OIKEIOTHTA MΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Στην ανάρτηση μιας φίλης διάβασα ότι μια σωστή σχέση στηρίζεται στην οικειότητα .Ακόμα περισσότερο στην σχέση μας με τον Θεό.Συμφωνώ και επαυξάνω.
όταν μπήκα στο f.b η επιδίωξή μου ήταν αυτή ακριβώς σχετικά με τους φίλους.Στη σχέση με τον Θεό αφορούσε μόνο σε μένα.
Έκανα φίλους και έβαλα όλα μου τα δυνατά να εκπληρώσω το σκοπό μου. Ήμουν αληθινή και εκπλήρωνα μια ανάγκη μου.Την επαφή το νιάξιμο την αγάπη.ΣΤΗΝ ΑΡΧΉ ΦΆΝΗΚΕ ΌΤΙ ΚΆΠΟΙΟΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΊΝΟΝΤΑΝ.Όσο πέρναγε ο καιρός ανακάλυπτε με θλίψη ότι αυτή η επικοινωνία και η επαφή έφθινε ,μέχρι που έφτασε στο like και στο καλημέρα.Προσπαθούσα με κάθε τρόπο να αναζωπυρώσω την σχέση ,αλλά δεν κατάφερα και πολλά.Ο κόσμος είναι φοβισμένος και δεν εμπιστεύεται εύκολα.
Εμένα ίσως η ηλικία με προστάτευε  και δεν φοβόμουν μην παρεξηγηθώ..Αλλά κατάλαβα ότι ζητούσα πολλά και έτσι σιγά σιγά ψιλοέσβησε το ενδιαφέρον μου για αυτή την δρα στηριότητα.Μπαίνω μέσα για να δω τι κάνουν οι φίλοι μου ,αλλά τίποτα περισσότερο.Τώρα όσον αφορά στη σχέση μου με τον Θεό δεν μπορώ να πω ότι έχω σχέση οικεθότητας.Ο Θεός για μένα είναι ο Πλάστης και Δημιουργός μου και Δημιουργός του σύμπαντος.ΕΊΝΑΙ ΠΟΛΎ ΨΗΛΆ ΚΑΙ ΑΚΟΎΕΙ ΒΈΒΑΙΑ Τις ΠΡΟΣΕΥΧΈς ΌΛΩΝ ΜΑσ ΑΛΛΆ ΕΊΜΑΙ ΠΟΎ ΜΑΚΡΥΆ ΑΠΌ ΤΟ ΈΧΩ ΣΧΈΣΗ ΟΙΚΕΙΌΤΗΤΑΣ.ΕΆΝ ΕΚΕΊΝΟΣ ΘΕΛΉΣΕΙ ΘΑ ΜΟΥ ΤΟ ΒΆΛΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΉ ΜΟΥ.ΕΓΏ ΔΕΝ ΕΊΧΑ ΣΧΈΣΗ ΟΙΚΕΙΌΤΗΤΑΣ ΟΎΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΊΣ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΣΑΡΚΙΚΟΎΣ .ΕΙΧΑ ΣΧΈΣΗ ΑΓΆΠΗΣ ΥΠΑΚΟΉΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ.
Μακαρίζω βέβαια εκείνους που μπορούν να το κάνουν.Εγώ δεν το έχω καταφέρει.Μπορώ να δώσω πολλές εξηγήσεις γιαυτό αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.Αυτά τα λίγα γιαναμην σας κουράσω πιο πολύ.

ΣΥΓΝΩΜΗΝ.

Θα ήθελα να ζητήσω μια συγνώμην από τους φίλους που με στεναχώρησαν με τον ένα η τον άλλο τρόπο.Βέβαια από την αρχή έπρεπε να μην δέχομαι αιτήματα φιλίας από ανθρώπους που δεν ήξερα.Αλλά νόμιζα ότι αυτά τα αιτήματα τα ενοούσαν .Δεν ήξερα ότι γίνονταν για να πολλα πλασιαστούν οι φίλοι.Κατά τον ίδιο τρόπο ,παρ' όλη την πείρα της ηλικίας,νόμιζα ότι κινούμεθα στο ίδιο μήκος κύματος.

Φυσικά΄αυτό και τα παιδάκια το ξέρουν αλλά εγώ νόμιζα ότι οι άνθρωποι δεν χρειάζονται τίποτα άλλο από το να τους εμπστευτείς και να του δείξεις τις προθέσεις σου ,για να φερθούν ανάλογα.

Αλλά δεν έβαλα τον παράγοντα παιδείας οικογένειας εμπειριών και απογοητεύσεων από επικοινωνίες.Αλλά και παρ' όλα ταύτα ήμουν έτοιμη να κάνω ότι χρειαζόταν ο καθένας αρκεί να το μπορούσα.

Ζητώ λοιπόν συγνώμην από αυτούς που δεν τους κατάλαβα.Δεν διέγραψα βέβαια κανένα γιατί δεν αισθανόμουν ότι αυτό χαρακτηρίζει μια χριστιανή.

Για τους φίλους που με κατάλαβαν και στάθηκαν δίπλα μου ένα θερμό ευχαριστώ.Φυσικά δεν θα αναφέρω ονόματα γιατί ούτε αυτί είναι πρέπον.

Εν κατακλείδι σας ευχριστώ όλους γιατί με τον τρόπο του ο καθένας μου έδωσαν κάτι που εγώ δεν πίστευα ότι υπάρχει.

                                Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους ανεξαιρέτως.

ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ.'

Ηρθε επιτέλους η άνοιξη.Μπορεί ακόμα να μην είναι σταθερή αλλά για μένα η ελπίδα ότι ήρθε έδωσε το μήνυμα από τα μπουμπούκια που γέμισαν τις νερατζιές κάτω από το μπαλκόνι μου.ήταν ακόμα χειμωνιάτικες ημέρες ,αλλά εγώ είχα τις ενδείξεις, και άρχισα να αφήνω το βράδυ το παράθυρο ανοιχτό και δειλά δειλά καθώς τα μπουμπούκια άνοιγαν,το δωμάτιο πλυμμυριζε από την ευωδιά.Ο χεμωνιάτικος καιρός κράτησε αρκετά και ξαφνικά από τα χοντρά ρούχα εν μιά νυκτί βάλαμε τα καλοκαιρινά και αρκετοί τυχεροί πήγαν και στην θάλασσα.
Το ωραιότερο στοιχείο του καλοκαιριού είναι η θάλσσ κι το κολύμπι.Ξαναθυμάμαι τις ημέρες που η θάλασσα μοσχοβολούσε στην γειτονειά μου και μου έσπαγε τα ρουθούνια.Με καλούσε να πέσ στα γαλανά νερά της και να μεθύσω από την αλμύρα και την δροσιά του νερού.Όταν δεν μπορούσα νΑ κολυμπήσω τα μάτια μου γέμιζαν δδκρυα και  αναρωτιόμουν γιατί δεν έπρεπε.ήταν νωρίς ακόμα!!!!!ήταν κρύο το νερό!!!!!!!!!! δεν ειχαμε φάει ακόμα πεπόνι.!!!!!!!1
Βέβαια αυτά κάποτε τέλειωσανκαι την χάρηκα μεχρι το τελευτίο κύτταρο του σώματός μου.
Μετά ήρθαν τα παιδιά.Και τότε την χαιρόμουν .Άλλωστε την είχαν νάγκη τα παιδιά.Εγώ που ήμουν λευκή στο δέρμα έπαιρνα ένα μελί χρώμα και το σώμα μου μύριζε θάλασσα και υγεία.
Τα χρόνια όμως πέρασαν ,αλλά το κολύμπι κολύμπι με τα μακροβούτια τις βουτιές και το κολύμπι το ελεύθερο που κανείς δεν μπορούσε να με ξεπερσει στην τχύτητα.΄ήρθε όμως και η ώρα που τέλειωσε και αυτή η χαρά από δική μου πρωτοβουλια και ένα ακόμη στοιχείο χαράς έφυγε από την ζωή μου.Τι να κάνουμε .Ας κάνουμε ότι μας επιτρέπει ο Θεός την ώρα την κατάλληη γιατί οι ευκαιρίες για να χαρείς είναι πολύ λίγες στην ζωή,

ΠΑΣΧΑ.

Και αυτή την χρονιά ο Κύριος μας αξίωσε να ζήσουμε την ανάμνηση των παθών Του και την αγία Του Ανάσταση.Μέσα σε μια δύσκολη περίοδο οικονομικών και πνευμαικών δυσχερειών, κάναμε και αυτή την χρονιά τα πατροπαράδοτα.Δεν ξέρω κατά πόσο οι άνθρωποι έζησαν στιγμές ευφορίας ,η βίασαν τον εαυτό τους να προσποιηθούν για να ζήσουν αυτά που θα ήθελαν να ζήσουν
Πιστεύω όμως ότι αυτό είναι θέμα ηλικίας και νοοτροπίας.
Πολλοί έχουν την δυνατότητα να ζήσουν αυτό που φαντάζονται ότι πρέπει να ζήσουν και άλλοι όχι μόνο δεν το αισθάνονται αλλά και τα προσκόμματα τους εμποδίζουν.
Ευχαριστούν τον Θεό που τους αξίωσε να ζήσουν και την φετινή χρονιά κι από την άλλη γίνονται πιο συγκρατημένοι γιατί η ψυχή έχει αλλάξει πορεία και δεν την αγγίζει τίποτα το επιφανειακό ,αλλά προσπαθεί να ανέβει τα πιο ψηλά και απόκρημνα μονοπάτια γυρεύοντας να ενωθεί με τον Πλάστη.

Κάθε αποτυχία σε αυτό τον τομέα γυρίζει μπούμερανγκ σε αυτό που προσπαθεί,γιατί καταλαβαίνει ότι ο δρόμος είναι μακρύς΄και η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί πάντα με αμφίβολα αποτελέσματα ,γιατί γυρεύοντας το τέλειο γινόμαστε αιθεροβάμονες γιατί τέλειος είναι μόνο Εκείνος.
Ευλογημένες οι ψυχές που ικανοποιούνται με τις υπάρχουσες καταστάσεις και αισθάνονται ολοκληρωμένοι .όσο για τους άλλους ξέρουν ότι πρέπει να παλέψουν με θηρία ,να ματώσουν να πεθάνουν για να ζήσουν.Εύχομαι σε όλους τους φίλους μου και αδελφούς να προχωράνε όπως ο Κύριος τους οδηγεί και να φροντίζουν και τους αδύναμους.

Να έχετε όλοι τις ευλογίες του Θεού.

Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ.

Η Χαρά από επιλογή της και μετά από μια αποτυχημένη σχέση ,δεν ξανατόλμησε ποτέ να παντρευτεί αλλά ούτε καν να κάνει ένα δεσμό.Υπήρξε πολύ όμορφη και καλλίγραμμη ,και όταν αποφάσισε ότι δεν θα παντρευόταν ποτέ ;έφυγε από το σπίτι των γονιών της,και έπιασε ένα διαμερισματακι στην πλάκα.
ήταν ένα τριάρι με ένα όμορφο καθιστικό .και δύο υπνοδωμάτια .
Οι γονείς της έμεναν στο Χαλάνδρι ,και η Χαρά τους έβλεπε πολύ συχνά.Ήταν ακόμα νέοι άνθρωποι δραστήριοι και με ένα μεγάλο κύκλο φίλων και συγγενών.Η μητέρα της πήγαινε κάθε τόσο στο σπίτι της με ταπεράκια.Είχαν πολύ καλές σχέσεις και κάνανε παρέα σαν φίλες.Ο καημός της μόνο ήταν γιατί η Χαρά ήταν μόνη της και ήταν αποφασισμένη να μείνει μόνη της.
Όμως έβλεπε την Χαρά ευχαριστημένη και δεν ήθελε να της δημιουργήσει πρόβλημα.Η Χαρά δούλευε σε μια διαφημιστική εταιρεία υψηλής ποιότητας και η  ήταν η ζωή και το μυαλό της εταιρείας.Ήταν παρασκευή βράδυ και η Χαρά γύρναγε στο σπίτι της κατάκοπη μετά από δωδεκάωρη δουλειά.
Σκεπτόταν το ευχάριστο σπιτάκι της και δεν έβλεπε την ώρα να μπει στο μπάνιο και να καθίσει μέσα στο ζεστό νερό και να ξεκουραστεί Μετά θα έτρωγε το λιτό της γεύμα και θα ξάπλωνε στον καναπέ και θα χάζευε την τηλεόραση ,ώσπου να κλείσουν τα μάτια της.

Η Νίνα κατέβηκε τα λίγα σκαλιά που τη χώριζαν από το ημιυπόγειο διαμέρισμά της ,και ήταν ανήσυχη γιατί είχε αφήσει το μωρό με πυρετό.Μια γειτόνισσα είχε αναλάβει να το φροντίσει κατά τις ώρες της απουσίας της.Ο άνδρας της δεν είχε γυρίσει ακόμα .Δούλευε και αυτός σκληρά γα να τα βγάλουν πέρα.Η Νίνα είχε σπουδάσει νοσηλευτική με χίλιες στερήσεις ,κάνοντας μεροκάματα σε σπίτια και φύλαγε παιδάκια τα βράδια που έβγαιναν οι γονείς τους.
Η Νίνα ήταν από νησί και οι γονείς της με το ζόρι συντηρούσαν ακόμα δύο μικρότερα παιδιά.και τον εαυτό τους.
Η Νίνα έτρεξε κατευθείαν στην κούνια του μωρού.Ψηνόταν από τον πυρετό.Η Νίνα ευχαρίστησε την γειτόνισσα κουκούλωσε το παιδί και πήρε ένα ταξί για να πάει το μωρό στο νοσοκομείο.
Γνωρίζοντας τις επιπτώσεις του πυρετού τρόμαξε πολύ..
Μετά από πολύ ώρα επιτέλους ήρθε η σειρά της και ο ιατρός ,πήρε το παιδί. και αφού το εξέτασε
κούνησε το κεφάλι του  .Φοβάμαι ότι πρέπει να κρατήσω το παιδί μέσα .Φοβάμαι για μηνιγγίτιδα
Η Νίνα ένιωσε ότι θα κατέρρεε,αλλά έκανε κουράγιο και ρώτησε τον γιατρό αν υπήρχαν ελπίδες .
Ο γιατρός της απάντησε άτι θα γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις και τότε θα αποφανθούν.

Η Νίνα κάθισε σε μία καρέκλα στο διάδρομο και ξέσπασε σε κλάματα.<<όχι Θεέ μου ,όχι κι αυτό>>
Τηλεφώνησε στον άντρα της που είχε γυρίσει από την δουλειά ,του είπε τι είχε συμβεί και εκείνος τρελός από την αγωνία του έσπευσε να πάει να την βρει

.

Η Χαρά μετά από το όμορφο μπάνιο που είχε κάνει ,αναζωογονημένη ,φόρεσε την πιζάμα της και μια ρόμπα ,πήγε στην κουζίνα έφτιαξε ένα τοστ και μια σαλάτα ,τα έβαλε στο δίσκο και κάθισε μπροστά στην τηλεόραση.Γύρισε όλα τα κανάλια τίποτα δεν ήταν του γούστου της .Έβαλε ραδιόφωνο και μια μελωδία από σαξόφωνο πλημμύρισε το δωμάτιο.
Αυτό μάλιστα.Η Χαρά ήταν 28 χρόνων.Σκεπτόταν τα χρόνια που περνούσαν και κάποια στιγμή θα ήταν πολύ αργά για να φτιάξει μια οικογένεια Όμως ήταν αποφασισμένη να μην παντρευτεί.Αλλά ένα παιδί θα το ήθελε.Τώρα είχε μα δουλειά που την ικανποιούσε ,είχε τις φίλες της ,είχε τους γονείς της.Αργότερα τι θα γινόταν>?ΟΥΦ!! και αύριο μέρα είναι σκέφτηκε και έκλεισε το ραδιόφωνο και πήγε να ξεκουράσει το ταλαιπωρημένο κορμί της στο αναπαυτικό της κρεββάτι.
Την ώρα που ξύπνησε, ο ήλιος ήταν ψηλά. αισθανόταν πολύ όμορφα ,ξεκούραστη και αισιόδοξη.
Σήμερα είχαν κανονίσει με τις φίλες της να πάνε μια εκδρομούλα μέχρι το Ναύπλιο και ,ήταν
ενθουσιασμένη. Δυο μερούλες με χαλαρή διάθεση με χαχανητά και με ξεκούραση.Και οι άλλες δυο ήταν ελεύθερες υποχρεώσεων, με τις ίδιες αντιλήψεις με την Χαρά ,χωρίς βέβαια να είναι πάντα μόνες τους.Πότε πότε περνούσαν κάποια διαστήματα με κάποιους δεσμούς με ξεκαθαρισμένο  το ότι δεν ήθελαν να δεσμευτούν.Κάνοντας αυτές τις σκέψεις χτύπησε το τηλέφωνο.

Ήταν η μαμά της που της ανακοίνωσε ότι το παιδάκι της εξαδέλφης της της Ζίνας ,που η Χαρά το είχε βαφτίσει και το λάτρευε το είχε χτυπήσει αυτοκίνητα και το είχαν στο νοσοκομείο των παίδων.
Η Χαρά έντρομη και διαλυμένη από την αγωνία τηλεφώνησε στις φίλες της και ακύρωσε το ραντεβού προς μεγάλη στεναχώρια των φιλενάδων.
Ντύθηκε στα γρήγορα και βγήκε από το σπίτι της,έβγαλε το αυτοκίνητό της και τρέχοντας σαν τρελή ,όπου της επέτρεπαν οι περιστάσεις της κυκλοφορίας ,έφτασε στο νοσοκομείο.Αυτό το παιδάκι το είχε μέσα στην ψυχή της.ήταν πολύ τρυφερό πολύ έξυπνο,και η Χαρά περνούσε πολλά βράδια μαζί του ,όταν οι γονείς του έβγαιναν για να πάνε κάπου σαν ζευγάρι και να ξεδώσουν.

Παρκάρισε κάπου το αυτοκίνητό της και τρέχοντας μπήκε στην αυλή και μετά μέσα στο νοσοκομείο.Στη reception,ρώτησε που ήταν το παιδί.Τους είπε το όνομά του και η κοπέλα την ενημέρωσε  σε που δωμάτιο ήταν..Ήταν πολύ αγχωμένη και τρέχοντας ανέβηκε τις σκάλες.
όταν μπήκε στο δωμάτιο είδε το βαφτιστήρι της σε ένα κρεββάτι με το δεξί του ποδαράκι στο γύψο .αλλά η όψη του ήταν πολύ καλή.<<Νονά νονά >>φώναξε κοίτα τι μου βάλανε στο πόδι μου>>

Η Χαρά έτρεξε τον αγκάλιασε και του είπε.,,Τι όμορφος και άσπρος γύψος!!>>Τώρα όμως θα τον λερώσουμε>>.Έβγαλε ένα κόκκινο στυλό και έγραψε <<Η νονά σου η Χαρά που σ' αγαπάει πολύ>>και ζωγράφισε μια παπαρούνα .Ο μικρός Κωστής ενθουσιάστηκε.<<Θα πω και στους φίλους μου να υπογράψουν>><<Αυτό να κάνεις του είπε η Χαρά.
Η εξαδέλφη της της εξήγησε πως έγινε.Είχαν βγει να πάνε μέχρι το super market  και ο Κωστής έφυγε από το χέρι της μαμάς του γιατί στο απέναντι πεζοδρόμιο ένα σκυλάκι δεμένο σ' ένα δέντρο ήταν η αγαπημένη του ράτσα .Η Ζίνα δεν πρόλαβε να κουνηθεί και άκουσε το στρίγκλισμα ενός αυτοκινήτου που φρενάρισε με μεγάλο κόπο.Μετά το παιδί κάτω ,πανικοβλημένο.Ο οδηγός πήρε αμέσως το παιδί και την μαμά του και τος οδήγησε στο Παίδων. .Ήταν πολύ ανήσυχος και προσπαθούσε να απολογηθεί.Η Ζίνα δεν τον άφησε.Είδα τι έγινε >>του είπε.Ο άνθρωπος δεν έφευγε όμως μέχρι να βεβαιωθεί ότι το παιδί ήταν καλά.

Πράγματι οι γιατροί που το εξέτασαν διεπίστωσαν ότι την γλύτωσε με ένα κάταγμα κνήμης και μερικούς μώλωπες.Τότε ο οδηγός συστήθηκε ,έδωσε και την ταυτότητα του να πάρουν τα στοιχεία του κι είπε στην Ζίνα ότι θα αναλάμβανε όλα του τα έξοδα.Η Ζίνα του είπε ότι δεν χρειάζεται ,και τον ευχαρίστησε για την στάση του.
οι κοπέλες έμειναν μόνες τους, Ο Κωστής είχε κοιμηθεί,και η Χαρά είπε της Ζίνας ότι θα πήγαινε για καφέ. Έφυγε για την καφετέρια. Στο διάδρομο είδε μια κοπέλα που καθόταν σε μια καρέκλα και έκλαιγε.Τα μάτια της ήταν πρησμένα και η όψη της άθλια.
Την πλησίασε,Νίνα ,της είπε ,τι κάνεις εδώ?Η Χαρά ήξερε πάρα πολύ καλά την Νίνα.Ήταν η κοπέλα που την βοηθούσε στο σπίτι. Είχαν δεθεί πολύ και η Χαρά την αγαπούσε σαν να ήταν αδελφή της.

Η Νίνα με αναφιλητά της εξήγησε τι συνέβαινε και η  Χαρά ανέλαβε να ασχοληθεί με το θέμα του παιδιού.<<Περίμενε πάω να φέρω καφέ και έρχομαι>> της είπε. Πήγε στην καφετέρια .πήρε τρεις καφέδες και κρουασάν και γύρισε.
Έδωσε τον ένα της Ζίνας της είπε περί τίνος επρόκειτο ,και βγήκε από το δωμάτιο να βρει την Νίνα.
Την βρήκε στην ίδια θέση ,κουλουριασμένοι και απελπισμένη. Της έδωσε τον καφέ και το κρουασάν και την υποχρέωσε να το φάει.Η Νίνα υπάκουσε και ο καφές την δυνάμωσε λίγο μετά από το ξενύχτι.

Μετά έπεσε στην αγκαλιά της Χαράς και της είπε τα πάντα.Αισθανόταν ότι δεν θα το άντεχε το πλήγμα.Η Χαρά την δυνάμωσε και την διαβεβαίωσε ότι δεν επρόκειτο να γίνει τίποτα.
Της μίλησε για τον Θεό που και οι δυο τους αγαπούσαν και πίστευαν ,και της θύμισε πόσες ώρες πέρασαν μαζί διαβάζοντας γραφή και προσευχόμενες, έβρισκαν ανάπαυση και παρηγοριά.

Μετά της είπε ότι θα πήγαινε να βρει τον γιατρό και να μάθει.Η Νίνα έπεσε στην αγκαλιά της και η Χαρά την έσφιξε και της είπε λόγια που την άγγιξαν.Έφυγε τρέχοντας και στον διάδρομο συνάντησε ένα γιατρό που ήταν φίλος της.Του μίλησε για το μωρό της Νίνας και κατά σύμπτωση ,ήταν ο γιατρός που είχε παραλάβει το παιδί,<<ΆΚΟΥ >>της είπε .<<Τον πυρετό τον ελέγχουμε και τα φάρμακα λειτούργησαν.όμως αυτός ο πυρετός μπορεί να αφήσει υπόλοιπα για όλη την ζωή του παιδιΟύ.>>
δηλαδή ,είπε η Νίνα?ΑΠΌ ΚΏΦΩΣΗ ,ΤΎΦΛΩΣΗ ΚΑΘΥΣΤΈΡΗΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΚΑΙ ΠΟΛΛΆ ΆΛΛΑ.θΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΊ ΕΙΔΙΚΉ ΑΓΩΓΉ>>

Η Χαρά τρομοκρατήθηκε..<<δεν θεραπεύονται ?ρώτησε.θΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΊ ΜΕΓΑΛΟς ΑΓΏΝΑς.αλλά ας μην προτρέχουμε>>Μπορεί και τίποτα να μην συμβεί.Πάω τώρα να βρω τη μαμά του.
Βλέπεις το έχουμε στην εντατική και δεν το έχει δει καθόλου.Όλη νύχτα δώσαμε μάχη ,αλλά φαίνεται ότι ο μικρός είναι σκληρό καρύδι..

Ο Φίλιππος, όπως τον βάφτισε η Χαρά και του έδωσε το 'ονομα του πατέρα της γέμιζε το μικρό διαμέρισμα της Πλάκας με χαρά και παιδικές φωνίτσες.Για πρώτη φορά η Χαρά αισθανόταν ολοκληρωμένη.Πήρε την Νίνα και το μωρό στο σπίτι της αφού ο άντρας της Νίνας αποφάσισε να ταξιδέψει για να αποκτήσει κάποια οικονομική ανεξαρτησία για την γυναίκα του και το παιδί του.

Το παιδί πήγε καλά.΄Έμειναν κάποια υπόλοιπα από την αρρώστια του .Μια μικρή πνευματική καθυστέρηση που η Χαρά φρόντισε να βελτιωθεί πολύ σύντομα.Η Νίνα και η Χαρά πρόσφεραν η μΙά στην άλλη τα αγαθά της ψυχής τους.Ο Φίλιππος δεν ήξερε ποια μαμά από τις δύο να πρωτοαγγαλιάσει και να πρωτο χαϊδέψει.ήταν ένα τρυφερό παιδάκι και το μέλλον προδιαγραφόταν λαμπρό.

 .








.

ΕΛΙΣΑΒΕΤ .ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

Δεν ήξερε τι θα γινόταν με το σκυλάκι γιαυτό δεν άφησε το Σταύρο να πάει να το δει .Αντίθετα τον έστειλε να πάει στο σπίτι του ,να της φέρει δήθεν λίγα αυγά από τις κοτούλες τους,για να φτιάξει μια καρυδόπιτα. Πήγε να δει  το σκυλάκι ΄.Ήταν ήσυχο και ζεστό.Του πήγε λίγο γαλατάκι και του το έδωσε με τον ίδιο τρόπο.Πάλι το κατάπιε με μεγαλύτερη ευκολία και ήπιε λίγο περισσότερο.

Το 'εβγαλε από την κουβερτούλα του και το έστησε στα ποδαράκια του. Στάθηκε για ένα λεπτό  και ξανάπεσε.Δεν ήταν σίγουρη ότι θα τα κατάφερναν..Το σκέπασε πάλι και πήγε στην κουζίνα.Ο Σταύρος αργούσε.Βγήκε στην πόρτα και τι να δει?Μία σκυλίτσα περίμενε στο σκαλοπάτι και είχε την μύτη της χωμένη στη χαραμάδα και μύριζε ψιλογρυλίζοντας.

Η Ελισάβετ είδε την σκυλίτσα να ορμάει μέσα στο σπίτι και να πηγαίνει κατευθείαν στο σκυλάκι. Το ξεσκέπασε με τα πόδια της, και ξάπλωσε δίπλα του ,προσπαθώντας να του δείξει τι να κάνει.

Το σκυλάκι πήγε κατευθείαν στο στήθος της και άρχισε να πιπιλάει το στήθος της. Στην αρχή ανεπιτυχώς αλλά σιγά σιγά άρχισε να τα καταφέρνει. Η Ελισάβετ έκλαιγε από την χαρά της. Το ένστικτο της μάνας την οδήγησε να βρει το παιδί της και το ένστικτο της ζωής κράτησε το κουταβάκι ζωντανό.

Όταν γύρισε ο Σταύρος η Ελισάβετ τον οδήγησε στο καθιστικό.Ο Σταύρος έτριβε τα μάτια του από την χαρά του.Άρπαξε την Ελισάβετ και άρχισε να την χορεύει.,,<<Σταμάτα τρελόπαιδο ζαλίστηκα>>Τον πήρε από το χέρι και τον κάθισε στον καναπέ και άρχισε να του μιλάει.

Βλέπεις Σταυράκι πόσο δυνατή είναι η αγάπη της μάνας?Ποιος ξέρει πόσα χιλιόμετρα έτρεξε για να βρει τα παιδιά της ?Ευτυχώς βρήκε το ένα που ίσως να ήταν πιο μεγάλο και πιο ανθεκτικό και τέλος καλό ,όλα καλά.Αυτό να το θυμάσαι .Να σκέπτεσαι και να αγαπάς την μανα σου γιατί και εκείνη θυσίες κάνει για να σε μεγαλώσει.Να την προσέχεις και να την φροντίζεις πάντα.

Και εσύ γιαγιά δεν έκανες θυσίες για τα παιδιά σου?Που είναι τώρα που μεγάλωσες .<<μα Σταυράκο μου ,με φροντίζουν>>Πότε γιαγιά ?Πόσο καιρό έχουν να έρθουν να σε δουν?>>

Μα αγόρι μου την περασμένη εβδομάδα ήταν εδώ..ΠΌΤΕ ΓΙΑΓΙΆ ? ΕΓΏ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΊΔΑ.ΑΛΛΆ ΜΗΝ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΈΣΑΙ ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΔΏ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΉΣΩ ΠΟΤΈ..

Από τα μάτια της Ελισάβετ έτρεξαν δυο δάκρυα.Αγκάλιασε τον Σταύρο κι του είπε ότι είναι ένα πολύ τρυφερό παιδί άλλα και εκείνος όταν αποκτούσε οικογένεια δεν θα πρόφταινε.Αλλά ευτυχώς ήταν μικρός ακόμα και θα προλάβαινε να την περιποιηθεί όταν κατάπεφτε.<<Εσύ γιαγιά δεν θα καταπέσεις ποτέ .Στο υπόσχομαι>>

Γύρισαν τα μάτια τους στην σκυλίτσα και τότε σκέφτηκαν ότι το ζωντανό θα πείναγε.Έπρεπε να το ταΐσουν καλά γιατί είχε να αναστήσει κι ένα κουτάβι.Της έφερα κρεατάκι με σάλτα και ψωμάκι και ένα μπολ με γάλα και ένα με νερό.Το κουταβάκι είχε κοιμηθεί και η σκυλίτσα σηκώθηκε και έφαγε και ήπιε άφθονο νερό και ξαναξάπλωσε στην κουβερτούλα.

Σταύρο ,είπε η γιαγιά ,αύριο ετοιμάσου να κάνουμε μπάνιο την σκυλιτα.Και πρέπει να τους βρούμε ονόματα.Το μωρό θα το πούμε Λάζαρο ,είπε ο Σταύρος και την σκυλίτσα Χάπινες η ευτυχία στο Ελληνικό του. Ωραία !!!!!!!!!έκλεισε είπε η γιαγιά αγκαλιάζοντας και φιλώντας τον Σταύρο.Τώρα είναι ώρα σου να πας και στη μαμά σου γιατί σε έχασε.Του έδωσε τα λεφτά για τα αυγά και το δικό του χαρτζιλίκι που όπως πάντα η Ελισάβετ έπρεπε να αγριέψει για να το πάρει, και το παιδί, ο φίλος και υιοθετημένος εγγονός της έφυγε πηδώντας σαν το τσακάλι.

Η Ελισάβετ  αισθάνθηκε μια κούραση και μια αδυναμία στα μέλη της .Βγήκε στον κήπο κάθισε σε μια ξαπλωτή πολυθρόνα και ανέπνεε τις ευωδιές του κήπου της και άκουγε τις γλυκόλαλες καρδερίνες να κελαιδούν και τα τζιτζίκια να τραγουδάνε το μονότονο τραγούδι του

Ξαφνικά ένα φως έλαμψε και η Ελισάβετ έκλεισε τα μάτια της από το εκτυφλωτικό φως.

όταν άνοιξε τα μάτια της βρισκόταν σε ένα απέραντο περιβόλι με όλους τους καρπούς της γης και με δέντρα και λουλούδια εξωτικά και αν΄μεσα ρυάκια με γάργαρο νερό και λιμνούλες με νούφαρα και άλλα άγνωστα της λουλο΄δια.

Έκανε μια βόλτα και κάτω από μια μεγάλη λουλουδένια τέντα ,πολλοί άνθρωποι ήταν καθισμένοι αναπαυτικά καΙ μιλούσαν.Τα πρόσωπά τους  ήταν καθάρια και φωτεινά και καθώς πλησίαζε πολλοί σηκώθηκαν να την προϋπαντήσουν.Οι μορφές τους και οι κορμοστασιες τους δεν της έλεγαν τίποτα αλλά η ψυχή της την ενημέρωσε για την σχέση που είχαν μαζί της.Ήταν ο άντρας της νέος και όμορφος τα αδέλφια της οι γονείς της και πολλοί πάρα πολλοί συγγενείς και φίλοι.

Δεν έμοιαζαν με τα πρόσωπα που ήξερε, ήταν νέοι εύρωστοι υγιείς και χαρούμενοι.Την πλησίασαν και την αγκάλιασαν .Εκείνη ξέσπασε σε κλάματα.Κάποιος απ' όλους της είπε ότι δεν επρόκειτο να ξνακλάψει ποτέ.Από εδώ και μπρος μόνο χαρά και ευλογία. Αλλά΄είχε κάποιες δουλειές να τελειώσει και μετά θα ήταν για πάντα μαζί.Η Ελισάβετ ξαφνικά αντιλήφτηκε ότι βρισκόταν και πάλι στον κήπο της και αναρωτιόταν αν κοιμήθηκε η ήταν όραμα.Όμως μέσα της ήξερε ότι δεν ήταν όνειρο .Ήταν μεταφυσικό φαινόμενο και προειδοποίηση.

Μπήκε μέσα στο σπίτι ,κάθισε στο τραπέζι και ΄ανοιξε το ημερολόγιό της.έγραψε με κάθε λεπτομέρεια το όραμα της και χαιρέτησε όλους τους δικούς της και προ πάντων τον Σταύρο που του είπε να βρει ένα βιβλιάριο τραπέζης που ήταν στο όνομα του.Του άφηνε τα λίγα λεφτά που είχε εξοικονομήσει.Αφού τα κανόνισε όλα ,μετά πήγε και έκανε ένα μπάνιο , λούστηκε ,αρωματίστηκε και έβαλε το πιο καλό της νυχτικό.Μετά πήγε στο κρεββάΤι της και ξάπλωσε.

 Προσευχήθηκε για όλους και ζήτησε από τον Χριστό να την πάρει στα χέρια του και περίμενε να κοιμηθεί.

Το πρωί ο Σταύρος είχε την ατυχία να την βρει στο κρεββάτι της .Είχε κοιμηθεί τον τελευταίο της ύπνο.ήταν γελαστή και γαλήνια και πολύ πολύ όμορφη.

ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ.

Μετά τον θάνατο του άντρα της η Ελισάβετ, έφυγε από το σπίτι που έμενε και πήγε να ζήσει σε ένα μικρό σπιτάκι στην εξοχή.Δεν ήταν σπιτι απομονωμένα ,ούτε πολύ μακρυά από το σπίτι που ζούσε .
Είχε ένα κηπάκο με πολλά λουλούδια και ένα φράχτη από λυγούστρα .Γείτονες είχε πολλούς ,αλλά δεν συνήθιζε να έχει σχέσεις και μπαινοβγάσματα στα σπίτια τους ,ούτε εκείνοι στο δικό της.

Οι σχέσεις περιοριζόντουσαν στην αλληλεγγύη.Όποιος χρειαζόταν κάτι ήξερε που θα έβρισκε κατανόηση και βοήθεια. Ζούσε τελείως μόνη της με τα βιβλία της και την κουζίνα της που πάντα έφτιαχνε κάποια καλούδια για τα παιδάκια που θα έμπαιναν στο σπίτι της ,είτε γιατί είχαν χτυπήσει πάνω στο παιχνίδι ,είτε ήθελαν ένα ποτήρι νερό ,,η μια βοήθεια στα μαθήματά τους.Η μέρα της ξεκινούσε ενωρίς .Ξυπνούσε στις έξι ,έβαζε το βραστήρα να κάνει τον καφέ της κι αφού τον απολάμβανε ακούγοντας λίγο ραδιόφωνο, μετά έβγαινε στον κήπο να κορφολογήσει τα λουλούδια της.Τα σκάλιζε ,τους έβαζε ξυλάκια εκεί που έβλεπε φυτά να έχουν την τάση να γείρουν μάζευε τα πεσμένα φύλλα και τα έβαζε κάπου ξεχωριστά για να γίνουν λίπασμα,τους μίλαγε με τρυφερότητα
στο καθένα ξεχωριστά .Τα λουλούδια που συνήθως έχουν στραμμένα το κεφαλάκι τους προς στον ήλιο , παρουσίαζαν ένα περίεργο φαινόμενο.

Όταν η Ελισάβετ έβγαινε να τα περιποιηθεί έστριβαν τα κεφαλάκια τους προς το μέρος της.
Της Ελισάβετ δεν της φαινόταν καθόλου περίεργο. Όλα της φαίνονταν φυσιολογικά .Ο Θεός είχε δώσει ζωή και αισθήματα σε όλα τα δημιουργήματά Του.Αρκούσε να υπήρχε ο άνθρωπος που θα δεχθεί το υπέρλογο για να νιώσει. την συμπεριφορά όλων αυτών των δημιουργημάτων που τα λέμε άλογα.όταν λοιπόν η Ελισάβετ τα αποχαιρετούσε<<Γεια σας καρδούλες μου θα σας δω πάλι το απόγευμα.>>Τα λουλούδια της όλα μαζί έκαναν ένα γέρσιμο προς τα εμπρός .ένα είδος υπόκλισις.

όταν μπήκε το σπίτι η ώρα ήταν 8 και ήταν καιρός να πιει ακόμα ένα φλιτζάνι καφέ και να διαβάσει την εφημερίδα που της έφερνε ο φίλος της ο Σταύρος,ένας μπόμπιρας 9 χρόνων και πριν πάει στο σχολείο έφερνε την εφημερίδα στη γιαγιά Ελισάβετ.
Διάβασε τις επικεφαλίδες των πολιτικών εξελίξεων,μετά τα κοινωνικά και τελευταία ένα άρθρο από τον αγαπημένο της δημοσιογράφο. άφησε την εφημερίδα της και πήγε στο ημερολόγιο της.ήταν ένα χοντρό τετράδιο που εκεί μέσα είχε γράψει τα πάντα για την ζωή της ,πάντα με χαμηλούς τόννους και πάντα δικαιολογώντας τις κακές συμπεριφορές και τις άσχημες και άδικες επιθέσεις που είχε δεχτεί κατά την διάρκεια της ζωής της.

Η Ελισάβετ είχε περάσει μια πολύ δύσκολη ζωή αλλά η προσπάθειά της ήταν να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη και να δίνει παραδείγματα χωρίς να λέει λόγια.
Είχε δύο παιδιά αγόρι και κορίτσι, έμεναν μακρυά και πήγαιναν να την δουν ίσως μία φορά το μήνα ,αλλά τηλεφωνιόντουσαν πιο συχνά. Καμάρωνε για τα παιδιά της και τα εγγόνια της.

Είχε τέσσερα εγγόνια .Δύο από την κόρη και δύο από τον γιο.Της κόρης ήταν μεγάλα ,20 και 22 χρόνων.Είχαν πάρει το δρόμο τους Του γιου ήταν ακόμα στο λύκειο.
Η Ελισάβετ τα είχε μεγαλώσει από λεχουδάκια και τους είχε δώσει αγάπη ,στοργή και οράματα.
Όταν έφυγαν από τα χέρια της ,άδειασε το σπίτι αλλά ήταν καιρός για το σχολείο.Τα είχε εφοδιάσει με όλα εκείνα τα στοιχεία της εκτίμησης για τον εαυτό τους και για τους άλλους ,όπως είχε κάνει και για τους γονείς τους.

Όταν ήταν μικρά κάθε Σαββατοκύριακο, πήγαιναν στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς για να φάνε το παστίτσιο της και τις ωραίες μηλόπιτες και σοκολατόπιτες. Αργότερα όταν οι υποχρεώσεις είχαν σφίξει δεν πήγαιναν και τόσο συχνά λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων.
Όμως την έπαιρναν συχνά τηλέφωνο και της έκαναν διάφορες ερωτήσεις σχετικά με τα προβλήματά τους ,αλλά εκείνη ήταν πολύ διακριτική και τους έλεγε ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα έπρεπε να το λύσουν με τους γονείς τους.

Εκτός από τα δικά τους, ενδιαφέρονταν και για τους παππούδες.Πως περνάνε ,αν θέλουν κάτι από εκείνα ,αλλά η Ελισάβετ τα ευχαριστούσε πολύ αλλά τους έλεγε ,ότι όλα ήταν καλά και όταν τους χρειαστεί θα τους το πει.
Με αυτές τις αναμνήσεις που τις βρήκε και μέσα στο ημερολόγιο της συνέχισε το γράψιμο στην σελίδα που το είχε αφήσει ,αφού έβαλε την ημερομηνία πριν αρχίσει το γράψιμο.Έγραψε λίγα πράγματα για τα λουλούδια της και τον Σταύρο που του είχε μεγάλη αδυναμία και μετά εξέφρασε
την επιθυμία της για την απόκτηση ένος pet.Δεν ήξερε ακόμα αν ήθελε σκύλο η γάτα.

Δεν είχε προλάβει να αποσώσει την γραμμή και ένα κτύπημα στην πόρτα την ξάφνιασε.ήταν ο Σταύρος και κρατούσε στην α.αγκαλιά του ένα σκυλάκι.ήταν πολύ μωρό ίσως 10 15 ημερών.
Γιαγιά της είπε ο Σταύρος κλαίγοντας.Το βρήκα στα σκουπίδια μαζί με άλλα τρία ψόφια σκυλάκια.
Θα το πάρεις να το σώσεις?

Πως αγόρι μου? Αυτό είναι νηστικό από την ώρα που γεννήθηκε .Πως θα τα καταφέρω?
Γιαγιά Ελισάβετ .Εσύ όλα τα μπορείς.Η Ελισάβετ συγκινήθηκε .<<καλά αγόρι μου .Θα προσπαθήσω>>
Πήρε το σκυλάκι από τα χέρια του,βρήκε μια φλις κουβερτούλα και τύλιξε το σκυλάκι για να το ζεστάνει.Του άναψε κι μια σομπίτσα για περισσότερη θαλπωρή. Μετά πήγε και έφερε ένα σταγονόμετρο και ένα φλυτζανάκι με γάλα αραιωμένο,το πήρε στην αγκαλιά της και του έβαλε μια σταγόνα γάλα στο στοματάκι του ,που ίσα ίσα χώραγε το σταγονόμετρο.

Η σταγόνα κατέβηκε χωρίς να την απωθήσει το σκυλάκι.Μετά άλλη μία και άλλη μια τρίτη..
η Ελισάβετ σταμάτησε αλλά ο Σταύρος χωροπηδούσε γύρω της <<Κι άλλο κι άλλο δώστου γιαγιά.>>Ο χι αγόρι μου του είπε η Ελισάβετ.Δεν κάνει.Αν σε καμιά ώρα δείξει ότι είναι καλά θα του ξαναδώσουμε. Ο Σταύρος περίμενε ακίνητος και περίμενε.Η  Ελισάβετ τον λυπήθηκε αν και εκείνη είχε μια τραυματική εμπειρία ,όταν προσπάθησε να αναστήσει τρία γατάκια νεογέννητα που τα είχε εγκαταλείψει η μαμά τους.Ένα ένα πέθαιναν στα χέρια της και ο καημός της ήταν απεριόριστος.

Τώρα σκεπτόταν τον Σταύρο.Πως θα έβλεπε τέτοιο θέαμα? <<Ελα του είπε πάμε μέσα να πιούμε τσάι.Και για να έχουμε καλό ρώτημα ,σχολείο δεν θα πας σήμερα/? >><<Όχι>> είπε ο Σταυρος.έχει το λύκειο κατάληψη και μας έδιωξε η κυρία.>>.η ΜΑΜΆ ΤΟ ΞΈΡΕΙ ΌΤΙ ΕΊΣΑΙ ΕΔΏ?

Ναι απάντησε ο Σταύρος και η Ελισάβετ τον πήρε στην κουζίνα να πούνε τσάι και να του κόψει ένα κομμάτι μηλόπιτα που είχε φτιάξει.. Γιαγιά σ' αγαπώ της είπε ο Σταύρος
Της Ελισάβετ τα μάτια υγράνθηκαν και έσκυψε προς το μέρος της και του έδωσε δυο φιλιά .<<Κι εγώ αγόρι μου>>.
Ο Σταύρος ΕΊΧΕ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΉΣΕΙ ΤΑ ΕΓΓΌΝΙΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ  ΑΓΆΠΗ ΤΟΥ..

                                        ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ

Γράμμα στον Θεό.

Πατέρα άγιε δημιουργέ του κόσμου.Σου ζητάω συγχώρεση που τόσο πολύ πέφτω σε κάθε δυσκολία που έρχεται στην ζωή μου.είμαι πολύ εγωίστρια και χάνω τον μπούσουλα ,όταν συμβεί κάτι στα παιδιά μου.Έχω την αίσθηση ότι τίποτε άλλο δεν έχω εκτός από αυτά.Αλλά από αυτά που διαβάζω στο λόγο Σου έχω μάθει ότι τα παιδιά είναι δικά Σου και Εσύ ξέρεις το καλό τους και  στεναχωριέμαι τόσο πολύ, αυτό δεν δείχνει τίποτε άλλο από απιστία.

Χαίρομαι όταν μπορώ να κάνω πράξη τον λόγο Σου αλλά απ' ότι βλέπω η πίστη μου είναι ελλιπής και εγώ πολύ αδύνατη για ν αντιμετωπίσω με ειρήνη και ελπίδα ότι τους συμβαίνει. μπορεί να μην είναι έτσι να μην είμαι τόσο χάλια από πλευράς πίστης .Εσύ μόνο ξέρεις.Μια ζωή να φοβάμαι και μια ζωή να αντιμετωπίζω καταστάσεις που δεν τις θέλω.

Ξέρω ότι το θέλημά Σου γίνεται πάντοτε και αυτό είναι το καλλίτερο για μας.Αλλά εγώ το θέλημα αυτό ,όταν γίνεται βαρύ για τους ώμους μου ,αρχίζω να δυσανασχετώ,εις βάρος μου γιατί Εσύ θέλεις να σου παραδοθούμε τελείως σε σένα ,να τα αφήσουμε όλα επάνω Σου γιατί Εσύ νοιάζεσαι περισσότερο για μας.

Κύριε εξομολογούμαι σε Εσένα όλα αυτά τα δικά μου αμαρτήματα ενώπιόν Σου.Και το περισσότερο φοβάμαι μήπως πάψω να έχω την ελπίδα και την παρηγοριά μου σε Σένα και τότε εκτός από την γήινη ζωή χάσω και την επουράνιο.

Σου ζητώ Κύριε να έχω μια καλή απάντηση θετική προς ίαση και τέλεια θεραπεία. .Ζητώ πολλά αλλά και να μην Σου τα πω Εσύ τα ξέρεις και είναι το ίδιο.Καλλίτερα να το ομολογήσω για να τα διαβάζω και να ξέρω που βρίσκομαι.Όμως θέλω να ξέρω αν όλα αυτά τα δικά μου λάθη και αμαρτήματα είναι τελείως δική μου ευθύνη.

Αλλά εδώ βλέπουμε σημεία και τέρατα να γίνονται στον κόσμο.Είναι όλοι αυτοί συνεργάτες του διαβόλου?Εσύ είσαι καλός και αγαθός και δεν συμμετέχεις στο κακά.Αλλά φανέρωσε μου ,γιατί κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι δεν το επιτρέπεις Εσύ να γίνονται όλα αυτά.Πως επέτρεψες να ταλαιπωρήσει ο εχθρός τον Ιώβ μέχρι θανάτου γιατί ήξερε την πίστη του.
Εγώ δεν έχω την πίστη του Ιώβ η του Αβραάμ.

Εγώ είμαι ένα αδύνατο πλάσμα που από πολύ νέα έμαθα να ασχολούμαι με ασθένειες μη μεταστράψιμες.Δεν λέω κουράστηκα ,ούτε βαρέθηκα ,αλλά λέω ότι για μένα αυτή η ζωή προδιαγράφτηκα ερήμην μου.Εσύ ξέρεις τον λόγο ,αλλά σε ικετεύω ,σε θερμοπαρακαλώ ,πες μου και μένα.Γιατί εγώ δεν παίρνω απαντήσεις Κύριε>

Μου τα λες και δεν ακούω?Ποιον πρέπει να ακούσω? Ότι και να κάνω ,όσο και να προσπαθήσω μια κουβεντούλα καλή δεν ακούω αν σε κάποιες αδυναμίες μου δεν φερθώ όπως θα ήθελαν.Κύριε αυτή την ζωή δεν την θέλω άλλο .Δέκα χρόνια κάνω υπομονή με τον άντρα μου με την ελπίδα ότι τα πράγματα θα φτιάξουν.

Συγγνώμην Κύριε .Εσύ με την θυσία του Ιησού μας έδωσες την απολύτρωση από την αμαρτία.Το ξέρω αλλά πολλές φορές δεν καταλαβαίνω τι αμαρτία έχει ένα βρέφος μόλις γεννηθεί!!!!!

Κύριε δώσε μου το μήνυμα ότι με ακούς και Εσύ ο δυνατός θα εκπληρώσεις τις ανάγκες μας.Το βλέπεις Κύριε πόσοι άνθρωποι ακουμπάνε επάνω Σου.Κύριε"Εγώ είμαι μια αμαρτωλή και Δύσκολα πείθομαι.Όχι από τον λόγο Σου γιατί αυτά που είπε  και έκανε ο Χριστός ΕΊΝΑΙ ΌΤΙ ΤΟ ΚΑΛΛΊΤΕΡΟ ΓΙΑ ΜΈΝΑ

Αλλά από τα λόγια των ανθρώπων που διδάσκουν και είναι τόσο απόλυτοι που σου λένε ότι και να σου τύχει θα το δεχτείς με ειρήνη και ευχαριστία.Εγώ δυστυχώς δεν μπορώ και αν το πω θα είναι μόνο με το στόμα.Συγχώρεσε με Κύριε και αν δεν θέλεις να χάσω την πίστη μου πάρε με κοντά Σου ,Εσύ ξέρεις πότε, γιατί δεν θέλω να αφήσω τις υποχρεώσεις μου.

                                                                            αμην