Κάθομαι μπροστά σε μια τηλεόραση ,δεν βλέπω εννοείται και έχω ανοικτό τον υπολογιστή μου στο blog,και προσπαθώ να ανακαλύψω τι είναι αυτό που με έχει κάνει φυτό.Ένα φυτό μισομαραμένο αλλά ακόμα στο βάθος του υπάρχει χυμός που προσπαθεί άνυδρος να επιβιώσει και περιμένει διακαώς το πότισμα.Κανείς δεν μπορεί να το ποτίσει ,ίσως γιατί αντιλαμβάνονται ότι το φυτό δεν δέχεται το δικό τους πότισμα.Πολλές φορές το πότισμά τους είναι τοξικό και γιαυτό περιμένει την άνωθεν βροχή που θα του δώσει ξανά ζωή ,και ανθοφορία.
Το φυτό μετράει πολλές δεκαετίες ,αλλά είναι από αυτά τα φυτά που έχουν αντοχή ,στους καύσωνες ,στους παγετούς και στην έρημο.Λίγη περιποίηση θέλει για να φουντώσει και να ζωηρέψει.
Δεν ξέρω πως βρέθηκα σε ένα κόσμο αλλιώτικο που τίποτα δεν έχω κοινό και πουθενά δεν βρίσκω ανάπαυση. Για να μην είμαι υπερβολική ,υπάρχουν στιγμές που ανασαίνω και βρίσκω τον Θεό και λέω .<<ΑΥΤΉ ΕΊΝΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ>>Αλλά είναι τόσο λίγες οι φορές που μόνο σαν ανάμνηση έρχονται και παρακαλώ τον Κύριο να ξαναέλθουν.
Στην ουσία δεν έχω σκοπό για να ζω ,αλλά κάποιος άνθρωπος με χρειάζεται. Θα είμαι εδώ πιστεύω, όσο εκείνος με χρειάζεται.
Είμαι στο Λουτράκι και θα κάτσω όσο μου επιτρέπει ο Θεός. Την πρώτη φορά που ήλθα φέτος ήταν μια ευλογία.Την επόμενη φορά δεν πέρασα καθόλου καλά γιατί ένα θέμα τον βασάνιζε ,που δεν ήμουν διατεθειμένη να του το λύσω,γιατί και στα παιδιά δεν κάνουμε πάντα όλα τα χατίρια τους.Τελικά το θέμα λύθηκε από μόνο του και έμεινε μόνο η στεναχώρια.Αυτή την φορά που είμαστε εδώ ,όλα είναι ήσυχα.
Δεν βλέπουμε ανθρώπους δεν ακούμε κουβέντες ,βρισκόμαστε στον οίκο των κωφαλάλων.Ξέρω ότι αμαρτάνω στον Θεό γιατί τα έχω όλα.όσα θα μπορούσαν άλλοι άνθρωποι με αυτά να ζουν ευτυχισμένοι.Αλλά εγώ πάντα είχα τα λάθος πράγματα.Ποιος φταίει γιαυτό δεν ξέρω.Μπορώ να πάρω όλη την ευθύνη επάνω μου .άλλωστε αυτά τα λέω μόνο στον εαυτό μου ,φυσικά τα γνωρίζει και ο Θεός.Ας κάνει Εκείνος ότι νομίζει.Αν και δεν πιστεύω ότι ασχολείται ο Κύριος .Εκείνος τα έδωσε όλα.Αν δεν τα παίρνουμε και αυτό κάποιο λόγο θα έχει.
Από τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήμουν πάντα αυτός που προσπαθούσε με τις ελάχιστες δυνάμεις του να κρατήσει τις ισορροπίες.Ήταν το ζύγι που θα έμπαινε από την μια μεριά της ζυγαριάς για να μην βαρύνουν τα άλλα τόσο πολύ.
Έκανα ότι ήθελαν αν και δεν ήταν με το ζόρι ,αλλά δεν μπορούσα να ζήσω μέσα σε μια ταραγμένη ατμόσφαιρα.Τα καλά μου χρόνια .ήταν από τα16 μέχρι τα 22.
Μετά άρχισε άλλο παραμύθι.Ήταν σκληρό και το πήρα επάνω μου να το φέρω σε πέρας.Φυσικά και ο άνδρας μου έπαιξε σημαντικό ρόλο ,αλλά εκεί επρόκειτο για μεγάλη ανάγκη.Εγώ πάλι μόνη μου να κρατήσω ισορροπίες και έτσι περνούσαν τα χρόνια και το παραμυθάκι συνεχιζόταν ,πότε πιο σκληρό πότε πιο μαλακό ,αλλά πάντα παραμύθι με μάγισσες και δράκους ,που πότε προσπαθούσα να ξεφύγω από τον ένα και πότε από τον άλλο.
Λυπάμαι γι αυτή την έκρηξη γιατί νόμιζα ότι ο Θεός με είχε κάνει να ισορροπήσω,αλλά δύο τινά συμβαίνουν .Η ότι όλα αυτά είναι εντυπώσεις ταραγμένου μυαλού ,η παιδεία Κυρίου.Δηλαδή ότι εγώ όλα τα φαντάζομαι και δεν έχουν συμβεί πότε,η έχουν συμβεί και είναι για το καλό
Όμως είμαι άνθρωπος με όλα τα ανθρώπινα ελαττώματα και τις αδυναμίες και το παράπονο είναι ότι η κάθε κατάσταση που με βρίσκει είναι πιο δύσκολη από την άλλη.
Δεν πιστεύω ότι ο Θεός με εκπαιδεύει γιατί αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση.Πιστεύω ότι και αυτή τη φορά θα είναι περαστικό,και θα συνεχίσω με τον ίδιο τρόπο.Το έχω πει πολλές φορές ,ότι θα ήθελα να ζήσω την βασιλεία του Θεού στην γη των ζώντων.όμως ο χρόνος έχει περάσει .Τα χρόνια του ανθρώπου εβδομήκοντα και εν ευρωστία ογδοήκοντα.Τα εβδομήκοντα τα έχω περάσει προ πολλού και εν ευρωστία δεν είμαι.Μια φθορά σωματική ΄οχι σύμφωνη με άλλων συνομηλίκων,και μια φθορά πνευματική ,γιατί τρέφομαι με ψίχουλα και σωματικά και πνευματικά.Για άλλη μια φορά θα το πω.Εγώ είμαι το λάθος σε ένα κόσμο που δεν καταλαβαίνει λες και μιλάμε άλλη γλώσσα και έχουμε άλλον Θεό. Ίσως χρειάζεται περισσότερη ταπείνωση και περισσότερο ακούμπισμα πάνω στον Θεό.Να πω ότι έφτασα στα όριά μου δεν θα το πω ,γιατί αν είναι το θέλημα του Θεού ΤΑ ΌΡΙΆ ΜΑΣ ΜΕΓΑΛΏΝΟΥΝ.Θα ήθελα να ζήσω σαν ένας συνηθισμένος άνθρωπος και να κάνω ότι κάνουν όλοι στην θέση μου. Όμως κάτι με εμποδίζει.Είναι σαν να τιμωρώ τον εαυτό μου ,αλλά δεν ξέρω γιατί.Άφημα τέλειο στον Θεό ,αλλά φαίνεται ότι Εκείνος δεν ικανοποιείται μ' αυτό .Θέλει να δουλέψω,με άλλο τρόπο.Δεν ξέρω.Ποια είμαι τι είμαι γιατί ήρθα εδώ στην γη.Ξέρω ότι ο Θεός μας δημιούργησε για να δοξάσουμε το όνομά Του.Τι από αυτά κάνω εγώ?
Κάνω τα αυτονόητα ,αλλά τον πραγματικό αγώνα δεν τον έχω κάνει.Τους βόλεψα όλους και βολεύτηκα κι εγώ.Δεν κάνω τίποτα ,δεν πάω πουθενά .βουλιάζω μέσα στην βλακεία μου.
Μου έλεγαν ότι είμαι έξυπνη.όχι ότι το πίστεψα ποτά ,αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι είμαι πραγματικά ελλειμματική σε θέματα που αφορούν στην επικοινωνία μου με τους ανθρώπους .Άλλα ζητώ άλλα άλλα καταλαβαίνουν.
Μήπως αυτό θέλω ?Να μην έχω καμιά δραστηριότητα ,η απογοητεύτηκα από τις προσπάθειες και τα παράτησα.Ο Κύριος ξέρει.
Δεν μου αρέσει αυτό.Δεν μου αρέσει καθόλου.Λίγη προσπάθεια θέλει που εγώ δεν την κάνω.
Το γιατί δεν το ξέρω.Υποπτεύομαι ότι βρήκα δικαιολογία τις καταστάσεις για να κάτσω ανάσκελα.Στην κυριολεξία ανάσκελα.Τις πιο πολλές ώρες είμαι ξαπλωμένη.Και πάλι διαφορετική από τις συνομήλικες μου που τρέχουν από Σμύρνη σε πόλη και ζουν την ζωή όσο αντέχουν.Θα ήθελα ψυχανάλυση ,αλλά σ' αυτή την ηλικία κανείς δεν θα με πάρει σοβαρά.
