Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν,και προσπαθώντας να καταλάβω τι πήγε λάθος στην ζωή μου ,έχω κάνει διάφορες σκέψεις που μετά από ένα διάστημα απορρίπτονται από εμένα.Αλλά και αν το συζητήσω ,οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν ,περί τίνος πρόκειται.Εγώ καταλάβαινα ,ότι είμαι διαφορετική, αλλά ήταν καλά κρυμμένο μέσα μου γιατί δεν ήθελα να διαφέρω και να μείνω μόνη μου.Υποστήριζα πάντα την γνώμη του φίλου μου ,και κάλυπτα τις ανάγκες του,αλλά εγώ δεν άλλαζα.Λες και ήξερα από τότε την ρήση του Βολτέρου <Θα υποστηρίζω την ελευθερία σου να λες την γνώμη σου ,έστω και αν εγώ δεν συμφωνώ>Βέβαια αυτό το τελευταίο δεν είχα το θάρρος να το πω,και άφηνα την εντύπωση ότι συμφωνούσα.
Με αυτή την τακτική μπορούσα να έχω φίλους ,αλλά δεν ήμουν ποτέ και η πρωταγωνίστρια.Πάντα σαν θεατής που κάθεται και παρακολουθεί την παράσταση ,και χειροκροτάει για να ενθαρρύνει αυτούς που έπαιζαν.Εγώ αν έπαιζα ,ο ρόλος μου ήταν πάντα δευτερότριτος.έστω και με την ανοχή που έδειχνα ,δεν γινόταν να είμαι και πρωταγωνίστρια.
Ακόμα και στην σχολική μου ζωή ,παρ' όλον ότι όλοι μου έδιναν συγχαρητήρια ,δεύτερη ερχόμουν.
Σ' αυτό δεν έχω κανένα παράπονο γιατί πολύ λίγο ασχολιόμουν με την μελέτη.
Μέσα στο σπίτι φαινομενικά είχα πολύ αγάπη αλλά αυτό μετά από σκληρή δουλειά .έπρεπε πάντα να ικανοποιώ τους άλλους.
Μεγάλωσα και έστησα το δικό μου το τσαρδάκι,και πίστεψα ότι όλα θα ήταν καλλίτερα.Θα μπορούσα να πω καθαρά αυτά που πίστευα ,και για να γίνω κατανοητή ήθελα να μπορώ να πω την γνώμη μου,και ο άλλος να ακούσει και να πει τις αντιρρήσεις του αν δεν συμφωνούσε .Ζητούσα την ισότητα την δίκαιη απόφαση και όχι την απόφαση που στηρίζει τον δυνατό.Προσπάθησα χρόνια ,χωρίς αποτέλεσμα και κατάλαβα ότι τίποτα δεν είχε αλλάξει από την παιδική και νεανική ζωή.Τα ίδια πάλι.Δεν είχα το θάρρος να παλέψω γιαυτό που και δίκαιο και σωστό ήταν.Θα μου πείτε και του άλλου ήταν δίκαιο και σωστό κατά την γνώμη του.όμως σ' αυτά τα πράγματα υπάρχει η αλήθεια που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.Εν τω μεταξύ τα παιδιά που μεγάλωναν ,ήταν μπερδεμένα .Δεν ήξεραν τι ήταν το σωστό. Άλλα συνιστούσα εγώ ,άλλα προσπαθούσαν να τους βάλλουν στην ψυχή τους οι άλλοι.Πάλι οι άλλοι υπερίσχυσαν και τα βρήκα μπαστούνια.Νόμιζα και ήμουν σίγουρη αυτό που τους έλεγα και έδειχνα με την ζωή μου ήταν το σωστό.
Δεν με πειράζει για αυτά που άκουσα από τα παιδιά μου,αλλά σε όλα το μεγάλο μου λάθος ήταν ότι στεναχωριόμουν πάρα πολύ γιατί δεν είχα εμπειρίες τέτοιων συμπεριφορών.
Ο καιρός πέρασε ,τα παιδιά πήραν το δρόμο τους ,αλλά σε πολλά πράγματα το λάθος μου αυτό να παίρνω κατάκαρδα κάθε άσκημη συμπεριφορά ,με διέλυσε.
Πέρασα άσκημες στιγμές και μέσα σε αυτή την δυσκολία μου ,ήρθε η χάρη του Θεού και με επισκέφτηκε και όλα πήραν τον δρόμο τους.
Μου άνοιξε το πνεύμα και άρχισα να λέω αυτά που σκέφτομαι ,αλλά με αγάπη ,και αν δεν βρω την ανάλογη αντιμετώπιση δεν με αφορά.
Δεν φοβάμαι τίποτα αλλά όχι γιατί δεν ελπίζω τίποτα και δεν πιστεύω τίποτα,αλλά δεν φοβάμαι τίποτα γιατί πιστεύω στον Θεό ,ελπίζω τα πάντα ,και ζω ελεύθερη ακόμα και μέσα σε κλουβί.
΄΄
Με αυτή την τακτική μπορούσα να έχω φίλους ,αλλά δεν ήμουν ποτέ και η πρωταγωνίστρια.Πάντα σαν θεατής που κάθεται και παρακολουθεί την παράσταση ,και χειροκροτάει για να ενθαρρύνει αυτούς που έπαιζαν.Εγώ αν έπαιζα ,ο ρόλος μου ήταν πάντα δευτερότριτος.έστω και με την ανοχή που έδειχνα ,δεν γινόταν να είμαι και πρωταγωνίστρια.
Ακόμα και στην σχολική μου ζωή ,παρ' όλον ότι όλοι μου έδιναν συγχαρητήρια ,δεύτερη ερχόμουν.
Σ' αυτό δεν έχω κανένα παράπονο γιατί πολύ λίγο ασχολιόμουν με την μελέτη.
Μέσα στο σπίτι φαινομενικά είχα πολύ αγάπη αλλά αυτό μετά από σκληρή δουλειά .έπρεπε πάντα να ικανοποιώ τους άλλους.
Μεγάλωσα και έστησα το δικό μου το τσαρδάκι,και πίστεψα ότι όλα θα ήταν καλλίτερα.Θα μπορούσα να πω καθαρά αυτά που πίστευα ,και για να γίνω κατανοητή ήθελα να μπορώ να πω την γνώμη μου,και ο άλλος να ακούσει και να πει τις αντιρρήσεις του αν δεν συμφωνούσε .Ζητούσα την ισότητα την δίκαιη απόφαση και όχι την απόφαση που στηρίζει τον δυνατό.Προσπάθησα χρόνια ,χωρίς αποτέλεσμα και κατάλαβα ότι τίποτα δεν είχε αλλάξει από την παιδική και νεανική ζωή.Τα ίδια πάλι.Δεν είχα το θάρρος να παλέψω γιαυτό που και δίκαιο και σωστό ήταν.Θα μου πείτε και του άλλου ήταν δίκαιο και σωστό κατά την γνώμη του.όμως σ' αυτά τα πράγματα υπάρχει η αλήθεια που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.Εν τω μεταξύ τα παιδιά που μεγάλωναν ,ήταν μπερδεμένα .Δεν ήξεραν τι ήταν το σωστό. Άλλα συνιστούσα εγώ ,άλλα προσπαθούσαν να τους βάλλουν στην ψυχή τους οι άλλοι.Πάλι οι άλλοι υπερίσχυσαν και τα βρήκα μπαστούνια.Νόμιζα και ήμουν σίγουρη αυτό που τους έλεγα και έδειχνα με την ζωή μου ήταν το σωστό.
Δεν με πειράζει για αυτά που άκουσα από τα παιδιά μου,αλλά σε όλα το μεγάλο μου λάθος ήταν ότι στεναχωριόμουν πάρα πολύ γιατί δεν είχα εμπειρίες τέτοιων συμπεριφορών.
Ο καιρός πέρασε ,τα παιδιά πήραν το δρόμο τους ,αλλά σε πολλά πράγματα το λάθος μου αυτό να παίρνω κατάκαρδα κάθε άσκημη συμπεριφορά ,με διέλυσε.
Πέρασα άσκημες στιγμές και μέσα σε αυτή την δυσκολία μου ,ήρθε η χάρη του Θεού και με επισκέφτηκε και όλα πήραν τον δρόμο τους.
Μου άνοιξε το πνεύμα και άρχισα να λέω αυτά που σκέφτομαι ,αλλά με αγάπη ,και αν δεν βρω την ανάλογη αντιμετώπιση δεν με αφορά.
Δεν φοβάμαι τίποτα αλλά όχι γιατί δεν ελπίζω τίποτα και δεν πιστεύω τίποτα,αλλά δεν φοβάμαι τίποτα γιατί πιστεύω στον Θεό ,ελπίζω τα πάντα ,και ζω ελεύθερη ακόμα και μέσα σε κλουβί.
΄΄
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου