ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ.

Ο Θεός ξημέρωσε μια ηλιόλουστη ημέρα.Όλα είναι ήσυχα φαινομενικά ,αλλά οι καρδιές των ανθρώπων είναι βαριές .Και αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να σκεφτώ.Γίνονται πράγματα φοβερά.Τα συναισθήματα έχουν γίνει εχθρικά ,ψάχνουμε να βρούμε τι μας φταίει.Πάντα βέβαια φταίει ο άλλος που έκανε τούτο η εκείνο.Φταίει η εξουσία που μας κατάντησε φτωχούς και σε τελική ανάλυση μας φταίει ο Θεός που δεν πατάσσει το κακό και επιβραβεύει όσους το κάνουν και αφήνει να παιδεύονται οι αθώοι.Σκεφτήκαμε ποτέ ότι αθώοι και αναμάρτητοι δεν υπάρχουν.Ένας ήταν αυτός και τον σταυρώσαμε .Πήρε όλες τις αμαρτίες μας επάνω Του και μας έδωσε την ευκαιρία να βρεθούμε σε μια κατάσταση καθαρότητας και να αξιοποιήσουμε την δωρεά Του.
Άλλοι το έκαναν με σχετική επιτυχία ,άλλοι δοκίμασαν αλλά μη βλέποντας άμεσα αποτελέσματα απεφάνθησαν ότι δεν μπορεί ο Θεός και άλλοι δεν δοκίμασαν καν γιατί αυτά που ακούν η ελλιπώς έχουν διαβάσει είναι παραμυθάκια για μικρά παιδιά.Τα πράγματα δεν είναι έτσι αλλά δεν έχω σκοπό να το αναλύσω.Άλλωστε δεν είναι προσωπική μας επιτυχία να πάμε κοντά στο Χριστό.Είναι Εκείνος που θα μας ελκύσει και γιαυτό δεν μπορούμε να μεμφθούμε κανέναν.Ο Κύριος ξέρει ποιόν θα ελκύσει γιατί Εκείνος βλέπει την προαίρεση της καρδιάς.Παρ' όλα ταύτα υπάρχουν πολλοί που διψούν για όλα αυτά που δίνει ο Κύριος αλλά κάτι τους εμποδίζει να αφεθούν.Το να αφεθείς στην κυριότητα του Χριστού είναι το πιο δύσκολο και το πιο εύκολο πράγμα.
Θέλει υπομονή και δίψα μεγάλη που να μην αντέχεις αυτά που προσφέρει ο κόσμος και αυτά που θεωρούνται επιτυχίες.Βλέπεις πόσο μάταια είναι .όλα και πως μπορεί όλα να ανατραπούν από την μια στιγμή στην άλλη.
Μέσα εδώ που βρίσκομαι 4 χρόνια γνώρισα πολλούς πιστούς.Μιλάνε τον λόγο γνωρίζουν εδάφια γνωρίζουν πολύ καλά την γραφή ,αλλά δεν ξέρω γιατί δεν ανοίγονται λίγο και δεν πλησιάζουν ανθρώπους που έχουν ανάγκη.Δεν μιλάω για την προσωπική τους ζωή που είμαι σίγουρη ότι ευαγγελίζουν ανθρώπους και συμπαραστέκονται σε όσους έχουν ανάγκη.Αλλά και μέσα στο face,υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ανάγκη από επικοινωνία ανθρώπινη και όχι πάντα με εδάφια.Συγγνώμην καλοί μου φίλοι και αδελφοί αλλά έχω κάνει τα πάντα να πλησιάσω αλλά πάντα βρίσκομαι στο κενό.
Γνωρίζω ότι το λάθος πιθανόν και μάλλον σίγουρο είναι δικό μου αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να επιθυμώ επικοινωνία που μάλλον φαίνεται ότι δεν γίνεται μέσα από εικονική πραγματικότητα.