NΥΧΤΑ ΜΑΓΙΚΗ.

Παραμονή Χριστουγέννων.Το κέντρο της Αθήνας φωτισμένο και στολισμένο με το δέντρο και τα φώτα παντού ,με τα μαγαζάκια με τα γλυκόσπιτα και το καρουζέλ να γυρίζει, με παιδάκια ενθουσιασμένα από τις βόλτες έβγαζαν χαρούμενες φωνίτσες ,κρατώντας μπαλόνια ,και τους αγιοβασίληδες σε κάθε γωνιά να βγάζουν φωτογραφίες με τους μπόμπιρες,και τις μαμάδες να απολαμβάνουν την χαρά των μικρών πριγκίπων τους.
Η  Άννα καθισμένη σε έννα παγκάκι στην άκρη της πλατείας,κουκουλωμένη με μία σάρπα πάνω από το τριμμένο παλτό της ,παρακολουθούσε με μάτια βουρκωμένα ,
Η ζωή της άλλαξε από την μία μέρα στην άλλη.Έχασε την δουλειά της ,έχασε το σπίτι της που με κόπο και αγώνα είχε αποκτήσει ,και το κυριότερο ο πρώην άντρας της της πήρε το παιδί της ,γιατί εκρίθηκε ανεπαρκής για να το συντηρήσει.
Καθόταν και σκεπτόταν .Μέχρι την περσινή χρονιά ,με τα περιορισμένα της οικονομικά ,ήταν και εκείνη μαζί με το πλήθος και το παιδάκι της απολάμβανε και εκείνο ,ότι όλα τα παιδάκια αυτές τις ημέρες.
Δεν μπορούσε να σκεφτεί τίποτα .Δεν ήξερε που θα κοιμόταν και αυτό το βράδυ ,δεν ήξερε που θα εύρισκε λεφτά να πάρει ,έστω και ένα κουλούρι.Καθώς καθόταν σκυμμένη και σκεφτική ,αισθάνθηκε μια παρουσία δίπλα της.Στην αρχή ,δεν έδωσε σημασία ,αλλά μετά γύρισε να δεί ποιός ήταν ο συγκάτοικος στο παγκάκι .Είδε ένα νέο παιδί ντυμένο με κουρέλια ,αδύνατο με τα μάτια βαθουλωμένα αλλα με ένα βλέμμα καθαρό που σε αγγιζε μέχρι την καρδιά.
Πρώτη του μίλησε εκείνη,¨<Τι κάνεις εδώ>Τίποτα της απάντησε κάθομαι.Περιμένω να περάσει η νύχτα ,και να σηκωθώ να πάω να βρώ κάνα μεροκάματο .Τι μεροκάματο δηλ.ίσα ίσα για να πάρω μια φρατζόλα ψωμί.Της Άννας σφίχτηκε η καρδιά.Περίμενε ,τουείπε ,και έφυγε τρέχοντας.
Πήγε στο απέναντι σουβλατζίδικο ,και ζήτησε ένα σουβλάκι με μια φέτα ψωμί ,με ανταλαγμα να πάει μέτά να τους καθαρίσει την κουζίνα.
Οι άνθρωποι που ήταν εκεί συγκινήθηκαν και της έδωσαν αυτό που ζήτησε χωρίς αντάλαγμα .αλλά βλέποντας την ανάγκη της της είπαν να πάει από την επόμενη να πιάσει δουλειά.Η Άννα μόνο που δεν τους φίλησε τα πόδια.Έφυγε τράχοντας να  βρεί το παληκάρι στο παγκάκι.
Ήταν εκεί ,την κοίταξε στα μάτια ,και η ΆΝΝΑ ΕΊΔΕ ΈΝΑ ΠΕΡΊΕΡΓΟ ΦΩς ΝΑ ΤΟΝ ΚΥΚΛΏΝΕΙ.Του έδωσε το σουβλάκι με το ψωμί ,και του είπε βρήκε δουλειά.Εκείνος την ευχαρίστησε και έφαγε με όρεξη το σουβλάκι Του.Πιστεύω της είπε ότι και εσύ είσαι νηστική.Να ξέρεις ότι από σήμερα δεν θα ξαναπεινάσεις δεν θα ξαναμείνεις χωρίς στέγη και το παιδί σου θα γυρίσει κοντά σου.Η Άννα έμεινε άναυδη .Εκείνη δεν του είχε πει τίποτα για την ζωή της.Κατάλαβε όμως ότι μια υπερφυσική δύναμη ήταν δίπλα της.Αν δεν ήταν ο ίδιος ο Χριστός ,ήταν κάποιος άγγελος.
Ο νέος την πήρε από το χέρι και την πήγε σε μια γειτονιά της Αθήνας .Εκεί σε κάποια πόρτα μια ταμπέλα έλεγε.Διατίθεται σπίτι δωρεάν σε οικογένεια, η μητέρα με παιδί .με την υποχρέωση να προσέχουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι.
Κτύπησαν την πόρτα ,και μια κυρία ,πολύ ευγενική και τρυφερή τους υποδέχτηκε.Η Άννα είπε ότι ενδιαφερόταν ,με μόνη απαίτηση εκ μέρους της να μπορεί το βράδυ να πηγαίνει να δουλεύει στο σουβλατζίδικο για να βγάζει τα έξοδα του παιδιού της που ευελπιστούσε ότι θα το πάρει πίσω.Η Κυρία της είπε ότι δεν υπήρχε λόγος να δουλέψει το βράδυ γιατί θα είχε και μισθό.Όταν η Αννα  άκουσε το ποσόν έτριψε τα μάτια της.Γιατί τόσα ?ρώτησε.Γιατί το αξίζεις της απάντησε η Κυρία  και την πήγε να δεί το σπίτι της.
Με λίγα λόγια ,ήταν κάτι που ούτε το είχε ονειρευτεί.Ο νέος ετοιμάστηκε να φύγει ,αλλά τώρα είχε αλλάξει ολόκληρος.Έλαμπε όλος ,τα ρούχα του είχαν αλλάξει μορφή και τα μάτια του έλαμπαν.Μην φεύγεις του είπε η Άννα ,αλλά εκείνος της απάντησε ."Έχω και αλλού να πάω"Η Άννα έσκυψε του φίλησε τα πόδια,και τα μάτια της ήταν γεμάτα δάκρυα.
Και αν θέλετε να μάθετε την συνέχεια της ιστορίας ,η Άννα πήρε πίσω το παιδί της ,οι ηλικιωμένοι άνθρωποι την υιοθέτησαν και της άφησαν όλη την περιουσία τους.
Ας προσέχουμε λοιπόν ποιός είναι απέναντί μας .Μπορεί να βρεθούμε πρόσωπο με προσωπο  με τον Χριστό.Και στην ουσία πρέπει  κάθε άνθρωπο ανάγκηςκαι όχι μόνο να το αντιμετωπίζουμε σαν να έχουμε μπροστά μας Εκείνον .Θα είναι μεγάλη ευλογία.