Χθες το απόγευμα μαζευτήκαμε στο σπίτι μου ,οι άνθρωποι της καρδιάς μου .Γυναίκες που μεγαλώσαμε μαζί ,που μας ενώνει η αγάπη και κοινός δρόμος.Η εξαδέλφη μου που ,που ζήσαμε κάτω από την ίδια στέγη τα παιδικά μας χρόνια, η κουνιάδα μου που 50 χρόνια είμαστε αδελφές και καλλίτερα ,η φίλη μου που είναι μικρότερη από εμένα 6 χρόνια ,αλλά έχω την αίσθηση ότι είναι παιδί μου και την αγαπάω πολύ όπως και εκείνη εμένα.Είχαμε και δύο νεώτερες ,την κόρη μου και την ανιψιά της εξαδέλφης μου και αυτό ένα αγαπημένο μας παιδί.
Ηπιαμε καφέ με διάφορα καλούδια ,και μετά μιλήσαμε για το κυριότερο ενδιαφέρον όλων μας που είναι η πορεία μας εν Χριστώ.Είμαστε όλες του ιδίου πνεύματος και είχαμε την ανακούφιση που δίνει ο Χριστός που βρισκόταν ανάμεσά μας.Γιατί όπου δύο η τρεις συναγμένοι στο όνομά Του εκεί βρίσκεται και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.Μόνο η μία κοπέλα η ανιψιά της εξαδέλφης μου και δική μου ήταν αρχάρια και προσπαθεί η εξαδέλφη μου να την μυήσει.
Το απόγευμα πέρασε υπέροχο εγώ ήμουν χαρούμενη είχα τους ανθρώπους μου κοντά μου και η χαρά κράτησε και μέχρι σήμερα αισθάνομαι ευφορία.
Τι να κάνω ?Το πρόβλημά μου είναι η επικοινωνία και η παρέα με αγαπημένους.Εκτός από όλους τους άλλους το κεντρικό πρόσωπο ήταν η κόρη μου που όταν είναι κοντά μας γεμίζει το σπίτι μας.Παρ'όλα ταύτα εκείνο που επιθυμώ είναι τα παιδιά μου να είναι ευτυχισένα με την οικογένειά τους ,να είναι κοντά στον Θεό .Να έχουν την ζωή τους και να μην στεναχωριούνται για εμάς,.Εμείς ζήσαμε και ζήσαμε καλά χρόνια σε εποχές καλλίτερες που με λιγότερα πράγματα περάσαμε καλά, είχαμε πάντα παρέες και πάντα βρίσκαμε τρόπους να επικοινωνήσουμε.
Πάντα βέβαια υπήρχαν ξένα σώματα στις παρέες αλλά αυτές από μόνες τους αποβάλλονταν.Δεν χρειαζόταν να κάνουμε τίποτα.Ποτέ δεν γίνεται να ζήσει ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα γαιδουράγκαθο.
Όλα έχουν την θέση τους και ο δημιουργός ήξερε τι φύτευε αλλά το καθένα με την δική μας προσπάθεια πάει στον τόπο του..
Κύριε σ'ευχαριστώ και σου ζητώ να μου δίνεις τέτοιες ημέρες.Μέρες ,κοντά Σου και έτοιμες να κάνουμε το θέλημα Σου.
ΑΜΗΝ.
Ηπιαμε καφέ με διάφορα καλούδια ,και μετά μιλήσαμε για το κυριότερο ενδιαφέρον όλων μας που είναι η πορεία μας εν Χριστώ.Είμαστε όλες του ιδίου πνεύματος και είχαμε την ανακούφιση που δίνει ο Χριστός που βρισκόταν ανάμεσά μας.Γιατί όπου δύο η τρεις συναγμένοι στο όνομά Του εκεί βρίσκεται και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.Μόνο η μία κοπέλα η ανιψιά της εξαδέλφης μου και δική μου ήταν αρχάρια και προσπαθεί η εξαδέλφη μου να την μυήσει.
Το απόγευμα πέρασε υπέροχο εγώ ήμουν χαρούμενη είχα τους ανθρώπους μου κοντά μου και η χαρά κράτησε και μέχρι σήμερα αισθάνομαι ευφορία.
Τι να κάνω ?Το πρόβλημά μου είναι η επικοινωνία και η παρέα με αγαπημένους.Εκτός από όλους τους άλλους το κεντρικό πρόσωπο ήταν η κόρη μου που όταν είναι κοντά μας γεμίζει το σπίτι μας.Παρ'όλα ταύτα εκείνο που επιθυμώ είναι τα παιδιά μου να είναι ευτυχισένα με την οικογένειά τους ,να είναι κοντά στον Θεό .Να έχουν την ζωή τους και να μην στεναχωριούνται για εμάς,.Εμείς ζήσαμε και ζήσαμε καλά χρόνια σε εποχές καλλίτερες που με λιγότερα πράγματα περάσαμε καλά, είχαμε πάντα παρέες και πάντα βρίσκαμε τρόπους να επικοινωνήσουμε.
Πάντα βέβαια υπήρχαν ξένα σώματα στις παρέες αλλά αυτές από μόνες τους αποβάλλονταν.Δεν χρειαζόταν να κάνουμε τίποτα.Ποτέ δεν γίνεται να ζήσει ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα γαιδουράγκαθο.
Όλα έχουν την θέση τους και ο δημιουργός ήξερε τι φύτευε αλλά το καθένα με την δική μας προσπάθεια πάει στον τόπο του..
Κύριε σ'ευχαριστώ και σου ζητώ να μου δίνεις τέτοιες ημέρες.Μέρες ,κοντά Σου και έτοιμες να κάνουμε το θέλημα Σου.
ΑΜΗΝ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου