Δεν ήξερε τι θα γινόταν με το σκυλάκι γιαυτό δεν άφησε το Σταύρο να πάει να το δει .Αντίθετα τον έστειλε να πάει στο σπίτι του ,να της φέρει δήθεν λίγα αυγά από τις κοτούλες τους,για να φτιάξει μια καρυδόπιτα. Πήγε να δει το σκυλάκι ΄.Ήταν ήσυχο και ζεστό.Του πήγε λίγο γαλατάκι και του το έδωσε με τον ίδιο τρόπο.Πάλι το κατάπιε με μεγαλύτερη ευκολία και ήπιε λίγο περισσότερο.
Το 'εβγαλε από την κουβερτούλα του και το έστησε στα ποδαράκια του. Στάθηκε για ένα λεπτό και ξανάπεσε.Δεν ήταν σίγουρη ότι θα τα κατάφερναν..Το σκέπασε πάλι και πήγε στην κουζίνα.Ο Σταύρος αργούσε.Βγήκε στην πόρτα και τι να δει?Μία σκυλίτσα περίμενε στο σκαλοπάτι και είχε την μύτη της χωμένη στη χαραμάδα και μύριζε ψιλογρυλίζοντας.
Η Ελισάβετ είδε την σκυλίτσα να ορμάει μέσα στο σπίτι και να πηγαίνει κατευθείαν στο σκυλάκι. Το ξεσκέπασε με τα πόδια της, και ξάπλωσε δίπλα του ,προσπαθώντας να του δείξει τι να κάνει.
Το σκυλάκι πήγε κατευθείαν στο στήθος της και άρχισε να πιπιλάει το στήθος της. Στην αρχή ανεπιτυχώς αλλά σιγά σιγά άρχισε να τα καταφέρνει. Η Ελισάβετ έκλαιγε από την χαρά της. Το ένστικτο της μάνας την οδήγησε να βρει το παιδί της και το ένστικτο της ζωής κράτησε το κουταβάκι ζωντανό.
Όταν γύρισε ο Σταύρος η Ελισάβετ τον οδήγησε στο καθιστικό.Ο Σταύρος έτριβε τα μάτια του από την χαρά του.Άρπαξε την Ελισάβετ και άρχισε να την χορεύει.,,<<Σταμάτα τρελόπαιδο ζαλίστηκα>>Τον πήρε από το χέρι και τον κάθισε στον καναπέ και άρχισε να του μιλάει.
Βλέπεις Σταυράκι πόσο δυνατή είναι η αγάπη της μάνας?Ποιος ξέρει πόσα χιλιόμετρα έτρεξε για να βρει τα παιδιά της ?Ευτυχώς βρήκε το ένα που ίσως να ήταν πιο μεγάλο και πιο ανθεκτικό και τέλος καλό ,όλα καλά.Αυτό να το θυμάσαι .Να σκέπτεσαι και να αγαπάς την μανα σου γιατί και εκείνη θυσίες κάνει για να σε μεγαλώσει.Να την προσέχεις και να την φροντίζεις πάντα.
Και εσύ γιαγιά δεν έκανες θυσίες για τα παιδιά σου?Που είναι τώρα που μεγάλωσες .<<μα Σταυράκο μου ,με φροντίζουν>>Πότε γιαγιά ?Πόσο καιρό έχουν να έρθουν να σε δουν?>>
Μα αγόρι μου την περασμένη εβδομάδα ήταν εδώ..ΠΌΤΕ ΓΙΑΓΙΆ ? ΕΓΏ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΊΔΑ.ΑΛΛΆ ΜΗΝ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΈΣΑΙ ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΔΏ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΑΦΉΣΩ ΠΟΤΈ..
Από τα μάτια της Ελισάβετ έτρεξαν δυο δάκρυα.Αγκάλιασε τον Σταύρο κι του είπε ότι είναι ένα πολύ τρυφερό παιδί άλλα και εκείνος όταν αποκτούσε οικογένεια δεν θα πρόφταινε.Αλλά ευτυχώς ήταν μικρός ακόμα και θα προλάβαινε να την περιποιηθεί όταν κατάπεφτε.<<Εσύ γιαγιά δεν θα καταπέσεις ποτέ .Στο υπόσχομαι>>
Γύρισαν τα μάτια τους στην σκυλίτσα και τότε σκέφτηκαν ότι το ζωντανό θα πείναγε.Έπρεπε να το ταΐσουν καλά γιατί είχε να αναστήσει κι ένα κουτάβι.Της έφερα κρεατάκι με σάλτα και ψωμάκι και ένα μπολ με γάλα και ένα με νερό.Το κουταβάκι είχε κοιμηθεί και η σκυλίτσα σηκώθηκε και έφαγε και ήπιε άφθονο νερό και ξαναξάπλωσε στην κουβερτούλα.
Σταύρο ,είπε η γιαγιά ,αύριο ετοιμάσου να κάνουμε μπάνιο την σκυλιτα.Και πρέπει να τους βρούμε ονόματα.Το μωρό θα το πούμε Λάζαρο ,είπε ο Σταύρος και την σκυλίτσα Χάπινες η ευτυχία στο Ελληνικό του. Ωραία !!!!!!!!!έκλεισε είπε η γιαγιά αγκαλιάζοντας και φιλώντας τον Σταύρο.Τώρα είναι ώρα σου να πας και στη μαμά σου γιατί σε έχασε.Του έδωσε τα λεφτά για τα αυγά και το δικό του χαρτζιλίκι που όπως πάντα η Ελισάβετ έπρεπε να αγριέψει για να το πάρει, και το παιδί, ο φίλος και υιοθετημένος εγγονός της έφυγε πηδώντας σαν το τσακάλι.
Η Ελισάβετ αισθάνθηκε μια κούραση και μια αδυναμία στα μέλη της .Βγήκε στον κήπο κάθισε σε μια ξαπλωτή πολυθρόνα και ανέπνεε τις ευωδιές του κήπου της και άκουγε τις γλυκόλαλες καρδερίνες να κελαιδούν και τα τζιτζίκια να τραγουδάνε το μονότονο τραγούδι του
Ξαφνικά ένα φως έλαμψε και η Ελισάβετ έκλεισε τα μάτια της από το εκτυφλωτικό φως.
όταν άνοιξε τα μάτια της βρισκόταν σε ένα απέραντο περιβόλι με όλους τους καρπούς της γης και με δέντρα και λουλούδια εξωτικά και αν΄μεσα ρυάκια με γάργαρο νερό και λιμνούλες με νούφαρα και άλλα άγνωστα της λουλο΄δια.
Έκανε μια βόλτα και κάτω από μια μεγάλη λουλουδένια τέντα ,πολλοί άνθρωποι ήταν καθισμένοι αναπαυτικά καΙ μιλούσαν.Τα πρόσωπά τους ήταν καθάρια και φωτεινά και καθώς πλησίαζε πολλοί σηκώθηκαν να την προϋπαντήσουν.Οι μορφές τους και οι κορμοστασιες τους δεν της έλεγαν τίποτα αλλά η ψυχή της την ενημέρωσε για την σχέση που είχαν μαζί της.Ήταν ο άντρας της νέος και όμορφος τα αδέλφια της οι γονείς της και πολλοί πάρα πολλοί συγγενείς και φίλοι.
Δεν έμοιαζαν με τα πρόσωπα που ήξερε, ήταν νέοι εύρωστοι υγιείς και χαρούμενοι.Την πλησίασαν και την αγκάλιασαν .Εκείνη ξέσπασε σε κλάματα.Κάποιος απ' όλους της είπε ότι δεν επρόκειτο να ξνακλάψει ποτέ.Από εδώ και μπρος μόνο χαρά και ευλογία. Αλλά΄είχε κάποιες δουλειές να τελειώσει και μετά θα ήταν για πάντα μαζί.Η Ελισάβετ ξαφνικά αντιλήφτηκε ότι βρισκόταν και πάλι στον κήπο της και αναρωτιόταν αν κοιμήθηκε η ήταν όραμα.Όμως μέσα της ήξερε ότι δεν ήταν όνειρο .Ήταν μεταφυσικό φαινόμενο και προειδοποίηση.
Μπήκε μέσα στο σπίτι ,κάθισε στο τραπέζι και ΄ανοιξε το ημερολόγιό της.έγραψε με κάθε λεπτομέρεια το όραμα της και χαιρέτησε όλους τους δικούς της και προ πάντων τον Σταύρο που του είπε να βρει ένα βιβλιάριο τραπέζης που ήταν στο όνομα του.Του άφηνε τα λίγα λεφτά που είχε εξοικονομήσει.Αφού τα κανόνισε όλα ,μετά πήγε και έκανε ένα μπάνιο , λούστηκε ,αρωματίστηκε και έβαλε το πιο καλό της νυχτικό.Μετά πήγε στο κρεββάΤι της και ξάπλωσε.
Προσευχήθηκε για όλους και ζήτησε από τον Χριστό να την πάρει στα χέρια του και περίμενε να κοιμηθεί.
Το πρωί ο Σταύρος είχε την ατυχία να την βρει στο κρεββάτι της .Είχε κοιμηθεί τον τελευταίο της ύπνο.ήταν γελαστή και γαλήνια και πολύ πολύ όμορφη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου