Ο Κυριος ο θεραπευων 2

Ειναι η τριτη φορα που προσπαθώ να γραψω κατι σ αυτο το κείμενο, αλλα ο Σατανας μου το εξαφανιζει οταν σταματησω για λιγο και πρέπει να ξαναρχίσω απο την αρχη. Ομως δεν θα του περασει, εγω θα μιλησω στον Θεο για να Του πω ότι δεν ειμαι πια το νηπιο που Τον φοβομουν εξ αιτιας της πλησης εγγεφαλου που μας εκαναν τότε οι γονείς και οι κατηχητες μας.

Σ εμενα αυτο ειχε δυσμενη επιπτωση επανω μου και ο φοβος μου με εκανε να κανω παντα οτι ηθελαν οι αλλοι χωρις να μπορω να ξεχωρισω πιο πρεπει και ποιο δεν πρεπει. Τωρα ξερω, μετα απο πολυ επίπονη και μακρά παιδεία ποιος ειναι ό Κυριος μου. Ειναι ο ελεημων, ο οικτηρμων, ο αγαθος, ο ιατρος των σωματων και των ψυχών, η ραβδος μου και βακτηρια μου.

Ειναι απειραστος κακων, και οτι κακο συμβαινει σε εμας δεν προερχεται από Εκείνον. Εκεινος μας εφτειαξε κατ εικόνα και ομοίωση του και μας εκανε συνεργατες Του. Μας εδωσε την ελευθερια της βουλησης. Και εμεις την χρησιμοποιησαμε ασφαλώς κατα την δικη μας βουληση την ολεθρια.

Ειναι τραγικο να λεμε ότι ετσι ηθελε ο Θεος, γιατι αυτο και μονο  Τον ακυρωνει. Λειτουργουμε κατα τις ορεξεις μας και επειτα στην καλλιτερη περιπτωση να πουμε οτι ετσι ηθελε ο Θεος. Και στην χειρωτερη να Τον αμφισβητήσουμε και να πουμε οτι Θεος δεν υπαρχει.

Κυριε του ελεους συγχώρησε μας για αυτα που κανουμε και λεμε. Δεν ειναι οτι δεν ξερουμε. Μας εδωσε τις γραφες. Μας ειπε οτι σ συτον τον κόσμον θλιψιν εξετε. Εμεις νομιζαμε οτι δεν ειναι για μας. Ειναι για τους αλλους τους κακους. Ποτε μέσα μας δεν βαλαμε καν την υπόνοια οτι δεν διαφερουμε απο τους κακους.

Εσυ ομως στους αγαπωντες σε δινεις δυναμη και θεραπεια των ψυχων μας.

Κυριε αγιε και θεραπευτη, Σε υμνω σε ευλογω σε δοξολογω και Σου ζητω σπο τα βάθη της καρδιας μου να με συγχωρησεις. Στειλε μας το Πνευμα Σου το άγιο να μας νουθετησει να μας διδάξει να μας παρηγορησει και να μας οδηγησει στον δρόμο Σου αγιε πατερα, Θεέ και ποιητή του Σύμπαντος

                                                  ΑΜΗΝ.

Κυριακή 12 1 19.

Μια από τα ίδια. Γραφω φευγουν, ξαναγραφω, ειναι γεματα λαθη, ξαναγραφω, δεν προλαβαινω να ολοκληρώσω, και αν στριψω αλλου το κεφαλι μου, εχουν χαθεί ολα. Τι θες κυρα μου? Σ αυτη την ηλικία θες tablet. Καλός δεν ήταν ο υπολογιστής?

Εμ, δεν το ήθελα εγώ, η ξαδελφουλα μου μου το εφερε για να με εξυπηρετησει. Δεν λεω, το ερωτευτηκα, αλλα οπως ολοι οι ερωτες, εχει κι αυτο πονο. Οταν ο αγαπημενος σε αφηνει συχνά πυκνα στα κρυα του λουτρου, ποσες φορες θα μπορεσεις να το υποστείς. Και καλα να ειναι ανθρωπος, εβδομηκοντα επτακις ειπε ο Κυριος, αλλα για ενα μηχανημα, δεν ειναι εξευτιλιστικό?

Πηγαινε καπου κυρα μου να μαθεις μου απαντάει το tablet. Επειδη εσυ φοβασαι να μιλησεις και ξεσπας επανω μου φταίω εγώ. Σαν να εχει δικιο.

Δεν ξερω αν αρχισω να μιλαω τι αποτελεσμα θα φερω. Και ξαναγυρναω στην παλιά την καραμελλα.(Είμαι δειλη και κομπλεξική)

Και τωρα πηγα να διορθωσω κατι και αλλαξε η γραμματοσειρα. Σκασιλα μου. Μήπως θα τα δει κανεις? Δεν ξερω κανενα που να εχει τοσο χαμηλη εκτιμηση για τον εαυτο του. Αυτο δεν ειναι ταπεινοφροσυνη ειναι ανωμαλια Δόξα τω Θεω τουλάχιστον δεν εχω επαρση. Αλλα εγω βλεπω.

Αλλα δεν με αποκαθιστα αυτό στα ματια του Θεου. Εκείνος μου τα εδωσε ολα προς ζωην και προς ευσεβεια. Τουλαχιστον εχω την ευσεβεια. Κυριε διορθωσε με. Έχω μαυρα χάλια. Εσυ Κυριε το ξερεις. Ομως με ανεχεσαι και με αγαπας. ΒΟΗΘΗΣΕ  ΜΕ.

                                                 ΑΜΗΝ.

.

Τι ειμαι στ, αληθεια? 8 1 19

Σκέπτομαι και αναρωτιεμαι. Τι ειμαι στ αληθεια. Ειμαι κανονικη γυναικα, η γυναικα με ανδρικο χαρακτηρα. Και ομως δεν ειμαι τιποτα απο τα δυο.

Σαν γυναικα θα επρεπε να ελισσομαι, σαν αντρας θα επρεπε να ειμαι πιο ισχυρη στις κακοτοπιες και στις δυσκολιες. Και ομως λειτουργουσα σαν αντρας στα δυσκολα, αλλα ημουν ευαισθητοποιημενη σε καθε κουβεντα και σε καθε αδικια.

Δηλαδη ενα ερμαφροδυτο πλασμα,που επαιρνε και συνηδητοποιούσε ολα τα πραγματα πριν να συμβουν και επαιρνε σαν αντιτημο αρνηση και κογιοναρισμα. Ολοι με αγαπουσαν γιατι ολοι βολευοντουσαν, και ειχαν και αναπαυμενh συνειδηση, πραγμα που εγώ ποτε δεν ειχα. Τι λαθος ειχε γινει με εμενα. Ξερω οτι επρεπε να παλαιψω και με τους αλλους, δεν ειχα τα κοτσια. Τι περιμενα, οτι θα ειχα επιτυχια με αυτο?

Αυτο που εβγαλα σαν συμπερασμα ηταν οτι ημουν λαθος, παριστανα κατι που δεν ημουν με τις φυσικες μου δυναμεις, αλλα δεν φανερωσα ποτέ ποια ημουν πραγματικα. Δηλαδή τους μπερδεψα  και η ευθυνη ηταν δικη μου.

Και τωρα τι γινεται. Εσυ μονο  Κυριε με ξερεις. Βαλε ενα χερι. Οχι οτι δεν σισθανομαι την παρουσία σου, αλλα ζητω να με βοηθησεις να μεταμορφωθώ.

Δεν ξερω πως και το φοβαμαι κι αυτό, αλλα ακόμα ελπιζω. Αν ζηταω λαθος πραγματα δεν τα θελω,

             Γενηθητω το θελημασου.

Μπεττυ 4 9 1 19 2μ.μ

Παλι απο την αρχη.Ειναι η τριτη φορα που αρχιζω αυτο το κειμενο, διαφορετικο βεβαια καθε φορα, και με την πρωτη καθυστερηση μου χανετσι. Φυσικα ποτε δεν γραφω το ιδιο αλλά αυτο ειναι το λιγοτερο. Δεν ξερω πως να το ασφαλισω, με αποτελεσμα μολις γυρισω τα ματια μου η παω να πιώ μια γουλια καφε να εξαφανιζονται ολα.

Δυστυχως ετσι γινεται και στην ζωη μου . Οχι οτι παραπονιεμαι, δοξα τω Θεω τα εχω ολα. Αλλά ειμαι κολλημενη σε σημειο που κατα την γνωμη μου, κανω ενα βημα μπρος και δυο πισω. Προσπαθω μερες να ολοκληρωσω ενα κειμενο με αναμνησεις της παιδικης μου ζωης. Καθε φορα που ξαναρχιζω,γραφω αλλα.Και παλι καλα που δεν απογοητευομαι.

Η ζωη με εμαθε να προχωραω εστω και σαν τον καβουρα, και να μην το βαζω κατω. Παντως ολα αυτα,που ειναι ψηγματα της πραγματικης μου ζωης, ειναι ενα δειγμα του χαρακτηρα μου. Ολα , καλως κακωςχ τα ολοκληρωνω, χωρις μεγαλη ε πιτυχία βεβαια.

Η κυριως ιστορια εχει ως εξεις. Μεσαστην κατοχη το πρωτο σπιτι που θυμαμαι ειναι αυτο που εζησαπεριπου 20 χρονια ωσπου παντρευτηκα και πηγα στο δικο μου νοικοκυριο.Ομως σημερα η διηγηση μου ειναι η Μπεττυ.

4 1 2019 Συνεχεια.

Ειναι η τριτη φορά που γραφω πανω στο ιδιο θεμα.αλλα ο δαιμονας του τυπογραφιου, οπως λενε, μου τα εσβησε και τις δυο φορες, αρα τωρα δεν μπορω νσ ξαναεπανελθω και ετσι, με δυο λογια θσ πω το αποτελεσματωνπου με ωδηγησαν σε αυτη εντυπωση, δηλ οτι εζησα μια ζωη που δρν ηταν η δικη μου αλλα ηταν αποτελεσμα της ανατροφης μου και τον φοβο μου.

Εαν θελετε να μσθετε το  αποτελεσμσ, αυτη την στιγμη βρισκομαι στην δυσκολη κστάσταση να αισθανομαι οτι εζησα μια ζωη ψευτιας και φοβου.  Επρεπε να ειμαι ο εαυτοε που ειχε αναγκες φιλοδοξιες και διψα γισ γνωση.
ΤΤο καλο παιδι που εκανε ολα τα κεφισ και τις επιθυμιες ολων αποδειχτηκε μια ψεθυρσ ,δειλη και σειρομενη απο την μυτη και δθγχρονωε δικσιωλογουσε τον εσυτο της πιστευοντας οτι κανει το θελημα του Θεου

                            Συνεχιζετσι.