Στην πνευματική μου πορεία και στο ξεκίνημα για την συνάντησή μου με τον Θεό ,πέρασα πολύ όμορφες ημέρες .Ημέρες που μου έφεραν χαρά και ευδαιμονία ,και η ζωή μου κυλούσε ειρηνικά και πίστευα ,εγώ η μωρή ,ότι έκανα το θέλημά Του και προχωρούσα ,με βηματισμό ικανοποιητικό ,ώσπου μια δική μου ,ολίσθηση ,κάποια ασθένεια ψυχολογική ήρθε και με έκανε ένα ερρείπιο.
Είδα και έπαθα να συνέλθω ,και αφού απομακρύνθηκα από τους κύκλους τους πνευματικούς όχι από δική μου υπαιτιότητα ,αλλά γιατί ανέλαβα κάποιες υποχρεώσεις που ήταν απαραίτητο να αναλάβω.Όταν ξαναγύρισα η αίσθηση ότι το προχώρημα ήταν πενιχρό και ότι δεν τρεφόμουνα σωστά.Παρέμενα νήπιο εν Χριστώ.
Κάποιες μεγάλες δυσκολίες που ήρθαν μετά ,με έκαναν να ατσαλωθώ και να ζητήσω απεγνωσμένα τον Θεό ,ο οποίος ασφαλώς και ήταν κοντά μου ,και συνέχισα την αναζήτηση με όποιο τρόπο έβρισκα διαθέσιμο.Άκουσα πολλά διάβασα περισσότερα ,είδα τα σφάλματά μου ,περιόρισα τον εγωισμό μου είδα τα θαυμάσια του Θεού ,αλλά μου έλειπε κάτι.Η αίσθηση ότι η προσευχή μου φτάνει στον θρόνο Του και αν βγαίνει από την καρδιά μου ,και όχι μόνο από τον νου.
Πάλαιψα με αυτό χρόνια και είχα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν χρειάζεται να ζητάω περισσότερα και με φτάνει η χάρη του ,όπως λέει ο Παύλος.
Όμως η χάρη Του δεν με άφησε ,έτσι ξαφνικά μετά από το διάβασμα ενός βιβλίου,κατάλαβα.Βρήκα την πραγματική μου υπόσταση και τον τρόπο που με βλέπει ο Θεός.
Μου άνοιξε ο δρόμος και πιστεύω ότι τώρα μπορώ να μεγαλώσω και να αποκτήσω καρπούς παρ ' όλον ότι Εκείνος όλα μου τα είχε δώσει εν αφθονία και εγώ δεν μπορούσα να τα πάρω.
Στην συνέχεια αυτα που θα γράψω θα απεικονίζουν τον εαυτό μου ,πριν να διαμορφώσω την σημερινή μου ταυτότητα.
Είδα και έπαθα να συνέλθω ,και αφού απομακρύνθηκα από τους κύκλους τους πνευματικούς όχι από δική μου υπαιτιότητα ,αλλά γιατί ανέλαβα κάποιες υποχρεώσεις που ήταν απαραίτητο να αναλάβω.Όταν ξαναγύρισα η αίσθηση ότι το προχώρημα ήταν πενιχρό και ότι δεν τρεφόμουνα σωστά.Παρέμενα νήπιο εν Χριστώ.
Κάποιες μεγάλες δυσκολίες που ήρθαν μετά ,με έκαναν να ατσαλωθώ και να ζητήσω απεγνωσμένα τον Θεό ,ο οποίος ασφαλώς και ήταν κοντά μου ,και συνέχισα την αναζήτηση με όποιο τρόπο έβρισκα διαθέσιμο.Άκουσα πολλά διάβασα περισσότερα ,είδα τα σφάλματά μου ,περιόρισα τον εγωισμό μου είδα τα θαυμάσια του Θεού ,αλλά μου έλειπε κάτι.Η αίσθηση ότι η προσευχή μου φτάνει στον θρόνο Του και αν βγαίνει από την καρδιά μου ,και όχι μόνο από τον νου.
Πάλαιψα με αυτό χρόνια και είχα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν χρειάζεται να ζητάω περισσότερα και με φτάνει η χάρη του ,όπως λέει ο Παύλος.
Όμως η χάρη Του δεν με άφησε ,έτσι ξαφνικά μετά από το διάβασμα ενός βιβλίου,κατάλαβα.Βρήκα την πραγματική μου υπόσταση και τον τρόπο που με βλέπει ο Θεός.
Μου άνοιξε ο δρόμος και πιστεύω ότι τώρα μπορώ να μεγαλώσω και να αποκτήσω καρπούς παρ ' όλον ότι Εκείνος όλα μου τα είχε δώσει εν αφθονία και εγώ δεν μπορούσα να τα πάρω.
Στην συνέχεια αυτα που θα γράψω θα απεικονίζουν τον εαυτό μου ,πριν να διαμορφώσω την σημερινή μου ταυτότητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου