Πρωί στην Μαρίνα Ζέας 21 6 19

Ξημέρωσε ο Κύριος την ημέρα μεσα στην αγάπη Του και την Δόξα Του.
Ειναι κρίμα που πολλοί άνθρωποι πρώτη εγώ δεν μπορούν παντα να την ζήσουν. Και δεν μιλώ για ανθρώπους στερημένους και ενδεείς που έχουν μια δικαιολογία. Μιλώ για μένα που που με έχει ευνοήσει και με έχει διαφυλάξει μέχρι τώρα. Λυπάμαι γιαυτό, αλλά η μόνη απάντηση σ αυτό κατά την γνώμη μου είναι οτι ποτέ δεν μπόρεσα να μιλσω καθαρά για αυτά που αισθάνομαι.

Ξεκίνησε από φόβο έγινε συνήθεια και κατά κάποιον τρόπο ένας βολικός τρόπος ζωής, δεν είχα ποτέ αντιδράσεις σ αυτά που έλεγαν και ήθελαν οι άλλοι, Βέβαια αυτό δεν συνέβη στην προσωπική  μου οικογένεια, στα παιδιά μου, στον άντρα μου. Εκανα οτι μπορούσα και νόμιζα  σωστό.Δεν εισακούστηκα ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν ήταν τόσο αρνητικά. Μάλλον θετικά θα τα έλεγα.

Αυτά όμως όλα έχουν παρέλθει, ο Κύριος πήρε και τον ανθρωπό μου, για την αιώνια ζωή, όπως πιστεύω, και τώρα τι κανω? Τις πιο πολλές φορέςζω με καταάθλιψη, και ανημποριά σε πολλά  επίπεδα.Θα ήθελα να ζήσω μεσα στη χάρη Του, η να με πάρει κοντά Του.Κύριε ελέησέ με  σ αυτή την ανημποριά μου. Πες μου τι να κάνω. Δώσε μου οδηγίε και φανρωνέ μου πιο συχνά7 το αγιο πνεύμα. Το έζησα  μερικές φορές και κατάλαβα πως είναι η ζωή μαζί Σου.

Δεν θέλω να αλλάξω γιατι θεωρώ ότι κάνω τον λόγο Σου, χωρίς να υπολογίζω, κέρδη και ζημίες. Θα έπρεπε να είμαι σίγουρη γιαυτό που εχω επιλέξει, αλλα μέμφομαι τον εαυτό μου. Αφού έκανα τις επιλογές μου, πρέπει, να είμαι χαρούμιενη.

Μαρίνα Ζέας. 10 6 19.

άμαι πάλι στα γνωστά μου τα λημερια. Πέρασα δύο απίστευτους μήνες κοντά στα παιδιά μου στο Brandford. Απίστευτη περιποίηση , βολτες ατελείωτες, καφέδες επί καθημερινής βάσεως.Γνώρισα ανθρώπους πολύ φιλικούς,.Είδα μέρη φανταστικά, φύση όργιο, και κρύο που για μένα αντιστοιχούσε με τον ελληνικό χειμώνα. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Αυτό βέβαια ήταν για μένα την μεσογειακή γιατι κανείς ντόποιος δεν το καταλαάβαινε.Η κόρη μου με κυνηγούσε για το φαγητό.Έπρεπε να κάνω τουλάχιστον 4 γεύματα. Πότε το εκανα πότε καυγαδίζαμε.

Την καταλαβαίνω ανησυχεί  για μένα. Μούλεγε. Στον 21 αιώνα επιτρέπεται να πεθάνεις από πείνα? Όμως σπάνιες φορές μου  έτυχε να πεινάω Τι να κάνω όμως? Προσπαθούσα.

             Μαρίνα Ζέας 11 6  19.

Εδώ είμαι πάλι  Στρωμένη του καλού καιρού στο τραπεζάκι μου, εξωτερικό τώρα, με το καφεδάκι μου και με τα παιδιά που με αγαπάνε και αγαπάω.
Ειχα σήμερα πολλές δουλειές να διευθετήσω,αλλάέβλεπα ότι δεν είχα κουράγιο.Προτίμησα να πάρω μια ανάσα, καιμετάβλεπουμε.
Το σπίτι έχει πολλές αναγκες και θα αρχίσω σιγά σιγά  να κινούμαι.Το κακό και καλό ειναι οτι ο γυιος μου μπηκε στη  μεση . Θα με ζορίσει λίγο αλλά καλό θα μου κάνει.

Μετά από ατέλειωτα  χρόνια δραστηριότητας, που περιλάμβανε αρρώστιες, κινωνικότητσα, φροντίδα για γονείς παιδιά και όποιους είχαν ανάγκη,εφτασα στο σημείο να είμαι μόνη και να μην θέλω να κάνω τίποτα. Όμως αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Πρέπει να βάλλω τα δυνατά μου, και να προσπαθήσω να κάνω τις ανάγκες. Αρκεί να μπορώ να είμαι όρθια γιατί η σπονδυλική μου στήλη έχει γίνει μαντάρα.Ο Κύριος θα βοηθήσει, εχουμε και άλλους ανθρώπους να βοηθήσουμε υλικά και πνευματικά.Εάν εχουμε τον Κύριο όλα γίνονται. Κύριε σε ευχαριστώ εκ των προτέρων. Δείξε μου τον δρόμο Σου.