ΣΗΜΕΡΑ.

Η ψυχοσυνθεση μιας γυναικας πιστευω οπως οι περισσοτερες.

Μετα απο μια μεγαλη ταλαιπωρία πολλων ετων,με σκαμπανεβάσματα,εκριξεις πιστης και απιστίας, ευγνωμοσυνη στο Θ εο  καιημερες, εβδομαδες μηνες μαυρης καταθλιψης που με εφερνε στο Αμην,μπορώ ναπω οτι τα πραγματα πηραν μια στροφη και αρχισα παλι να ζώ.

Οχι οπως πριν γιατί οπως και να έχει τα χρονια περασαν και εφτασα σε μια ηλικία που δεν εχει πια πολλες απαιτησεις. Θελω μόνο να είμαι ορθια και να μην υποχρεωσω τα παιδια μου να υποστουν κατι βαρύ καεπίπονο.
Αυτο δεν είναι στο χέρι μου αλλα προσπαθώ.
Με εχουν μαθει να ειμαι στηριγμα  και οσο μου επιτρέψεει ο Θεος θα ειμαι.

Δεν υπηρξα ποτέ ευκολη γυναικα.Ειχα παρει τετοιες αρχες που μπορει να ηταν και μεσα μου, που δεν μπορουσα ποτε να κανω τα στραβα ματια σε τιποτα.Απο τηνν άλλη δεν προσπαθουσά να επιβάλλω τιποτα. Μετα πρωτης και δευτέρας νουθεσίας πατετού.Αυτο ηταν το μοτιβο μου.Αυτο εφερνε την ηρεμια στο  σπιτι και σε μενα μια πικρη γευση.στο στομα.Σα να ειχα πιεί καθαρτικο..

Ηιστορία ήταν μακρυα και σιγα σιγα μεταμορφωθηκα σε μια γυναικα προβληματικη για τον εαυτο μου και απαταιιτητη για τους αλλους.Η ματαιοδοξια μου ικανοποιοταν με την παραδοχη και η καρδια μου με επεπλητε.Ολο αισθανομουν υπευθυνη για ολα, που για τους άλλους ηταν τελεια και για μενα!!!,κρεμαστε την!!!,

Στο ενδιαμεσσο αυτων των χρονων  ζουσα σαν φυσιολογικός ανθρωπος αλλα  αλλα αυτο το εβλεπαν οι άλλοι όχι εγω.Τα χρονια περνουσαν με αγωνα αγωνια και αυτοκατακριση. Δεν ηξερα να στηριχτω στον Θεό παρ ολον οτι ειχα βαθεια πιστη απο ταα γενοφασκια μου. Εκανα λαθη  που ποτε δεν τα συγχωρησα στον εαυτο μου, Δεν ηξερα τον τροπο.

ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ ΔΕΝ ΡΩΤΑΓΕΣ? Οχι ποτέ.