Σήμερσ 22 12 18 θράδυ

Βραδυ στο σπιτι. Το σπίτι που με στεγάζεει εδω και 48 χρόνια.Και τι δεν εζησα εδώ μεσα.Γλέντια Χριστουγενιατικα τρπεζωματα ,γιορτές γεννεθλια επετείους τσαγια απογευματινά, γεννεθλια παιδιών, αποκρισατικα  απογευματα με στολισμους και μαδκαραδεςκαι πολλα καλα.

Όμως τα δυσκολα περισσεψαν και με μεταμορφωσαν.οπτικα ψυχολογικα,κοινωνικα. Ίσως αυτή που ειμαι σημερα να ειναι ο πραγματικός μου εαυτος και ευτυχως ,αν ειναι ετσι ,να εμφανιστηκε αργά προς οφελος των άλλων, η προς ζημίαν τους. Δεν ξερω.

Φυσικα εαν ερωτηθουν ο καθενας θα εχει διαφορετικές αποψεις με τις πιο αυστηρες των παιδιών μου ,και με τις πιο ευηενικές και επιεικείς του αντρα μου και των πολυ κοντινβν μου ανθρωπων. Κατα την δικη μου κριση δεν νομιζωοτι σαν νεα ημουν τοσο σπουδαια οσο εδειχνα.

Ο λόγος ήταν ο φοβος και η δειλία  που με εκαναν να μην εμφανιζω τον εαυτό μου. ΜΜόνο στις αναγκες ημουν σκυλι και δεν επετρεπα σε κανενα να μου βαλει φρένο.Και εννοουμε τις ανάγκες των αλλων με δοβαρες ασθενειες μακροχρονιρς με αηωνα μεχρις οριων.

Δεν μπορώ πια να κλαίω πάνω από το χυμενο γαλα.Η ζωη μου φτανει στο τελος ,βέβαια τον τελεθτσίο λόγο τον εχει ο Θεος που κανείς δεν ξερει πιο ειναι το θελημα Του που ασφαλώς θα ειναι το καλλίτερο για μας. Δεν θελω πλεον τιποτα προσωπικό οπως ειναι φυσικό  θελω τα παιδια μου και όλου του κόσμου να ειναι καλα, και να υπαρξει ειρηνη στον κόσμο, και μια μεγάλη επιθυμια να σλλαξουν οι τακτικές των πολιτικων και να φερθούν σαν Ελληνες και δαν Χριστιανοι.

Πολλα ζητάω έ?δυσκολο πραγμα αλλα τα αδυνατα παρ, ανθρώποις δυνατα παρα τω Θεώ. Αυτο με κραταει ακόμα .Η πίστη οτι ο Θεός μπορει.

                         ΑΜΗΝ.κ

Χωρίς τιτλο 2 21 12 18

Γυρισα στο σπίτι μετά τον καφέ και ετοιμαστηκα νασυνεχίσω το γραψιμο..Δεν προλαβα γιατι με πήρε τηλεφωνο η κορη μου και μιλουσαμε 2 ώρες.Το παιδι μου έχει δίκιο  σε όλα όσα λέει, αλλα αυτά που λέει που ειναι σωστα είναι με τα μετρα που μετράει ο σωστος χριστιανος.Εκεινη εχει ανέβει πνευματικα με την χαρη του Κυριου και ζηταει να βρισκει στο δρομο της αναλογες συμπεριφορες.

Όλοι το θελουμε αυτό αλλα ο κόσμος εχει διαφορετικες αντιληψεις  τις οποίες στηρίζει κιόλας με διαφορα επιχειρήματα. Αυτό την εξαγριωνει και ψαχνετσι να βρεί που είναι το λαθος της.Για μενα  το λαθος είναι οτι δεν βαζει την παρααμετρο κοσμος!!που τα κριτηρια του ειναι διαφορετικά  και όταν μαλιστα κατα κοσμον είναι επιτυχιμένος, τοτε νομιζει ότι δικ αιουται και συνακολουθα.Που σημαινει,επιτυχιμενο δεσμο, ωραια ζωη  θαυμασμο,και την αμμεριστο προσοχή ολων οσοι τον κανουν παρεα.

Αυτοί οι ανθρωποι δινουν τα παντα για να τους θαυμαζουν όλοι και νομιζουν οτι  τα δικαιουνται ολα. Δινουν για να παρουν θαυμασμο και προσφερουν, οτι φανταστεις για να λαμψουν.Γιαυτόυς ο Χριστός είναι ενα ακόμα σκαλοοπατι γιατιί οταν ενας τετοιος ανθρωπος ειναι και χριστιανος, οι επιτυχίες του επεκτεινωνται  κσαι επεκεινα.

Κυριε ως ποτε θα μας ανέχεσαι?και πότε θα καταλαβουμε τι επανασταση διεκυριξες στην ζωη μας.?Ποτε θα καταλαβουμε εστω και λίγο τι εργο επετέλεσες.Δεν μπορώ να κατηγορησω κανεναν από αυτους που δεν καταλαβαίνουν αλλα ας υποψιαστουν εστω και λιγο ποσο ελευθερωμενοι θα ζησουν με εσενα αρχηγό  Κυριο και σωτήρα.

                                                Συνεxìζεται.

Μια ωραία φωτογραφία από το Roberts Park, Saltaire, Bradford

Σημερα 7 12 12 18

Τελειώνει κι αυτός ο χρόνος. Κύριε κάνε έλεος να είναι καλλίτερος, με λιγότερη στέρηση για τον κόσμο και με περισσότερη συνεση σπό τους κυβερνώντας.Δεν ξέρω αν υπαρχουν ανθρωποι που να ειναι τακτοποιοιμενοι, χωρίς στερήσεις, αλλά και με υγιη ζωή, που να βασίζεται στον λόγο, και να χαιρωνται με την οικογενεισκή ζωη. Νσ χαίρωνται όταν εχουν παιδιά και να φερωνται με αγαπη και κατανόηση.

Και αν δεν εχουν παιδια αν υπαρχει αγαπη και αλληλοσευασμός μπορουν να ζησουν ευτυχισμενοι.Αλλα δυστυχώς, αυτα τα μαθσινει κανεις όταν πισ είναι αργά.

Έγώ εζησα μια πληρη ζωη,  που ειχε μεσα τα παντα.Ειχε ανεσεις παιδια, κοσμο που αγαπουσαμε και μας αγαπουσε.ειχε ταξιδια,εκδρομες, διασκεδασεις τις εποχης ,αλλά ειχε και τοσο επιπονα πταγματα και καταστασεις, που δεν με αφησαν ανεπηρρεαστη. Χσλασαν την ζωή μου και δεν μπορουσα να χαρω.Τσ θυμαμσι τωρα ολα που περασσν τά
χρονια,τωρα που ειμσι ,μονη μου, ταπαιδιά μου μενουν μακρυά,ο αντρας μου εφυγε από την επίγειο ζωή και εγω προσπαθω να μαθω να ζω μονη μου ,να μην παραξενεψω και να βρω ενδιαφετοντα που θα με κρστησουν ορθια κσι δημιουργικη όσο ζώ-

Σήμερα 5 3 12 18

ΣΗΜΕΡΑ   3 12 18

Ξεκινησε η ημερα παλι με τις ιδιες κινησεις. Πλυσιμο ντυσιμο, πρωινο, συμμαζεμα και χωρις αλλη σκεψη ,τρεχαλα για καφε. Δεν ξέρω ποσο μπορει να εξακολουθησει αυτο.Δεν παραπονιεμαι ,αλλα βρισκω οτι θα μπορουδα να εκμεταλευτω τον χρονο μου πιο επικοδομητικα.αλλα βλεπω οτι δεν ειμαι ικανη για τιποτα.

Εγω εμαθα να λειτουργώ μεσα σε οικογενεισ. Ποτεδεν ειχα μονη υποχρεωση τον εαυτο μου.Εκτος οταν ηταν απο σποντα ,εκανα καποια πραγματα που με ανεβαζαν πνευματικα., αλλα εντος οριων γιατι προηγειτο η οικογένεια.Πρωτα η πατρικη και μετα η δικη μου.

Δεν εμεινα ουτε ενα χρονο μονη μου να αναλαβω τις ευθυνες μου και να ξεκαθαρισω τι θέλω. Το θεμα ηταν ,ΗΘΕΛΑ ΤΙΠΤΑ?η μαρεσε να ζω στην ασφαλεια και να εχω κεφαλη εναν αντρα?Πρωτα τον πατερα και μετα τον συζυγο? Μαλλον αυτο ηθελα.Δεν εμαθα στην ανεξασρτησια και βολευτηκα στην πιο ευκολη λυση.(ΝΟΜΙΖΑ). Φυσικα και δεν ηταν η πιο ευκολη αλλα ??

Μπηκα στην ζωη σαν να πηγαινα για αναρριχηση με ψιλοτακουνα. Επευτα σηκονωμουνα, εκανα τα πικρα γλυκα, και συνεχιζα.Σημειωτεον οτι ειχα εναν καλο συζυγο που με αγαπουσε πολυ και πολλους ανθρωπους γυρω μου. Τιποτα απο αυτα δεν εκμεταλευτικα, οχι γιατι δεν τους εμπιστευομουν, αλλα οι αποψεις μας διεφεραν παρασαγκας.

Όσο για τον συζυγο ,ηταν το τριτο μου παιδι.Δεν μπορω να αναφερω αυτα που εζησα, τα δυσκολα, τα πικρα, τις απογοητευσεις ,τον πονο τα δακρυα,.Ισως να επρεπε να τα πετασω για να δυναμωσω. Ομωε οι αλλοι τι εφταιγαν..Εκανα κακο στα παιδια μου, βλεποντας μια μανα που δεν ηταν ευτυχισμενη.Οσο γιατον αντρα μου δεν εχω ενοχές γιατι εκεινος αισθανοταν καλα και ασφαλης μεχρι καποια εποχη.

Δεν υπηρχε οικονομικη στερηση ,αυτη ηταν η δουλεια του να προσφερει στην οικογενεια οτι χρειαζοταν,ειχε μεγαλη εμπιστοσυνη σε μενα και αισθανοταν ανετα και ψυχικα γεματος. Ας ειναι καλα εκει που ειναι και εγω εχω πιστη στον Θεο οτι θα μου δειξει τον δρομο που πρεπει να ακολουθησω,για να μπορεσω να αιστανθω καλα. ΌΜΩΣ ΈΧΩ ΧΡΟΝΟ???

           
                                 Συνεχιζεται