άμαι πάλι στα γνωστά μου τα λημερια. Πέρασα δύο απίστευτους μήνες κοντά στα παιδιά μου στο Brandford. Απίστευτη περιποίηση , βολτες ατελείωτες, καφέδες επί καθημερινής βάσεως.Γνώρισα ανθρώπους πολύ φιλικούς,.Είδα μέρη φανταστικά, φύση όργιο, και κρύο που για μένα αντιστοιχούσε με τον ελληνικό χειμώνα. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Αυτό βέβαια ήταν για μένα την μεσογειακή γιατι κανείς ντόποιος δεν το καταλαάβαινε.Η κόρη μου με κυνηγούσε για το φαγητό.Έπρεπε να κάνω τουλάχιστον 4 γεύματα. Πότε το εκανα πότε καυγαδίζαμε.
Την καταλαβαίνω ανησυχεί για μένα. Μούλεγε. Στον 21 αιώνα επιτρέπεται να πεθάνεις από πείνα? Όμως σπάνιες φορές μου έτυχε να πεινάω Τι να κάνω όμως? Προσπαθούσα.
Μαρίνα Ζέας 11 6 19.
Εδώ είμαι πάλι Στρωμένη του καλού καιρού στο τραπεζάκι μου, εξωτερικό τώρα, με το καφεδάκι μου και με τα παιδιά που με αγαπάνε και αγαπάω.
Ειχα σήμερα πολλές δουλειές να διευθετήσω,αλλάέβλεπα ότι δεν είχα κουράγιο.Προτίμησα να πάρω μια ανάσα, καιμετάβλεπουμε.
Το σπίτι έχει πολλές αναγκες και θα αρχίσω σιγά σιγά να κινούμαι.Το κακό και καλό ειναι οτι ο γυιος μου μπηκε στη μεση . Θα με ζορίσει λίγο αλλά καλό θα μου κάνει.
Μετά από ατέλειωτα χρόνια δραστηριότητας, που περιλάμβανε αρρώστιες, κινωνικότητσα, φροντίδα για γονείς παιδιά και όποιους είχαν ανάγκη,εφτασα στο σημείο να είμαι μόνη και να μην θέλω να κάνω τίποτα. Όμως αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Πρέπει να βάλλω τα δυνατά μου, και να προσπαθήσω να κάνω τις ανάγκες. Αρκεί να μπορώ να είμαι όρθια γιατί η σπονδυλική μου στήλη έχει γίνει μαντάρα.Ο Κύριος θα βοηθήσει, εχουμε και άλλους ανθρώπους να βοηθήσουμε υλικά και πνευματικά.Εάν εχουμε τον Κύριο όλα γίνονται. Κύριε σε ευχαριστώ εκ των προτέρων. Δείξε μου τον δρόμο Σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου