ΣΗΜΕΡΑ 3 12 18
Ξεκινησε η ημερα παλι με τις ιδιες κινησεις. Πλυσιμο ντυσιμο, πρωινο, συμμαζεμα και χωρις αλλη σκεψη ,τρεχαλα για καφε. Δεν ξέρω ποσο μπορει να εξακολουθησει αυτο.Δεν παραπονιεμαι ,αλλα βρισκω οτι θα μπορουδα να εκμεταλευτω τον χρονο μου πιο επικοδομητικα.αλλα βλεπω οτι δεν ειμαι ικανη για τιποτα.
Εγω εμαθα να λειτουργώ μεσα σε οικογενεισ. Ποτεδεν ειχα μονη υποχρεωση τον εαυτο μου.Εκτος οταν ηταν απο σποντα ,εκανα καποια πραγματα που με ανεβαζαν πνευματικα., αλλα εντος οριων γιατι προηγειτο η οικογένεια.Πρωτα η πατρικη και μετα η δικη μου.
Δεν εμεινα ουτε ενα χρονο μονη μου να αναλαβω τις ευθυνες μου και να ξεκαθαρισω τι θέλω. Το θεμα ηταν ,ΗΘΕΛΑ ΤΙΠΤΑ?η μαρεσε να ζω στην ασφαλεια και να εχω κεφαλη εναν αντρα?Πρωτα τον πατερα και μετα τον συζυγο? Μαλλον αυτο ηθελα.Δεν εμαθα στην ανεξασρτησια και βολευτηκα στην πιο ευκολη λυση.(ΝΟΜΙΖΑ). Φυσικα και δεν ηταν η πιο ευκολη αλλα ??
Μπηκα στην ζωη σαν να πηγαινα για αναρριχηση με ψιλοτακουνα. Επευτα σηκονωμουνα, εκανα τα πικρα γλυκα, και συνεχιζα.Σημειωτεον οτι ειχα εναν καλο συζυγο που με αγαπουσε πολυ και πολλους ανθρωπους γυρω μου. Τιποτα απο αυτα δεν εκμεταλευτικα, οχι γιατι δεν τους εμπιστευομουν, αλλα οι αποψεις μας διεφεραν παρασαγκας.
Όσο για τον συζυγο ,ηταν το τριτο μου παιδι.Δεν μπορω να αναφερω αυτα που εζησα, τα δυσκολα, τα πικρα, τις απογοητευσεις ,τον πονο τα δακρυα,.Ισως να επρεπε να τα πετασω για να δυναμωσω. Ομωε οι αλλοι τι εφταιγαν..Εκανα κακο στα παιδια μου, βλεποντας μια μανα που δεν ηταν ευτυχισμενη.Οσο γιατον αντρα μου δεν εχω ενοχές γιατι εκεινος αισθανοταν καλα και ασφαλης μεχρι καποια εποχη.
Δεν υπηρχε οικονομικη στερηση ,αυτη ηταν η δουλεια του να προσφερει στην οικογενεια οτι χρειαζοταν,ειχε μεγαλη εμπιστοσυνη σε μενα και αισθανοταν ανετα και ψυχικα γεματος. Ας ειναι καλα εκει που ειναι και εγω εχω πιστη στον Θεο οτι θα μου δειξει τον δρομο που πρεπει να ακολουθησω,για να μπορεσω να αιστανθω καλα. ΌΜΩΣ ΈΧΩ ΧΡΟΝΟ???
Συνεχιζεται
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου