ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Για ένα μεγάλο διάστημα, η επιθυμία μου να επικοινωνήσω τις σκέψεις μου είχε γίνει μηδενική.Αλλά απ΄ότι κατάλαβα η ανάγκη μου ήταν μεγαλύτερη και αρχίζω πάλι ,αλλά επειδή κατάλαβα ότι η επικοινωνία είναι πολύ δύσκολη ,ίσως φταίω εγώ η οι άλλοι δεν την έχουν αυτή την ανάγκη και το καταλαβαίνω ,εγώ όταν έχω κάτι να πω θα το λέω και τα αποτελέσματα δεν είναι κάτι που πλέον θα με ΑΠΑΣΧΟΛΉΣΕΙ.

Έχω παρατηρήσει στον εαυτό μου πολλές αλλαγές ,όχι ως προς τις απόψεις μου και τον τρόπο που χειρίζομαι τις καταστάσεις,Αλλά ως προς τον τρόπο της επικοινωνίας. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να δεχθούν την αλήθεια των άλλων ,αλλά έχουν την απαίτηση να καταλάβεις εσύ την δική τους αλήθεια.

Και έτσι γύρισα εκεί από όπου είχα αρχίσει,αλλά τώρα με επίγνωση ότι δεν με παίρνει να κάνω κάτι άλλο γιατί αποβαίνει εις βάρος μου.Συμφωνώ και επαυξάνω στις απόψεις και τις ανάγκες των άλλων και δεν έχω καμία απαίτηση να κάνουν και εκείνοι το ίδιο.Δεν με πικραίνει πια και το κάνω με καθαρό μυαλό και με ελευθερία βούλησης και είμαι πολύ καλά.

Αυτό μου έδωσε ο Θεός και αφού επί χρόνια προσπάθησα για την επικοινωνία που εμπεριέχει και τους δύο εμπλεκόμενους ,δεν τα κατάφερα,οπόταν κάνω αυτό που όντως έχω σαν δώρο άνωθεν,να καταλαβαίνω να υποστηρίζω και να χαίρωμαι.

Δεν είναι καθόλου δύσκολο ,γιατί αυτό έκανα πάντα ,και αυτό κάνω και τώρα.Ελπίζω και εύχομαι να μην αλλάξει τίποτα,ούτε να κατηγορηθώ για  ανειλικρίνεια.Όταν παρθεί μια απόφαση και βλέπεις αποτελέσματα ,ακόμα και στιγμές που σε στεναχωρεί και σε ρίχνει κάποια συγκεκριμένη συμπεριφορά ,θυμάσαι την απόφαση και έρχεσαι στα ίσα σου.

Δοξάζω και ευλογώ τον Θεό γιατί με βοηθάει και με καθοδηγεί και είναι δίπλα μου σε κάθε δύσκολη στιγμή,που εγώ δεν θα μπορούσα να αντιδράσω ψύχραιμα ,αν δεν τον είχα πλάι μου.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Όταν μπήκα στο f,b ήταν κατόπιν παρότρυνσης της κόρης μου,που θεώρησε πολύ σωστά, ότι θα ήταν ένα μέσον επικοινωνίας και γνώσης που είχα απόλυτη ανάγκη.
Ξεκίνησα με διστακτικότητα ,αλλά συν τω χρόνω η επαφή με ανθρώπους καινούργιους άρχισε να με ελκύει και να μου γίνεται απαραίτητη η επαφή.

Δεν ήμουν διατεθειμένη να αποκτήσω πολλούς φίλους αν δε έβλεπα κάποιο στοιχείο επάνω τους που να μου πηγαίνει.Άλλωστε πως θα μπορούσα να επικοινωνώ με χιλιάδες φίλους, μόνο για να αυξηθούν τα νούμερα?

Παρ',όλα ταύτα ,οι φίλοι που ξεκίνησα μαζί τους,άλλοι προσπάθησαν να με εκμεταλλευτούν ,όχι πολύ κομψά .Δεν ήταν βέβαια δυνατόν να μασήσω.Όσο αθώα και αν ήμουν ,όπως έλεγε η κόρη μου την απάτη και την αισχρότητα δεν ήταν δυνατόν να την αγνοήσω.

Δεν έκανα κανένα deleat,Αλλά τέλειωσε η επικοινωνία.Έκανα όμως φίλους κατά την γνώμη μου,
που ήταν αξιόλογοι όχι από απόψεως κοινωνικής η οικονομικής υπόστασης και ούτε μέτρησα την ιδιότητά η την ειδικότητα η την μόρφωσή τους.

Αλλά αυτό που δεν μπόρεσα να μου κάνουν οι σκοτεινοί άνθρωποι το έκαναν αρκετοί από αυτούς που είχα τοποθετήσει στην καρδιά μου σαν φίλους.Και αυτό γιατί όλοι έχουμε το ευάλωτο σημείο μας.Και εμένα το ευάλωτο σημείο μου ήταν η επιθυμία μου να προσφέρω .

Άλλοι πάλι είχαν άλλο τρόπο στον οποίο εγώ ήμουν ευάλωτη..Έπρεπε πάντα να τους γλύφεις.Το να μην τους γλύψεις ήταν τραγικό.όχι ότι το έκανα σκοπίμως. αλλά πάντα ήμουν επιεικής και έλεγα καλά λόγια γιατί έτσι αισθανόμουνα.

Σαν κατάληξη οι φίλοι που μου έμειναν, όχι ότι έφυγαν ή εγώ τους διέγραψα ,απλά δεν έχω επικοινωνί με περισσότερα απο 10 15 άτομα.

Καλλίτερα έτσι,Όλους όσους εγνώρισα τους αγαπώ και δεν έχω καμία δυσφορία μαζί τους .Ας πούμε δεν ταιριάξαμε.Με φτάνουν αυτοί που έμειναν στην καρδιά μου και ευχαριστώ πολύ όλους γιατί αλλιώς δεν θα μου δινόταν ευκαιρία να γνωρίσω κόσμο.και συμπεριφορές.

Έζησα σε άλλα χρόνια και οι φίλες μου όλες  η οι περισσότερες είναι από τα παιδικά μου χρόνια και συμμαθήτριές μου που περάσμε 12 χρόνια μαζί στο χολείο και δεν χωρίσαμε ποτέ,εκτός από τις φυσικές απώλειες.

Εδώ σ 'αυτ.ο το μπλογκ άνοιξα την καρδιά μου .Το έκανα και δεν μετάνοιωσα,αλλά τέλειωσε η έμπνευση τουλάχιστον εδώ,γιαυτό δεν γράφω πια.η μάλλον σπανίως .Αλλά επειδή έχω πολλά μέσα μου ,βρήκα άλλους τρόπους να εκφραστώ,

                                                 ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΛΟΙΠΟΝ.

ΑΝ ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Δεν είμαι το κατάλληλο πρόσωπο για να δώσω συμβουλές για τον τρόπο ζωής ,που θάπρεπε να ζούμε. Και δεν είμαι το κατάλληλο πρόσωπο γιατί θα έπρεπε να το έκανα εγώ πρώτα για να μπορώ να πω ότι δουλεύει.
Πολλοί μοιάζουν να έχουν αγγίξει αυτό τον τρόπο, αλλά δεν ξέρω αν είναι αληθινοί..
Κατ' αρχάς το πρώτο πράγμα που χρειάζεται είναι να ξέρουν τον Χριστό .όχι σαν ιστορικό πρόσωπο και να πιστεύουν στη σωτηρία που μας έδωσε με την θυσία Του, αλλά να Τον έχουν συναντήσει προσωπικά.
Οι αδελφοί που έχω γνωρίσει μέσα στο φέις αφήνουν να εννοηθεί ότι τον έχουν συναντήσει .Το εύχομαι .Αλλά συμβαίνει να έχουν κάποιοι, τέτοιες συμπεριφορές που σε κάνουν να αμφιβάλλεις.

Η ζωή μας όπως ξέρουμε όσοι ζήσαμε αρκετά ,ξέρουμε ότι είναι πολύ μικρή.Έρχεται κάποια στιγμή που αναρωτιέσαι πως πέρασε τόσο γρήγορα. Το μυστικό λοιπόν είναι να ζούμε την κάθε ημέρα μας με όλη μας την ύπαρξη και να μην ασχολούμαστε με πράγματα άνευ σημασίας.

Πρέπει να βρισκόμαστε έτοιμοι για αυτά που παρουσιάζονται στην ζωή μας ,αλλά να τα αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία ,γιατί την τελευταία λέξη την έχει ο Θεός

Εξυπακουεται ότι μιλάω για τους Χριστιανούς.Ξέρουμε λοιπόν ότι το σχέδιο του Θεού είναι σχεδιασμένο προ καταβολής κόσμου..Όμως δεν έχει καμιά σχέση με το πεπρωμένο.Ό Θεός μας έχει δώσει απόλυτη ελευθερία .Αλλά, γνωρίζει ακριβώς τι πρόκειται να διαλλέξουμε.

Αυτά όμως είναι βαθειά θεολογικά,πράγματα που χρειάζεται βαθειά μελέτη της γραφής,να έχεις ακούσει πολλά κηρύγματα και να ασχολείσαι με πολύ ενδιαφέρον για να μπεις στο νόημα.

Εγώ μιλάω για τον Χριστιανό που πιστεύει και προσεύχεται στην ώρα της ανάγκης αλλά συγχρόνως στήνει και καυγαδες και κράτάει κακίες αν κάποος θεωρεί ότι τον αδίκησε ,και έχει συμφέροντα τα οποία υπερασπίζεται μετά μανίας.

Αυτός ο τρόπος ζωής δεν είναι και τόσο ευδόκιμος.Ας σκεφτούμε ότι μας απειλούσε ένας μεγάλος κίνδυνος όλους και επρόκειτο να καταστρφεί ο πλανήτης σε ένα ωρισμένο χρονικό διάστημα.
Τι θα κάναμε?.Οι συνετοί και φρόνιμοι θα προσπαθούσαν να ζήσουν όσο μπορούσαν καλλίτερα.Με ουσία ,με αγάπη,με αρετή ,θα αγκάλιαζαν τους εχθρούς και θα έκαναν ότι μπορούσαν για να ζήσουν καλλίτερες ημέρες.

Το άγχος για την δουλειά η για τα πλούτη του γείτονα η τους βάθμούς του παιδιού τους στο σχολείο.
θα πήγαιναν στην πάντα .Θα είχαν μια αγκαλιά γι όλους και μια συγνώμη σε όλους.

Βέβαια θα υπήρχαν και οι δειλοί που θα τρελαινόντουσαν και θα έβαζαν τέρμα στη ζωή τους η θα έκαναν την ζωή τους χειρότερη από πριν.Κάθε ημέρα που ζούμε είναι μια ευλογία και είναι στο χέρι μας να την ζήσουμε.Να την ζήσουμε όμορφα.

έχουμε τον ήλιο την θάλασσα τα δέντρα τα λουλούδια και μια ανοιχτή καρδιά που μπορεί να αγκαλιάσει κάθε ανάγκη ανάλογα με τα μέσα του.

Στην ουσία η ζωή μας εδώ στην γη έχει ημερομηνία λήξεως και ας μην την ξέρουμε .Ας σκεφτούμε λοιπόν πως πρέπει να ζήσουμε.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ.

Μια φορά και ένα καιρό τα παιδιά έπαιζαν στους δρόμους. Επαιζαν κρυφτό και κυνηγητό.έ παιζαν κουτσό,πυθία ,τηλέφωνο.Έπαιζαν πεντόβολα και πήδαγαν φωτιές του Αη ΓΙΆΝΝΗ.είχαν τα φτυαράκια ,αν είχαν,αν δεν είχαν έβρισκαν κάποιο ξύλο και σκάλιζαν το χώμα και εφιαχναν χωμάτινα σπιτάκια η χωμάτινα κουλουράκια.

Μια φορά και ένα καιρό ,όταν γύριζαν στο σπίτι ,η μαμά τα έβαζε στην σκάφη και τα έπλενε με νερό που είχε ζεστάνει στην γκαζιέρα ,αν υπήρχε,αλλιώς ,στην φουφού.

Μια φορά και ένα καιρό,όταν μεγάλωναν αυτά τα παιδιά ,τα αγόρια έπαιζαν μπάλα στις αλάνες με αυτοσχέδιες μπάλες από κουρέλια και παληές κάλτσες και τα κορίτσια καθόντουσαν στα σκαλάκια των σπιτιών και μοίραζαν τα μυστικά τους.ΠΆΝΤΑ ΣΕ ΑΠΌΣΤΑΣΗ ΟΡΑΤΌΤΗΤΑΣ ΑΠΌ ΤΙΣ ΜΑΜΆΔΕΣ.

Η επόμενη γενιά που κι αυτή μια φορά και ένα καιρό ήταν,υπήρχε ακόμα η γειτονειά ,αλλά φωνές παιδιών ακουγόντουσα μόνο στις διακοπές,γιατί τα παιδιά ήταν μαντρωμένα και πολύ απασχολημένα από τα διαβάσματα ,τις γλώσες τα κολυμβητήρια και τα γυμναστήρια.

Είχαν βέβαια αρχίσει οι επαναστάσεις των εφήβων,αλλά υπήρχε ακόμα ο σχετικός έλεγχος και προ πάντων υπήρχε η συντροφικότητα και η φιλία.

Και ερχόμαστε στο σήμερα που τα παιδιά είναι χωμένα μέσα στους υπολογιστές και Κύριος είδε τι μηνύματα παίρνουν και τι αποτελέσματα έχουν.

Βέβαια την εξέλιξη δεν θέλουμε να την σταματήσουμε ,αλλά πρέπει να είμαστε από κοντά και να ξέρουμε τι ακριβώς βλέπουν και επεξεργάζονται τα παιδιά.

Πάντως το κακό είναι ότι η πραγματική επικοινωνία χάθηκε και αντικαταστάθηκε από την εικονική,
που πολλες φορές τα αποτελέσματα είναι τραγικά ,αλά για να πούμε και του στραβού το δίκιο οι υπολογιστές που μπήκαν στην ζωή μικρών και μεγάλων είναι μια λύση για την μοναξιά και μια αστείρευτη πηγή γνώσης..