Προτιμώ λοιπόν αυτή την κατάσταση, παρά μια αλλαγή που δεν ξέρω τα αποτελέσματά της.
Το φυτό μετράει πολλές δεκαετίες ,αλλά είναι από αυτά τα φυτά που έχουν αντοχή ,στους καύσωνες ,στους παγετούς και στην έρημο.Λίγη περιποίηση θέλει για να φουντώσει και να ζωηρέψει.
Δεν ξέρω πως βρέθηκα σε ένα κόσμο αλλιώτικο που τίποτα δεν έχω κοινό και πουθενά δεν βρίσκω ανάπαυση. Για να μην είμαι υπερβολική ,υπάρχουν στιγμές που ανασαίνω και βρίσκω τον Θεό και λέω .<<ΑΥΤΉ ΕΊΝΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ>>Αλλά είναι τόσο λίγες οι φορές που μόνο σαν ανάμνηση έρχονται και παρακαλώ τον Κύριο να ξαναέλθουν.
Στην ουσία δεν έχω σκοπό για να ζω ,αλλά κάποιος άνθρωπος με χρειάζεται. Θα είμαι εδώ πιστεύω, όσο εκείνος με χρειάζεται.
Είμαι στο Λουτράκι και θα κάτσω όσο μου επιτρέπει ο Θεός. Την πρώτη φορά που ήλθα φέτος ήταν μια ευλογία.Την επόμενη φορά δεν πέρασα καθόλου καλά γιατί ένα θέμα τον βασάνιζε ,που δεν ήμουν διατεθειμένη να του το λύσω,γιατί και στα παιδιά δεν κάνουμε πάντα όλα τα χατίρια τους.Τελικά το θέμα λύθηκε από μόνο του και έμεινε μόνο η στεναχώρια.Αυτή την φορά που είμαστε εδώ ,όλα είναι ήσυχα.
Δεν βλέπουμε ανθρώπους δεν ακούμε κουβέντες ,βρισκόμαστε στον οίκο των κωφαλάλων.Ξέρω ότι αμαρτάνω στον Θεό γιατί τα έχω όλα.όσα θα μπορούσαν άλλοι άνθρωποι με αυτά να ζουν ευτυχισμένοι.Αλλά εγώ πάντα είχα τα λάθος πράγματα.Ποιος φταίει γιαυτό δεν ξέρω.Μπορώ να πάρω όλη την ευθύνη επάνω μου .άλλωστε αυτά τα λέω μόνο στον εαυτό μου ,φυσικά τα γνωρίζει και ο Θεός.Ας κάνει Εκείνος ότι νομίζει.Αν και δεν πιστεύω ότι ασχολείται ο Κύριος .Εκείνος τα έδωσε όλα.Αν δεν τα παίρνουμε και αυτό κάποιο λόγο θα έχει.
Από τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήμουν πάντα αυτός που προσπαθούσε με τις ελάχιστες δυνάμεις του να κρατήσει τις ισορροπίες.Ήταν το ζύγι που θα έμπαινε από την μια μεριά της ζυγαριάς για να μην βαρύνουν τα άλλα τόσο πολύ.
Έκανα ότι ήθελαν αν και δεν ήταν με το ζόρι ,αλλά δεν μπορούσα να ζήσω μέσα σε μια ταραγμένη ατμόσφαιρα.Τα καλά μου χρόνια .ήταν από τα16 μέχρι τα 22.
Μετά άρχισε άλλο παραμύθι.Ήταν σκληρό και το πήρα επάνω μου να το φέρω σε πέρας.Φυσικά και ο άνδρας μου έπαιξε σημαντικό ρόλο ,αλλά εκεί επρόκειτο για μεγάλη ανάγκη.Εγώ πάλι μόνη μου να κρατήσω ισορροπίες και έτσι περνούσαν τα χρόνια και το παραμυθάκι συνεχιζόταν ,πότε πιο σκληρό πότε πιο μαλακό ,αλλά πάντα παραμύθι με μάγισσες και δράκους ,που πότε προσπαθούσα να ξεφύγω από τον ένα και πότε από τον άλλο.
Λυπάμαι γι αυτή την έκρηξη γιατί νόμιζα ότι ο Θεός με είχε κάνει να ισορροπήσω,αλλά δύο τινά συμβαίνουν .Η ότι όλα αυτά είναι εντυπώσεις ταραγμένου μυαλού ,η παιδεία Κυρίου.Δηλαδή ότι εγώ όλα τα φαντάζομαι και δεν έχουν συμβεί πότε,η έχουν συμβεί και είναι για το καλό
Όμως είμαι άνθρωπος με όλα τα ανθρώπινα ελαττώματα και τις αδυναμίες και το παράπονο είναι ότι η κάθε κατάσταση που με βρίσκει είναι πιο δύσκολη από την άλλη.
Δεν πιστεύω ότι ο Θεός με εκπαιδεύει γιατί αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση.Πιστεύω ότι και αυτή τη φορά θα είναι περαστικό,και θα συνεχίσω με τον ίδιο τρόπο.Το έχω πει πολλές φορές ,ότι θα ήθελα να ζήσω την βασιλεία του Θεού στην γη των ζώντων.όμως ο χρόνος έχει περάσει .Τα χρόνια του ανθρώπου εβδομήκοντα και εν ευρωστία ογδοήκοντα.Τα εβδομήκοντα τα έχω περάσει προ πολλού και εν ευρωστία δεν είμαι.Μια φθορά σωματική ΄οχι σύμφωνη με άλλων συνομηλίκων,και μια φθορά πνευματική ,γιατί τρέφομαι με ψίχουλα και σωματικά και πνευματικά.Για άλλη μια φορά θα το πω.Εγώ είμαι το λάθος σε ένα κόσμο που δεν καταλαβαίνει λες και μιλάμε άλλη γλώσσα και έχουμε άλλον Θεό. Ίσως χρειάζεται περισσότερη ταπείνωση και περισσότερο ακούμπισμα πάνω στον Θεό.Να πω ότι έφτασα στα όριά μου δεν θα το πω ,γιατί αν είναι το θέλημα του Θεού ΤΑ ΌΡΙΆ ΜΑΣ ΜΕΓΑΛΏΝΟΥΝ.Θα ήθελα να ζήσω σαν ένας συνηθισμένος άνθρωπος και να κάνω ότι κάνουν όλοι στην θέση μου. Όμως κάτι με εμποδίζει.Είναι σαν να τιμωρώ τον εαυτό μου ,αλλά δεν ξέρω γιατί.Άφημα τέλειο στον Θεό ,αλλά φαίνεται ότι Εκείνος δεν ικανοποιείται μ' αυτό .Θέλει να δουλέψω,με άλλο τρόπο.Δεν ξέρω.Ποια είμαι τι είμαι γιατί ήρθα εδώ στην γη.Ξέρω ότι ο Θεός μας δημιούργησε για να δοξάσουμε το όνομά Του.Τι από αυτά κάνω εγώ?
Κάνω τα αυτονόητα ,αλλά τον πραγματικό αγώνα δεν τον έχω κάνει.Τους βόλεψα όλους και βολεύτηκα κι εγώ.Δεν κάνω τίποτα ,δεν πάω πουθενά .βουλιάζω μέσα στην βλακεία μου.
Μου έλεγαν ότι είμαι έξυπνη.όχι ότι το πίστεψα ποτά ,αλλά τώρα καταλαβαίνω ότι είμαι πραγματικά ελλειμματική σε θέματα που αφορούν στην επικοινωνία μου με τους ανθρώπους .Άλλα ζητώ άλλα άλλα καταλαβαίνουν.
Μήπως αυτό θέλω ?Να μην έχω καμιά δραστηριότητα ,η απογοητεύτηκα από τις προσπάθειες και τα παράτησα.Ο Κύριος ξέρει.
Δεν μου αρέσει αυτό.Δεν μου αρέσει καθόλου.Λίγη προσπάθεια θέλει που εγώ δεν την κάνω.
Το γιατί δεν το ξέρω.Υποπτεύομαι ότι βρήκα δικαιολογία τις καταστάσεις για να κάτσω ανάσκελα.Στην κυριολεξία ανάσκελα.Τις πιο πολλές ώρες είμαι ξαπλωμένη.Και πάλι διαφορετική από τις συνομήλικες μου που τρέχουν από Σμύρνη σε πόλη και ζουν την ζωή όσο αντέχουν.Θα ήθελα ψυχανάλυση ,αλλά σ' αυτή την ηλικία κανείς δεν θα με πάρει σοβαρά.
Προτιμώ λοιπόν αυτή την κατάσταση, παρά μια αλλαγή που δεν ξέρω τα αποτελέσματά της.
.jpg)
.jpg)
