Ερριέττα Βερέμη.

Λίγο η πολύ από αυτά που γράφω αλλά δεν δημοσιεύω, κάποιος η κάποιοι θα μπορούσαν να με ξέρουν.Έχω δυσκολία να το κάνω αυτό . Ποιός θα κάτσει να διαβάσει πάρα πάνω απο τρείς γραμμές. Άλλωστε εδώ μέσα υπάρχουν ταλαντούχοι ποιητές και συγγραφείς κατά κάποιον τρόπο. Εγω είμαι  απλά μια γυναίκα που γράφει για να εκτονώσει την βαβούρα που γίνεται μέσα της. Δεν έχω ιδέαν απο συγγραφή ,ερασιτέχνης του εσχίστου είδους και επειδή δεν θελω παλι να αυτοκατηγορούμαι όπως κάνω συνήθως το σταματάω εδω.

Έίμαι ακόμα στο  Brandford στην κόρη μου. Η ιστορία μας είναι πολυ μεγαλη και πολυ εκρηκτική. Μεχρι τα 15 της χρόνια με έβλεπε σαν τον Θεό της.
Συνέβησαν πολλά και το κόλημα της μίας στην άλλη ήταν υπερβολικό.
Μετά άρχισε η εφηβία άλλαξαν καπως τα πραγματα προς το καλλίτερο , και η επανασταση ήταν αναποφευκτη. Απο τότε και μεχρι και σημερα με εχει κατω απο την εποπτεία της και δυσανασχςτεί όταν δεν είμαι απόλυτα σύμφωνη με την γνώμη της

Δεν θα πω πολλά γι αυτό το θέμα γιατί κατά καιρούς  εχω γραψει διαφορα. Μονο για μενα μπορώ να μιλησω ανετα.Για να πω την αλήθεια δεν ξερω πια ειμαι. Ειμαι ενας συνετος και προσφερομενος ανθρωπος, η αυτη η εικονα ειναι για να απολαυσω ωφελη. Υλικα ωφελη βεβαια είναι οφθαλμοφανέστατο οτι δεν επεδιωξα ποτέ. Ομως μηπως παντα επεδιωκα την εξωθεν καλή μαρτυρία, την οποιαν βεβαια, απολαμβανω, αλλα  αρα η συμπεριφορα μου εχει σκοπιμότητα. Αλλά απο την άλλη πλευρά εαν οι ανθρωποι ωφελουνται με την παρουσία μου γιατί να μην παρω και εγω κστι σαν ανταλαγμα?

Αυτο με μπερδεύει πολυ . Θάθελα οτι κάνω να είναι ανιδιοτελές. Και μπορεί και να είναι, όμως δεν αφήνω περιθώρια στον εαυτό μου να περιαυτολογήσει.Πιστεύω οτι αν πάρω το ο.κ από την κόρη μου , θα είμαι καλλίτερα. Όλοι οι άλλοι που συναναστρέφομαι με εκτιμούν παρα πάνω απο ότι αξίζω.Όμως η κόρη μου δεν πρόκειται να δεχτεί ποτε αυτό που ειμαι.
Εχει μια δυνατή προσωπικότητα και προσπαθεί να εφαρμωσει την δυναμική της επανω μου. Ομως και εκεινη τα βρισκει μπαστουνια απο την κορη της.

Στεναχωριέμαι γιαυτό .Δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω τίποτα.

Σήμερα 21 5 19

3

Στο συνηθεισμενο πρωινό μου στέκι. Στο  kosta in fosters sqare.Πινω καφεδάκι με κρουασάν Όλα ειναι καλά. Τα παιδιά μου φερονται άψογα, κι εγώ προσπαθώ να ειμσι χρήσιμη. Αλλά μέσα μου ο επαναστάτης που αναγκαστικά λαγοκοιμόταν ξύπνησε. Δεν θέλω να μου επιβάλλουν τίποτα. Καθώς κι εγώ δεν έχω καμιά απαίτηση απο κανένα. Θέλω να είμαι ελεύθερη σ αυτά που μπορώ να κάνω και εαν δεν ενοχλώ.Δεν με νοιαζει πως θα με κρίνουν. Ηδη οι άλνθρωποι που έχω κάποια σχέση μαζί τους με κρίνουν καλλίτερα απο όσο αξίζω.

Αυτό ήταν και το πρόβλημα της κόρης μου όταν ήταν σε νεαρή ηλικία. Πως είναι δυνατόν να έχουν αυτή την εντύπωση για μένα. Και δεν είχε κι άδικο..
Δύο φορές έφυγε μακρυά. Ήμουν ίσως εμπόδιο στην ζωή της.Τώρα στην Αγγλία ,στο Brandford συγγεκρυμενα, ζει όπως της αρέσει. Δοξάζω τον Θεό. Τι θέλει μια μάνα άλλο απο τα παιδιά της να είναι καλά  ναχουν τον Κύριο και να τα βγάζουν πέρα οικονομικά.Δόξα τω Θεώ αυτά τα έχουν και είμαι πανευτυχής για την ζωή τους.

Εγώ όμως δεν μπορώ νσ ακολουθήσω την δική τους γραμμή. Εγώ είμαι ενα άλλο άτομο που πλέον οι υποχρεώσεις μου εχουν τελειώσει και προσπαθώ να βρω τον εαυτό μου ,αν ποτέ υπήρξε.Αυτό δεν ξέρω αν το καταφέρω Είναι πολλάν  τα χρόνια που δεν ημουν εγώ, οι υποχτεωσεις ηταν τετοιρς, αλλα κι εγώ τετοιου ειδους που δεν μπόρεσε ποτέ να  φιαξω μια δικη μου προσωπικοτητα χωρις να σκεπτομαι. Δεν τα καταφερα. Τωρα δεν δεχομαι ψυλλο στο σπαθί μου. Αυτό φυσικά μόνο η κόρη μου το αντιλαμβάνεται, μαζι με πολλά αλλα.

Τι να πω ψάχνω ψύλους στ άχυρα..Η αλήθεια ειναι ότι με ταλαιπωρεί και μια χρονια κατάθλιψη η οποία ειναι ιδιορυθμη. Υα αντικαταθλιπτικά με πειράζουν και οι συμβουλές που μου δινουν δεν ειναι για μενα.Οπόταν η απαντηση στην ερώτηση μένει αναπάντητη .Η μάλλον απαντιέται ως εξεις .Κυρια μου δεν μπορω να κανω τιποτε για εσάς.

                 Σήμερα  22 5  19

Μετά από βολτίτσα ψώνια και καφέ πάλι σπίτι. Είμσι στον κήπο και γράφω.
Αυτό πισυεύω καταντησε ψυχωση,Δεν νομίζω οτι ποτέ κάποιος θα τα διαβάσει
και καλά θα κάνει γιατί μετα από τόσα όμοργα που περνάω, εγώ επιμενω στην κατάθλιψή μου.Δεν ξερω γιατί. Ίσως να ειναι παθολογικό, οπως είχε υπονοήσει η γιατρός μου. Μπορεί αιτια να είναι συτό το αυτοάνοσο που βρίσκεται σε λανθάνουσα μορφή.Περνάω τόσο ομορφα που οποιοσδήποτε άλλος θα είχε τουλάχιστον ενθουσιασμό.Δεν ξερω τι να κάνω όχι για μένα για τους άλλους.Αλλά ευτυχώς μαλλον πιστεύουν ότι ειναι γεροντικές παραξενιές και δεν θα έχουν και αδικο.

Μετα από τα δύσκολα ήρθαν τα εύκολα που δεν μπορώ να τα διαχειριστώ προς βελτίωση.Κύριε δεν θέλω να είμαι αχάριστη. Από τον καιρό που θυμάμσι τον εαυτό μου, ειχα παντα μια καλή ζωή.Δεν το αρνούμαι, και κάθε πέρυσικαι καλλίτερα. Θα μου πείτε πώς, με όσα ειχες να ξάνεις. Ναι αλλά ήμουν χρήσιμη. Ουτε που  θέλω πια να ειμαι χρήσιμη. Ίσως ειναι η ωρα να με παρεις μαχί Σου.
Με οποιον τρόπο Εσύ νομίζεις. Εδώ η στον ουρανό. Αρκεί να είμαι μαζί Σου.
Εδώ ειμαι ακατανόητη το ξερω. Εσυ με δεχεσαι οπως είμαι?