Αλήθεια τι ζητάω; Να πω την αλήθεα δεν ξέρω. Έχω την αίσθηση ότι απλά δεν ξέρω ποιά είμαι. δεν ξέρω τι θέλω.Ψαχνομαι να βρω μια άκρη να αρχίσω να τυλίγω το κουβάρι. Ότι και να κάνω από όπου και να αρχίσω ,δεν βρίσκω την συνέχεια. Σταματάει σέ ένα σημείο και αντιλαμβάνομαι ότι δεν προχώράει συμφωνα με τις επίθυμίες μου. Όμως και οι επιθυμίες μου είναι σντιφατικές.
Κατι θελω που δέν μπορω να διεκδικήσω, Κάτι δεν θέλω δεν μπορω να το αρνηθώ.Τα δικια ολα τα εχουν οι άλλοι και τα δικσ μου λάθη ειναι αποτελεσμα της δικής μου πρακτικής. Κανέναν δεν ακούω, γιατί δεν μπορεί κανείς να με παρακολόυθήσει και να με καταλάβει,Όλοι ζούν οπως τους οδηγεί το πνευμα και είναι καλά με τον εαυτό τους.Εγω οχι δεν βλεπω να κανω τιποτε που να εχει κσποια αξία. Όλα για παρτι μου
Ζητώ συγχώρεση από τον Θεό, αλλά ως πότε; Έφτασα στο χείλος του πουθενά.Κρατάω μια σταση λογικής και σιγουριάς για να μην βλάψω τα παιδιά μου. Θέλω να κοιτάνε τα δικά τους που δεν είναι λίγα.Η αρχή σρχισε τότε πριν Ελπιζα στο αύριο 50 χρόνια. Στάθηκα όσο μπορούσα. Τωρα δεν με έχει κανένας ανάγκη. Βγήκε ο καταθλιπτικός μου χαρακτήρας, και ο πραγματικός μου εαυτός που τον έσουρα από πολύ μικρή και εβρισκα τρόπους να ξεπεράσω τις κακοτοπιές.
Τι να πω και σε ποιον να τα πω. Δεν εχω τα καταλληλα λόγια, Ολοι προσπαθούν να μου βάλουν μυαλό. Το μυαλό το έχω. Την δύναμη δενν έχω.Κάνω άλλα πράγματα για να στηρίξω το εγώ μου, που δυστυχώς υπαρχει ακόμα. Κανω πράγματα που με αδικούν εν πάσει γνώσει, αλλα πρέπει να υπαρχω όσο ζω. Το στίγμα μου είναι αυτό. Δεν με νοιαζει πως θα με χαρακτηρίσουν. Είμαι στην διαθεση του καθενός. Ίσως κατι να βρεθεί στο δρόμο μου, μπορεί και τώρα ακόμα. Μια μικρή φλογίτσα καίει μεσα μου. Ισως αν την κρατήσω αναμενη να γινει δημιουργική. Δεν ξέρω πως εγινα ετσι. Τι ηταν το καθοριστικό στην ζωή μου, Το ενα στραβό το ακολουθούσε ενα άλλο πιο στραβό. Και οσο στραβωνε η ζωη μου, τόσο στραβωνα και εγώ. Εγω αισθανομουν και αισθανομαι υπεύθυνη για όλα. Δεν εχω καμια δικαιολογία για τον εαυτό μου.
Τον Κυριο εκζητησε και μου είπε σε φτάνει η χάρη μου.Μένω κι εγώ εκεί και δεν εχω καμία οδηγια δστο τι να κανω. Προχωραω στραβά. Άλλοι το βλέπουν άλλοι όγι. Αυτο λιγο με ενδιαφέρει. Μόνο η γνώμη του Κυρίου με ενδιαφερει.Ελπίζω ότι ό Κύριος θα με ελευθερώσει με τον δικό Του τρόπό. Μπορεί να με πάρει στις αιώνιες μονές, Μπορεί να μου ανοίξει εδω δρόμους.Ότι και να μου δώσει , αρκεί να είναι από Εκείνον θα τον ευχαριστήσω και θα τον ευυλογήσω. Αμην Κυριε γενηθήτω το θελημά Σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου