Θες δεν θες θα διαβεις
Κι' όσο το αποφεύγεις,
αποφεύγεις να ζεις.
Προσπαθείς ,να μακρύνει.
η να μείνει μακριά,
αυτό που μπροστά σου,
στέκει εκεί στην γωνιά.
Κάνεις τα πάντα όλα ,
την ζωή σου πληγώνεις,
το καμίνι αποφεύγεις
και τα πόδια στυλώνεις.
Πετάει ο γάιδαρος πετάει,
κελαιδεί ο πετεινός,
ο κροκόδειλος μιλάει?
Ναι μιλάει και αυτός.
Κι όταν πια έρθει μέρα,
και ο ήλιος φωτίσει την γη.
το καμίνι σου γνέφει,
θες να μπεις η να μην μπεις.?
Τότε κάνεις ένα βήμα ,
τσουρουφλίζεσαι ,πονάς,
τώρα πια δεν έχει πίσω,
στο κορμί σου δεν χωράς.
Παίρνεις όσες προφυλάξεις ,
σου προσφέρει ,ο εαυτός
γιατί όλοι είναι καμένοι
απ' τις φλόγες της φωτιάς.
Μια μπρος και μια πίσω
σου καήκαν τα φτερά ,
αλλά πάλι θα πετάξεις,
με τα μάτια της καρδιάς.
Η καρδιά πάντα αντέχει
κι όταν βρει και την πηγή
το καμίνι προσπερνάει,
και ζητά εκεί ζωή.
Δεν το ξέρεις όταν ψάχνεις '
μα θα έρθει η στιγμή ,
που θα φύγει και η φλόγα,
που θα φύγουν κι οι καημοί.
Ήρθε Εκείνος που σου δίνει
θάρρος και υπομονή,
γνώση αγάπη και αλήθεια ,
και ζωή ειρηνική.
Μπορεί να καούν τα φτερά μας ,αλλά και με καμένα φτερά μπορούμε να ζήσουμε ον βρούμε τον τρόπο ,τον τόπο και τον ΛΌΓΟ.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου