ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.

Θα σας διηγηθώ ένα παραμύθι. Είναι  σαν παραμύθι αλλά είναι πραγματικότητα.Δεν είναι και τό πιο ευχάριστο παραμύθι,αλλά ας το δουν οι νέοι γονείς ,για να καταλάβουν ότι και το πιο αθώο αστείο μπορεί να σημαδέψει την ζωή ενός παιδιού και όχι μόνο την παιδική του ηλικία αλλά και την ενήλικη.
Πρόκειται για μια οικογένεια πενταμελή,οι γονείς και τρία παιδιά.Δύο αγόρια και ένα κορίτσι.
Το κορίτσι ήλθε κατά λάθος.Δεν ήταν παιδί επιλογής.Αρκετά χρόνια μετά τα αγόρια .Φαίνεται ότι σ' αυτή την οικογένεια τα αγόρια ήταν πιο επιθυμητά.Όταν λοιπόν γεννήθηκε το κοριτσάκι και αφού το είχαν πλύνει και τακτοποιήσει στην αγκαλιά της μαμάς του ,το μικρότερο αγόρι ,ζήτησε να δει το μωρό.Ο μάγκας μπήκε μέσα και αφού περιεργάστηκε τον καινούριο μουσαφίρη ,απεφάνθη.Καλλίτερα να έκανες ένα γαϊδουράκι παρά το κορίτσι που έκανες.Όλοι βρήκαν πολύ ευφυές το σχόλιο του μικρού και έσκασαν στα γέλια.
Βέβαια αν το θέμα έμενε εκεί δεν φαντάζομαι το μωρό να είχε πάρει το μήνυμα ,παρ' όλον ότι οι ψυχολόγοι λένε ότι ακόμα και το έμβρυο μέσα στην κοιλιά καταλαβαίνει τα αρνητικά.Αλλά ας μην το λάβουμε αυτό υπ' όψιν μας ,το χειρότερο ήταν ότι όταν ο πατέρας άκουσε την εξυπνάδα του μικρού γέλασε και συμφώνησε ότι ο μικρός είχε δίκιο.
Ένα γαϊδουράκι θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο από ένα κορίτσι.Πέρασε ο καιρός το κοριτσάκι μεγάλωνε και άκουγε αυτό το αστείο.ένα μικρό παιδί μπορεί να μην διαμαρτυρηθεί για κάτι τέτοιο,αλλά το μήνυμα δουλεύεται στην παιδική ψυχή και μεγαλώνοντας και αναγνωρίζοντας ,τον ρόλο που παίζει το γαϊδουράκι ,κάτι ασυνείδητα το οδηγεί να πάρει το ρόλο που του έδωσαν από την πρώτη μέρα της γέννησής του.
Τα χρόνια περνούσαν ,τα παιδιά μεγάλωναν ,το κοριτσάκι ήταν πολύ υπομονετικό και όλοι του φόρτωναν για  το  <καλό του> ότι ο καθένας φανταζόταν ότι ήταν το καλό του.
O πατέρας προσδοκούσε να κάνει μια καλή νοικοκυρά,από έξι χρόνων,της είχε δώσει καθήκοντα.Να ξεσκονίζει κάθε μέρα και να στρώνει το τραπέζι.Η μαμά ,η αλήθεια είναι δεν είχε απαιτήσεις από ένα μικρό παιδί αλλά πολλές φορές τα αστεία της ήταν προσβλητικά και το παιδί τα έπιανε στον αέρα.Αλλά όταν πήγαινε να διαμαρτυρηθεί,της έλεγε <πάψε γλωσσού>Άρα καμία υποστήριξη.
Τα αγόρια την χρησιμοποιούσαν κατά το κέφι τους και γενικά κάτι της έλεγε μέσα της ,ότι πρέπει να γίνει ανθεκτική και υπομονετική για να ανταπεξέλθει.
Όλοι την αγαπούσαν,αλλά δεν καταλάβαιναν ότι δεν ήταν και η καλλίτερη μεταχείριση.
Ποιος ήξερε εκείνα τα χρόνια από ψυχολογία.
Το κοριτσάκι άρχισε να κάνει ότι μπορεί για να αποδείξει ότι άξιζε περισσότερο από ένα γαϊδουράκι.
Πήγε σχολείο και σιγά σιγά απέδειξε ότι ήταν άξια εκτιμήσεως.Όμως εκείνη έκανε πάντα και περισσότερα και ποτέ δεν ήταν ευχαριστημένη.Μπορεί να μην την φόρτωναν πια με πρακτικά πράγματα,όχι γιατί δεν τα ήθελαν ,αλλά γιατί τα είχε κάνει πριν της τα ζητήσουν.
Με λίγα λόγια ο ρόλος της ήταν πια συγκεκριμένος ,τον είχε αποδεχτεί ,αλλά δεν είχε συνδυάσει το ρόλο που έπαιξε η ρήση του μικρού.
Εκείνη φρόντιζε να είναι όλοι ευχαριστημένοι και να μην δημιουργούνται προβλήματα .Φρόντιζε όποιον είχε ανάγκη ,και συγχρόνως δεν είχε μεγαλύτερη ελευθερία από εκείνη του γαιδαράκου.
Όταν τελείωνε το αγώγι,γρήγορα στο παχνί.Να καλοφάει για να έχει αντοχές.
Δουλεία και σκλαβιά ,αγάπη και καταπίεση.Αυτά εναλλάσσονταν και το γαϊδουράκι ,μόλις πήγαινε να τσινίσει ερχόταν μπροστά του το δεμάτι με λαχταριστό άχερο,και ευγνωμονούσε τον αφέντη.
Αυτό συνεχίστηκε μέχρι που το γαϊδουράκι ,η μάλλον η γαιδουρίτσα έπρεπε να ολοκληρώσει τον ρόλο της .έπρεπε να ζευγαρώσει για να κάνει τα δικά της γαϊδουράκια,και ίσως να μπορούσε πια να ησυχάσει και να ασχοληθεί μόνο με αυτά.Δυστυχώς ατύχησε ,το φόρτωμα εξακολούθησε να υπάρχει γιατί προσετέθησαν και άλλοι να την θεωρούν υποζύγιο.Και εκείνη νόμιζε ότι έκανε το χρέος της ,και φορτωνόταν φορτωνόταν ,μέχρι που άρχισε να γέρνει.Τελικά κατάλαβε τι ήταν αυτό που την έκανε να φορτώνεται και μάλιστα με ευχαρίστηση ,τα βάρη αλλήλων.
Πήγε σε μαθήματα ψυχολογίας και έμαθε πολλά.Αλλά πλέον ήταν αργά .Και η κάθε μέρα ήταν πιο βαριά από την άλλη.Δεν θα πω άλλα γιατί θα σας κάνω να βαρεθείτε δεν άλλαξε την συμπεριφορά της αλλά βρήκε και τον λόγο για τον οποίον φερόταν έτσι,και έτσι ήσυχη εξακολούθησε να σηκώνει τα βάρη που μπορούσε να σηκώσει γιατί εν τω μεταξύ ,ο χρόνος αμείλικτος της έκοψε την μεγάλη φόρα.Αλλά η ζωή της συνεχίζεται με τους ίδιους ρυθμούς ,απλά λίγο πιο αργούς.
Δεν πέρασε καλά στην ζωή της γιατί μαζί με όλα αυτά την είχε καταλάβει ο φόβος με την σκέψη του τι μπορεί να συμβεί αύριο.
Καινούριοι γονείς προσέχετε τι λέτε και τι κάνετε όταν έχετε μικρά παιδιά αν δεν θέλετε να δημιουργήσετε μια μίζερη ζωή στα παιδιά σας.

























 .