ΑΝΑΔΡΟΜΗ.

Oταν ξύπνησε η Μαρίνα κατάλαβε ότι όλα ήταν ένα κακό όνειρο.Πήγε στο μπάνιο έκανε ένα ντους έλουσε τα μαλλιά της τα στέγνωσε και έφτιαξε την κοτσίδα της.Τα μαλλιά της πλούσια καστανόξανθα ήταν ένα από τα καλά στοιχεία επάνω της.Κοίταξε στο καθρέφτη και είδε την γνωστή φατσούλα .
Μετά πήγε στην κουζίνα ετοίμασε το πρωινό της ,φρυγανιές με βούτυρο και μαρμελάδα ,καφέ με γάλα και ένα ποτήρι πορτοκαλάδα από φρέσκα πορτοκάλια.Εν τω μεταξύ άνοιξε τον χαρτοφύλακα με τις σημειώσεις της ,και έριξε μια ματιά.Εντάξει μονολόγησε ,έτοιμη είμαι.Είχε περάσει στην παιδαγωγική ακαδημία ,εκεί που πάντα ήθελε να πάει .Αγαπούσε τα παιδιά και είχε μεγάλο ταλέντο στο να τα φέρνει κοντά της και να τα μαθαίνει πράγματα.
Κάθισε ένα λεπτό και έφερε στο νου της ένα μέρος του ονείρου της.Στο όνειρο δεν της είχαν επιτρέψει να κάνει σπουδές γιατί φοβόντουσαν οι γονείς της μήπως χάσουν τον έλεγχο επάνω της.Ποιος ?O  πατέρας της που το όνειρό του ήταν να την δει ανεξάρτητη και να κάνει όσες σπουδές ήθελε Είχε κάνει ενέργειες και θα πήγαινε να συνεχίσει τις σπουδές της στην Αγγλία.Η Μαρίνα ήταν ενθουσιασμένη και ήταν αποφασισμένη να βάλλει τα δυνατά της να πάρει το πτυχίο της με άριστα.Είχε δουλέψει πολύ και είχε κάνει φοβερή εντύπωση στους καθηγητές της.Σήμερα έδινε το τελευταίο μάθημα.Θα γλεντούσε λίγο με τους φίλους της και μετά το κεφάλι κάτω και πάνω απ' όλα οι σπουδές.
Ντύθηκε μάνι μάνι και βγήκε τρέχοντας.Πήρε το λεωφορείο και σε δέκα λεπτά ήταν στην σχολή.
Τα παιδιά ήταν μαζεμένα στην αίθουσα ..Ο καθηγητής μπήκε έδωσε τα θέματα και τα παιδιά αφού τέλειωσαν  βγήκαν άλλα ενθουσιασμένα άλλα με προβληματισμό.
όλα μαζί πήγαν στον βασιλικό κήπο με πορτοκαλάδες και γκαζόζες να μοιράσουν τις εντυπώσεις τους από την τελευταία τους εξεταστική.
Κάθισαν στην λίμνη με τους κύκνους αλλά η Μαρίνα ήταν βυθισμένη μέσα στις σκέψεις της.Την απασχολούσε η συνέχεια του ονείρου.Είδε τον εαυτό της με ένα μωρό στην αγκαλιά και ένα στην κοιλιά.Είχε παντρευτεί ένα παλικάρι και ζούσε την έγγαμο ζωή.ήταν ευτυχισμένη με το μωρό της και το άλλο που περίμενε.Η Μαρίνα είχε την συναίσθηση ότι αυτά τα πρόσωπα τα γνώριζε.Βρε αδερφέ σκέφτηκε με το όνειρο θα ασχολούμαι?Γύρισε στην κουβέντα των παιδιών που ευχάριστα και με πειράγματα συνέχισαν ,ώσπου κάποια στιγμή το δυάλισαν για να πάνε στα σπίτια τους.
Η Μαρίνα ζούσε μαζί με μια φίλη της γιατί και οι δυο ήταν από νησί.
Η φίλη της η Πόπη είχε πάει πρώτη και άρχισε να ετοιμάζει το φαγητό.όταν έφτασε η Μαρίνα έβαλε ένα χέρι και τα δυο κορίτσια άρχισαν να τρώνε.
Μίλησαν για το μάθημα και για το πως είχαν πάει ,αλλά η Μαρίνα ήταν αλλού.Τώρα έβλεπε τον εαυτό της σε ένα σπίτι με μια ποδιά να πλένει πιάτα και να φωνάζει τα παιδιά να έρθουν να φάνε.
