Ηρθε η κόρη μου και ειμαι καλα. Ελπίζω να μηνν είναι προσωρινό..Ηρθε με όρεξη να μου κανει μαρς κι αυτό εξ αιτίας του φαγητου. Φοβατσι οτι δεν τρεφομαι καλακαι περισσοτερο φοβατσι μηπως αναγκαστεί να γυρισει πίσω.Απο μερους μου ουτε σκεψη τετοια δεν περναει απο το μυαλό μου. Οταν δεν εχω καταθλιψη ειμαι μια χαρα. Κανεις δεν μου λειπει εκτος απο αυτον που εφυγε δια παντος.Όμως και με τετοια που περνούσε ο Κύριος εκανε χαρη.
Σταθηκα ψυχραιμη στην επιθεση της αλλα οσο πηγαινε αγρίευε. Αν θελεις μου ειπε ελα μαζι μου. Της εξηγησα οτι προς το παρον δεν τιθεται τετοιος λογος.Την ρωτησα αν με θεωρει υπευθυνη και αξια να τα βγαλω περα και τοτε αρχισαν τα κοπλιμεντα και η διαφημηση μου. Ημουν αξια ημουν υπευθυνη , ημουν θεα. Οντως το παιδι μου μονο στον φοβο του εκρυγνηται. Αφου συνεννοηθηκαμε αρχισαμε την προσφιλη της κουβεντα για τον Χριστο.Εκει τα βρηκαμε τελειως και ολα μελι γαλα.
ΚΥΡΙΕτου ελέους αξιωσε την να φτασει στην πιστη της εκει που επιθυμει
Δεν ξέρω Κύριε την γνώμη Σου αλλα πιστεύω ότι θα το κανεις για ενα πιστό παιδί Σου.Θα ηθελε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου