Περπάτησα σε μονοπάτια ,δύσκολα κι αγκαθωτά
γδάρθηκα, πληγώθηκα, Εσύ ήσουν κοντά
τιποτε δεν με σταμάτησε, στον δρόμο μου αυτό
Η δύναμη Σου οδηγός να κάνω το σωστό
Προχώρα μούλεγες,κοντα σου θάμαι σε ολα τα δεινά.
Προχώρησα, επόνεσα εχάρηκα,ελπίδα ποθητή,
Θαρθεί η μέρα της ζωής, μες στο μυαλό μου ήταν
Δεν γίνεται αλιώς, Αυτα για Σενα είν απλά,
Τον πότε δεν το ξερω. Δική σου και στην ώρα της
θα ερθη η στιγμη.
Μας έφιαξες κατ εικόνα Σου ,και καθ ομοίωσιν Σου,
Μας άφησες ελευθερους, να πραξουμε οτι θέλουμε,
Να ειμαστε κι εμείς Θεοί, ηταν το σχέδιο Σου
Τό τέλειο το αγαθό ήταν η βούλησή Σου.
Πως να ζήσω μακρυα Σου , πως να ζησω χωριστά
Αφού Συ σαι η ελπίδα η ζωή και η χαρά.
Συ τον μονογενη Σου, έστειλες να σταυρωθεί,
για μενα την αμαρτωλή κι όλου του κόσμου τα μωρά,!!,
Εγώ τίποτα να κάνω για Εσένα δεν μπορω.
Μόνο να σε πιστεύω , και πιστά ν ακολουθώ.
Τον λόγο Σου νάχω μέσα μου στο πνευμα στην καρδιά μου
και ποτάμια ζωντανού νερου, θα βγουν απ την κοιλια μου
Το πιστεύω το προσμένω, χάρη κανε μου Θεέ .
Ένα αμαρτωλο παιδί Σου είμαι, όμως ψαχνω για χαρά.
Την χαρα Εσυ την δίνεις, και τα δώρα τα πολλά,
που το άγιο το πνευμα, εχει να μοιράσει στα δικά Σου τα παιδιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου