Δοκίμασα όλους τους τρόπους που σύμφωνα με την συνείδησή μου και τις αρχές μου και την πίστη μου ,θα με οδηγούσαν κάπου.Δυστυχώς η ευτυχώς δεν απέδωσε στην δική μου περίπτωση κανένας.Δεν μπορώ να πω σε ορισμένα σημεία έφεραν αποτελέσματα που αφορούσαν σε άλλους.Αυτό είναι το ευτυχώς.Αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι αυτό είχε καμιά σχέση με μένα.Ο δρόμος είναι ανοιχτός και αυτό που διαλέγει κάποιος με αποφασιστικότητα, αυτό είναι που έχει επιτυχία.Αν σκέπτεσαι κάθε φορά ποιο είναι το καλλίτερο για τον άλλο ,πράγμα που δεν το λες κακό ,αλλά πρέπει να υπάρχουν και όρια..Και αν συνέχεια παραγκωνίζεις τον εαυτό σου, δίνεις στίγμα ότι είσαι έτοιμος γοα τα πάντα και κάνει τους άλλους εγωιστές και σκληρούς.Γιαυτό εσύ ευθύνεσαι,και δεν πρόκειται ποτέ να ζήσεις.Γιατί πάντα οι άλλοι έχουν ανάγκες .Δεν τελειώνουν ποτέ και αν δεν μπορέσεις συγχρόνως να βρεις και εσύ τον δρόμο τον δικό σου ,ευκαιρία που να είναι ταμάμ για σένα δεν θα υπάρξει.Από τη άλλη ευθύνεσαι για το χαρακτήρα που διαμορφώνουν οι γύρω σου.
Ευτυχώς τα παιδιά μου είχαν αρκετά κότσια να αποδεσμευτούν από τις αρχές και τον τρόπο ζωής της οικογένειας δηλαδή την απόλυτη προσφορά και αφωσίωση,,αν όχι τελείως αλλά σε μεγάλο βαθμό και αυτό το χαίρεται ο καθαρός νους.Κράτησαν όλα αυτά που μπορούν να κάνουν μια μάνα να δοξάζει τον Θεό γιατί στάθηκε κοντά στις ανασφάλειές τους και τα ενίσχυσε .Είμαι πολύ ευλογημένη γιαυτό.Όσο για μένα ο δρόμος είναι μονόδρομος .Αυτόν με ωδήγησε ο Θεός να διαλλέξω και δεν πρέπει να έχω παράπονο γιαυτό Δεν θα μπορούσα να βάλλω τον εαυτό μου μπροστά έστω και αν οι ευκαιρίες ήταν μπροστά μου
Άλλωστε η δουλειά και η επιτυχία της μητέρας που της δίνει ο Κύριος, είναι να βλέπει τα παιδιά της μπροστά και εκείνη να χαίρεται.Χαίρομαι λοιπόν βαδίζοντας σ'αυτόν τον δρόμα που με οδηγεί ο Θεός και η ευχή μου είναι, να μην βρεθούν στον δρόμο μου διασταυρώσεις και μπω σε δίλλημα ποιόν να ακολουθήσω .Αλλά και αυτό να συμβεί ξέρω οτι Εκείνος θα μου δείξει.Οπόταν προχωράω χωρίς παράπονα και μεμψιμοιρίες που μου χαλάνε την ειρήνη και την χαρά του Κυρίου.
.
Ευτυχώς τα παιδιά μου είχαν αρκετά κότσια να αποδεσμευτούν από τις αρχές και τον τρόπο ζωής της οικογένειας δηλαδή την απόλυτη προσφορά και αφωσίωση,,αν όχι τελείως αλλά σε μεγάλο βαθμό και αυτό το χαίρεται ο καθαρός νους.Κράτησαν όλα αυτά που μπορούν να κάνουν μια μάνα να δοξάζει τον Θεό γιατί στάθηκε κοντά στις ανασφάλειές τους και τα ενίσχυσε .Είμαι πολύ ευλογημένη γιαυτό.Όσο για μένα ο δρόμος είναι μονόδρομος .Αυτόν με ωδήγησε ο Θεός να διαλλέξω και δεν πρέπει να έχω παράπονο γιαυτό Δεν θα μπορούσα να βάλλω τον εαυτό μου μπροστά έστω και αν οι ευκαιρίες ήταν μπροστά μου
Άλλωστε η δουλειά και η επιτυχία της μητέρας που της δίνει ο Κύριος, είναι να βλέπει τα παιδιά της μπροστά και εκείνη να χαίρεται.Χαίρομαι λοιπόν βαδίζοντας σ'αυτόν τον δρόμα που με οδηγεί ο Θεός και η ευχή μου είναι, να μην βρεθούν στον δρόμο μου διασταυρώσεις και μπω σε δίλλημα ποιόν να ακολουθήσω .Αλλά και αυτό να συμβεί ξέρω οτι Εκείνος θα μου δείξει.Οπόταν προχωράω χωρίς παράπονα και μεμψιμοιρίες που μου χαλάνε την ειρήνη και την χαρά του Κυρίου.
.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου