ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΠΟΔΑΡΑΤΑ.

Σήμερα ύστερα από ένα μεγάλο χρονικό  διάστημα αποφάσισα να βγω μόνη μου περπατώντας να κάνω μερικές δουλειές που εκκρεμούσαν.Είχα να χρησιμοποιήσω τα πόδια μου τουλάχιστον 2 χρόνια κατά μετριότατους υπολογισμούς και φοβόμουν,όχι ακριβώς φοβόμουν ,αλλά σκεπτόμουν, ότι  αφήνεις σε αφήνει.Αυτοκίνητο δεν χρησιμοποιώ πια γιατί έχει λήξει η άδεια οδηγήσεως και μου φαίνεται βουνό να ξαναρχίσω τις διαδικασiες από την αρχή.

Τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούμε με αυτό το αυτοκινητάκι ,λόγω οικονομίας βενζίνης.ήταν το προσωπικό μου αυτοκίνητο όταν ο άντρας μου ήταν ακόμη ενεργός στην δουλειά.
Μετά  όταν έμεινε στο σπίτι πάντα οδηγούσε εκείνος ,και εγώ ανανέωνα τις άδειες του αυτοκινήτου χωρίς να έχω οδηγήσει καθόλου.
Έτσι,βγήκα να περπατήσω.Την βόλτα που έκανα πριν καθημερινά.Πριν απ' όλα είχα να πάω στο διαγνωστικό εργαστήριο για κάτι εξετάσεις.Τις πήρα και σχετικά ευχαριστημένη <Μην ζητάμε και το τέλειο σ' αυτή την ηλικία> κάθισα σ'ενα καφενεδάκι να πιω ένα καφέ.
Πήρα τον άντρα μου τηλέφωνο και του είπα τα σχετικά και να μην ανησυχήσει γιατί είχα και ΄λλες δουλειές.
Χάζεψα στα μαγαζιά σαν το επαρχιωτάκι που έρχεται πρώτη φορά στην πρωτεύουσα.
έφτασα στο κέντρο της πόλης μου και μετά κατέβηκα προς το Πασαλιμάνι από τον πιο ,πρώην εμπορικό δρόμο του Πειραιά.
Χάζευα δεξιά αριστερά και αναρωτιόμουν πως τόσος κόσμος κυκλοφορεί.Έστω κι αν δεν ψωνίζει όπως πριν

Μπήκα στο εν λόγω μαγαζί να πάρω κάτι για την νύφη μου ,που είχε προ ημερών γενέθλια.
Έψαξα αρκετή ώρα .Είχα ξεχάσει πως ψωνίζουν και είδα κι έπαθα ώσπου να βρω κάτι που να είναι για την προσωπικότητά της .Είναι και εκείνη του αθλητικού ,σκιέρ ποδηλατήστρια βοηθός στα κουρέματα του κήπου και καλή νοικοκυρά.Εκτός των άλλων της των επαγγελματικών υποχρεώσεων.
Σκάλισα από εδώ σκάλισα από εκεί και τελικά βρήκα κάτι αλλά με κάρτα αλλαγής για καλό και για κακό.
Στην συνέχεια κατέβηκα στην παραλία και πήρα για την ανιψιά μου ένα tablet, πάλι με δικαίωμα αλλαγής ,και ευχαριστημένη από τον ήλιο που έλαμπε και ζέστανε το κοκαλάκι μου ευχαρίστησα τον Θεό γιαυτό το σχεδόν ακατόρθωτο για μένα να βγω 'εξω μόνη μου.
Βέβαια τον άντρα μου δεν τον άφησα μόνο του.Ήταν σήμερα η κοπέλα μου και είχε παρέα.
Το κυριότερο όμως ήταν ΄ότι τα ποδαράκια μου δεν κατάλαβαν τίποτα από όλη αυτή την βόλτα.
Χάρηκα που μου έδωσε ο Κύριος αυτή την ευκαιρία να κυκλοφορήσω λίγο και να δω αυτά που είχα χρόνια να δω.Τον ευχαριστώ και Τον δοξολογώ γιατί δεν μας αφήνει ανεκπλήρωτη καμία μας ανάγκη.

Ήταν μια μέρα αλλιώτικη από τις άλλες μια μέρα που είδα τον ήλιο επάνω μου δίπλα μου γύρω μου.Με ζέστανα η θερμή του ανάσα και αντίθετα με τους άλλους που ασθμαίνανε ,εγώ αισθανόμουν τόσο άνετα που μου χάρισε μια ανάσα ζωής του παλιού καιρού,που νόμιζα ότι όλα όσα έκανα ήταν δεδομένα.