Η ζωή μου συνεχίστηκε για πολλα χρόνια. Αρχισε από τους αραβώνες μας.
Οι γονείς μου ήθελαν για την πριγγιπέσσα τους τα καλλίτερα.Εποχή του 60 Μολις είχε αρχίσει να ανακάμπτει η Ελλαδα. Εν τούτοις έγιναν όπως εκείνοι τα ονειρεύτηκαν. Γκαρσόνια τριγυρνούσαν και κερναγαν σουμάδες και μπουφές για να σερβιρωντε οι καλεσμένοι ,οτι ήθελαν.
.Ήταν 23 Οκτωβρίου ,ο καιρός ακόμα καλός και οι πελώριες βεράντες ανοικτές για όποιον ζεσταινοταν.
Οι μυρωδιές από τις γαρδένιες έρχονταν μέχρι μέσα και γενικα ήταν διάχυτο, ένα πνεύμα ευφορίας, Οι νέοι χόρευαν η πίνανε το βερμουτάκι τους, το ποτό των νέων της εποχή εκείνης και οι μεγαλλιτεροι κρασσακι ουζάκι ενώ ο πατέρας μου έπινε το ουισκάκι του σαν ναυτικός που ήταν.- -
Ο Πετράκης μου φυσαγε ξεφύσαγε μεσα στο κουστουμι και την γραββατσ και ηταν ετοιμος να τα πετάξει όλα. Εγώ τον καταλαβαινα. Απο μέσα του έβριζε! Τι χουνέρι και τούτο?μαντευα την σκεψη του.,,,
Πήγα κοντά του.Βγαλτα αμα σε στεναχωρούν, ποιόν έχεις ανάγκη.
Ηρέμησε. Όχι δεν πειράζει θ, αντεξω για σένα που είσαι μια κούκλα.
Καποτε τελειωσε το πανηγύρι.και άρχισε η ζωή που δεν χωρίσαμε πια ούτε για μια μέρα ,εκτος από τις περιπτώσεις αναγκης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου