Η ζωη εχει ανατροπες. Ανατροπες που δεν ειναι δυνατον να μην συμβουν, παρελθοντος του χρόνου. Η ζωη προχωράει, ο χρόνος ειναι αδυσωπητος.Ζεις μια ολοκληρη ζωη, εαν ο Κύριος σου εχει δωσει χρονια να την ζησεις, και καποια μερα αρχιζεις απο την αρχη. Τα παλια παρηλθαν, ολα εχουν γινει καινουρια. Εαν τα καταφερεις να το δεις ετσι, βαζεις βασεις για μια καινουρια ζωη.Μια ζωη που δεν θα εχει σχεση με την παλιά, αλλα επανω σε νέες βασεις.
Δεν ειναι πολυ ευκολο, αλλα ειναι το καλλιτερο, εαν δεν θελεις ντε και καλά να γινεις ένα αξιολυπητο πλασμα, και να βαζεις σε μπελα, ανθρωπους που εχουν ακομα μπροστα τους υποχρεωσεις , και δυσκολιες.
Αν εχεις βασεις να απευθυνθεις στον Χριστό, Εκεινος δεν θα σε εγκαταληψει ποτε και θα σου δειξει το δρομο, που μπορεις να ακολουθησεις για να γινουν ολα καινουρια. Θελει δυναμη και θεληση, αλλα στην δικη μας επιθυμια να Τον ακολουθήσουμε, βρισκεται η δυναμη.Εκεινος εχει για ολους μας μια πορτα ανοιχτη, και λεει.(ΜΠΕΣ).Δεν γινεται τοτε να προβαλουμε αντιρρήσεις, .
Δεν γινεται να βρουμε μια δικαιολογία. Την ανοιξε ο Κυριος. Ας είναι ευλογημενη.Μπορει να κουραστεις για να την περασεις. Ομως εαν ειναι του Κυριου ,Εκεινος θα ειναι διπλα σου να τα καταφερεις.
Τελειωσαν οι φοβοι, που επροκαλουντο απο την δικη σου εξαρτηση. οι φοβοι που σε αναγκαζαν να παιξεις το ρολο ενος κατοικιδιου, που ολοι το χάιδευαν, και το αγαπουσαν..οταν τους ικανοποιποιούσε τον εγωισμό τους, και τις προσωπικές τους ανάγκες.Οταν καποια στιγμη το ζωσκι αυτο, ζητουσε , να ζησει λιγο την ελευθερία του δενόταν στο δεντρο, για να βαλει μυαλο.
Αυτοί οι φοβοι τελειωσαν εκ των συνθηκών. Είσαι μονος και δημιουργείς μςε την χαρη του Κυριου μια καινουρια ζωη. Εισαι υποχρεωμενος να την ζησεις οσο καλλιτερα μπορείς, γιατι αυτα που σε εμποδιζαν δεν υπαρχουν, οσο σκληρο κι αν ειναι.
Παραπλλανήθηκες από αγνοια, και δεν εζησες το μεγααλο ταξιδι. Ομως ποτέ δεν ειναι αργα.Το ταξιδι μπορει να γινει και να ειναι μεγαλο. Θα εξαρτηθεί απο την επιθυμια σου και την αντοχη σου.Ομως ο Κυριος θα σταθεί διπλα σου,και θα βαζει πλατες. Δεν εχεις πια καμια δικαιολογια.Ο Κυριος ειναι ο πατερας σου ο οδηγος , ο προστάτης σου, ο φιλος σου ο αδελφος σου. Δεν ειναι ο μπαμπουλας που σε τρομαζε και αναγκαστικα εκτελουσες , καθε επιθυμια οποιουδηποτε εκτός του εαυτού σου. Και αν καμια φορα εκανες κατι που το ηθελες πολυ, ενα τσεκουρι, κρεμοταν πανω απο το κεφαλι σου.
Πως παραπλανηθηκες τοσο.?Ίσως υπαρχει κατι που δικαιολογεί. Μην το χρησιμοποιήσεις ωστοσο.Πες οτι βολευοσουνα κι εσύ. Πες οτι σου αρεσε ο ρολος σου. και τωρα που τα λες ποιός ξέρει αν θα μπορεσεις να τα τηρήσεις.
Εάν ομως εχεις τον Κυριο δεν θα βρεις εμπόδια. Αρκει να ξερεις οτι ο δρομος ειναι δυσκολος, αλλα οχι απαγορευτικος.Τα εσωτερικά σου παράπονα πρεπει να σταματησουν να υφιστανται.Εσυ και ο φοβος μοναχα έφταιγαν.
Δεν ειδα κανενα που μπορουσε να ζει την αληθεια του και να βασανίζεται.
Ειχαν το σθενος. Εφταιξα? Θα πληρωσω. Εσυ δεν ηθελες χρεη και μεταχρονολογημενες επιταγες. Εδω και τωρα.. Το χρεος να σε κυνηγάει ηταν πολυ βαρυ για σένα.
Ξερω οτι δεν θελεις να χρησιμοποιήσεις καμια δικαιολογία. Ενα μυαλο εστω και μικρης εμβελειας το διαθέτεις. Βεβαια ποιος μπορουσε να σε διδάξει ποιος πραγματικά ειναι ο Χριστός. Εσυ ομως το υποψιαζοσουν.Η καταρτιση εκεινης της εποχής, ηταν ελλιπης. Μεσα σου ομως κατι γινοταν.
Κατι δουλευε που σου ελεγε τι να κανεις. Αγαπα τον πλησιον σου ως εαυτον.
Εσυ ομως μονο τον πλησίον σου αγαπουσες. Γιατί? Τι κρυβόταν πισω απο αυτό?
Τον τιμωρουσες για ευθυνες άλλων? Ποιός μπορεί να μπεί σε μια παιδική ψυχη.?
Όμως είπαμε. Τα παλιά τέλειωσαν. Ολα εγιναν καιμνουρια. Αν δεν το καταλαβες εγκαιρως, δεν ηταν δικο σου σφσλμα. Ουτε ομως κανενος. Ενα παιδι που δεν μιλαει, πως μπορεί να το καταλαβουν. Και εστω. Ομως μεηγαλωσες. Τι εκανες τοτε? Φοβος και υπακοή . Υπακόή και φοβος.
Φόβος και σεβασμός. Φοβος και φοβος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου