Παρασκευή,μια ημερα, οπως ολες.
Σημερα, ξυπνησα στις 7 το πρωί αλλα το σωμα μου και η ψυχη μου δεν ανταποκριθηκαν στο καλεσμα της μερας.
Δεν ηθελα να σηκωθω, ηξερα ότι θα μπορουσα αυτές τις ωρες για να κανω διαφορα πραγματα που ηταν εγκαταλελημενα απο χρονια, αλλα δεν πειστηκα.
Είχα εξαντληθεί απο τα τρεχαματα ολης της εβδομαδας εφορίες ταμεία ,εξετάσεις εγκαταλειμενες από χρονια, αλλα τελειωσαν και ειπα να χρησιμοποιήσω την ημερα μου κατα βουληση.Την χτεσινη ημερα εειχα και ενα ατυχηματακι.
Στο δρομο χωρίς να ξερω το πως και το γιατι,εκανα ενα μακροβουτι,, τυφλα ναχουν τα μακροβουτια που εκανα στην θαλασσα, και επεσα με τα μουτρα στο πεζοδρόμιο. Ως συνηθως δεν εδωσα καμια σημασια και σηκωθηκα με την βοηθεια καποιων περαστικων.
Το σαγόνι μου αρχισε να αιμμοραγεί,, αλλα δεν εδωσα σημασια, αλλα πήγα ωστόσο σε ένα κοντινό φαρμακείο, να με περιποιηθουν λιγο, γιατίτα αιμματα κατρακυλουσαν στο λαιμο μου.Εκει η φαρμακοποιος ,μια μουρτζουφλα σιτεμενη, προσπαθησσε να με τρομοκρατησει. Μου ειπε οτι θελει ραψιμο και αντιτεττανικο.
Ωστοσο εκανε οτι μπορουσε ,την ευχαριστησα θερμα και εφυγα.
Πηγαινα σε ενα εξεταστικό κεντρο για τις εξετασεις μου.Ώσπου να φτασω μαζευα τα αιμματα με χαρτομαντηλα.
Όταν εφτασα εκει,με περιποιήθηκαν λιγο, αλλα η αιμοραγία εξακολουθησε μεχρι το βράδυ.
Σημερα ξύπνησα με το σαγονι καταμαυρο. ΜΙΚΡΌ ΤΟ ΚΑΚΟ.Εβαλα έναχανσαπλαστ και την εκανα. Τωρα ειμαι στην αγαπημενη μου γωνιά,στην Μαρίνα της ζέας και βλεπω θαλασσα και κότερα, και αφηνομαι στην περιποίηση των ανθρωπων που μου στάθηκαν όλο τον καιρό του πενθουςμου με αγάπη και καταννοηση?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου