.ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΜΟΥ.

Δεν είναι δυνατόν να κάθομαι σε ένα καναπέ και να βλέπω τηλεόραση ,που λέει ο λόγος,γιατί ούτε βλέπω ούτε ακούω.Αφήνω το χρόνο να περνάει χωρίς να κάνω τίποτα για να τον μακρύνω,και να τον πολήνω και να μπορέσω στο μεταξύ να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του μυαλού μου ,που ζητάει απεγνωσμένα  για κάτι το ενδιαφέρον και το δημιουργικό.Δεν λέω ΄ότι κατά καιρούς δεν γίνεται κάτι  αλλά σε πολύ αργούς ρυθμούς .Θα έπρεπε να ζήσω τουλάχιστον δύο ζωές για να προλάβω με τους ρυθμούς αυτούς να προχωρήσω στην ζωή μου.

Το θέμα είναι ότι στους καιρούς της νηφαλιότητας  αντιλαμβάνομαι τον παραλογισμό μου.Τι θα ήθελα δηλαδή να κάνω σ' αυτή την ηλικία?Αυτή δεν είναι η ζωή των ηλικιωμένων?Θυμάμαι ότι οι γονείς μου το μόνο που ζητούσαν ήταν να βλέπουν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους πότε πότε.Και εμένα μου αρέσει αυτό ,αλλά σε μένα αυτό έχει και επιπτώσεις που δεν χρειάζεται να τις αναφέρω.Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω ανάγκη να βλέπω τα παιδιά μου.Αλλά  δεν φτάνει για να γεμιστώ.Ευτυχώς που έχω τον Χριστό αλλά νομίζω ότι και Εκείνον τον στεναχωρώ.Αλλά ζητάω να μου πει αν όντως έχω κάτι να ολοκληρώσω η είναι ο εγωισμός που με κάνει να μην μπορώ να ησυχάσω και να ζήσω όπως οι άλλοι άνθρωποι.

Πιστεύω ότι είναι παιχνίδια του μυαλού μου και θέλω να ζητήσω από όλους συγγνώμην.Από όλους όσους αγαπώ και μ' αγαπούν και ειδικά τον Κύριό μου τον Ιησού ΧΡΙΣΤΌ.

Αλλά με αυτή την ένταση που έχω μέσα μου κατά καιρούς ,πως να απαιτήσω από τον Χριστό οδηγία.Πρέπει να σταματήσω να έχω απαιτήσεις από τον εαυτό μου.Πρέπει να ησυχάσω και να περιμένω και αν γίνει έγινε.Φυσικά δεν ξέρω πόσο χρόνο έχω ακόμα πάνω σ' αυτήν την γη αλλά όλα γίνονται.

Δεν είναι ότι είμαι και τόσο παράλογη γιατί οι συνθήκες που ζω δεν διακρίνονται από άνεση και ησυχία.Αλλά εγώ δηλώνω Χριστιανή και αυτή η συμπεριφορά μου ως προς τον εαυτό μου κάθε άλλο παρά ΧΡΙΣΤΙΑΝΉ ΣΥΝΙΣΤΆ.Θα ήθελα να  ήμουν σαν γιαγιά, να μην έχω ανησυχίες να έχω στήριγμα τον Θεό ,όχι ότι δεν τον έχω ,αλλά το μυαλό μου δεν μ' αφήνει να αφεθώ και να έχω και τα παιδιά μου.Και εδώ θα πω το ίδιο .όχι ότι δεν τα έχω,ο Θεός μου χάρισε δύο ευλογημένα παιδιά.
Άρα που θα βρω την άκρη?Πρέπει να αφεθώ τελείως.Πρέπει να παραδεχθώ ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα.Μόνο ο Χριστός μπορεί να με ελευθερώσει από τα δεσμά του μυαλού μου.Ας κάνει έλεος .Τον έχω τόσο ανάγκη.Ζήτησα να γίνω ένας άλλος άνθρωπος .Έγινε αλλά δεν ξέρω αν έγινα καλλίτερος η χειρότερος.Συγχώρησε με Κύριε.Δεν ξέρω τίποτα άλλο να πω.Ευχαριστώ και συγγνώμην.