3 Αυγούστου 2014.
Σήμερα η ημέρα είναι ακόμα λίγο δροσερή και η θάλασσα αφρισμένη.Καλό για όσους δεν κολυμπάνε αλλά κακό για τους κολυμβητές.Θυμάμαι όταν ήταν η εγγονούλα μου μικρή ,τέτοιες ημέρες αλλάζαμε περιοχή για να πάμε κάπου πιο απάνεμα για να μπορέσει το παιδί να ευχαριστηθεί την θάλασσα.Καμιά φορά την πηγαίναμε στον Ποσειδώνα ,ένα ξενοδοχείο εδώ στο Λουτράκι,και είχε ωραίες πισίνες για μικρούς και μεγάλους.
Τα παιδιά μεγάλωσαν ,αλλάξανε και πατρίδα και εμείς μείναμε με τον άντρα μου οι δυο μας να απολαύσουμε ένα δεύτερο μήνα του μέλιτος ,που λέει ο λόγος.Όπως και νάνοι όμορφα είναι όταν έχεις κατακτήσει με την δύναμη του Θεού την ειρήνη Του.
Δεν έχω παράπονο ,με ένα σπίτι<<διαμέρισμα>>επάνω στο κύμα ,δοξάζω Τον Κύριο που μας αξίωσε να το αποκτήσουμε.
Ένας Θεός αγαθός και γεμάτος αγάπη και δικαιοσύνη που δίνει στα αγαθά παιδιά Του τα δώρα Του.
Πάνω στην δικαιοσύνη Του πρέπει να ξέρουμε ότι όπως ο γήινος πατέρας μας θα μας τιμωρήσει για κάτι που δεν έχουμε κάνει καλά ,έτσι και ο Επουράνιος που είναι η δικαιοσύνη προσωποποιημένη θα κάνει το ίδιο στα παιδιά Του.Και αυτό γίνεται γιατί μας έχει δώσει σπέρμα από τις δικές του ιδιότητες και έτσι μόνοι μας θα τιμωρηθούμε αν βρούμε τον εαυτό μας σκάρτο.
Εγώ προσωπικά το έχω κάνει κατά κόρον ,ίσως και με υπερβολή.Πάντως αν δεν ακολουθήσω τον λόγο Του αισθάνομαι πολύ άσκημα και αυτό είναι η μεγαλύτερη τιμωρία.
5 /Αυγούστου 2014 12.30 μ.μ
Γυρίσαμε και πάλι στη βάση μας .Είχαμε να κάνουμε εξετάσεις αιματολογικές.Αυτή η ιστορία είναι στενάχωρη και αντιμετωπίζεται με άσκημη διάθεση,αλλά έτσι πρέπει και έτσι γίνεται.
Η ατμόσφαιρά είναι βαρειά ,η διάθεση μειωμένη και περιμένουμε από τον Κύριο να μας δώσει και πάλι την χαρά.Είπαμε η χαρά του Κυρίου είναι ανεξάρτητη από τις καταστάσεις.
Εγώ όμως είμαι αδύναμος άνθρωπος και χαλιέμαι.Ο κύριος όμως είναι μεγάλος.Για όλα και όλους έχει λύσεις.Τώρα βγήκε πάλι ήλιος .Είχε μια συνεφούλα που μαλάκωνε τη ζέστη ,αλλά άλλο πράγμα είναι να είσαι μπροστά στη θάλασσα και άλλο να την βλέπεις από απόσταση.
Δόξα Σοι Κύριε .Γεννηθήτω το θέλημά σου.Εσύ ξέρεις που βρίσκομαι ,Εσύ ξέρεις τα διανοήματα μου,Εσύ θα κάνεις όπως πάντα το καλύτερο.
2.30 μ μ
Φάγαμε για μεσημέρι.Για να πω την αλήθεια τρώω για να επιβιώσω.Καμία αίσθηση δεν μου κάνει το φαγητό.Αυτό το είχα πάθει όταν ήμουν έγκυος στο πρώτο μου παιδί.Αλλά τότε υπήρχε ο λόγος.Μπάφιαζα από τις μυρωδιές ,τότε τα φαγητά ήταν πλούσια σε υλικά και αρώματα,και μετά δεν ήθελα να φάω .Μέχρι τον τέταρτο μήνα έχανα κιλά.Η θεία μου που ζούσε μόνη της λοιπόν ,ήρθε και μου μαγείρευε,και περίμενε να φάω, για να φύγει.Το αποτέλεσμα ήταν να πάρω τα χαμένα κιλά και τρία ακόμα ,ως την ώρα που έφερα στον κόσμο το παιδάκι μου. Όταν γέννησα ήμουν πιο αδύνατη από πριν μείνω έγγειος.Το παιδί 3.600 και τα υγρά κάνα κιλό,ήμουν λεπτότερη κατά 2 περίπου κιλά.
Τώρα μου φαίνεται βουνό η ώρα του φαγητού.Αλλά τρώω κατ' ανάγκην.
Για όλα ο Κύριος λαμβάνει γνώση.Ούτε μια τρίχα της κεφαλής μας δεν μπορούμε να κάνουμε μαύρη η άσπρη.Ούτε ένα στρουθίο δεν πέφτει χωρίς την άδεια του Κυρίου.Εκείνος ξέρει και Εκείνος επιτρέπει η δεν επιτρέπει.Εγώ είμαι ένας άνθρωπος αμαρτωλός που κατά χάριν με έχει κάνει δίκαια.
Θα μείνω εδώ στο έργο μου.Αν θέλει κάτι άλλο να μου πει,ελπίζω να το ακούσω και να το καταλάβω.Οι άνθρωποι μιλάνε κατά την δική τους αντίληψη των πραγμάτων,και είναι κατανοητό.ΓΙΑΥΤΌ ΕΊΝΑΙ ΕΠΙΚΑΤΆΡΑΤΟΣ ΌΠΟΙΟΣ ΣΤΗΡΊΖΕΤΑΙ ΣΕ ΆΝΘΡΩΠΟ.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου