώρα ξέρω.
ΟΛΑ ΣΥΝΤΕΛΟΥΝ ΕΠ ΑΓΑΘΩ ΣΤΟΥς ΑΓΑΠΩΝΤΕΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ.
Το δελφίνι ήρθε στην ώρα του ,<<Πάμε μου είπε αρκετά>><<Ικανοποίησα την επιθυμία σου.
Από δω και πέρα ΜΗ ΦΟΒΟΥ ΜΟΝΟ ΠΙΣΤΕΥΕ.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου