ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Για ένα μεγάλο διάστημα, η επιθυμία μου να επικοινωνήσω τις σκέψεις μου είχε γίνει μηδενική.Αλλά απ΄ότι κατάλαβα η ανάγκη μου ήταν μεγαλύτερη και αρχίζω πάλι ,αλλά επειδή κατάλαβα ότι η επικοινωνία είναι πολύ δύσκολη ,ίσως φταίω εγώ η οι άλλοι δεν την έχουν αυτή την ανάγκη και το καταλαβαίνω ,εγώ όταν έχω κάτι να πω θα το λέω και τα αποτελέσματα δεν είναι κάτι που πλέον θα με ΑΠΑΣΧΟΛΉΣΕΙ.

Έχω παρατηρήσει στον εαυτό μου πολλές αλλαγές ,όχι ως προς τις απόψεις μου και τον τρόπο που χειρίζομαι τις καταστάσεις,Αλλά ως προς τον τρόπο της επικοινωνίας. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να δεχθούν την αλήθεια των άλλων ,αλλά έχουν την απαίτηση να καταλάβεις εσύ την δική τους αλήθεια.

Και έτσι γύρισα εκεί από όπου είχα αρχίσει,αλλά τώρα με επίγνωση ότι δεν με παίρνει να κάνω κάτι άλλο γιατί αποβαίνει εις βάρος μου.Συμφωνώ και επαυξάνω στις απόψεις και τις ανάγκες των άλλων και δεν έχω καμία απαίτηση να κάνουν και εκείνοι το ίδιο.Δεν με πικραίνει πια και το κάνω με καθαρό μυαλό και με ελευθερία βούλησης και είμαι πολύ καλά.

Αυτό μου έδωσε ο Θεός και αφού επί χρόνια προσπάθησα για την επικοινωνία που εμπεριέχει και τους δύο εμπλεκόμενους ,δεν τα κατάφερα,οπόταν κάνω αυτό που όντως έχω σαν δώρο άνωθεν,να καταλαβαίνω να υποστηρίζω και να χαίρωμαι.

Δεν είναι καθόλου δύσκολο ,γιατί αυτό έκανα πάντα ,και αυτό κάνω και τώρα.Ελπίζω και εύχομαι να μην αλλάξει τίποτα,ούτε να κατηγορηθώ για  ανειλικρίνεια.Όταν παρθεί μια απόφαση και βλέπεις αποτελέσματα ,ακόμα και στιγμές που σε στεναχωρεί και σε ρίχνει κάποια συγκεκριμένη συμπεριφορά ,θυμάσαι την απόφαση και έρχεσαι στα ίσα σου.

Δοξάζω και ευλογώ τον Θεό γιατί με βοηθάει και με καθοδηγεί και είναι δίπλα μου σε κάθε δύσκολη στιγμή,που εγώ δεν θα μπορούσα να αντιδράσω ψύχραιμα ,αν δεν τον είχα πλάι μου.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Όταν μπήκα στο f,b ήταν κατόπιν παρότρυνσης της κόρης μου,που θεώρησε πολύ σωστά, ότι θα ήταν ένα μέσον επικοινωνίας και γνώσης που είχα απόλυτη ανάγκη.
Ξεκίνησα με διστακτικότητα ,αλλά συν τω χρόνω η επαφή με ανθρώπους καινούργιους άρχισε να με ελκύει και να μου γίνεται απαραίτητη η επαφή.

Δεν ήμουν διατεθειμένη να αποκτήσω πολλούς φίλους αν δε έβλεπα κάποιο στοιχείο επάνω τους που να μου πηγαίνει.Άλλωστε πως θα μπορούσα να επικοινωνώ με χιλιάδες φίλους, μόνο για να αυξηθούν τα νούμερα?

Παρ',όλα ταύτα ,οι φίλοι που ξεκίνησα μαζί τους,άλλοι προσπάθησαν να με εκμεταλλευτούν ,όχι πολύ κομψά .Δεν ήταν βέβαια δυνατόν να μασήσω.Όσο αθώα και αν ήμουν ,όπως έλεγε η κόρη μου την απάτη και την αισχρότητα δεν ήταν δυνατόν να την αγνοήσω.

Δεν έκανα κανένα deleat,Αλλά τέλειωσε η επικοινωνία.Έκανα όμως φίλους κατά την γνώμη μου,
που ήταν αξιόλογοι όχι από απόψεως κοινωνικής η οικονομικής υπόστασης και ούτε μέτρησα την ιδιότητά η την ειδικότητα η την μόρφωσή τους.

Αλλά αυτό που δεν μπόρεσα να μου κάνουν οι σκοτεινοί άνθρωποι το έκαναν αρκετοί από αυτούς που είχα τοποθετήσει στην καρδιά μου σαν φίλους.Και αυτό γιατί όλοι έχουμε το ευάλωτο σημείο μας.Και εμένα το ευάλωτο σημείο μου ήταν η επιθυμία μου να προσφέρω .

Άλλοι πάλι είχαν άλλο τρόπο στον οποίο εγώ ήμουν ευάλωτη..Έπρεπε πάντα να τους γλύφεις.Το να μην τους γλύψεις ήταν τραγικό.όχι ότι το έκανα σκοπίμως. αλλά πάντα ήμουν επιεικής και έλεγα καλά λόγια γιατί έτσι αισθανόμουνα.

Σαν κατάληξη οι φίλοι που μου έμειναν, όχι ότι έφυγαν ή εγώ τους διέγραψα ,απλά δεν έχω επικοινωνί με περισσότερα απο 10 15 άτομα.

Καλλίτερα έτσι,Όλους όσους εγνώρισα τους αγαπώ και δεν έχω καμία δυσφορία μαζί τους .Ας πούμε δεν ταιριάξαμε.Με φτάνουν αυτοί που έμειναν στην καρδιά μου και ευχαριστώ πολύ όλους γιατί αλλιώς δεν θα μου δινόταν ευκαιρία να γνωρίσω κόσμο.και συμπεριφορές.

Έζησα σε άλλα χρόνια και οι φίλες μου όλες  η οι περισσότερες είναι από τα παιδικά μου χρόνια και συμμαθήτριές μου που περάσμε 12 χρόνια μαζί στο χολείο και δεν χωρίσαμε ποτέ,εκτός από τις φυσικές απώλειες.

Εδώ σ 'αυτ.ο το μπλογκ άνοιξα την καρδιά μου .Το έκανα και δεν μετάνοιωσα,αλλά τέλειωσε η έμπνευση τουλάχιστον εδώ,γιαυτό δεν γράφω πια.η μάλλον σπανίως .Αλλά επειδή έχω πολλά μέσα μου ,βρήκα άλλους τρόπους να εκφραστώ,

                                                 ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΛΟΙΠΟΝ.

ΑΝ ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Δεν είμαι το κατάλληλο πρόσωπο για να δώσω συμβουλές για τον τρόπο ζωής ,που θάπρεπε να ζούμε. Και δεν είμαι το κατάλληλο πρόσωπο γιατί θα έπρεπε να το έκανα εγώ πρώτα για να μπορώ να πω ότι δουλεύει.
Πολλοί μοιάζουν να έχουν αγγίξει αυτό τον τρόπο, αλλά δεν ξέρω αν είναι αληθινοί..
Κατ' αρχάς το πρώτο πράγμα που χρειάζεται είναι να ξέρουν τον Χριστό .όχι σαν ιστορικό πρόσωπο και να πιστεύουν στη σωτηρία που μας έδωσε με την θυσία Του, αλλά να Τον έχουν συναντήσει προσωπικά.
Οι αδελφοί που έχω γνωρίσει μέσα στο φέις αφήνουν να εννοηθεί ότι τον έχουν συναντήσει .Το εύχομαι .Αλλά συμβαίνει να έχουν κάποιοι, τέτοιες συμπεριφορές που σε κάνουν να αμφιβάλλεις.

Η ζωή μας όπως ξέρουμε όσοι ζήσαμε αρκετά ,ξέρουμε ότι είναι πολύ μικρή.Έρχεται κάποια στιγμή που αναρωτιέσαι πως πέρασε τόσο γρήγορα. Το μυστικό λοιπόν είναι να ζούμε την κάθε ημέρα μας με όλη μας την ύπαρξη και να μην ασχολούμαστε με πράγματα άνευ σημασίας.

Πρέπει να βρισκόμαστε έτοιμοι για αυτά που παρουσιάζονται στην ζωή μας ,αλλά να τα αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία ,γιατί την τελευταία λέξη την έχει ο Θεός

Εξυπακουεται ότι μιλάω για τους Χριστιανούς.Ξέρουμε λοιπόν ότι το σχέδιο του Θεού είναι σχεδιασμένο προ καταβολής κόσμου..Όμως δεν έχει καμιά σχέση με το πεπρωμένο.Ό Θεός μας έχει δώσει απόλυτη ελευθερία .Αλλά, γνωρίζει ακριβώς τι πρόκειται να διαλλέξουμε.

Αυτά όμως είναι βαθειά θεολογικά,πράγματα που χρειάζεται βαθειά μελέτη της γραφής,να έχεις ακούσει πολλά κηρύγματα και να ασχολείσαι με πολύ ενδιαφέρον για να μπεις στο νόημα.

Εγώ μιλάω για τον Χριστιανό που πιστεύει και προσεύχεται στην ώρα της ανάγκης αλλά συγχρόνως στήνει και καυγαδες και κράτάει κακίες αν κάποος θεωρεί ότι τον αδίκησε ,και έχει συμφέροντα τα οποία υπερασπίζεται μετά μανίας.

Αυτός ο τρόπος ζωής δεν είναι και τόσο ευδόκιμος.Ας σκεφτούμε ότι μας απειλούσε ένας μεγάλος κίνδυνος όλους και επρόκειτο να καταστρφεί ο πλανήτης σε ένα ωρισμένο χρονικό διάστημα.
Τι θα κάναμε?.Οι συνετοί και φρόνιμοι θα προσπαθούσαν να ζήσουν όσο μπορούσαν καλλίτερα.Με ουσία ,με αγάπη,με αρετή ,θα αγκάλιαζαν τους εχθρούς και θα έκαναν ότι μπορούσαν για να ζήσουν καλλίτερες ημέρες.

Το άγχος για την δουλειά η για τα πλούτη του γείτονα η τους βάθμούς του παιδιού τους στο σχολείο.
θα πήγαιναν στην πάντα .Θα είχαν μια αγκαλιά γι όλους και μια συγνώμη σε όλους.

Βέβαια θα υπήρχαν και οι δειλοί που θα τρελαινόντουσαν και θα έβαζαν τέρμα στη ζωή τους η θα έκαναν την ζωή τους χειρότερη από πριν.Κάθε ημέρα που ζούμε είναι μια ευλογία και είναι στο χέρι μας να την ζήσουμε.Να την ζήσουμε όμορφα.

έχουμε τον ήλιο την θάλασσα τα δέντρα τα λουλούδια και μια ανοιχτή καρδιά που μπορεί να αγκαλιάσει κάθε ανάγκη ανάλογα με τα μέσα του.

Στην ουσία η ζωή μας εδώ στην γη έχει ημερομηνία λήξεως και ας μην την ξέρουμε .Ας σκεφτούμε λοιπόν πως πρέπει να ζήσουμε.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ.

Μια φορά και ένα καιρό τα παιδιά έπαιζαν στους δρόμους. Επαιζαν κρυφτό και κυνηγητό.έ παιζαν κουτσό,πυθία ,τηλέφωνο.Έπαιζαν πεντόβολα και πήδαγαν φωτιές του Αη ΓΙΆΝΝΗ.είχαν τα φτυαράκια ,αν είχαν,αν δεν είχαν έβρισκαν κάποιο ξύλο και σκάλιζαν το χώμα και εφιαχναν χωμάτινα σπιτάκια η χωμάτινα κουλουράκια.

Μια φορά και ένα καιρό ,όταν γύριζαν στο σπίτι ,η μαμά τα έβαζε στην σκάφη και τα έπλενε με νερό που είχε ζεστάνει στην γκαζιέρα ,αν υπήρχε,αλλιώς ,στην φουφού.

Μια φορά και ένα καιρό,όταν μεγάλωναν αυτά τα παιδιά ,τα αγόρια έπαιζαν μπάλα στις αλάνες με αυτοσχέδιες μπάλες από κουρέλια και παληές κάλτσες και τα κορίτσια καθόντουσαν στα σκαλάκια των σπιτιών και μοίραζαν τα μυστικά τους.ΠΆΝΤΑ ΣΕ ΑΠΌΣΤΑΣΗ ΟΡΑΤΌΤΗΤΑΣ ΑΠΌ ΤΙΣ ΜΑΜΆΔΕΣ.

Η επόμενη γενιά που κι αυτή μια φορά και ένα καιρό ήταν,υπήρχε ακόμα η γειτονειά ,αλλά φωνές παιδιών ακουγόντουσα μόνο στις διακοπές,γιατί τα παιδιά ήταν μαντρωμένα και πολύ απασχολημένα από τα διαβάσματα ,τις γλώσες τα κολυμβητήρια και τα γυμναστήρια.

Είχαν βέβαια αρχίσει οι επαναστάσεις των εφήβων,αλλά υπήρχε ακόμα ο σχετικός έλεγχος και προ πάντων υπήρχε η συντροφικότητα και η φιλία.

Και ερχόμαστε στο σήμερα που τα παιδιά είναι χωμένα μέσα στους υπολογιστές και Κύριος είδε τι μηνύματα παίρνουν και τι αποτελέσματα έχουν.

Βέβαια την εξέλιξη δεν θέλουμε να την σταματήσουμε ,αλλά πρέπει να είμαστε από κοντά και να ξέρουμε τι ακριβώς βλέπουν και επεξεργάζονται τα παιδιά.

Πάντως το κακό είναι ότι η πραγματική επικοινωνία χάθηκε και αντικαταστάθηκε από την εικονική,
που πολλες φορές τα αποτελέσματα είναι τραγικά ,αλά για να πούμε και του στραβού το δίκιο οι υπολογιστές που μπήκαν στην ζωή μικρών και μεγάλων είναι μια λύση για την μοναξιά και μια αστείρευτη πηγή γνώσης..

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΑΒΒΑΤΟ.

Ήρθε το Σάββατο και ακολουθεί η Κυριακή.Η εβδομάδα τελειώνει και μαζί ένα μέρος της ζωής μας.
Κάθε τέλος εβδομάδας ,μήνα  χρόνου μου φέρνει μια θλίψη.Κάτι έχει τελειώσει. έχει φύγει ανεπιστρεπτί,και αν αυτό το χρονικό διάστημα δεν βλέπουμε να έχουμε πάει πιο πέρα ,μια θλίψη σου σφίγγει την καρδιά. <Τι ήρθα να κάνω εδώ?έχω πετύχει κάτι από τα ζητούμενα,και αν όχι  τι νόημα έχει η ζωή μου?>όταν ξεκίνησα είχα πολλά όνειρα και πολύ ενέργεια,και πίστευα ότι θα τα καταφέρω
Κατά την γνώμη μου δεν κατάφερα τα σπουδαιότερα και αυτό  με πικραίνει.Ξέρω πόσο άσκημο πράγμα είναι η πικρία .Το έχω μάθει το μάθημά μου,Η πικρία έχει ρίζες και μπορεί να βλάψει πολλούς.Παρ' .όλα ταύτα δεν μπορώ να την αποφύγω..
Όμως τα παραβλέπουμε όλα και συνεχίζουμε τον αγώνα γιατί έχουμε την ελπίδα που δεν μας απογοητεύει ποτέ και περιμένουμε με εμπιστοσύνη την βουλή του Κυρίου που το θέλημά Του είναι πάνω απ,όλα.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.

Καλή μέρα είναι να ξυπνάς και να έχεις χαρά που ξημέρωσε μια καινούρια μέρα και έχεις ακόμη την ευκαιρία να την αξιοποιήσεις συνεχίζοντας το έργο που χτες η προχτές ξεκίνησες να κάνεις.Καλή μέρα είναι να ξυπνάς και η ζωή να σου χαμογελάει και να σου υπόσχεται ευλογίες.Καλή μέρα είναι να ζεις ,όσο ζεις με όλη την δύναμη του σώματος και της ψυχής σου.Καλή μέρα είναι

να σηκώνεσαι από το κρεββάτι σου και να χαίρεσαι γιατί δεν φοβάσαι τίποτα γιατί ο Θεός είναι μαζί σου.

ΚΑΛΉ ΜΈΡΑ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΑΙΣΘΆΝΕΣΑΙ ΤΗΝ ΑΓΆΠΗ ΣΟΥ ΝΑ ΞΕΧΕΙΛΊΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΧΕΔΙΆΖΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΔΙΟΧΕΤΕΎΣΕΙΣ.

Και τέλος καλημέρα είναι να σηκώσεις τα χέρια σου και να ευχαριστήσεις τον Θεό γι όλα γιατί σίγουρα όλα είναι αυτά που σε έφτιαξαν αυτόν η αυτή που είσαι και υπήρχε λόγος να είσαι όπως είσαι.

ΕΙΜΑΙ ΟΡΘΙΑ.

Είμαι και θα είμαι όρθια όσο είμαι απαραίτητη,Δεν χωράνε ευαισθησίες και αδυναμίες στην περίπτωσή μου.Ο Θεός ο μέγας νους θα με κρατήσει όσο είναι απαραίτητο για να ολοκληρώσω το έργο που μου έχει αναθέσει.Του Θεού οι βουλές είναι οι τέλειες για κάθε άνθρωπο που πιστεύει στην αγαθοσύνη Του και στην αγάπη Του Κι αν είναι βαριές για τους ώμους μας Εκείνος στέλνει τους αγγέλους του να σηκώσουν ένα μέρος του βάρους και να μας ξαλαφρώσουν.

Δεν σηκώνει σ' αυτήν την περίπτωση ραθυμία η άρνηση ,γατί το έργο που εργάζεται ο Κύρος είναι το αγαθό ,το ευάρεστο και το τέλειο.Εφ'όσον δεχθήκαμε τον Ιησού ΣΩΤΉΡΑ ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΎΜΕ ΝΑ ΑΡΝΗΘΟΎΜΕ ΤΟ ΈΡΓΟ ΠΟΥ ΕΡΓΆΖΕΤΑΙ Ο θΕΌΣ Η ΝΑ ΔΏΣΟΥΜΕ ΕΡΜΗΝΕΊΕΣ ΚΑΤΆ ΒΟΎΛΗΣΗ.

Εφ',οσον δεχτήκαμε την σωτηρία θα δεχθούμε και την παιδεία.Ποτέ δεν δίνει παραπάνω απ' όσο αντέχουμε.Για τον καθένα έχει διαφορετική παιδεία ,γιατί ο καθένας είναι μια διαφορετική προσωπικότητα.Όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε τι θέλει από εμάς ο Θεός και όσο πιο γρήγορα προσαρμοστούμε τόσο πιο εύκολο θα γίνει για μας αυτό που περιμένει από εμάς ο Θεό και τόσο πιο εύκολα θα το βγάλουμε εις πέρας.

Ας προσευχηθούμε λοιπόν να μας δίνει την δύναμη και την χαρα΄,ότι κάνουμε το θέλημά Του,και ας μην επηρεαζόμαστε από τις διάφορες απόψεις που κυκλοφορούν και βολεύουν.

                                                         ΑΜΗΝ.  

ΜΗΠΩΣ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ?

                         

Αγαπώ όλον τον κόσμο.Μήπως κάνω λάθος
                          Θέλω να κάνω μια μεγάλη αγκαλιά ,όλους .Μήπως κάνω λάθος?
                          Θέλω να δώσω τα καλλίτερα λουλούδια της ψυχής μου.Μήπως κάνω λάθος?
                          Θέλω να μοιραστώ  όσα έχω με όλους .Μήπως κάνω λάθος?
                          Θέλω όλοι να είμαστε ίσοι και να εκφραζόμαστε ελεύθερα.Μήπως κάνω λάθος?
                          Ο Κύριος ποτέ δεν ξεχώρισε ανθρώπους.Μήπως κάνω λάθος?
                          Προσπαθώ να κάνω το θέλημα του Θεού.Μήπως κάνω λάθος?
                         Ο Κύριος ήλθε να μας ελευθερώσει από τα δεσμά.Μήπως κάνω λάθος?
                         ΘΈΛΩ Η ΑΓΆΠΗ ΝΑ ΤΑ ΝΙΚΆΕΙ ΌΛΑ.Μήπως κάνω λάθος?
                         Θέλω να είσαστε όλοι ευλογημένοι.Μήπως κάνω λάθος και σ' αυτό?
           



                         ΕΑΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ,ΑΓΝΟΕΊΣΤΕ ΌΤΙ ΕΙΠΑ.
                   

ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙΠΟΤΑ.

Φίλοι μου.Ίσως έχετε διαπιστώσει ότι νοιάζομαι για όλους σας όμως μου συμβαίνει κάτι που πρέπει να σας ενημερώσω.Δεν φταίει κανείς γιαυτό ,αλλά συνέβη.Όλη μου η επιθυμία  να επικοινωνήσω ανεστάλη και όταν ανοίγω το f.b,είναι από υποχρέωση σε λίγους φίλους που μου το ζήτησαν να μείνω .Γι αυτούς και μόνο κάθομαι,αλλά πλέον δεν έχω τι να πω και δεν πιστεύω άτι μπορώ να στηρίξω κανένα.Ο σκοπός που μπήκα στο f.b..ήταν αυτός και αν ακυρωθεί δεν έχω κανένα λόγο.Συγγνώμην αν φέρομαι εγωιστικά,αλλά εκ του περισσεύματος της καρδίας λαλεί το στόμα.
Έχω την πίστη ότι ο Κύριος θα με γεμίσει πάλι και όλα θα αλλάξουν .Αλλά προς το παρόν βρίσκομαι σ' αυτή την κατάσταση.Θα μου πείτε <τι το λες και δεν το κάνεις?>Αδυναμίες έχουμε όλοι και εγώ πιο πολλές.Δεν ξέρω γιατί έγινε αυτό?Ίσως να είναι παθολογικό.Πιστεύω ότι ο Κύριος θα με θεραπεύσει.Θα μπαίνω μέσα για αναρτήσεις γενικού ενδιαφέροντος ,αν βρίσκω κάτι που να αξίζει τον κόπο.Αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι υποχρεωτικά,αφού κανείς δεν με έχει υποχρεώσει.
Μπορείτε να με σκεπτόσαστε με αγάπη όσοι με αγαπήσατε όπως και εγώ
Πιστεύω ότι όταν θα επανέλθω κανονικά,θα είμαι και καλλίτερη.ΣΑΣ  ΑΓΑΠΏ ΚΑΙ ΘΑ ΕΊΜΑΙ ΓΙΑ ΌΠΟΙΟΝ ΜΕ ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ.

ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ

Θέλοντας να βοηθήσουμε τον συνάνθρωπο πολλές φορές ,επιτυγχάνουμε το αντίθετο αποτέλεσμα.΄
Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν θέλουμε πραγματικά να  βοηθήσουμε. Μπορεί αυτά που λεμε εμείς, να τα λέμε από δικές μας εμπειρίες, να τα λεμε καλοπροαίρετα, να τα λέμε με αγάπη να τα έχουμε βιώσει και να έχουμε βοηθειθεί, αλλά δυστυχώς η ευτυχώς όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι και ο καθένας δεν αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο.
Μια παλιά ρήση λέει .,< ΔΕΝ Μπορείς ΝΑ Καταλάβεις ΚΑΝΕΝΑ ,ΑΝ ΔΕΝ Περπατήσεις ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ>
Έτσι φτάνουμε στο δυσμενές αποτέλεσμα ν τον γεμίσουμε ενοχές στην καλλίτερη περίπτωση η να τον κάνουμε να αισθανθεί  χαζός ,η ακόμα χειρότερα να τον αναγκάσουμε να γίνει επιθετικός η να μας κόψει την καλημέρα.
Η αλήθεια πρέπει να λέγεται  αλλά πρέπει να γνωρίζουμε την ζωή του άλλου ,πρέπει πρώτα να τον κάνουμε να χαρεί με ένα δυο καλά λόγια και μετά με μεγάλη προσοχή να του εξηγήσουμε που κάνει λάθος ,και να του δώσουμε λύση.
Πως κάνουμε στα παιδιά όταν θέλουμε να τους διορθώσουμε τα λάθη τους?. Τους λέμε μπράβο 
για το ένα καλό που έκαναν και μετά , με πολύ γλυκό τρόπο τους εξηγούμε τι πρέπει να κάνουν για τα λάθη τους.
Είναι απίστευτα  δύσκολο πράγμα ,να κάνεις έναν άνθρωπο να παρηγορηθεί η να μάθει βάζοντας τα δικά σου πιστεύω
Ο άνθρωπος που αισθάνεται πιεσμένος η έχει κάποιες ενοχές η συμπλέγματα ,αντι να σηκωθεί ,πέφτει. Προσοχή λοιπόν στις συμβουλές και τα μαθήματα.
 

ΙΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΑ

Κάθομαι μπροστά σε μια τηλεόραση ,δεν βλέπω εννοείται και έχω ανοικτό τον υπολογιστή μου στο blog,και προσπαθώ να ανακαλύψω τι είναι αυτό που με έχει κάνει φυτό.Ένα φυτό μισομαραμένο αλλά ακόμα στο βάθος του υπάρχει  χυμός που προσπαθεί άνυδρος να επιβιώσει και περιμένει διακαώς το πότισμα.Κανείς δεν μπορεί να το ποτίσει ,ίσως γιατί αντιλαμβάνονται ότι το φυτό δεν δέχεται το δικό τους πότισμα.Πολλές φορές το πότισμά τους είναι τοξικό και γιαυτό περιμένει την άνωθεν βροχή που θα του δώσει ξανά ζωή ,και ανθοφορία.
Το φυτό μετράει πολλές δεκαετίες ,αλλά είναι από αυτά τα φυτά που έχουν αντοχή ,στους καύσωνες ,στους παγετούς και στην έρημο.Λίγη περιποίηση θέλει για να φουντώσει και να ζωηρέψει.
Δεν ξέρω πως βρέθηκα σε ένα κόσμο αλλιώτικο που τίποτα δεν έχω κοινό και πουθενά δεν βρίσκω ανάπαυση. Για να μην είμαι υπερβολική ,υπάρχουν στιγμές που ανασαίνω και βρίσκω τον Θεό και λέω .<<ΑΥΤΉ ΕΊΝΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ>>Αλλά είναι τόσο λίγες οι φορές που μόνο σαν ανάμνηση έρχονται και παρακαλώ τον Κύριο να ξαναέλθουν.
Στην ουσία δεν έχω σκοπό για να ζω ,αλλά κάποιος άνθρωπος με χρειάζεται. Θα είμαι εδώ πιστεύω, όσο εκείνος με χρειάζεται.
Είμαι στο Λουτράκι και θα κάτσω όσο μου επιτρέπει ο Θεός. Την πρώτη φορά που ήλθα φέτος ήταν μια ευλογία.Την επόμενη φορά δεν πέρασα καθόλου καλά γιατί ένα θέμα τον βασάνιζε ,που δεν ήμουν διατεθειμένη να του το λύσω,γιατί και στα παιδιά δεν κάνουμε πάντα όλα τα χατίρια τους.Τελικά το θέμα λύθηκε από μόνο του και έμεινε μόνο η στεναχώρια.Αυτή την φορά που είμαστε εδώ ,όλα είναι ήσυχα.
Δεν βλέπουμε ανθρώπους δεν ακούμε κουβέντες ,βρισκόμαστε στον οίκο των κωφαλάλων.Ξέρω ότι αμαρτάνω στον Θεό γιατί τα έχω όλα.όσα θα μπορούσαν άλλοι άνθρωποι με αυτά να ζουν ευτυχισμένοι.Αλλά εγώ πάντα είχα τα λάθος πράγματα.Ποιος φταίει γιαυτό δεν ξέρω.Μπορώ να πάρω όλη την ευθύνη επάνω μου .άλλωστε αυτά τα λέω μόνο στον εαυτό μου ,φυσικά τα γνωρίζει και ο Θεός.Ας κάνει Εκείνος ότι νομίζει.Αν και δεν πιστεύω ότι ασχολείται ο Κύριος .Εκείνος τα έδωσε όλα.Αν δεν τα παίρνουμε και αυτό κάποιο λόγο θα έχει.
Από τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήμουν πάντα αυτός που προσπαθούσε με τις ελάχιστες δυνάμεις του να κρατήσει τις ισορροπίες.Ήταν το ζύγι που θα έμπαινε από την μια μεριά της ζυγαριάς για να μην βαρύνουν τα άλλα τόσο πολύ.
Έκανα ότι ήθελαν αν και δεν ήταν με το ζόρι ,αλλά δεν μπορούσα να ζήσω μέσα σε μια ταραγμένη ατμόσφαιρα.Τα καλά μου χρόνια .ήταν από τα16 μέχρι τα 22.
Μετά άρχισε άλλο παραμύθι.Ήταν σκληρό και το πήρα επάνω μου να το φέρω σε πέρας.Φυσικά και ο άνδρας μου έπαιξε σημαντικό ρόλο ,αλλά εκεί επρόκειτο για μεγάλη ανάγκη.Εγώ πάλι μόνη μου να κρατήσω ισορροπίες και έτσι περνούσαν τα χρόνια και το παραμυθάκι συνεχιζόταν ,πότε πιο σκληρό πότε πιο μαλακό ,αλλά πάντα παραμύθι με μάγισσες και δράκους ,που πότε προσπαθούσα να ξεφύγω από τον ένα και πότε από τον άλλο.
Λυπάμαι γι αυτή την έκρηξη γιατί νόμιζα ότι ο Θεός με είχε κάνει να ισορροπήσω,αλλά δύο τινά συμβαίνουν .Η ότι όλα αυτά είναι εντυπώσεις ταραγμένου μυαλού ,η παιδεία Κυρίου.Δηλαδή ότι εγώ όλα τα φαντάζομαι και δεν έχουν συμβεί πότε,η έχουν συμβεί και είναι για το καλό
Όμως είμαι άνθρωπος με όλα τα ανθρώπινα ελαττώματα και τις αδυναμίες και το παράπονο είναι ότι η κάθε κατάσταση που με βρίσκει είναι πιο δύσκολη από την άλλη.
Δεν πιστεύω ότι ο Θεός με εκπαιδεύει γιατί αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση.Πιστεύω ότι και αυτή τη φορά θα είναι περαστικό,και θα συνεχίσω με τον ίδιο τρόπο.Το έχω πει πολλές φορές ,ότι θα ήθελα να ζήσω την βασιλεία του Θεού στην γη των ζώντων.όμως ο χρόνος έχει περάσει .Τα χρόνια του ανθρώπου εβδομήκοντα και εν ευρωστία ογδοήκοντα.Τα εβδομήκοντα τα έχω περάσει προ πολλού και εν ευρωστία δεν είμαι.Μια φθορά σωματική ΄οχι σύμφωνη με άλλων συνομηλίκων,και μια φθορά  πνευματική ,γιατί τρέφομαι με ψίχουλα και σωματικά και πνευματικά.Για άλλη μια φορά θα το πω.Εγώ είμαι το λάθος σε ένα κόσμο που δεν καταλαβαίνει λες και μιλάμε άλλη γλώσσα και έχουμε άλλον Θεό. Ίσως χρειάζεται περισσότερη ταπείνωση και περισσότερο ακούμπισμα πάνω στον Θεό.Να πω ότι έφτασα στα όριά μου δεν θα το πω ,γιατί αν είναι το θέλημα του Θεού ΤΑ ΌΡΙΆ ΜΑΣ ΜΕΓΑΛΏΝΟΥΝ.Θα ήθελα να ζήσω σαν ένας συνηθισμένος άνθρωπος και να κάνω ότι κάνουν όλοι στην θέση μου. Όμως κάτι με εμποδίζει.Είναι σαν να τιμωρώ τον εαυτό μου ,αλλά δεν ξέρω γιατί.Άφημα τέλειο στον Θεό ,αλλά φαίνεται ότι Εκείνος δεν ικανοποιείται μ' αυτό .Θέλει να δουλέψω,με άλλο τρόπο.Δεν ξέρω.Ποια είμαι τι είμαι γιατί ήρθα εδώ στην γη.Ξέρω ότι ο Θεός μας δημιούργησε για να δοξάσουμε το όνομά Του.Τι από αυτά κάνω εγώ?
Κάνω τα αυτονόητα ,αλλά τον πραγματικό αγώνα δεν τον έχω κάνει.Τους βόλεψα όλους και βολεύτηκα κι εγώ.Δεν κάνω τίποτα ,δεν πάω πουθενά .βουλιάζω μέσα στην βλακεία μου.
Μου έλεγαν ότι είμαι έξυπνη.όχι ότι το πίστεψα ποτά ,αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι είμαι πραγματικά ελλειμματική σε θέματα που αφορούν στην επικοινωνία μου με τους ανθρώπους .Άλλα ζητώ άλλα άλλα καταλαβαίνουν.
Μήπως αυτό θέλω ?Να μην έχω καμιά δραστηριότητα ,η απογοητεύτηκα από τις προσπάθειες και τα παράτησα.Ο Κύριος ξέρει.
Δεν μου αρέσει αυτό.Δεν μου αρέσει καθόλου.Λίγη προσπάθεια θέλει που εγώ δεν την κάνω.
Το γιατί δεν το ξέρω.Υποπτεύομαι ότι βρήκα δικαιολογία τις καταστάσεις για να κάτσω ανάσκελα.Στην κυριολεξία ανάσκελα.Τις πιο πολλές ώρες είμαι ξαπλωμένη.Και πάλι διαφορετική από τις συνομήλικες μου που τρέχουν από Σμύρνη σε πόλη και ζουν την ζωή όσο αντέχουν.Θα ήθελα ψυχανάλυση ,αλλά σ' αυτή την ηλικία κανείς δεν θα με πάρει σοβαρά.
Προτιμώ λοιπόν αυτή την κατάσταση, παρά μια αλλαγή που δεν ξέρω τα αποτελέσματά της.

Η ΦΙΛΙΑ

                                              Είναι  εύοσμο λουλούδι, που ανθίζει στις  καρδιές,
                                              μεγαλώνει και φωτίζει ,τις αθώες τις ψυχές.
                                              Είναι ευλογία χάρη ,έρχεται  απ, τον Θεό,
                                              κι όποιος δεν το εκτιμάει ,είναι δείγμα απ' τον εχθρό


                                             Βάζει  στην καρδιά διχόνια ,ζήλεια και εγωισμό,
                                             κι ενώ είχες ένα φίλο ,τον ενόμιζες εχθρό.
                                             'Οποιος θα το μετανιώσει, πρέπει να ταπεινωθεί
                                              πρέπει να ομολογήσει, πούθε ήρθε η αλλαγή
                                             
                                            
                                             'Ενας φίλος  πάντα φίλος ,συγχωράει και προσμένει
                                              και αν κάνει 'ένα βήμα θάν'εκεινος που θα κάνει να
                                             να αλλάξει η οικουμένη.,
                                            


                                            

                                            
   




 

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.

Φίλοι   μου καλοί  δεν θα φύγω από κοντά σας ,αλλά τώρα θα είναι επιλογή σας αν θέλετε να διαβάσετε αυτά που γράφω.Δεν θα βρίσκομαι μπροστά σας και από υποχρέωση να κάνετε ένα like για να δηλώσετε την παρουσία σας.Θα προσεύχομαι για σας και σας δίνω τον λόγο μου ότι σε ότι χρειαστείτε θα είμαι εδώ για να σας ακούσω.έχω καλά αυτιά και είναι το χάρισμα που μου έδωσε ο Κύριος.Να είσαστε πάντα ειλικρινείς και να μην φοβόσαστε μήπως στεναχωρήσετε τον άλλο.Εγώ μια ζωή αυτό έκανα ,και θα μπορούσε κανείς να με κατηγορήσει ότι το έκανα για να έχω φίλους.Φυσικά και υπήρχε και αυτό αλλά το ότι σας αγάπησα ήταν η αλήθεια.Η πίστη μου είναι αληθινή αλλά δεν είμαι στενόμυαλη.Είμαι ανοικτό μυαλό και γιαυτό για όλους έχω μια καλή κουβέντα.Δεν πιστεύω ότι για να είσαι καλός χριστιανός πρέπει να ξέρεις τα εδάφια απ' έξω και ούτε από πιο Ευαγγέλιο και πια περικοπή είναι.
Εσείς να μην φοβάστε γιατί ο Θεός είναι μαζί μας και ανοίγει τον δρόμο για να βαδίσουμε πιο άνετα.όλα θα πάνε καλά για όλους που έχουν καλή προαίρεση και φέρονται καλά στον πλησίον τους Πιστεύω ότι θα λειτουργήσει η επικοινωνία μας.Εγώ όταν ανοίγετε το chat θα σας δίνω το λινκ και θα διαβάζεται.Σας αγαπώ ,σας φιλώ καλό βράδυ.

AΠΟΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ FACE BOOK.

Στην πραγματικότητα δεν το κλείνω ,αλλά αποχωρώ από την ενεργή δράση.Θα μου πείτε γιαυτό?Στην ουσία το άνοιξα για να έχω μια παρέα να ανταλλάσσω απόψεις και να συντροφεύομαι.Από την αρχή φάνηκε ότι ήταν δύσκολο,αλλά προσπάθησα και έκανα ότι μπορούσα .ήθελα συγχρόνως να προσφέρω ελπίδα και αισιοδοξία μέσα στους δύσκολους καιρούς.Δεν έκανα πολλούς φίλους από επιλογή γιατί ήθελα αυτούς που έπαιρνα να είναι σωστοί άνθρωποι.Βρέθηκε και κάποια σκαρταδούρα ,αλλά αυτοί έφυγαν από μόνοι τους.Μπορώ να πω ότι είχα αρκετές συμπάθειες και εγώ σκιζόμουν να τους ενθαρρύνω και να βοηθήσω με όποιο τρόπο είχαν ανάγκη.

Είχα διαφόρων ειδών φίλους.Ήταν μέσα και ποιητές και λογοτέχνες και δημοσιογράφοι και απλοί εργαζόμενοι και από δόγματα "όλα.Εγώ δεν απέρριψα κανέναν ,όταν άρχισαν τα κρούσματα που για κάποιο παράπτωμά μου<<της φαντασίας τους με λογόκριναν και με πρόσβαλαν>>.Μετά δεύτερο που μίλησε ευεργετηθείσα με πολύ άσκημες λέξεις ,μετά φίλη καλή με έβγαλε σκάρτη στην επιθυμία μου να της ανεβάσω το ηθικό που νόμιζα πως ήταν πεσμένο.Και τελευταία τα άκουσα από μια φίλη αδελφή εν Χριστω που μου τάχωσε γιατί ανάρτησα την κοίμηση της Θεοτόκου.Λοιπόν ,ευχαριστώ δεν θα πάρω άλλο ,αλλά επειδή υπάρχουν και άνθρωποι που με χρειάζονται ,θα αφήσω το face ανοικτό και όποιος θέλει κάτι θα με Βρίσκει στο chat.

Η ΚΑΛΗ ΓΗ ΘΕΛΕΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ.

Ο Κύριος όταν μας έπλασε έριξε μέσα μας ,μέρος του δικών Του ιδιοτήτων.Αυτή ήταν σπορά που έπρεπε να καλλιεργηθεί και να αυξηθεί και να μεγαλώσουν σε ποσότητα και ποιότητα αυτές οι ιδιότητες έπρεπε  ομως  να πέσουν σε καλή γη.Ο Πλάστης που μας δημιούργησε δεν έφτιαξε καλή και κακή γη.Oμως ο εχθρός φρόντισε γιαυτό.Έτσι σε ορισμένους ανθρώπους ο σπόρος φύτρωσε και μεγάλωσε και έκανε καρπό πολύ.Γιατί σε άλλους όχι?

Ας πάρουμε ένα χωράφι που δίνει πολύ καρπό.Πως ευδοκιμεί εκεί ο σπόρος και ο σπορέας έχει αποτελέσματα?Το χωράφι δεν έγινε από μόνο του καλή γη.Είχε υποστεί ,προετοιμασία.Είχε σκαλιστεί είχε οργωθεί και είχε σπαρθεί με μεγάλη φροντίδα.Ποτιζόταν συχνά βγαίναν τα ζιζάνια που φύτρωναν κοντά στον σπόρο ,και το μάτι του σπορέα ,ήταν επάνω του

Κάπως έτσι είναι και ο άνθρωπος.Τον σπόρο που έριξε μέσα μας ο Κύριος πρέπει κάποιος να τον φροντίσει,όσο είναι νωρίς για να καρπίσει.Κάποιος πρέπει να τον ποτίσει να τον παρακολουθήσει να του ρίξει λίπασμα ,να τον προφυλάξει από τις κακές καιρικές συνθήκες,Το ίδιο συμβαινει και με τις γυναίκες που γονιμοποιούνται,και πρόκειται να φέρουν στον κόσμο έναν καινούριο άνθρωπο,που κι αυτός θα βγει με σωστές προδιαγραφές, που ο Κύριος φύτεψε μέσα μας.Το χωράφι που τον φιλοξενεί, εν προκειμένω η μητέρα θέλει φροντίδα.Χρειάζεται ,να παρακολουθείται από γιατρούς να κάνει εξετάσεις αλλά το κυριότερο,να είναι το κυριότερο πρόσωπο στην ζωή της οικογένειας.Πρέπει να απολαμβάνει την χαρά του Κυρίου που οι γύρω της θα φροντίσουν να την έχει,θα φροντίσουν για την ειρήνη της και την εκδήλωση του ενδιαφέροντος του πιο κοντινού της ανθρώπου.Εάν αυτά δεν γίνουν ο καρπός εάν ξεπεταχτεί,θα έχει ατέλειες.Μπορεί να μην μπορεί να αναπτυχθεί όπως πρέπει και μπορεί αυτή την δικαιωματική χαρά που έχει από την δωρεά του Κυρίου να μην την απολαυσει ποτέ.Οταν κανείς φυτευτεί σε χωράφι αφρόντιστο διατρέχει πολλούς κινδύνους.

Από το να μην έχει ποτέ δύναμη για να δημιουργήσει μέχρι να μην παραδέχεται ότι αξίζει κι ας ξέρει ότι στα μάτια του Θεού έχουμε όλοι αξία.Από το να αφήνει τον εαυτό του ακάλυπτο σε κάθε βολή ,μέχρι να αδιαφορεί παντελώς για την ζωή .

Η πίστη στον Θεό είναι ουσιαστική βοήθεια ,αλλά ο Κύριος των δυνάμεων ,τον αφήνει πολλές φορές ακάλυπτο .όχι για να τον εκπαιδεύσει αλλά γιατί του έδωσε ελευθερία βούλησης και την σέβεται.

Το χειρότερο είναι ότι αυτή η συμπεριφορά παίρνει στον λαιμό της και τους επόμενους.

Το χωράφι που δεν ποτίστηκε κάνει καρπούς που δεν αναπτύσσονται ,όσο είναι οι ανάγκες τους και πάσχουν από αφυδάτωση.

Εύχομαι στις νέες μητέρες να τα λάβουν αυτά σοβαρά υπόψιν τους.Να κοιτάξουν να είναι καλός ο σπορέας και οι παρακαθήμενοί του.Αλλιώς ας μην αποφασίσουν να κάνουν παιδί ,άσχετο αν τώρα πάω ενάντια στον λόγο.Ο Κύριος ας με συγχωρέσει..

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.

                                             3 Αυγούστου 2014.

Σήμερα η ημέρα είναι ακόμα λίγο δροσερή και η θάλασσα αφρισμένη.Καλό για όσους δεν κολυμπάνε αλλά κακό για τους κολυμβητές.Θυμάμαι όταν ήταν η εγγονούλα μου μικρή ,τέτοιες ημέρες αλλάζαμε περιοχή για να πάμε κάπου πιο απάνεμα για να μπορέσει το παιδί να ευχαριστηθεί την θάλασσα.Καμιά φορά την πηγαίναμε στον Ποσειδώνα ,ένα ξενοδοχείο εδώ στο Λουτράκι,και είχε ωραίες πισίνες για μικρούς και μεγάλους.
Τα παιδιά μεγάλωσαν ,αλλάξανε και πατρίδα και εμείς μείναμε με τον άντρα μου οι δυο μας να απολαύσουμε ένα δεύτερο μήνα του μέλιτος ,που λέει ο λόγος.Όπως και νάνοι όμορφα είναι όταν έχεις κατακτήσει με την δύναμη του Θεού την ειρήνη Του.
Δεν έχω παράπονο ,με ένα σπίτι<<διαμέρισμα>>επάνω στο κύμα ,δοξάζω  Τον Κύριο που μας αξίωσε να το αποκτήσουμε.
Ένας Θεός αγαθός και γεμάτος αγάπη και δικαιοσύνη που δίνει στα αγαθά παιδιά Του τα δώρα Του.
Πάνω στην δικαιοσύνη Του πρέπει να ξέρουμε ότι όπως ο γήινος πατέρας μας θα μας τιμωρήσει για κάτι που δεν έχουμε κάνει καλά ,έτσι και ο Επουράνιος που είναι η δικαιοσύνη προσωποποιημένη θα κάνει το ίδιο στα παιδιά Του.Και αυτό γίνεται γιατί μας έχει δώσει σπέρμα από τις δικές του ιδιότητες και έτσι μόνοι μας θα τιμωρηθούμε αν βρούμε τον εαυτό μας σκάρτο.
Εγώ προσωπικά το έχω κάνει κατά κόρον ,ίσως και με υπερβολή.Πάντως αν δεν ακολουθήσω τον λόγο Του αισθάνομαι πολύ άσκημα και αυτό είναι η μεγαλύτερη τιμωρία.




                                                5 /Αυγούστου 2014  12.30 μ.μ


Γυρίσαμε και πάλι στη βάση μας .Είχαμε να κάνουμε εξετάσεις αιματολογικές.Αυτή η ιστορία είναι στενάχωρη και αντιμετωπίζεται με άσκημη διάθεση,αλλά έτσι πρέπει και έτσι γίνεται.
Η ατμόσφαιρά είναι βαρειά ,η διάθεση μειωμένη και περιμένουμε από τον Κύριο να μας δώσει και πάλι την χαρά.Είπαμε η χαρά του Κυρίου είναι ανεξάρτητη από τις καταστάσεις.
Εγώ όμως είμαι αδύναμος άνθρωπος και χαλιέμαι.Ο κύριος όμως είναι μεγάλος.Για όλα και όλους έχει λύσεις.Τώρα βγήκε πάλι ήλιος .Είχε μια συνεφούλα που μαλάκωνε τη ζέστη ,αλλά άλλο πράγμα είναι να είσαι  μπροστά στη θάλασσα και άλλο να την βλέπεις από απόσταση.
Δόξα Σοι Κύριε .Γεννηθήτω το θέλημά σου.Εσύ ξέρεις που βρίσκομαι ,Εσύ ξέρεις τα διανοήματα μου,Εσύ θα κάνεις όπως πάντα το καλύτερο.




                                                        2.30 μ μ



Φάγαμε για μεσημέρι.Για να πω την αλήθεια τρώω για να επιβιώσω.Καμία αίσθηση δεν μου κάνει το φαγητό.Αυτό το είχα πάθει όταν ήμουν έγκυος στο πρώτο μου παιδί.Αλλά τότε υπήρχε ο λόγος.Μπάφιαζα από τις μυρωδιές ,τότε τα φαγητά ήταν πλούσια σε υλικά και αρώματα,και μετά δεν ήθελα να φάω .Μέχρι τον τέταρτο μήνα έχανα κιλά.Η θεία μου που ζούσε μόνη της λοιπόν ,ήρθε και μου μαγείρευε,και περίμενε να φάω, για να φύγει.Το αποτέλεσμα ήταν να πάρω τα χαμένα κιλά και τρία ακόμα ,ως την ώρα που έφερα στον κόσμο το παιδάκι μου. Όταν γέννησα ήμουν πιο αδύνατη από πριν μείνω έγγειος.Το παιδί 3.600 και τα υγρά κάνα κιλό,ήμουν λεπτότερη κατά 2 περίπου κιλά.
Τώρα μου φαίνεται βουνό η ώρα του φαγητού.Αλλά τρώω κατ' ανάγκην.
Για όλα ο Κύριος λαμβάνει γνώση.Ούτε μια τρίχα της κεφαλής μας δεν μπορούμε να κάνουμε μαύρη η άσπρη.Ούτε ένα στρουθίο δεν πέφτει χωρίς την άδεια του Κυρίου.Εκείνος ξέρει και Εκείνος επιτρέπει η δεν επιτρέπει.Εγώ είμαι ένας άνθρωπος αμαρτωλός που κατά χάριν με έχει κάνει δίκαια.
Θα μείνω εδώ στο έργο μου.Αν θέλει κάτι άλλο να μου πει,ελπίζω να το ακούσω και να το καταλάβω.Οι άνθρωποι μιλάνε κατά την δική τους αντίληψη των πραγμάτων,και είναι κατανοητό.ΓΙΑΥΤΌ ΕΊΝΑΙ ΕΠΙΚΑΤΆΡΑΤΟΣ ΌΠΟΙΟΣ ΣΤΗΡΊΖΕΤΑΙ ΣΕ ΆΝΘΡΩΠΟ.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

                                           

 1 Αυγούστου 2014.  12.22 μ.μ

Τα παιδιά του Θεού όπως λέει ο λόγος , ξέρουν ότι οτιδήποτε και να τους συμβεί ,δεν χάνουν την εσωτερική χαρά που ο ίδιος ο Κύριος τους έχει δώσει.Λυπάμαι και ντρέπομαι γιατί δεν τα έχω καταφέρει ακόμα να μην επηρεάζομαι από τις καταστάσεις.Αρρωσταίνει το σώμα μου και η ψυχή μου όταν έρχομαι αντιμέτωπη με κακία ,έστω και αν από εκεί που προέρχεται,δεν πρέπει να στεναχωριέμαι ούτε και να το καταλογίζω ως κακία.

Πάντα το σφάλμα είναι δικό μου,και αντιλαμβάνομαι ότι δεν έφτασα ακόμα πουθενά από πνευματικής απόψεως.Ξέρω τι θέλει ο Κύριος αλλά από ότι καταλαβαίνω ,δεν μπορώ να κάνω την υπέρβαση και να ξεπεράσω πράγματα που είναι στην πραγματικότητα άνευ σημασίας.

Ζητάω τον Κύριο να με ελεήσει ,αλλά δεν ξέρω αν η δική μου συμπεριφορά πρέπει να αλλάξει.Χάνω τον μπούσουλα ,πιστεύω ότι ακολουθώ λανθασμένη πορεία,και μετά έρχεται ο λόγος και μου λέει ότι εκεί κάτσε .<<ΚΑΛΆ ΚΙΝΕΊΣΑΙΙ>>Ποιος με οδηγεί?Ο Θεός ,ο εχθρός η ο εγωισμός μου.?

Κύριε σε ευχαριστώ για όλα και δίνε μου δύναμη να μην αφήσω στην μέση την αποστολή μου

Βοήθησε και τους  άνθρωπους που δημιουργούν ίσως  χωρίς να το θέλουν τα προβλήματα να Σε γνωρίσουν..

Το πνεύμα Σου το άγιο ας με οδηγεί και εύχομαι να μην το κάνω να λυπάται γιατί τότε η φωνή του γίνεται ψιθυριστή και δεν την ακούω.Δεν μπορεί κάπου κάνω λάθος .Και την αδυναμία μου την ξέρω αλλά δεν έχω σιγουρευτεί ότι ο Κύριος ενδιαφέρεται γι αυτό.
                                                       


                                                  12.42 μ.μ
Και μόνο που είπα στον Θεό τις ανησυχίες μου ,αισθάνομαι καλύτερα.Ευλογημένο να είναι το όνομα Του.Κύριε σε ευχαριστώ.Κύριε σε σένα αφήνω τον εαυτό μου ,και όλους τους οικείους μου ,γιατί για όλο τον κόσμο δεν έχω λόγο.Μπορεί να μην θέλουν.Οι άλλοι μπορούν να παραδοθούν στον Θεό με δική τους πρωτοβουλία.
Κύριε κράτα μου το χέρι,φώτισε το νου μου οδήγησε με στο καλό και αγαθό.Μην αφήνεις την χαρά μου και την ειρήνη μου να μου την κλέβει ο εχθρός.


                                             2 Αυγούστου  11.39 π.μ..



Ξημέρωσε πάλι ο Κύριος την ημέρα Του και είμαστε εδώ για να  Τον ευχαριστήσουμε και να Τον δοξάσουμε ,με το να κάνουμε το δικό του θέλημα.
Με καρδιές ανοιχτές και τα χέρια ψηλά Τον δοξάζουμε και τον υμνούμε .Μόνο που φέρνουμε στο νου μας την μεγάλη Του δημιουργία .θαυμάζουμε και Τον ευλογούμε.
.Και εκείνοι που δηλώνουν άθεοι και εκείνοι που πιστεύουν την θεωρία του Δαρβίνου η το BING BANG, δεν μπορεί να μην καταλαβαίνουν ότι πίσω από όλα αυτά κρύβεται ο ιθύνων νους.
Ξέρω ότι οι περισσότεροι πιστεύουν σ'αυτό, αλλά δεν πιστεύουν στην ουσία.Ότι αυτός ο ιθύνων νους είναι εκείνος που μας δημιούργησε ,τον καθένα ξεχωριστό,και με μια αποστολή ,προ καταβολής κόσμου.Εκείνος ετοίμασε το έργο της σωτηρίας μας κι αυτό προ καταβολής κόσμου.
Μετά μας έδωσε και την ελευθερία της επιλογής.
Εγώ προσωπικά μόνο κοντά Του και κοντά στον λόγο Του βρίσκω ανάπαυση.
Σ'ευχαριστώ Κύριε γιατί αν και το ξύπνημά μου δεν ήταν το ιδανικό όταν ήρθα κοντά σου όλα άλλαξαν.
Και πάντα αλλάζουν απλά και μόνο αν αρχίσω να σου μιλάω.Εσύ Κύριε μας έχεις σώσει με την χάρη.Εσύ μας έχεις δώσει πράγματα που δεν αξίζουμε.Κάνε και το έλεος Σου γιατί παθαίνουμε και πράγματα που, Εσύ μόνο  ξέρεις αν είμαστε υπεύθυνοι η όχι.Ισως αυτά να είναι για την παιδεία μας και γιαυτό σου λέμε και πάλι ευχαριστώ.



                                                Έπεται συνέχεια.

ΚΥΡΙΕ ΚΡΑΤΑ ΜΑΣ.

Το χέρι του Θεού κρατάει το χέρι του πιστού παιδιού Του και το ενθαρρύνει να προχωρήσει στον δρόμο που ο Ιδιος εχάραξε.Το παιδί του Θεού έχει ελεύθερη βούληση,και το ότι τον δρόμο Του τον χάραξε ο Θεός δεν σημαίνει καταναγκασμός αλλά ελευθερία.Πως γίνεται αυτό?Γίνεται γιατί ο Θεός καλεί αυτούς που έχουν καλή προαίρεση ,και με την δική τους ελεύθερη βούληση ,ακολουθούν το σχέδιο που προ καταβολής κόσμου ετοίμασε ο Κύριος γι αυτούς.
Η ζωή με τον Θεό μπορεί να γίνει συναρπαστική .Μπορούν να συμβούν πράγματα που ο Θεός φανερώνει στα πιστά παιδιά Του ,που νους ανθρώπου δεν μπορεί να χωρέσει.
Πράγματα ,που σε οδηγούν στην ύψιστη χαρά ,αλλά και πράγματα πολύ δύσκολα ,που ένας άνθρωπος μακρυά από τον Θεό ,δεν μπορεί ν' αντέξει και να συμβιβαστεί μαζί τους.Το παιδί του Θεού πηγαίνει στον Πατέρα και του καταθέτει το πρόβλημά του,και είναι σίγουρο ότι εκεί που το ανέθεσε ,θα έχει την καλλίτερη έκβαση.ότι και να γίνει ,ξέρει ότι ο Πατέρας ,δίνει την καλύτερη λύση ,όποια και αν είναι αυτή.Ξέρει ότι όλα συντελούν στο αγαθό στους αγαπώντες τον Θεό.
Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς ,γιατί ο Πλάστης φροντίζει για το πλάσμα Του.Στην ταραγμένη εποχή που ζούμε,βλέπουμε τόσες δυσάρεστες καταστάσεις που ποιος θα μπορούσε να  τις αντέξει αν δεν έχει τον Κύριο πλάι του?
Και όμως οι πιστοί είναι λίγοι, και προσπαθούν με όσες δυνάμεις τους έχει προικίσει ο Κύριος να δουλέψουν για τους υπόλοιπους.όμως δεν είναι αρκετοί αλλά είναι δυνατοί.Διαθέτουν χαρίσματα που τους έχουν δοθεί άνωθεν και μπορούν να σταθούν και δίπλα στην οργή και δίπλα στην αδικία και δίπλα στην εκμετάλλευση,αρκεί να είναι σίγουροι ότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού.Μπορούν να μείνουν ξάγρυπνοι πάνω από το κρεββάτι του αρρώστου ,να υποστούν εξευτελισμούς από κακοπροαίρετα άτομα,να έχουν μακροθυμία και να ξανακάνουν το καλό εκεί που βρήκαν εχθρότητα, αν ξέρουν ότι πρέπει να το κάνουν.
Από την άλλη απολαμβάνουν αυτά που του έδωσε ο Κύριος και στέκονται όρθιοι .όσο χρειάζεται ,για να φέρουν μια αποστολή σε πέρας.Είναι οι εκλεκτοί του Πατέρα γιατί σε κάθε αποστολή λένε στον Κύριου.<<ιδού εγώ>>
Την ώρα που ξυπνούν το πρωί αφού προσευχηθούν ρωτάνε τον Πατέρα.<<Τι πρόγραμμα έχεις για μένα σήμερα Κύριε?>>Ακολουθούν αυτό που χάραξε ο Πατέρας, που για μας και την σωτηρία μας, θυσίασε τον μονογενή υιό Του.
Μακάρι Κύριε να βρισκόμαστε ανάμεσα σ' αυτά τα πιστά παιδιά Σου ,που τα βλέπεις και χαίρεσαι.
Μακάρι να τελειωνόμαστε σε υπακοή και ταπεινοφροσύνη ,και να σε δοξάζουμε νύχτα και μέρα ,γιατί μας έδωσες την ευκαιρία να ζήσουμε την αιωνιότητα ,εάν και εσύ μας θεωρήσεις άξιους.

ΜΕΤΑΒΛΗΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ .ΓΙΑΤΙ?

Άλλη μια ημέρα ξημέρωσε ,και ο Κύριος μας άφησε να ξαναδούμε το φως της.Οι ανθρώπινες υποστάσεις προτού μεταμορφωθούν σ' αυτό για το οποίο τους έπλασε ο Πλάστης ,δηλαδή αθάνατους και ευτυχισμένους,αγαπημένους και όλους μαζί σε κοινή προσπάθεια,χωρίς να δίνουν αξία στα χρήματα ,γιατί ο άνθρωπος χρειάζεται πολύ λίγα πράγματα για να ζήσει. Πριν λοιπόν ο άνθρωπος γίνει η πραγματική του φύση ,έχει μεταλλαγές. .Κάτι που θα ακούσει ,κατι που θα βιώσει ,κάτι που θα δει ,είναι ικανό να του αλλάξει την διάθεση και να αρχίσει να αναρωτιέται,τι είναι αυτό που μεταβάλλει τα συναισθήματά του.
Από χαρά σε λύπη ,από ενθουσιασμό σε απαισιοδοξία ,από μακροθυμία σε οξυθυμία.
Τα συναισθήματά μας μεταβάλλονται γιατί ακόμα δεν κατόρθωσε το πνεύμα μας να οδηγηθεί από το άγιο πνεύμα και να μεταβάλλει αντιλήψεις και στρεβλώσεις του παρελθόντος.
Δικά μας λάθη, λάθη άλλων ,κακή ενημέρωση επηρεάζουν ακόμα τον νου του ανθρώπου που δεν έγινε νέος ασκός όταν μπήκε το καινούριο κρασί.Έτσι ο ασκός σκίζεται και το κρασί χύνεται.Πρέπει να γίνουμε καινούριοι άνθρωποι .Αυτό γίνεται μόνο με την μελέτη των γραφών γιατί η πίστη έρχεται δι'ακοής του λόγου και δια της μελέτης των γραφών.
Είμαστε άνθρωποι αμαρτωλοί και η δικαίωσή μας προήλθε από την θυσία του Ιησού Χριστού που έχυσε το αίμα Του για να καθαρίσει την αμαρτία της ανθρωπότητας.Όποιος λοιπόν Τον δεχτεί ως Κύριο λαμβάνει και την σωτηρία.Αλλά για να φτάσουμε στο πνευματικό επίπεδο να έχουμε συνεχώς την χαρά του Κυρίου στην ζωή μας χρειάζεται αδιάκοπος αγώνας.Δεν είμαστε σε θέση να παρουσιαστούμε μπροστά στον Θεό.με την ιδέα ότι είμαστε καθαροί.Γιατί το καλύτερο που μπορούμε να του παρουσιάσουμε είναι σαν <<ρυπαρόν ιμάτιον>>Αλλά με την θυσία του Ιησού σωθήκαμε κατά χάριν και προχωράμε για να αποβάλουμε όσα μπορούμε από τα λάθη ,αμαρτίες ,από πράγματα που κάναμε και που παραλείψαμε να κάνουμε.
Αφού δεχθήκαμε τον Χριστό κύριο και πήραμε την κατά χάριν δικαίωση ,προχωρούμε προς τον αγιασμό.Δηλαδή να γίνουμε ξεχωριστοί.Να ξεχωρίσουμε από τον κόσμο.Στον κόσμο υπάρχει αμαρτία.Πρώτον δεν δέχονται τον Ιησού Κύριο ,ούτε την Ανάσταση Του από τους νεκρούς.Αυτή η μεγάλη αμαρτία γεννά τις αμαρτίες που είναι ποικίλες, με αποκορύφωσή τους την αμαρτία της λατρείας του Μαμμωνά.Η λατρεία στο χρήμα ,έφερε όλα τα κακά που βιώνουμε σήμερα.
Άπαντες πταίομεν και όχι μόνο οι κυβερνήσεις.Ας το σκεφτούμε σοβαρά αυτό.
Ήρθε πρώτα ο ηθικός εκπεσμός και ακολούθησε η οικονομική κρίση.Όμως ο Κύριός μας κάνει υπομονή και περιμένει να έλθουμε όλοι σε επίγνωση του τι κάναμε του τι κάνουμε ,και να γυρίσουμε στην αγκαλιά Του για να βρούμε αυτό όλα που χάσαμε με την απείθεια μας ΑΜΉΝ.

EΥΛΟΓΙΑ ΘΕΟΥ.

Και πάλι στο Λουτράκι.Δόξα στο όνομα του Πατέρα ,που εισακούει τις επιθυμίες μας.Δεν ξέρω αν πριν μερικά χρόνια θα μπορούσα να αισθανθώ αυτή την χαρά.Η μάλλον ξέρω.Ανασύρω από την μνήμη μου ,ημέρες πλήρους θλίψεως και καταθλίψεως.Πως έγινε αυτό τώρα?Θα μπορούσε να είχε γίνει; γιατί συνέβησαν γεγονότα ευχάριστα που τα περίμενα και αφού τα έλαβα ,μπήκε μέσα μου η χαρά.Και όμως αν τα έβλεπα τα σημερινά γεγονότα  με τα μάτια του τότε ,τίποτα δεν θα με ευχαριστούσε.
Όμως συνέβη κάτι καλλίτερο.Εγώ ζητούσα την βασιλεία του Θεού να την δω στην γη των ζώντων,Δεν ήξερα πως το εννοούσα,αλλά τώρα βλέπω ότι για μένα και πολλούς άλλους πιστούς ήρθε.Πως να ευχαριστήσω και να δοξάσω τον πατέρα μου?Όσα ευχαριστώ και να πω θα είναι σαν λέξη άνευ σημασίας.Κάποιοι μπορούν να καταλάβουν πως το εννοώ .Κάποιοι άλλοι όχι.
Όμως το εύχομαι σε όλους ,γιατί η χαρά αυτή που μου δίνει,είναι άσχετη και δεν επηρεάζεται από καταστάσεις.Είναι η ευλογία που αισθάνεσαι και απολαμβάνεις με όλα αυτά τα εξαίσια δώρα του Θεού.Τα μάτια μου βλέπουν την θάλασσα και αγάλλομαι,τα αυτιά μου ακούν τον ελαφρό παφλασμό που κάνει το κυμματάκι ,όταν σκάζει στην αμμουδιά.Η όσφρησή μου αντιλαμβάνεται κάθε όμορφη οσμή που αναδίδουν τα λουλούδια τα δένδρα το γρασίδι.Τα πόδια μου με πηγαίνουν σε μέρη θεϊκά και η γεύση μου γεύεται την μαγική γεύση ενός φρεσκοφτιαγμένου καφέ.
Δεν εξαρτώμαι από ανθρώπους ,χωρίς να θέλω να πω ότι δεν αγαπώ την παρέα ένός ανθρώπου με τον οποίο μπορώ να μοιραστώ σκέψεις απόψεις,και ευλογίες.
Δεν εξαρτώ όμως την διάθεσή μου από κανένα.Μόνο από τον Πατέρα Θεό ,και προσπαθώ να του είμαι ευάρεστη,για να μην αισθάνομαι ότι εκμεταλλεύομαι την αγάπη Του.Ξέρω ότι όλα όσα έχει κάνει για μένα δεν τα αξίζω ,είναι κατά χάριν.Αλλά Εκείνος ξέρει ότι προσπαθώ.Και πάντα του λέω<<Ιδού εγώ>>Κάθε μέρα Του ζητάω να μου καθορίσει το πρόγραμμά μου.Και σύμφωνα με τις οδηγίες Του κινούμαι.
Δεν λέω ότι πολλές φορές δεν αισθάνομαι να αντιδρώ ,αλλά αυτό στιγμιαία.Κύριε σ' ευχαριστώ γιατί έχεις ΄κανει πολλά σε μένα και δεν παύω να λέω <<Καλό έγινε σε μένα που ταλαιπωρήθηκα για να μάθω τα δικαιώματά ΣΟΥ>>

ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΤΗΝ ΓΗ.

Σήμερα 23 Ιουλίου είναι μια ημέρα που εχει χαραχτεί στην μνημη μου. Ένα αγγελούδι μου δόθηκε από τον Θεό ,αλλά ήταν μόνο για λίγο.Ήταν από τον καιρό που γεννήθηκε σε μορφή και συμπεριφορά άγγελος.Ούτε που είχα φανταστεί ότι εγώ και η ζωή αυτή δεν ήταν κατάλληλα για αγγέλους.Δεν έκλαιγε ποτέ ,περίμενε υπομονετικά το γάλα του.ήταν πάντα γελαστό,και μεγάλωνε και αυξανόταν σε καλωσύνη και ομορφιά.Ήταν κι αυτό ξανθό και γαλανό,και όποιος το έπαιρνε αγκαλιά αισθανόταν μια γαλήνη στην ψυχή του.Κοιμόταν όλη την νύχτα και όταν ξύπναγε έπαιζε με τα παιχνιδάκια του ,ώσπου εγώ η αχρηστη μάνα το πάρω είδηση ότι ξύπνησε και έπρεπε να το ταίσω.
Αλλά έτσι είναι όποιος δεν ζητάει ,ο άλος ξεχνάει την ανάγκη του.Αυτό το μωρό ,το κόλησε κάποιο παιδάκι κοκκύτη όταν ήταν 3 μηνών.Ταλαιπωρήθηκε πάρα πολύ ,αλλά όλλα έδειχναν ότι θα τον ξεπεράσει.Δεν θέλω να θυμάμαι αυτές τις μέρες .Δεν ήμουν καλή μάνα ,δεν κατάλαβα και ούτε οι γιατροί κατάλαβαν.όταν άρχισαν να τρέχουν και να μην φτάνουν ,ήταν πια αργά.Ώσπου να το πάμε στο νοσοκομείο ,το αγγελούδι μου ,ήταν στα τελευταία του.Το αεροβαφτίσαμε και το βγάλαμε Αγγελική.Άγγελος ,όνομα και πράγμα.Η συνέχεια δε είναι όπως την φανταζόσαστε .Ούτε κλάψαμε ούτε κάναμε κάτι ιδιαίτερο για να μην πληγώσουμε το άλλο παιδί. Εφυγε ένα παιδί και χαθήκανε τα ίχνη του .Ότι χειρότερο μπορούσαμε να κάνουμε.Ξέρω ότι ο άγγελός μου είναι κοντά στον Θεό και Τον υμνεί και πότε πότε Του μιλάει για μας.Ξέρω ότι θα έρθει να με συναντήσει όταν έρθει η ώρα,αλλά αυτή την μέρα κάθε χρόνο ,κάτι καλό κάνει για μας.
Από τότε μπήκε ο φόβος στην ζωή μου,και με βασάνιζε με κάθε ευκαιρία.Τίποτα πια για μένα δεν ήταν δεδομένο ,όπως και δεν ήταν.Μου συνέβαιναν τα πιο δύσκολα.Τα πιο δύσκολα και τα πιο επίπονα.Ευχαριστώ Κύριε που ήρθες στην ζωή μου και σ'εμπιστεύτηκα.Ευχαριστώ που μου διευκρίνησες τους λόγους που πάσχουμε. Σ'ευχαριστώ γιατί είσαι κοντά μου όλες τις μέρες της ζωής μου ,και μπορώ ν'αντέξω με τη χάρη σου ,την θλίψη αυτού του κόσμου.
Πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα βρεθώ κοντά στο αγγελούδι μου ,που δεν έκανα τίποτα για εκείνο ,αλλά εκείνο έχει την χάρη και με έχει συγχωρήσει.

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ ΜΑΣ.

Και πάλι στην βάση μας.Μάζευε ,συγύρισε ,κλείσε το ψυγείο ,μάζεψε τα σκουπίδια,ανέβασε τις τέντες ,βάλε τα έπιπλα της βεράντας μέσα,φόρτωσε το αυτοκίνητο ,και πάρε το δρόμο του γυρισμού.
Ζέστη ,σε ανατολικό σπίτι ,που το λούζει ο ήλιος μέχρι αργά το μεσημέρι.Δεν πειράζει ο ήλιος είναι ζωή.Τουλάχιστον το απόγευμα έχουμε δροσιά.Που λέει ο λόγος.
Ρούχα για πλύσιμο,άπλωμα και αναμονή να στεγνώσουν για να τα σιδερώσω.έρχεται ο λεβέντης ,να φάει να πάρει τα ρούχα του και να πάει στο σπίτι του.
Όμως το σπίτι αυτό είναι η φωλιά μου.Εδώ μεγάλωσα τα παιδιά μου ,εδώ τους φώναξα τους χάιδεψα,διάβασα μαζί τους ,έπαιξα μαζί τους .Παιδιά καλά ,καλοί άνθρωποι στην κοινωνία ,κατά την γνώμη μου ,γιατί και η μαϊμού τα ίδια αισθάνεται για το μαιμουδάκι της.
Και τώρα έχω ένα μωρό και πιστέψτε με είναι πιο δύσκολο από τα αυθεντικά μωρά.Θέλει πιο πολύ περιποίηση και πιο πολλά χάδια.Χαλάλι του.
Δεν έχω παράπονο από την γειτονιά μου παρ' όλον ότι απέναντι μου πολυκατοικίες ,δίπλα μου πολυκατοικίες,δεξιά αριστερά πολυκατοικίες.Αλλά τι μ' αυτό ,η θάλασσα είναι ένα βήμα από το σπίτι μου.
Το Λουτράκι βέβαια έχει άλλη χάρη αλλά και εκεί αν καθόμουν συνέχεια δεν θα το άντεχα.Ευχαριστώ τον Θεό για τα δώρα Του και το μεγαλύτερο απ' όλα είναι όταν έχω την χαρά Του.Την βρίσκω κατά διαστήματα ,αλλά εγώ την θέλω συνέχεια.Δεν είναι υπερβολικό γιατί Εκείνος μας την έδωσε.
Εξάσκηση θέλει και προσευχή και όταν κατοικήσει στις καρδιές μας ,όλα θα είναι φωτεινά.
Ο λόγος που γυρίσαμε είναι ,οι γιατροί που πρέπει να δούμε ,και οι εξετάσεις που θα επακολουθήσουν.Τι μπελάς κι αυτός ?Και όχι μπελάς αλλά και αγωνία και άγχος.
Λυπάμαι γιαυτό γιατί η θεωρία της Χριστιανικής μου συνείδησης δεν μου το επιτρέπει.να δείχνω αμφιβολία για το έργο και την πρόνοια του Κυρίου μου.Δεν θα δικαιολογηθώ,γιατί δεν έχω κάτι να αντιτάξω σ' αυτό .Απλά λυπάμαι που ακόμα δεν τα έχω καταφέρει.Όμως ο Κύριος δεν θα με αφήσει για πολύ ακόμα να χάνω την χαρά μου και την ειρήνη μου.
όλα θα πάνε σύμφωνα με το θέλημά Του που είναι Το καλό το ευάρεστο και το τέλειο,και που είναι πάντα δίπλα σε όλα τα παιδιά Του, και μετά αν μας ανοίξει την πόρτα ,πίσω στο Λουτράκι.
Καλοκαίρι ακόμα θα έχουμε για αρκετά μεγάλο διάστημα.
Eν τω μεταξύ απολαμβάνω την γειτονιά μου ,που ζω εδώ όλη μου την ζωή.Μόνο που οι αλλαγές της είναι πολύ μεγάλες.Μέχρι το 1960 τα σπίτια ήταν διώροφα και τριώροφα..Μετά δειλά δειλά άρχισαν να γίνονται η μία πολυκατοικία μετά την άλλη.Στο μικρό λιμανάκι που κολυμπούσα έγινε με προσχώσεις και μπλόκια η Μαρίνα της Ζέας.Ο τόπος άλλαξε μορφή. από την μια έγινε κοσμοπολίτικη και από την άλλη έχασε την γραφικότητά της.Πάντως ο περίπατος από την Πειραϊκή που είναι η σχολή των δοκίμων μέχρι την πλατεία Αλεξάνδρας είναι ένας περίπατος ,καταπληκτικός.Οι κινηματογράφοι που ήταν στο Πασαλιμάνι μετατράπηκαν σε Σούπερ μάρκετ και φαστφουντάδικα.Μεταξύ Φρεαττύδοε και πασσαλιμανιού ήταν το βρετανικό Ινστιτούτο που πήγαινα χρόνια.Και κάπου εκεί κοντά ο Σπαθάρης ο καραγκιοζοπαίχτης που μαζευόμαστε η πιτσιρικαρία ,όταν είχαμε λίγο χαρτζηλικάκι.Πιο εκεί η γαλλική Ακαδημία ένα κτίριο φτιαγμένο από τον Τσίλερ
Πιο πέρα η πλατεία Αλεξάνδρας τα μπάνια του Παρασκευά με το νησάκι του Κουμουνδούρου απέναντι ,που βάζαμε στοίχημα ποιος θα φτάσει πρώτος κολυμπώντας Η σπηλιά του Παρασκευά που κάποτε φιλοξενούσε νυκτερινή ζωή με τους καλλιτέχνες της εποχής.
Ωραία ήταν και τότε ,αλλά και τώρα είναι όμορφα.Και πάλι ευχαριστώ τον Θεό για τις παροχές Του και είμαι ευγνώμων και στους γονείς μου που μέσα στην αυστηρότητα και την πειθαρχία μου έδωσαν τα πρώτα μαθήματα της ζωής Μετά με ανέλαβε ο Κύριος που πάντα ήταν μέσα μου, να μου δείξει
την αξία της ζωής και την χάρη Του που μας έφερε στον κόσμο και να έχουμε την ευκαιρία της αιωνιότητας..

.

EΠΙΣΤΡΟΦΗ.

Εν 'οψει της επιστροφής μου η διάθεσή μου άρχισε να αλλάζει.Τίποτα δεν είναι στο μυαλό μου ,όπως χτες η προχτές.Θα μου πείτε τι θα αλλάξει΄/Και εκεί οι δυο σας και εδώ οι δυο σας..Και όμως όλα αλλάζουν.Άλλο να έχεις να γουλαντρίσεις έναν άνθρωπο και άλλο να μπαίνουν οι διάφορες υποχρεώσεις στη μέση.Δεν είναι όπως παλιότερα .Τώρα όλα άλλαξαν.Το μόνο που μπορώ είναι να περιποιηθώ τον άντρα μου και όλα τα άλλα δημιουργούν μια μεγάλη ανωμαλία στην ψυχική μου διάθεση.Από το πρωί άρχισαν οι ενστάσεις και τα πράγματα που έχω να κάνω και να διευθετήσω αμέσως μόλις γυρίσω πίσω.όμως η ανάγκη να χαρώ αυτές τις δύο τελευταίες μέρες είναι ζωτική.
Θα προσπαθήσω γιατί δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο.
Πρέπει να χαρώ την θάλασσα ,έστω και από την βεράντα ,να βρω τον Θεό μέσα μου ,που είναι σαν να με εγκαταλείπει ,όταν εγώ αλλάζω διάθεση.Μου έχει πει άπειρες φορές.<<ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ>>Γιατί εγώ αλλάζω σε κάθε δυσκολία?Χάνω την διάθεσή μου και έτσι χάνω και τις ημέρες που μου δίνει ο Θεός .
Η χαρά πρέπει να είναι μόνιμα μέσα μας ,για να μας βοηθάει να ανταπεξερχόμαστε.,σε κάθε δυσκολία.Εν πάσι περιπτώσει εγώ θα προσπαθήσω και θα περάσω καλά αυτές τις δύο μέρες που μου μένουν.
Σήμερα είναι πάλι καλός ο καιρός και οι λουόμενοι,είναι πιο πολλοί στις ξαπλώστρες παρά μέσα στη θάλασσα .Έχουν απλώσει τις ποδάρες τους και πίνουν τις φραπεδιές τους και εννιά έχει ο μήνας.
Τι να κάνουν οι άνθρωποι?Προσπαθούν για μερικές ώρες ευεξίας ,πριν ξαναμπούν πάλι με τα κεφάλια μέσα.
Εγώ απλά κοιτάζω.Αλλά εγώ βλέπω άλλα πράγματα .Βλέπω τα μεγαλειώδη έργα του Θεού που το τελειότερο είμαστε εμείς οι άνθρωποι.Τα έκανε για εμάς να τα διαχειριστούμε και να τα αυξήσουμε γιατί μας ήθελε συνδημιουργούς.Δεν τα καταφέραμε και πολύ καλά γιατί τα παραδώσαμε στον εχθρό αμαχητί και έτσι δικαίως πάσχουμε.
όποιος ξέρει να χαρεί την ζωή ακολουθώντας τον λόγο είναι ευλογημένος γιατί ποτέ δεν παθαίνει κατάθλιψη γιατί ξέρει ότι ΌΛΑ συντελούν επ'αγαθώ στους αγαπώντες τον Θεό.
Έχουν υπομονή ,πίστη και ελπίδα ,μεγάλη και σωστή και ο Θεός του δίνει ειρήνη στην ψυχή του.
Και εγώ χρόνια πάσχω για τα δώρα αυτά που μια τα βρίσκω μια τα χάνω.Έχω πολύ δουλειά μπροστά μου και παρακαλώ τον Κύριο να με αφήσει να ολοκληρωθώ.
Μου έχει δώσει πολύτιμα δώρα μαζί με τις δυσκολίες που επέτρεψε στην ζωή μου,και ακόμα επιτρέπει αλλά η φωνή Του μέσα μου ,μου λέει.ΣΕ ΦΤΑΝΕΙ Η ΧΑΡΗ ΜΟΥ.
Ναι Κύριε ευχαριστώ και προσπαθώ πάντα και πάντα. Πολλές φορές βέβαια πέφτω σε παγίδες του εχθρού ,αλλά αυτός δεν φτουράει στην ζωή μου γιατί Εκείνος που είναι μέσα μου είναι πιο δυνατός
 από αυτόν που είναι έξω στον κόσμο.
Κύριε σ' ευχαριστώ για τις όμορφες μέρες που μου έδωσες και ξέρω ότι θα μου δώσεις κι άλλες.

ΛΟΥΤΡΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ.

Το 1975 ψάχναμε με τον άνδρα μου να βρούμε ένα σπίτι κοντά στην θάλασσα για να κάνουν τα παιδάκια μας τα μπανάκια τους.Μέχρι τότε πηγαίναμε στο πατρικό στο νησί,αλλά ήταν ολόκληρο ταξίδι για τον άνδρα μου για να έρχεται να μας δει.Μέχρι τότε πηγαίναμε στους γονείς και υπήρχε και το κίνητρο των φίλων των νεανικών μου χρόνων,που ήταν πολύ ελκυστικό αλλά δύσκολο λόγω αποστάσεως.Ψάχνοντας λοιπόν στα κοντινά παραθαλάσσια μέρη ,ήρθαμε στο Λουτράκι.Πήγαμε σε ένα μεσίτη και μας έδειξε ένα διαμερισματάκι ,που ήταν στο κέντρο και μέσα στην ζέστη και την φασαρία.
Φυσικά μας είδε ότι είμαστε δυσαρεστημένοι ,και μας είπε να μας πάει στην παραλία που είχε μια πολυκατοικία επάνω στην θάλασσα αλλά πολύ πιο ακριβό στην τιμή.Ήταν μας είπε το τελευταίο απούλητο διαμέρισμα ,ήταν στον πρώτο όροφο,είχε δύο δωμάτια ένα μεγάλο χολ κουζίνα και μπάνιο ,και μια βεράντα με μαγευτική θέα.Αμέσως το ερωτευτήκαμε και ζητήσαμε άνα χρονικό διάστημα να μας δώσει για να το σκεφτούμε.
Δεν σας κρύβω ότι κάθε Κυριακή είμαστε στην παραλία κάτω από το σπίτι ,μήπως πάει κάποιος βιαστικός και μας το πάρει.Τελικά κάναμε κάποιους διακανονισμούς μας βοήθησαν και οι γονείς και

το όνειρο έγινε πραγματικότητα.Μετά από το δρόμο ήταν ακριβώς η αμμουδιά.Το πρώτο καλοκαίρι που κάναμε ήταν το 1976.Τότε η πολυκατοικία έσφυζε από ζωή.ήταν όλοι νέοι άνθρωποι με μικρά παιδιά και τα απογεύματα η μεγάλη αυλή που υπήρχε μπροστά στην πολυκατοικία γέμιζε τιτιβίσματα.Φωνές παιδικές μπάλες που ερχόντουσαν μέχρι τα μπαλκόνια ,ποδήλατα και ότι παιχνίδι σκαρφιζόντουσαν το σμάρι των παιδιών ,που είχαν κάνει μια όμορφη παρέα και διασκέδαζαν ,αλλά όπως ήταν φυσικό τσακωνόντουσαν κιόλας.Εμείς οι γονείς είχαμε γίνει μια παρέα ,και όταν κατεβαίναμε στην θάλασσα ανοίγαμε τις ομπρέλες ,και φτιάχναμε ολόκληρη αποικία.Πολλές φορές μαζευόμαστε στα σπίτια και  κάθε μία έκανε τις σπεσιαλιτέ της.
Περνάγαμε πολύ όμορφα ,και υπήρχε διάθεση.Διάθεση και για παρέα και για δουλειές.Γιατί αν δεν είμαστε νέες δεν θα θεωρούσαμε όλα αυτά που κάναμε ότι ήταν διακοπές.
Τα απογεύματα μετά το δεύτερο μπάνιο στην θάλασσα ,και τα ξεβγάλματα στο σπίτι,ντυνόμαστε και βγαίναμε για το κέντρο για κανένα κινηματογράφο η καμιά κοντινή εκδρομούλα ως την λίμνη να φάμε

ψαράκι φρέσκο και δροσερές σαλάτες.
Πολλά χρόνια η ζωή αυτή ήταν δεδομένη.όσο τα παιδιά πήγαιναν σχολείο τις διακοπές τους όλες τις κάναμε στο Λουτράκι.Μόνο την δεύτερη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου μας έπαιρνε ο άντρας και κάναμε καμιά εβδομαδιαία βόλτα προς Βόρειο Ελλάδα η Κέρκυρα.
Τα χρόνια περνούσαν ,τα παιδιά άρχισαν να λακάνε ,και η πολυκατοικία έμεινε με τους μεγάλους που είμαστε εμείς γιατί οι γονείς μας που ερχόντουσαν και εκείνοι ,έφυγαν.
Για μερικά χρόνια ακόμα περνούσαμε καλά.Εδώ έκανε τα καλοκαίρια της και η εγγονή μου ,όταν οι γονείς της δούλευαν στην Κύπρο.Άλλαξε το σκηνικό .Πηγαίναμε στις κούνιες και τους παιδότοπους και για φαγητό στον Ισθμό που έβλεπε τα κεφαλόπουλα να κάνουν βουτιές μπροστά της και το απολάμβανε.Μετά μεγάλωσε κι αυτή ,εμείς αφήσαμε την οικογένεια να πηγαίνει μόνη της,να μην μπλέκουμε μέσα στα πόδια τους.
Και τώρα η πολυκατοικία έχει μεταβληθεί σε γηροκομείο.Ο καθένας με τα προβλήματά του και χωμένος στο σπίτι του και πρώτη απ' όλους εγώ.Δεν έχω πια ανάγκες για παρέες .Έχω την μία και μεγάλη παρέα που με κάνει να έχω ειρήνη.Και εδώ είναι το καλύτερο μέρος για να την απολαύσω.

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΤΙΓΜΗΣ.

Ένα ταξίδι που αποφασίστηκε μέσα σε ένα βράδυ.Οι περισσότεροι ξέρετε ότι η κόρη μου υπεβλήθη σε μια εγχείρηση αλλαγής κεφαλής του ισχίου.Δεν είχα πρόγραμμα να πάω γιατί ο άντρας μου δεν είναι δυνατόν να μείνει μόνος του. Την είχα στείλει στην ευχή του Θεού και ήμουν σίγουρη ότι όλα θα πάνε καλά.Αλλά όσο πλησίαζε η μέρα της εγχειρήσεως σκεπτόμουν.Είναι δυνατόν το παιδί μου να μπει στο χειρουργείο και εγώ να περιμένω να μάθω από το τηλέφωνο τα νέα????όλο το βράδυ το σκεπτόμουν και έλεγα στον εαυτό μου.<<Αν ο Κύριος μου ανοίξει την πόρτα θα φύγω.>>
Το βράδυ είδα στον ύπνο μου το κοριτσάκι μου ,να με έχει πάρει μια σφικτή αγκαλιά.<<Αυτό ήταν .Όταν σηκώθηκα είπα στον άντρα μου .<<Λέω να πάω στο παιδί >>Εκείνος αμέσως το δέχτηκε με μεγάλη χαρά.
Τώρα το πρώτο που είχα να κάνω ήταν να ψάξω για εισιτήριο και ξενοδοχείο.Δεν το είχα πει στα παιδιά θα τους έκανα έκπληξη.Δεν ήξερα αν θα ήταν καλή η κακή,αλλά δεν με ένοιαζε.Τηλεφώνησα στην ανιψούλα μου που εργάζεται σε μια μεγάλη εταιρία και έχει διάφορες προσβάσεις,και τις έδωσα τα στοιχεία. Που ήθελα να μείνω ,σε ποιο ξενοδοχείο ,που το είχα βρει μέσα από το ίντερνετ και ήταν κοντά στο νοσοκομείο,της είπα ότι έπρεπε να φύγω την επομένη,και το κοριτσάκι τα ανέλαβε όλα.Τώρα είχα να τακτοποιήσω τον άνδρα μου.Τηλεφώνησα στην κοπέλα που με βοηθάει στο σπίτι και της ζήτησα αν μπορούσε να έρθει και να μείνει για τέσσερις ημέρες μαζί του.Ήταν πάρα πάνω από πρόθυμη .Άφησε όλες της τις άλλες δουλειές και τα μεροκάματα,για μένα και το εκτίμησα πολύ.Επίσης η κουνιάδα μου ,θα ερχόταν κάθε απόγευμα για μια υψηλή επίβλεψη και συντροφιά.
Μετά βρήκα νοσηλεύτρια για τις πιο ειδικές του ανάγκες και αφού τα τακτοποίησα με την βοήθεια του θεού,πήρα και ένα χαρτί και κατέγραψα όλα τα φάρμακα κατά ώρα και ποσότητα.
Το απόγευμα ήρθε η ανιψούλα μου,ας είναι ευλογημένο το παιδί,και μου έφερε όλα τα στοιχεία γραπτά με χάρτες και λεπτομέρειες.<<Εν τάξει θειούλα μου?>>εν τάξει καρδιά μου .Όλα καλά τα κατάλαβα.Ήξερε ότι ήταν ένα δύσκολο ταξίδι γιατί μετά από το αεροπλάνο έπρεπε να αλλάξω δύο τρένα και μετά να πάρω ταξί για τον τελικό μου προορισμό.
Τι στα κομμάτια δεν θα τα κατάφερνα?Χρόνια στο κουρμπέτι.Στην Αγγλία έχω πάει πάνω από 20 φορές.
Δεν είχα καμία ανησυχία.Ο Κύριος μου πήρε τον φόβο και το άγχος ,και μου είχε μείνει μόνο η ανυπομονησία και η χαρά ότι θα ήμουν κοντά στο παιδί μου.
Το μόνο που λίγο με φρέναρε ήταν μήπως την δυσαρεστήσει γιατί είχε πει ότι δεν χρειάζεται κανένα.
Και ξέρω γιατί το είπε.Για να μην έχω ενοχές.
Τέλος πάντων ξημέρωσε η ημέρα της αναχώρησης.Το αεροπλάνο έφευγε στην μιάμιση μ.μ και στις δέκα και μισή  ένα ταξί ήταν έξω από την πόρτα μου.Είχα μόνο ένα τσαντάκι που χωρούσε δυο τρία ρούχα μέσα γιατί δεν ήθελα πράγματα πολλά να κουβαλάω

Έφτασα στο αεροδρόμιο ,και πολύ εύκολα πέρασα από το check in.Δεν είχα βλέπετε αποσκευές .Μου είπαν αμέσως και την θύρα εξόδου και προχώρησα μέσα στις αίθουσες με τα καταστήματα .Έκανα μια βόλτα ,πήρα ένα καφέ και περίμενα να έρθει η ώρα της αναχώρησης.

Κάποια στιγμή από τα μεγάφωνα ανήγγειλαν ότι οι επιβάτες της πτήσεις για Mantchester να προχωρήσουν προς την θύρα τάδε.Οπόταν κι εγώ άρχισα να προχωράω προς την θύρα.Έφτασα μαζί με πολλούς άλλους επιβάτες και στριμωχτήκαμε στον διάδρομο που οδηγεί στη είσοδο του αεροπλάνου.Γινόταν ένας χαμός.Πρώτη φορά είχα βρεθεί σε αυτή την κατάσταση.Βλέπετε η Easy Jet έχει φτηνά εισιτήρια όπόταν έχει και ανάλογες παροχές.Μετά από κάποια αρκετή ώρα,μπήκαμε στο αεροπλάνο.ήταν φουλ από φοιτητόκοσμος και εγώ είχα μια θέση στα πίσω καθίσματα στον διάδρομο.Από την μια πλευρά ήταν καλό γιατί θα μπορούσα να κινηθώ πιο εύκολα ,από την άλλη δεν είχα θέα του παραθύρου και του αιθέρα..Πέρασαν 4 ώρες ταξιδεύοντας και μας πρόσφεραν ,με πληρωμή βέβαια ,αν θέλαμε κάτι να πιούμε η να φάμε.Καμιά σχέση με τα παλαιότερα ταξίδια που είχα κάνει.Αλλά κι αυτό καμία σημασία είχε για μένα.Κάποια ώρα φτάσαμε ,αλλά ώσπου να φτάσουμε στην έξοδο ,πέρασε περισσότεροαπό μια  ώρα.Στριμωγμένοι και με βήμα σημειωτόν φτάσαμε στον έλεγχο των εισιτηρίων.
Από εκεί και πέρα άρχιζε άλλη περιπέτεια.Έπρεπε να βρω τα τρένα που θα έπαιρνα για την συνέχεια του ταξιδιού μου.όποιον ρώτησα ,κανείς δεν ήξερε εκτός από τα δικά μας τα παιδιά τα Ελληνόπουλα που βρήκα έξω από το αεροδρόμιο ,προθυμοποιήθηκαν να με πάνε μέχρι εκεί.Όλα καλά μέχρι εδώ.Έβγαλα εισιτήρια για την διπλή διαδρομή και μπήκα στο πρώτο που ήταν εκεί μπροστά μου.

Βρήκα θέση στο παράθυρο.ήμουν πολύ ευχαριστημένη,ώσπου ένας μαντράχαλος Εγγλέζος ήρθε και κάθισε δίπλα μου.Ως εδώ καλά.Όταν όμως άρχισε να βήχει και να φτερνίζεται άρχισε το άγχος μου .<<Θες να με κολλήσει και να πάω άρρωστη στο κοριτσάκι μου>>?Έβαλα ένα μαντήλι στην μύτη και το στόμα μου και γύρισα προς το τζάμι μέχρι που πιάστηκε το σβέρκο μου.Τέλος ,η διαδρομή που διήρκεσε μία ώρα και είκοσι λεπτά.έφτασε στο τέλος της..Βγήκα τρέχοντας γιατί σε 10 λεπτά ξεκινούσε η ανταπόκριση με το άλλο τρένο.
Εκεί άρχισε ο Γολγοθάς μου.Όποιον ρωτούσα δεν ήξερε .Ακόμα και ανθρώπους που δούλευαν εκεί στο σταθμό ρώτησα.σ'ενα καφέ επάνω στις γραμμές .όλοι κουνούσαν το κεφάλι τους αρνητικά.Δεν είχα ποτέ σε μεγάλη εκτίμηση την αντίληψή τους αλλά άρχισα να φοβάμαι .Ώσπου λίγο πιο κάτω ,σε απόσταση αναπνοής είδα κόσμο μαζεμένο.Πήγα κοντά ρώτησα μια κυρία και μου είπε ότι όντως αυτό ήταν το τρένο.Σκεφθείτε.το τρένο απείχε λίγα μέτρα από εκεί που βγήκα και κανείς δεν ήξερε που πήγαινε.Τέλος μπήκα ,βρήκα θέση .Απέναντί μου καθόντουσαν κατι κοπελίτσες μουσουλμάνες που χαμογελούσαν με γλυκύτητα.Ψυχούλες μου!!!!!!!!!!!Η διαδρομή κράτησε μόνο είκοσι λεπτά .Επί τέλους τώρα ήταν το πιο εύκολο μέρος του ταξιδιού.Πήρα ένα ταξί και με πήγε κατευθείαν στο ξενοδοχείο.

;Έφτασα λοιπόν στο ξενοδοχείο .Είναι αυτό που βλέπετε.ήταν περίπoυ 7.30 για Αγγλία για μας 9.30.
Βέβαια από το αεροδρόμιο είχα τηλεφωνήσει στον άντρα μου ότι έφτασα,και ήμουν κάπως ήσυχη ότι δεν θα ανησυχεί.έλα όμως που η Λίλυ είχε μάθει ότι έφυγα και τηλεφωνούσε μια στην Ελλάδα μια στο ξενοδοχείο και δεν ήξερε κανείς τίποτα?Εγώ είχα φτάσει στο ξενοδοχείο όταν τηλεφώνησαν αλλά ήμουν στην ουρά γιατί είχε άλλους πριν από εμένα.Το κινητό μου ανενεργό γιατί δεν ήξερα ότι δεν έχει ΡΟ ΜΙ.και ήμουν ανήσυχη για τους άλλους .Όταν έφτασα στον γκισέ και τακτοποιήθηκα ,ζήτησα να τηλεφωνήσω.όμως δεν μου το επέτρεψαν.Ανέβηκα στο δωμάτιο άφησα τα πράγματά μου και έψαχνα πως να τηλεφωνήσω.Η ρεσεψιονίστ μου είπε ότι δύο χιλιόμετρα από εκεί υπήρχε τηλεφωνικός θάλαμος.Άκουσον ,άκουσον.Έβλεπαν μια μεγάλη γυναίκα και την έστελναν να πάρει τηλέφωνο δύο χιλιόμετρα μακρυά.Στο τέλος έγινα έξαλλη.Δηλαδή τους είπα ,δεν μπορώ να τηλεφωνήσω από το δωμάτιό μου¨?Ναι !μου απάντησαν αλλά πρέπει να πληρώσετε.Τότε είναι που τα πήρα.Ε !!!!!!!!!!!και λοιπόν?Σας είπα εγώ να τηλεφωνήσω δωρεάν?
Έτσι διευθετήθηκε και αυτό ,Ήταν πλέον 10.30 στην Ελλάδα και είχα ξεκινήσει από τις10 το πρωί.Χειροκροτήστε με!!!!!!!!!!! σχεδόν 12 ώρες ταλαιπωρία.όμως δεν έτρεχε τίποτα .Ο καιρός ήταν θαυμάσιος και βγήκα έξω που υπήρχε μια μικρή καφετέρια για τους καπνιστές.

Είχε ακόμα ήλιο και κάθισα αρκετή ώρα θαυμάζοντας την φύση που σ' αυτό το σημείο όπως και στα περισσότερα της αγγλετέρας ήταν καταπληκτικό.Το ξενοδοχείο μέσα στο πράσινο ,με παρτέρια και λουλούδια και μια ατμόσφαιρα μαγευτική.Θα έπρεπε να είμαι αγχωμένη .όμως δεν ήμουν..Ο ΚΎΡΙΌΣ είχε ευλογήσει το ταξίδι μου ,μου άνοιξε την πόρτα για να φύγω,και όλα θα πήγαιναν καλά.

όλη την ημέρα ήμουν νηστική εκτός από ένα καφέ και ένα μάφιν που έφαγα στο αεροπλάνο.Πήγα στην αίθουσα που μπορούσες να φας κάτι κρύο και να πιεις κάτι .ΕΠΉΓΑ και το μετάνιωσα.Μου έδωσαν ένα σάντουιτς με κάτι σαλατικό για κατσίκες ένα μπέικον για σκύλους και μάλιστα κοπρίτες Τα σκάλισα και τα παράτησα .Έκανα και μια παράβαση ζήτησα κόκα κόλα.ήταν το μόνο ευχάριστο αλλά πως να πιεις μια μεγάλη ποσότητα κόκα κόλας χωρίς να τρως?Ανέβηκα τελικά στο δωμάτιο .ήταν όμορφα .Είχε όλες τις ανέσεις ,Καφέ τσάι γάλα ,μπισκότα,\. Έκανα ένα μπάνιο και μετά έβαλα το νυχτικό μου και έφτιαξα ένα τσάι και κάθισα για λίγο στην τηλεόραση. για πολύ λίγο γιατί το κρεββάτι με καλούσε να ξεκουράσω τα γέρικα κόκκαλο μου.Ωραία μαξιλάρια και φως εκεί ακριβώς που χρειαζότανε για ένα άνετο διάβασμα.Πήρα το βιβλίο μου και διάβασα μερικές σελίδες.

Μετά με πήρε ο ύπνος.

Ξύπνησα στις 7 πεινασμένη και αφού ετοιμάστηκα πήγα για πρωινό.Εκεί αποζημιώθηκα .Το μόνο καλό φαγητό που έχουν οι Εγγλέζοι είναι το breakfast.
Η μέρα ήταν βροχερή αλλά αποφάσισα να πάω με τα πόδια στην κλινική.Πήρα ομπρέλα και ξεκίνησα .Δεν άργησα να φτάσω.

ΛΟΥΤΡΑΚΙ.

Με τη δύναμη του Θεού καταφέραμε και αυτή τη χρονιά να έρθουμε στο Λουτράκι.Μετά από ένα χειμώνα με τα δύσκολα και τα μέτρια ,αλλά με την χάρη του Θεού, ακόμα στα πόδια μας ,αποφασίσαμε δηλαδή ο Θεός αποφάσισε να έρθουμε πάλι .Τον ευχαριστούμε ακόμη μια φορά για το δώρο Του.Ήρθαμε εδώ και βρήκαμε ένα καιρό που κάθε άλλο θυμίζει καλοκαίρι.
Αλλά τόσο το καλλίτερο .έχει δροσιά και δεν μας λείπει το κολύμπι, που το έχουμε ξεχάσει εδώ και κάμποσα χρόνια.Έχει μελτεμάκι τα κύματα σκάζουνε με αφρό στην αμμουδιά και εδώ που μένουμε εμείς έχουμε απόλυτη ησυχία.
Το πρωί που ήρθαμε πήγαμε κατευθείαν για καφεδάκι στο πευκάκι.Είναι ο αγαπημένος μας καφεδότοπος .Μπροστά στην θάλασσα λίγο υπερυψωμένο και με ένα μακιάτο         μμμμμμμμμμμμ!!!!!
Μετά γυρίσαμε σπίτι ,παραγγείλαμε φαγητό ,φάγαμε και ξαπλώσαμε.Τώρα το απόγευμα πήγαμε για κάποια μικρο ψώνια ,και γυρίσαμε στην φωλιά μας.
Η φωλιά βέβαια τώρα είναι άδεια από τα πουλιά,που κάποτε τιτίβιζαν με πολύ εκνευριστικό τρόπο,γιατί δεν ήταν μόνο τα δικά μας πουλιά αλλά και άλλα ,πάλι δικά μας ,μόνο που δεν είχαν βγει από δικά μας αυγά.ήταν τόσο εκνευριστικά ώρες ώρες και συνήθως,τις ώρες τις κοινής ησυχίας,που ακόμα αναρωτιέμαι πως δεν τα έκανα πιλάφι κάποια φορά.
Τώρα είμαστε μόνοι μας ,αλλά Κάποιος είναι μαζί μας που σας διαβεβαιώ ότι είναι η καλλίτερη συντροφιά.
Σκέφτομαι τις ξάπλες που έχω να ρίξω και τις βόλτες που έχω να πάω.Κύριε σ'ευχαροστώ.Μου τα έδωσες όλα πλούσια .Και την εκπαίδευση και την συμπαράσταση και τα απαραίτητα για να βγουν πέρα οι υποχρεώσεις και όλα όσα είχαμε ανάγκη.
Το Λουτράκι είναι πανέμορφο.έχει τα πάντα για να κάνεις ευχάριστες διακοπές.Πολλά φαγάδικα,πολλές καφετέριες επάνω στο κύμα, σινεμά,πολιτιστικές εκδηλώσεις και προ πάντων μια απέραντη παραλία με ψιλό βοτσαλάκι ,που δεν κολλάει επάνω σου, αλλά είσαι και στα μαλακά.Έχει τα ιαματικά του λουτρά,που φιλοξενούν όλες τις περιπτώσεις.
Θα μπορούσα μα μιλάω ώρες για τις ομορφιές του αλλά πιστεύω ότι οι πιο πολλοί από εσάς το ξέρουν .Οπόταν φτάνει μέχρι εδώ και θα σας λέω τα νέα μου ,και ελπίζω να είναι ευχάριστα.

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΠΟΔΑΡΑΤΑ.

Σήμερα ύστερα από ένα μεγάλο χρονικό  διάστημα αποφάσισα να βγω μόνη μου περπατώντας να κάνω μερικές δουλειές που εκκρεμούσαν.Είχα να χρησιμοποιήσω τα πόδια μου τουλάχιστον 2 χρόνια κατά μετριότατους υπολογισμούς και φοβόμουν,όχι ακριβώς φοβόμουν ,αλλά σκεπτόμουν, ότι  αφήνεις σε αφήνει.Αυτοκίνητο δεν χρησιμοποιώ πια γιατί έχει λήξει η άδεια οδηγήσεως και μου φαίνεται βουνό να ξαναρχίσω τις διαδικασiες από την αρχή.

Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούμε με αυτό το αυτοκινητάκι ,λόγω οικονομίας βενζίνης.ήταν το προσωπικό μου αυτοκίνητο όταν ο άντρας μου ήταν ακόμη ενεργός στην δουλειά.
Μετά  όταν έμεινε στο σπίτι πάντα οδηγούσε εκείνος ,και εγώ ανανέωνα τις άδειες του αυτοκινήτου χωρίς να έχω οδηγήσει καθόλου.
Έτσι,βγήκα να περπατήσω.Την βόλτα που έκανα πριν καθημερινά.Πριν απ' όλα είχα να πάω στο διαγνωστικό εργαστήριο για κάτι εξετάσεις.Τις πήρα και σχετικά ευχαριστημένη <Μην ζητάμε και το τέλειο σ' αυτή την ηλικία> κάθισα σ'ενα καφενεδάκι να πιω ένα καφέ.
Πήρα τον άντρα μου τηλέφωνο και του είπα τα σχετικά και να μην ανησυχήσει γιατί είχα και ΄λλες δουλειές.
Χάζεψα στα μαγαζιά σαν το επαρχιωτάκι που έρχεται πρώτη φορά στην πρωτεύουσα.
έφτασα στο κέντρο της πόλης μου και μετά κατέβηκα προς το Πασαλιμάνι από τον πιο ,πρώην εμπορικό δρόμο του Πειραιά.
Χάζευα δεξιά αριστερά και αναρωτιόμουν πως τόσος κόσμος κυκλοφορεί.Έστω κι αν δεν ψωνίζει όπως πριν

Μπήκα στο εν λόγω μαγαζί να πάρω κάτι για την νύφη μου ,που είχε προ ημερών γενέθλια.
Έψαξα αρκετή ώρα .Είχα ξεχάσει πως ψωνίζουν και είδα κι έπαθα ώσπου να βρω κάτι που να είναι για την προσωπικότητά της .Είναι και εκείνη του αθλητικού ,σκιέρ ποδηλατήστρια βοηθός στα κουρέματα του κήπου και καλή νοικοκυρά.Εκτός των άλλων της των επαγγελματικών υποχρεώσεων.
Σκάλισα από εδώ σκάλισα από εκεί και τελικά βρήκα κάτι αλλά με κάρτα αλλαγής για καλό και για κακό.
Στην συνέχεια κατέβηκα στην παραλία και πήρα για την ανιψιά μου ένα tablet, πάλι με δικαίωμα αλλαγής ,και ευχαριστημένη από τον ήλιο που έλαμπε και ζέστανε το κοκαλάκι μου ευχαρίστησα τον Θεό γιαυτό το σχεδόν ακατόρθωτο για μένα να βγω 'εξω μόνη μου.
Βέβαια τον άντρα μου δεν τον άφησα μόνο του.Ήταν σήμερα η κοπέλα μου και είχε παρέα.
Το κυριότερο όμως ήταν ΄ότι τα ποδαράκια μου δεν κατάλαβαν τίποτα από όλη αυτή την βόλτα.
Χάρηκα που μου έδωσε ο Κύριος αυτή την ευκαιρία να κυκλοφορήσω λίγο και να δω αυτά που είχα χρόνια να δω.Τον ευχαριστώ και Τον δοξολογώ γιατί δεν μας αφήνει ανεκπλήρωτη καμία μας ανάγκη.

Ήταν μια μέρα αλλιώτικη από τις άλλες μια μέρα που είδα τον ήλιο επάνω μου δίπλα μου γύρω μου.Με ζέστανα η θερμή του ανάσα και αντίθετα με τους άλλους που ασθμαίνανε ,εγώ αισθανόμουν τόσο άνετα που μου χάρισε μια ανάσα ζωής του παλιού καιρού,που νόμιζα ότι όλα όσα έκανα ήταν δεδομένα.

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.

Ο Κύριός μου ο Θεός μου είναι δίκαιος ,αγαθός είναι πολυέλαιος πολυέυσπλαχνος και για  την δική  μου δικαίωση έστειλε τον μονογενή Υιό Του στη θυσία του σταυρού.Εγώ τον αγαπώ και τον ευλογώ ,και ξέρω ότι αυτά που μας συμβαίνουν,είναι  πάντα μέσα στο απολυτρωτικό Του σχέδιο

Ότι και αν μας συμβεί είναι σχεδιασμένο για το δικό μας καλό.προ καταβολής κόσμου.

Αυτά όμως λίγοι άνθρωποι το ξέρουν εάν δεν το διδαχτούν από τα παιδικά τους χρόνια.Έτσι και εγώ με άγνοια και απειρία του κόσμου και των καταστάσεων που μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει στην ζωή του ξεκίνησα με χαρά και αισιοδοξόα ότι όλα θα είναι τέλεια γιατί ο εγωισμός μου μου έλεγε ότι μπορώ να τα κάνω όλα.

Όμως τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά.Τόσο καλά!!!!!!κατ'ευφημισμόν.Χάλια.Η ψυχή μου μαύρισε η καρδιά μου ράγισε και μισός άνθρωπος συνέχισα να ζω για να μείνει όρθια η οικογένεια.

Κύριε Εσύ ήξερες τι έκανες .Ολα συντελούν επ'αγαθώ στους αγαπώντες τον Θεόν.Αυτό κάποια μέρα θα το μάθω.Ο Κύριος θα μου το φανερώσει 

Το κακό είναι ότι η άγνοια είναι εχθρός και εάν δεν έχουμε κάποιες εμπειρίες και προ πάντων μια πίστη ισχυρή,δεν είναι δυνατόν να ζήσουμε την ζωή.Εγώ είχα όλα τα αγαθά του κόσμου που τα εφτυνα συνέχεια .Δεν το έδειχνα βέβαια αλλά είχα την πληγή που αιμοραγούσε.Ο Κύριος ήταν δίπλα μου και μου έδινε δύναμη ,μου έδινε αγάπη ,είχα τα πάντα αλλά όχι αυτό το συγκεκρυμένο.

Δεν το ήξερα ότι ένας μεγαλοδύναμοε Θεός με είχε στην αγκαλιά Του για να πορεύομαι πιο άνετα.Ένας γλυκός μπαμπάς με στήριζε και εξακολουθούσα να τα κάνω όλα ,αλλά δεν ήξερα τότε την εύνοιά Του.Σιγά σιγά Τον πλησίασα και άρχισα να παίρνω παρηγοριά ,ώσπου μια μέρα μετά μισό αιώνα με επισκεύτηκε το άγιο πνεύμα και η ζωή μου άρχισε να αλλάζει.Να αλλάζει τελείως .Το μέσα έξω.Ούτε πόνος ούτε θλίψη ούτε φόβος.Μόνο δοξολογία και προσευχή στον άγιο Θεό.Το σπίτι μου έγινε ο Παράδεισός μου και οι δυσκολίες μου ευλογίες.

Τον ευχαριστώ τον Κύριο και πατέρα μου .Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα έχω τέτοια εύνοια.Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ερχόταν η ειρήνη και η χαρά στην ζωή μου .όμως έγινε.

Προσπαθώ να κερδίσω τα χαμένα χρόνια ,και όταν φύγω από την γη να πάρω μαζί μου μόνο αγάπη χαρά και ειρήνη.