ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.

Η πίστη είναι ένα βασικό στοιχείο για την πνευματική ισορροπία κάθε ανθρώπου. Όταν λέμε ότι πιστεύουμε κάποιον η κάτι, εννοούμε ότι τον εμπιστευόμαστε. Αν έχουμε στην πορεία μας έναν άνθρωπο που μας δημιουργεί το αίσθημα της ασφάλειας γιατί μας έχει δώσει δείγματα ότι μπορούμε να ακουμπήσουμε επάνω του και να μας δώσει μια απάντηση στις απορίες μας να μας  χαρίσει παρηγοριά στον πόνο μας ,τότε προχωράμε χωρίς φόβους και αναπτυσσόμεθα φυσιολογικά και βαδίζουμε στην πρόοδο μας και στην ωρίμανσή μας.

Εάν μπορούμε να βρούμε έναν τέτοιον άνθρωπο, μπορεί να έχουμε κάποια καλά αποτελέσματα.

αλλά ο άνθρωπος έχει αδυναμίες και ατέλειες και μπορεί στην πορεία να αποδειχθεί ότι δεν είναι σε θέση  να καλύψει ανάγκες ενήλικων ατόμων και  επιπλέον είναι ενάντια στον λόγο του Θεού.

Επικατάρατος, όστις εις άνθρωπον στηρίζεται.

Ο μόνος που μπορεί να μας καλύψει σε όλους τους τομείς, και να μας οδηγήσει ασφαλώς, είναι ο Θεός. Όταν ο Κύριος σε καλέσει τότε η ζωή όλη αλλάζει. Μπορεί όμως να περάσουν χρόνια ώσπου να κάνεις αυτή την γνωριμία. Στην πλειοψηφία στην χώρα μας είναι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό, αλλά χρειάζεται κανείς να αναγεννηθεί. Να δεχτεί ότι ο Ιησούς, ήλθε στον κόσμο για να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, να τον ελευθερώσει από το προπατορικό αμάρτημα. Ήρθε να διδάξει να θεραπεύσει και να απαλλάξει τον άνθρωπο από τον νόμο, και να τον οδηγήσει στον Θεό από τον οποίον είχε απομακρυνθεί. Έχυσε το άγιο αίμα Του επάνω στον Σταυρό, και καθάρισε, μια για πάντα από την αμαρτία πάντα τον πιστεύοντα Έτσι ο άνθρωπος δικαιωμένος δια  του Ιησού Χριστού, παρουσιάζεται στον θρόνο του Θεού και με θάρρος μπορεί να του ζητήσει ότι έχει ανάγκη. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για να προχωρήσουμε κάνοντας και τον δικό μας αγώνα στον δρόμο της πίστης. Το πρώτο βήμα έγινε από τον Θεό, και έγινε κατά χάριν στο ανθρώπινο γένος.

Δεν μένουμε όμως εκεί. Ο δρόμος είναι ανηφορικός και η πορεία δύσκολη. Εάν θέλουμε να έχουμε μια πίστη αποτελεσματική, πρέπει να δώσουμε την καρδιά μας στον Χριστό και αυτό για να γίνει είμαστε πάντοτε ενωμένοι με την άμπελο, και έτσι μπορούμε να φέρουμε καρπό.

Ένα στοιχείο που εμποδίζει να πλησιάσουμε τον Θεό είναι ο εγωισμός. Πρέπει να αναπτύξουμε το ταπεινό φρόνημα και να θεωρούμε τους άλλους καλύτερους από εμάς.

Η αληθινή πίστη έχει και πολλά άλλα χαρακτηριστικά. Προσφέρει αγάπη αδιακρίτως, απαλύνει τον πόνο, δεν δογματίζει και δεν προσπαθεί να πείσει κανέναν για τίποτα. Η ζωή του ανθρώπου που έχει πιστέψει ότι είναι παιδί του Πατέρα  ξεχωρίζει και πολλοί προσκολλώνται κοντά του.

Συγχωρεί τους πάντας και δεν βλαστημάει, ούτε κακολογεί κανέναν, έστω και αν έχει αδικηθεί

Μη  κρίνετε ινα μη κριθείτε

Αυτό από μόνο του σου δίνει έναν μπούσουλα. Σε κάνει να σκεφτείς πριν ανοίξεις το στόμα σου.

Από το στόμα μας πρέπει να βγαίνουν μόνο ότι καλό εύφημο αγαθό εάν υπάρχει κάποιος έπαινος η κάποια αρετή, μας λέει ο Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή.

Μπορεί να είναι δύσκολο αλλά αν δούμε τι χάρισε σε εμάς ο Πατέρας μέσω του υιού και πιστέψουμε σ' αυτό θα δούμε σιγά σιγά τον εαυτό μας να αλλάζει.

Εγώ δεν είμαι δάσκαλος και δεν έχω μεγάλη πείρα στην διδασκαλία, αλλά δίνω την δική μου μαρτυρία, που μετά την επίσκεψη του αγίου πνεύματος, άλλαξε η νοοτροπία μου και η ζωή μου έγινε καλλίτερη. Η ζωή έγινε καλλίτερη, όχι γιατί μου συνέβησαν γεγονότα ευχάριστα, αλλά γιατί άλλαξε η η οπτική μου γωνία.  Και τα πράγματα τα βλέπω όπως μου τα δείχνει ο Πατέρας. Ότι έχει επιτρέψει στην ζωή μου είναι πάντα το καλλίτερο όσο επώδυνο και αν είναι. Σ' αυτό υπάρχουν πολλές ενστάσεις, αλλά ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό ελεύθερος. Φτιάχνει την ζωή του όπως την θέλει. Είναι ελεύθερος να διαλέξει τον Θεό η τον μαμμωνά.

Ο άνθρωπος του Θεού έχει πάντα τον Πατέρα πλάι του και βλέπει τα αποτελέσματα. Ο άνθρωπος που θέλει να τα κάνει όλα μόνος του έχει τις επιπτώσεις. Όλοι  βρισκόμαστε σε δύσκολες συνθήκες, αλλά αυτοί που έχουν τον Πατέρα Θεό πλάι τους βγαίνουν πάντα νικητές. Νικητής δεν είναι αυτός που απέκτησε χρήματα και αξιώματα, αλλά αυτός που μέσα στην δυσκολία του είναι ειρηνικός και είναι πλούσιος σε χάρη και αγάπη.

Πίστη είναι ελπιζομένων υπόστασις  βεβαίωσις πραγμάτων μη βλεπομένων.

Πίστη είναι να είσαι σίγουρος ότι λαβαίνεις όλες τις επαγγελίες του Θεού, ζητώντας πρώτα την βασιλεία Του και την δικαιοσύνη Του.

Εάν το πλήρωμα της εκκλησίας προσευχόταν γι αυτά σαν πρώτο θέμα στην προσευχή, τότε όλα θα είχαν γίνει καλλίτερα.

Εάν αντί να βρίζουμε τις κυβερνήσεις προσευχόμαστε γι αυτές, θα άνοιγε η πόρτα προς τον ουράνιο Πατέρα και τα πράγματα θα ήταν αλλιώτικα.Υπάρχει το κλειδί για να ανοίξει ο ουρανός. Ο ουράνιος Πατέρας ποτέ δεν επεμβαίνει εάν εμείς δεν Του το ζητήσουμε.

Είναι έτοιμος να δώσει τα αγαθά Του, και τα έχει δώσει, αλλά εμείς δεν τα παίρνουμε παρόλο ότι το κλειδί το έχουμε στα χέρια μας. Όμως εμείς  λόγω απιστίας τα αφήνουμε κλειδωμένα. Όλα   είναι στην διάθεσή μας, και εμείς κλαιγόμαστε για ένδεια και δυστυχία.

Ποιος μπορεί να είναι δυστυχισμένος κοντά σε ένα τέτοιο πατέρα, που είναι η δικαιοσύνη, η αγάπη, ο προμηθευτής των πάντων, ο ιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας? Που είναι η ειρήνη και η χαρά, που είναι το φως του κόσμου , η αλήθεια και η ζωή.

Εγώ ειμί το φως του κόσμου. Εγώ ειμί η οδός η αλήθεια και η ζωή.

Δύσκολα πράγματα για έναν άπιστο αλλά ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι και γιαυτό περιμένει. Περιμένει να έρθει η ώρα που θα ελκυστούν κι άλλοι από το λόγο Του, και άλλοι και άλλοι, για να γίνει η ζωή μας φωτεινή και η χαρά μας να μοιράζεται, όπως και όλα τα υπάρχοντά μας.

Η ζωή της πίστης δεν νοείται χωρίς την προσευχή. Η προσευχή είναι το προσωπικό μας συνάντημα με τον Θεό. Εκεί αδειάζουμε την ψυχή μας απ όλα και γυμνοί στεκόμαστε μπροστά Του και του ζητάμε να μας συγχωρήσει και να μας στέλνει το άγιο πνεύμα Του να μας καθοδηγεί. Θα μου πείτε "Δεν μας έχει συγχωρήσει;" Ναι για τα μέχρι τώρα. Ο άνθρωπος όμως όσο ζει αμαρτάνει. Γιαυτό πρέπει να εξομολογείται στο Θεό τα παραπτώματά του τα οποία τώρα με την καθαρή συνείδηση που του χαρίστηκε από την ημέρα της ομολογίας της πίστης του, έχει γίνει πιο ευαίσθητη και αντιλαμβάνεται το κάθε παράπτωμά μας.

Ο Πατέρας μας συγχωρεί πάντα αλλά και εμείς δεν πρέπει συνέχεια να μονολογούμε, ούτε να ζητάμε συνέχεια, δώσε τούτο δώσε μου εκείνο. Πρέπει να ακούμε και την δική Του φωνή που φυσικά οι νέοι στην πίστη μπορεί να μην την ακούν. Έχουμε όμως τον λόγο του Θεού στα χέρια μας και από εκεί μαθαίνουμε ποιος είναι ο Ουράνιος πατέρας μας, τι θέλει από εμάς και τι προσφέρει σε μας.

Στην αρχή της διαδικασίας αυτής μπορεί να μην είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε.

Όταν όμως με ταπείνωση και επιθυμία επιμείνουμε θα έρθει η στιγμή που το σμίξιμο μας με τον Θεό θα είναι η καλύτερη ώρα μας και δεν θα ξεκολλάμε από κοντά Του.

Αυτά όλα και θα μπορούσα να πω και περισσότερα, είναι οι προσωπικές μου εμπειρίες και είμαι χαρούμενη που έκανα αυτή την ομολογία, έστω και σ' αυτήν την ηλικία. Να έχετε όλοι ευλογία στην ζωή σας.