Τα παιδάκια περίπου 5 με 6 χρόνων αγοράκια ζωηρά ,προσπαθούσε να τα συνεφέρει αλλά αυτά κλωτσιόντουσαν κάτω από το τραπέζι και μια ούρλιαζε το ένα μια το άλλο.
Αισθάνθηκε μια τρυφερότητα για αυτά τα παιδάκια και μια γλυκιά μελαγχολία την πλημμύρισε.
Μετά το σκηνικό άλλαξε .Ο σύζυγος γύρισε στο σπίτι έφαγε και ευχαριστημένος από το φαγητό και από την πρόοδό του στην δουλειά πήγε και κοιμήθηκε.έκατσε μόνη της ,τα παιδιά είχαν φύγει ,κατέβηκαν στο δρόμο να παίξουν.Τα είδε ,ήταν παλικαράκια 12 13 χρόνων.Τα περίμενε να ανέβουν να πλυθούν και να κάτσουν να διαβάζουν.Είχαν γίνει ακόμα πιο ζωηρά και δύσκολα μπορούσε να τους βάλλει σε τάξη ,ο πατέρας τους ότι κι αν έκαναν το έβρισκε διασκεδαστικό.
Είχε την αίσθηση ότι έχανε το τρένο .Τι είναι αυτό?Τι μήνυμα παίρνω.?σκέφτηκε.
Η Πόπη έχασε την υπομονή της '"Τι τρέχει¨'¨την ρώτησε΄΄Τι σκέπτεσαι΄'άστα ΄¨της απάντησε η Μαρίνα.΄'Πάμε για καφέ΄'
Γιατί σκεφτόταν τόσο αυτό το όνειρο?Και γιατί ερχόταν στην σκέψη της κομματιαστό?
Στο ζαχαροπλαστείο συνάντησαν και άλλους φίλους .ένας από αυτούς είπε της Μαρίνας ότι σκεφτόταν και εκείνος τις σπουδές στην Αγγλία.Την ρώτησε λεπτομέρειες και φάνηκε ενθουσιασμένος από τις απαντήσεις. Η Μαρίνα από την άλλη ενθουσιάστηκε γιατί το παιδί,ήταν πολύ εντάξει και η Μαρίνα τον έβλεπε με όχι τόσο φιλικό μάτι.Της άρεσε το παλικάρι από την αρχή των σπουδών της.Κάθισαν καμιά ώρα ακόμα και μετά ο καθένας έφυγε για τον προορισμό του.
Η Μαρίνα και η Πόπη γύρισαν σπίτι.Κάθισαν στις πολυθρόνες τους και πήραν η κάθε μία από ένα βιβλίο.Η Πόπη βυθίστηκε στο διάβασμα ,αλλά η Μαρίνα ξαναγύρισε στο βασανιστικό όνειρο που είχε μια νοσταλγία μαζί  με πόνο και δάκρυα.
Είδε τον εαυτό της μεγάλη γυναίκα μέσα σε ένα σπίτι μόνη ,τα παιδιά είχαν φύγει ,είχαν κάνει τις δικές τους οικογένειες ,ήταν καλά ,αλλά γιατί εκείνη αισθανόταν τον εαυτό της τόσο απογοητευμένο και τόσο κουρασμένο?Ήταν σαν να είχε περάσει μέσα από μια φουρτούνα που μόλις και μετά βίας είχε διασωθεί.Σαν να είχε ζήσει μια ζωή μέσα αντιφάσεις και δυσκολίες πρακτικές και επικοινωνιακές.Κουρασμένη καληνύχτισε την φίλη της και πήγε για ύπνο.
Κάποια ώρα το ξυπνητήρι χτύπησε.Γύρισε να το κλείσει.¨΄ΟΥΦ τι θέλεις επιτέλους δεν έχω πια μαθήματα ΄΄του ψιλομουρμούρισε.Αλλά γυρνώντας κάποιος ήταν πλάι της.Τότε κατάλαβε .
όλα αυτά τα έζησε στον ύπνο της .Τις σπουδές τα όνειρα της Αγγλίας τις παρέες την μοναχική ζωή με την φίλη της.Το όνειρο που νόμιζε ότι έβλεπε ήταν η πραγματικότης και η πραγματικότητα που νόμιζε ότι ζούσε ήταν ΤΟ ΌΝΕΙΡΟ.